మాతా పితా యువే కనయా గోపిత్తర్వ వ్యతే వర్ణయమే నవదన్వయా ఆద్యత్య కులసకే ముకులాధిరాం శ్రీమత్సదనిధి వరం ప్రణమాధిమూర్థ్నా భూతం సరస్య మహారాత్మయ భక్తనాథ శ్రీభక్తికార కులశేఖర యోగివాహా భగవాన్ శ్రీ నేవ పరకాల ఏదీంద్ర కృష్ణాన్ శ్రీ మత్పరాన్ గురమే మణజోస్మి నిత్యం వసుదేవ సందేవం కంస చానూర మద్ధం దేవకీ పరమానందం కృష్ణం వందే జద్గురుం అతశీ గుత్పథం కాచం హారవిం పుర జోతితం సద్దన సద్దన సేయురం కృష్ణం వందే జగద్గురుం కుటిలాలక సంయుక్తం పూర్ణ చంద్ర నిపాననం విరహత్ కుండల ధలం దేవం కృష్ణం వందే జగద్గురుం శ్రీవత్సాంకం మహోరక్షం వనమాలా విరాజితం జంగ జంగ దనం దేవం కృష్ణం వందే జగత్గురుం మందాల జంగ సంయుక్తం చారుపాతం పిలోపితం వరిమి మించావ చూరాంగం కృష్ణం వందే జగత్గురుం రుక్మిణీ కేరిజం యుక్తం సీతాంబర సోభితం అవాక్త తులసీ గంధం కృష్ణం వందే జగద్గురుం గోపికానాం కుజద్వంద్వ కుంకుమాన్భిత వత్సతం శ్రీనివేతం మహేశ్వాసం కృష్ణం వందే జగద్గురుం కృష్ణాశ్చరమిదం పుణ్యం ప్రాత ఉత్తాయ యత్పదే కోటి జన్మ కృతం పాపం స్మరణేన విరశ్యతి శ్రీ కృష్ణ పరబ్రహ్మణే నమః వ్యాజం వశిష్ట అస్తారం సిద్ధే పౌత్ర బ్రహ్మకం రాజాత్మజం వందే సుగదాతం తపోనిధిం న్యాసాయ విష్ణురూపాయ న్యాసరూపాయ విష్ణవే నమో మై బ్రాహ్మణేయే వాసుష్టాయ నమో నమః యం ప్రౌరజంత మనుసేతమపేత కృత్యం ద్వైపాయనో విరహ కాతర ఆజుహావాన్ పుత్రేతి తన్మయతయా సర్వోపినేదుహు తం సర్వభూత హృదయం మునిమాహతోస్మి. శ్రీ పుతబ్రహ్మణే నమః కన్యాభరణి సంజాతం వా ధూల కుల భూషణం శ్రీ రంగారియ కురోత్పుత్రం శదగోపమహం ప్రజే

అస్మద్ గురుభ్యో నమః భగవత్ బంధువులారా సురుముఖ బ్రహ్మ పరమాత్మ యొక్క వైభవాన్ని ఒకసారి దర్శించాలి అనుకొని. వత్సులను, వత్సపాలకులను, దూడలను, దూడలను తాగేటువంటి గొన్నపిల్లలు ఇద్దరిని అంతర్ధానం చేశాడు. స్వామి సంవత్సర కాలం అన్ని రూపాలు తానే ధరించి బృందావనంలో ఎవ్వరికీ ఎలాంటి కొరత లేకుండా చేశాడు. నేను అనుకున్నాను బ్రహ్మకు తెలియదా స్వామి, తాను ప్రార్థిస్తే వచ్చిన వాడే కదా, ఏ భూభాగాన్ని తొలగించమని. భూమి బ్రహ్మను మనం మొదలు చెప్పుకున్నాం కదా భూమి బ్రహ్మను ప్రార్థిస్తే బ్రహ్మ రుద్రేంద్రాదులు వచ్చి స్వామిని ప్రార్థిస్తే వారి ప్రార్థనను అంగీకరించి మన్నించి తాను దేవసి వసుదేవులకు పుత్రునిగా అవతరించాడు. ఇందులో స్వామికి తెలియనిది ఏముంది? బ్రహ్మకు మాత్రం తెలియనిది ఏముంది? అని వచ్చింద సందేహం. ఇక్కడ శాస్త్ర మర్యాద కానీ ప్రాణి యొక్క సహజమైన స్థితి ఒకటి ఉంది. ఏమిటిది? మనకు చాలా బాగా తెలిసిన చాలా విషయాలు. పరమాత్మ సంకల్పం లేకుంటే తెలియకుండా అవుతాయి. కోపము కానీ, ద్వేషము కానీ, వ్యామోహము కానీ ఈ మూడు. మనం అజ్ఞానులని చెప్తాం. కృద్ధ పాపము న కుర్యాత్ కః కృత్వోహన్యాత్ గురునపి అని కోపం వస్తే కోపంతోటి గురువును కూడా నమ్ముతాం.

మరి గురువును చంపేటప్పుడు గురువును చంపకూడదని తెలియక నేనా? ఒప్పుకున్నామా? ఇంద్రుడు ఉన్నాడు కదా? ఇంద్రుడు విశ్వరూపుడిని చంపాడు కదా? ఇది ఒకటి, ఇక ద్వేషము అనేది వస్తే తండ్రిని, తల్లిని, బంధువులను, భార్యను, పిల్లలను ఎవరినైనా ద్వేషం తోటి సంహరిస్తారు. వీరికంటే గొప్పది లోపం కాంక్ష అంటారు. ధనము కోరేవాడు ఆ ధనం కోసం ఎవరినైనా కానీ సమర్పించడు. కౌరవ పాండవ యుద్ధం దేనికి దృష్టాంతం? దుర్యోధనునికి తెలియదని. నిజంగా. ఈ భూమిలో నా భాగం ఎంత, వారి భాగం ఎంత, అసలు నాకు భాగం ఉందా? వాడు ఇంత వాదించాడు సభలో, ఇంతకు పాండవులు ఎవరి కొడుకులుగా నేను వాళ్ళకి భాగం ఇవ్వాలి. మరి మా పెద్దనాన్నగారో చిన్ననాన్నగారో ఇంద్రుడా యముడా ఇలాగ పోనారు మరి అదే నోటితో తాను ఎవరి కొడుకని రాజ్యం అనుభవిస్తున్నాను దక్షణ కొరికేనా మరి దక్షణకి గాంధారికి కలిగిన కుమారుడు గాంధారి సుమంగణిగా వివాహం చేసుకుంటే వితంతువుగా వివాహం చేసుకుంటాం, ఒకసారి వివాహం జరిగి ఆ భర్త చదివిపోయింది, తర్వాత పెళ్లి చేసుకున్న వాళ్ళని ఏమంటారు? అలాంటి వాళ్ళకు కలిగిన కొడుకు కూడా రాజ్యాధికాయం ఉంది. తనకు లేనప్పుడు మరి వాళ్ళకు లేనప్పుడు తనకి ఎలా ఉంది? తాను ఎలా రాజు అవుతాను తెలియదా? ఎందుకు మాట్లాడాడు? మనం మీది కాంక్షతో ఉండాలి రాజ్యం కావాలి. అలాగే కామము అలాంటిది. పిడింపి తాను కోరుకున్న భీముని సమాగమం కోసం అదే భీమునితోటి అన్నగారినే.

అందరిని చంపకూడదు అని తెలియదా? ఇలా తెలిసే మనం ప్రాణులం. ఒక వ్యామోహంలో పడి. తెలియని వారిలాగా వ్యవహరిస్తాం. ఇలాంటి వ్యామోహానికి కారణం ఏమిటి? పరమాత్మ సంకల్పమే. మనకు ఇందులోనే ముందరి గాధలో నందుడు వస్తుంది ఒక ఏకాదశి నాడు ఉపవాసం ఉండి సాయంకాలం. యమునా నది ఒక హదంలో స్నానం చేతామని అందులో మునుగుతారు. సూర్యాస్తమయం తర్వాత కానీ సంధి వేళలో కానీ నది ప్రవాహంలో మునిగి స్నానం చేయకూడదు. అందులో ఏకాదశి లాంటి కొన్ని ఉన్నాయి. మర్చిపోయి మునిగాడు. సంధ్య వేళలో మునిగాడు కాబట్టి అందులో ఉన్నటువంటి వరుణుని దూత అతన్ని తీసుకొని పోయాడు. అయ్యో నందుడు లేనండి నందుడు లేనండి అందరూ బాధపడితే నేను వెళ్తానులే అని తాను వెళ్ళాడు వరుణుని లోపల. వెళ్లి ఈ శంఖం పూరించాడు. ఓహో మన స్వామి వచ్చాడు అని అందరూ ఎదుర్కొని అభ్యాదం పాద్యాలు స్వాగతాలు సత్కారాలు పద్మాన్ని కూర్చోబెట్టి పరిచర్య చేసి స్వామి క్షమించండి. మా వారికి తెలియక. నేను ఆ దగ్గర పట్టుకొచ్చాను, ఇప్పటిదాకా వాడిని సస్పెండ్ చేద్దాం అనుకున్నాను కానీ ఇప్పుడు సంవర్తిద్దాం అనుకున్నాను. ఏ విద్ర అప్పటి ఆరంభం చేసిన వాళ్ళు ప్రమోషన్ ఇస్తావా అంటే మీకు తెలిసిన విధంగా వాడి వల్లనే కదా మరి. వాళ్ళకి నాన్న తీసుకురాకుంటే మీరు వచ్చేవారా? మీ పాదం కూడా నాకు పడింది కాబట్టి వాడికి ప్రమోషన్ ఇస్తా అనుకుంటా. ఆ సమయంలో ఇదంతా నందుడు చూచి అబ్బో మన అబ్బాయి అనుకున్నాను మన అబ్బాయి కాదు అతని పలకులు అతన్ని సేవిస్తున్నారు అతని కూర్చుని వస్తున్నారు పాదాలు పట్టుకుంటున్నారు ప్రార్థన చేస్తున్నారు తను పరమాత్మ అయి ఉంటాడు కింద చితికే నిజంగా అతను పరమాత్ము అయితే అతని లోకాన్ని అతని స్వరూపాన్ని మనకు సాక్షాత్కరింపచేస్తాడా అడుగుదామా అడిగితే ఏమైనా అనుకుంటాడా ఇలా వారిలో వారు

తజ్జన తజ్జన పడుతుంటే ఆ శిక్ష చూస్తాను, వైకుంఠం అందరికి చూస్తాను, కళ్ళు మూసుకొని యమునాలో మునగండి, వైకుంఠం తల పడుతుంది అంటారు, అలా వాళ్ళందరికీ చూపి. అదే చెప్పాను ఈ దశిమ స్కందంలో ఏ ఖర్టాలు చెప్పారో అదే వరుస కాదు ఇలాగే జరిగింది అనుకోకండి వెనక ముందు ముందు వెనక వారు స్వామికి కనబడింది కనబడుతారు అంతే. అడిగిన అడిగిన చెప్పాడు. కాబట్టి వరుస ఇది కాదు. కాబట్టి పెద్దలకు, గోపికలకు, గోపాలులకు. తన లోకాన్ని చూపెట్టాడు. మరి గోప బాలులకు, గోవులకు చూపొద్దా? ఎలా చూపాది? వారు వారిలో తనను ప్రవేశింపచేసి తాను వారు ఒకటిగా అయిననాడు తన స్వరూప జ్ఞానానందం వారికి అంటే గోపాల బాలులకు గోవులకు కలుగుతుంది. వారికి ఇలాంటి అనుభూతిని కలిగించాలని బ్రహ్మకు ఇలాంటి వ్యామోహాన్ని కలిగించాడు. యామోహము అజ్ఞానం అనేది లేదా జ్ఞానము విశేఖ జ్ఞానం అనేది కూడా మన చేతిలో లేదు పరమాత్మ యొక్క సంకల్పంలో ఉంది. మహా జ్ఞానిని మహా అజ్ఞాని చేస్తాడు. పరమ అజ్ఞానిని జ్ఞాని చేస్తాడు. అయ్యో వాళ్ళకి తెలుసు కదండీ ఇలా ఎందుకు చేశారు. తెలియుట తెలియకపోవుట. మన చేతిలో లేదు. పరమాత్మ వీడు తెరవాలి అనుకుంటే తెలుస్తుంది. వీడికి కాసేపు అజ్ఞానమే ఉండాలి అనుకుంటే అజ్ఞానం. ఇదంతా పరమాత్మ యొక్క సంకల్పాధీనం తప్ప అయ్యో బ్రహ్మకు తెలియదా నండి? శక్రముడికి తెలియదా? మోహిని అవతారంలో స్వామి వస్తే పక్కన పార్వతీదేవి పక్కన ఉంటే సరే ఎంత కాముకుడైనా భార్య పక్కన ఉన్నప్పుడు ఇంకో స్త్రీ వైపు వెళ్తాడా?

భార్యను చూడకుండా కళ్ళు మూసుకొని రేక తప్పు అని తెలియదా? చెప్పడు తప్పు అని తెలియదు. స్వామి తెలియొద్దు అనుకుంటే తెలియదు, బ్రహ్మకు తెలియదు, రుద్రుడికి తెలియదు, ఇంద్రుడికి తెలియదు. ఎందుకు చెప్పుకోస్తున్నాం అంటే అంటే మానవు అప్పుడప్పుడు మనము తెలుసు తెలుసు అనుకుంటామే బ్రహ్మ రుద్రేంద్రాదులకే తెలియకుంటే మనకు తెలిసినది ఎంత మనకు తెలిసేది ఎంత అందుకే జ్ఞానం దేవి క్షమాం దేహి విద్యాన్ దేహి అమరత్ ప్రభో అని స్వామిని ముందర కార్తన చెప్తారు. పరమాత్మ మాకు జ్ఞానం ఇవ్వు ఆయన ఇవ్వాలి జ్ఞానం. మన కలిగినది కాదు లక్ష మంది గురువులు ఉన్నా. అనం తెలగదు. అంతేందుకు శుక్రాచార్యుల వారి కుమారులైన జండామార్పులకు పరమాత్మ ఎవరో తెలియదా? సహ్లాదుడు శ్రీమన్నారాయణుడిని సేవిస్తుంటే అతను పరతత్వం కాదురా నాన్న చెప్పినట్టు వినురా అతన్ని ఎందుకు కొలుస్తావురా అని చెప్పారంటే తెలియక నాన్న తెలియక. పరతత్వం ఎవరు? శ్రీ శ్రీనివాసః పరమం ధనం పునః తెలియదు. స్వామి తెలియదు అంటే తెలియదు. బ్రహ్మకు ఇలాంటి వ్యామోహాన్ని కలిగించి గోపబాలులకు గోవులకు అంటే వత్సలకు దూడలకు తన స్వరూప సాక్షాత్కారాన్ని ప్రసాదించుట ప్రధానమైనటువంటి ఉద్దేశ్యం. ఇలా శృంగభంగాన్ని పొందిన బ్రహ్మ పరమాత్మ స్వరూపాన్ని సాక్షాత్కరించుకొని స్వామి దగ్గరికి వచ్చి సాష్టాంగపడి ప్రణామాలు చేసి స్తోత్రం చేయటం ప్రారంభించాడు అనుకున్నాం నిన్న. స్తోత్రం నౌవి ఈడ్య తే అభ్రవపుషే తటిదంబరాయ గుంజావ దంస పరిపించలసన్ముఖాయ

పరమాత్మను స్తోత్రం ఈడ్య సంబోధన అంటే స్తోత్రము చేయదగిన వాడా అలాంటి నీకు నవమి నమస్కరిస్తున్నాను ఎలాంటి నీకు అభ్రవపుటి అంటే మేఘశ్యాముడు అభ్రం అంటే మేఘం గొప్ప అంటే శరీరం, మేఘము వంటి శరీరము కలవాడా, తటిత్ అంబరాయా, పీతాంబరుడు అంటాం మేము, పసుపు పసుపు ఎలా ఉంటుంది మెలుపు బంగారం టాటి కదా, అలాంటి బంగారము వంటి రంగు కల వస్త్రము కలవాడా. గుంజావ తంస పరిపిచ్చ లసన్ ముఖాయ గురివిందల యొక్క గంధరతో నెమిలిపించముతో అలంకరించబడి శోభిస్తున్న ముఖము కలవాడ. వన్యస్త్రజే కబళ వేత్ర విషాన వేణు లక్ష్మస్త్రీ పరమాత్మ వన్యస్త్రజే అడవి పూల మాల వేసుకున్నవాడు. అది వృద్దావనం కదా, వనంలో ఏ పూజ దొరికితే అది దాంట్లో వేసుకుంటాం. అందుకే వన్యత్రయే కబల వేత్ర విశాణ వేణు ఒక. కొమ్ము, మురళి అలాగే ఓ బెత్తము ఇలాంటి వాని చేత శోభించబడేవాడా లక్ష్మస్త్రీయే ఈ గుర్తులు ఇవే అని గుర్తు ఎవరయ్యా కృష్ణుడు అంటే ఎవరి దగ్గర ఇవి ఉంటే వాళ్ళు గుర్తు. ఓ కొమ్ము ఉండాలి, ఓ వేణు ఉండాలి, ఓ పెద్ద ముద్ద ఉండాలి. చేతిలో పెరుగు అన్నం ముద్ద ఉండాలి. అది ఉంటే స్వామి ఇలాంటి మృదుపదే పసుప అంగజాయ పరమ సుకుమారమైన పాదము కల మహానుభవుడు. పశుపుడు అంటే గోపాలు. అతని యొక్క అంగజాయ గోపాల వంశంలో పుట్టాడు అంటే నందుని పుత్రుడు అని అర్థం. పశుపాంగజాయ బ్రహ్మరాజు ఎందుకు పిలిచారండి? అల్లు చాస్త ఎందుకంటే కృష్ణ పరమాత్మ నందుని వలన పుట్టినవాడా? ఒప్పుకున్నామా? ఎవరు కుమారుడు ఆయన? వద్దు దేవుడి కొడుకు దేవుడి. అయినా వాడు మరి పసుప అంగజాయ. పశువులను కాచే వారి శరీరంతో పుట్టినవాడా? ఎందుకంటున్నాడు? ఎవరు అంటే ఒప్పుకుందాం, బ్రహ్మ ఎందుకన్నాడు? పరమాత్మకు ఏది ఇష్టము బ్రహ్మదే పుత్రం చేయాలి.

జమైన అబద్ధమైన నంద నందన అంటే ధ్యానం చేస్తాది కానీ ఈ వాసుదేవ అంటే చెప్పాను కదా జైలు నుంచి విడుదల అయ్యి ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత. జైలులో సినిమా పెట్టి విడిచితే ఎలా ఉంటుంది? అరే 124 ఇటు రారా అన్నాడు అనుకోండి వాడికి ఒళ్ళు మండుతుంది. ఇది వద్దనే జైలుకి బయటికి వచ్చాము మళ్ళా అనే మరి మాకెందుకు రా బాబు? అలాగే వాసుదేవా సంకాషి అంటే అంతే ఒళ్ళు మండుతుంది వద్దనే బయటికి వచ్చాము మళ్ళా ఆపేయడం ఎందుకు? పరమాత్మకి ఏం నచ్చుతుందో అది పశుప అంగజాయ. ఇది మామూలుగా అర్థం. పశుపుడు అంటే పశుపతి అనేది ఎవరి పేరు? శంకరునికి పేరు. హలో శంకరుని తండ్రి అని అర్థం న్యాయం లేదు. పశుపః అంగాత్ జాతః యస్య ఎవడి శరీరం నుంచి రుద్రుడు పుట్టారో అంటే రుద్రుని తండ్రి రుద్రుని తాత అని అర్థం అన్నమాట. పేరుకు మాత్రం నందనందన అన్నారు. అర్థం మాత్రం. నాకు మా అబ్బాయి కూడా నువ్వే నాన్న, తల్లివి నువ్వే తాతవు నువ్వే అలాంటి నీకు నమస్కారము. అత్యాప్య పుషః పదనుగ్రహస్య స్వేచ్ఛామయస్యనతు భూతమయస్యా కోపినేశేవహి భవతి త్వం మనసా అంతరేన సాక్షాత్తవైవ శ్రీముత ఆత్మ సుఖానుభూతే స్వామి ఇలా నివేదించాము ఓ కొమ్ము, ఓ మురళి, ఓ బెత్తము, ఓ చిన్న రకరకాల ఆభరణాలు ఇవన్నీ వేసుకొని ఈ రూపం చూస్తేనే నీ వివరం మాకు అర్థం కావటం లేదు, గుర్తుపట్టలేకపోయాము. అసలు ఈ శరీరాన్ని ఎందుకు తీసుకున్నావు నువ్వు? అత్యాభి దేవవపుషః ఈ శరీరం కూడా ఎటువంటిది మదనుగ్రహస్య నన్ను దయ చూడటానికే తలచిన శరీరం ఇది. స్వామి ఎందుకు వచ్చాడు ఇంకోటి చూడండి. సాయి తా స్వామి ఆ మొత్తం ఇంచా అటు ఇటు అన్నీ ఆ మొత్తం సెట్ తీసుకోండి నన్ను అనుగ్రహించడానికి దాల్చినటువంటి శరీరము కల మహానుభావా కింద కింద పడుతున్నావ్ ఉమ్ చిన్న బంధులు అత్యాతి దేవ వహుషః మదనుగ్రహస్య స్వేచ్ఛామయస్య నతు పూతమయస్య ఈ శరీరం ఎలాంటిది?

ఇన్ని అలంకారాలు, ఇన్ని వస్త్రాలు, ఇన్ని ఆవరాళాలు వస్తున్నారు కదా? ఈ శరీరం ఎలా వచ్చింది? మాకు శరీరం కావాలంటే ఎలాంటిది వస్తుంది? పంచ పాంచ భౌతిక మయ్యి వస్తుంది. మేము ఆచరించిన కర్మ పని విధిలో మాకు వస్తుంది. నీకు స్వేచ్ఛామయస్య నీ సంకల్పంతో ఏర్పరచుకున్న శరీరం కలవాడు. అందుకే నతుభూతమయస్య. మా శరీరం లాగా ఇది పాంచ్య పౌర్తిక శరీరం కాదు. ఇలాంటి దీన్నే కోపి మహి కోచితుంగ్ నేసే. ఎవరైనా సరే ఈ దివ్య గ్రహం యొక్క మహిమను తెలుసుకోవడానికే చేతకాదు, ఎలా మనస అంతరేణ మనస్సుతో కానీ బుద్ధితో కానీ తెలుసుకోవడానికి వీలు పడదు చేతకాదు సార్. సవై వాక్యముతా ఆత్మ సుఖానుభూతి గొర్లవేటంలో ఉన్న ఈ విగ్రహం యొక్క ఆంతర్యం తెలుసుకోవడమే మా వల్ల కానప్పుడు ఆత్మారాముడు కదా అలాంటి పరమాత్మగా నీవు వస్తే బాగా తెలుసు కదా ఆయన అర్థం చేసుకోగలరా? ఇలా గొల్ల పిల్లవాడిగా ఉంటే అందరికీ బాగుంటుంది అందరికీ అందుబాటులో ఉంటావు అనుకోని తలుచుకొని సంకల్పించుకొని మా అందరినీ దయ చూడాలని ధరించి వచ్చిన ఈ శరీరం యొక్క ఈ విగ్రహం యొక్క ఆంతర్యాన్ని బుద్ధితో మనస్సుతో కష్టబడ్డా సంకారకుడు. అసలైన పరమాత్మ రూపం మాకు అర్థమవుతుంది. అంటే మేము నిన్ను ఏ విధంగానూ అర్థం చేసుకోలేము. జ్ఞానే త్రయాసం ఉదపాస్య ననంతయేవ జీవంతి సన్ముఖరితాం. భవదీయ వార్తాం స్థానే స్థితాః శ్రుతిగతాం తను వాంగ్ మనోభి యే ప్రాయశోధిపతి శోధి అసి తైహి త్రిలోక్యా ఎందుకు పనికిరాదు జ్ఞానము అంటున్నాడు, ఇన్ని శాస్త్రాలు ఇన్ని వేదాలు ఇన్ని పురాణాలు ఇంతమంది గురువులు ఎన్ని చెప్తే మాత్రం ఏం అర్థమవుతుంది? ప్రపంచంలో ఏ ఒక్కరైనా జ్ఞాని తరించాడా అని నీ భక్తుడు తప్ప అంటున్నాడు. జ్ఞానే ప్రయాసం ఉదపాత్య జ్ఞానం కోసం కష్టమును మానేసి నమంత ఏవ జీవంతి నీకు నమస్కరిస్తున్న వారు మాత్రమే బతుకుతారు.

ఏ మీ తత్వా మాకు అష్ట గుణాలు ఉన్నాయి నీకు అష్ట గుణాలు ఉన్నాయి ఇద్దరం సమానమే అనుకున్న వాడికి అయితే ఏంటి చెప్పండి. జీవాత్మకు సమానం కదా. సత్య కామ సత్య గర్భ పాద పాత్మ విజరహ విశోక విజగిత్స ఇవన్నీ ఆయనకు ఉన్నాయి ఈయనకు ఉన్నాయి. నీకు ఉన్నాయి నాకు ఉన్నాయి గుణాలు అష్ట గుణాలు నువ్వు నీవు ఒకటే. ఈ దణ ఎందుకు పెట్టాలి అన్న వాడికి అయితే ఏమిటి? ఇహము పోతుంది పరము పోతుంది. ఎవరికి వస్తుంది పరము? అయ్యా నువ్వే దిక్కు, నీవే పరమాత్మ అంతా మీకు దాసురము. అని నమస్కారం చేసిన వాడు బతుకుతాడు తప్ప నేను జ్ఞానిని నాకేం తక్కువ అన్న వాడికి అయితే ఏంటయ్యా? జ్ఞాని ప్రయాసం ఉదపాస్య నమంత ఏవ జీవంతి. సన్ముఖరితాం భవదీయ వార్తాం నిన్ను కాదు నమస్కారం చేసేది నీ కథకు నమస్కారం చేస్తే చాలు. జరగవు నువ్వు కనపడవు కదా. సజ్జనులు బోధించేటువంటి నీ కథకు నమస్కరిస్తున్న వాడినే బ్రతుకుతారు. బ్రతుకుతారు అంటే నీ స్వరూపాన్ని తెలియగలుగుతారు. నిన్ను సాక్షాత్ కరించుకోగలుగుతారు. భగవత్ స్వరూపం సత్యం జ్ఞానం అనంతం బ్రహ్మ ఉంది. నేను పోయి ఆ జ్ఞానాన్ని ఆవాహన చేస్తాను ఉపాధి చేస్తాను అంటే. ఎందుకు సున్నా వస్తుంది. మరి ఎవరికి వస్తుంది జ్ఞానం భర్తి వరకు అవుతుంది. పెద్దలు చెప్పే కథ విని నమస్కారం చేసిన వాళ్ళు భర్తి ఉంటారు. తను ముఖరితాం భవదీయ వార్తాం శృణ్వంతః అన్నారు. స్థానే స్థితాః కృతిగతాం. తనువాంగ్ మనోభిహి ప్రాయశ అజిత జితోప్యస్తైహి తిలోప్యాం వీళ్ళంతా స్థానే స్థితాః స్తుతిగతాం తనువాంగ్ మనోభిహి ఎలాంటిది పరమాత్మ యొక్క గాథ అంటే శృతిగత పీల వేదములలో ప్రసిద్ధముగా ఉన్నటువంటి గత కాదా అది అలాంటిది తను వాంగ్మనోభిహి యే ప్రాయచః తానేస్థితాః తను వాక్కు మనస్సు అంటే కాయేన వాచ మనస త్రికరణములతో ఎవరు నిన్ను అనునిత్యము పెద్దలు చెప్పిన నీ కథను వింటూ నిన్ను సేవించుకుంటూ ఉన్నారో అజిత.

నీతోప్యతి నీవు ఎవరి చేత కూడా గెలువబడని వాడవు కానీ ఎవరు త్రిచరణములతో నిన్నే సేవిస్తున్నారో వారితో మాత్రం నీవు గెలువబడతావు. అంటే వారితో నువ్వు ఓడిపోతావు, అందరినీ గెలుస్తావు కానీ భక్తులను గెలవరేవు. భక్తులు నిన్ను గెలుస్తారు. అంటే జ్ఞానము కంటే పరమాత్మను సులభంగా చేరగలది ఏది చేర్చగలది భక్తి. నీ జ్ఞానం, నీ కథా శ్రమణం. కథ వినకున్నా ఇబ్బంది లేదట. రాహత్యం ఏంటంటే ఎవరో భాగవతం చెప్తున్నారు, సాంకఠ రామాయణం చెప్తున్నారు, కథ చెప్తున్నారు. కథ చెప్తున్నారు అంటే అలా వెళ్తూ వెళ్తూ కథ చదువుతున్నారా? ఒక్కసారి చదువు చదివిస్తే చాలు. వాడన్నీ పుణ్యాలు చేసుకున్నారు, రోజు వినవలసిన పనేం లేదు. భగవంతుడు అవుతున్నదా? రామాయణం అవుతున్నదా? నేను నమస్కారం నమస్కారం ఎవరికి చెప్పేవారికి వినేవారికి కథకు నమస్కారం. పరమాత్మ కథకు నమస్కారం. ఎలాంటిది ఆ కథ? శృతిగతానం. సకల వేదములలో అదే ఉంది. అంటే మనకు బ్రహ్మ. చాలా సులభమైన రహత్యాన్ని చెప్పాడు. కష్టపడకండి వేదాలు, వేదాంతాలు, సేవనాలు, జ్ఞానాలు, ధ్యానాలు, తపస్సులు ఏమీ వద్దు దాని మీద చూడండి చాలు. ఆయన కనబడడు. కానీ కథకు పెట్టండి. కథ మొత్తం ఇదే రేపు విన్నప్పుడు పెట్టండి. అలా పెడుతున్నారు కథ ఎవరో చెప్తున్నారయ్యా. ఒకసారి సాస్కారం నమస్కారం చేసి పోయారంటే మీకు వైకుంఠ లందు సీటు రిజర్వ్డ్ అన్నమాట. ఎక్కడికి పోదు అది రాని ఎందుకు పోదు గుండ మంద వచ్చేస్తుంది సులభమైన మందం. మన యొక్క తప చేస్తే మనకి ఏం తెలుసండి జ్ఞానం ఉందా ఏమన్నా ఏం తెలుసుకుందాం ఏ ఓ ర మ సు న జ్ఞానం జీరో. ఎలా పోదాం మోక్షానికి మనం ఎందుకు పోవాలి ఆయన ఎందుకు పోతాడు ఒకసారి చేతిలో జోడించండి పరమాత్మ కథ జరుగుతుంటే తనువాన్ మనోభి త్రికరణ శిష్టిగా ఒక్కసారి చేతులు జోడించండి మోక్షం మీకు రిజర్వ్ అయితుంది అంటున్నారు

ఏ ప్రాయంత జీతోప్యచితైహి త్రియోగ్యాం శ్రేయస్మృతిం భక్తిముదస్యతే విభో క్రీస్యంతి ఏ కేవర బోధలభ్రే దాన్నే దృఢపరుస్తున్నాడు. ఓర్ఠము ప్రసాదించేటువంటి భక్తిని కాదని జ్ఞానం సంపాది జ్ఞానం సంపాదించడానికి కష్టపడుతున్న వారికి ఆ కష్టం మాత్రమే నిలుపుతుందట. దేశాం హతౌ క్లేశల ఏవ శిచ్యతే అలాంటి వాడికి కష్టం మాత్రమే ఉంది. ఎలాగయ్యా అంటే నాన్యత్యథ స్థూల తుషావఘాతినాం. పెద్ద పెద్ద ఆకారంతో ఉన్న తాలు ఉంటుంది ధాన్యంలో. తాలు ధాన్యం అంటారు చూడండి. ఆ తాలు ధాన్యాన్ని దంచే వాడికి ఏం మిగులుతుంది? ఆ బియ్యం దొరుకుతాయి అందులో. తాలు అని ఏం అంటారు? లోపల గింజలు వేయిన ధాన్యాన్ని తాలు అంటారు. అది మామూలు ధాన్యం కంటే పెద్దగా ఉంటుంది. వడ్ల గింజలు మామూలు గింజలు చిన్న చిన్నగా ఉంటాయి. తాలు గింజలు పెద్దగా ఉంటాయి. పెద్దగా ఉన్నాయి కదా అని దాన్ని దంచితే ఏం మిగులుతుంది? కష్టం తప్ప బియ్యం దొరకదు. కదా? అలాగే. మోక్షాన్ని, భక్తిని అంటే భక్తి కాకుండా పరమాత్మ యొక్క స్వరూపాన్ని తెలిపి మోక్ష ధాలించే భక్తిని కాదని జ్ఞానం కోసం ప్రయత్నించే వారికి, కష్టపడే వారికి ఆ కష్టం మాత్రమే నిలిచింది స్వామి, మరి ఏమి మిగలదు. తే చామసౌ క్లేచల ఏవ సిత్యతే నాన్యస్యతా స్థూల సుషావఘాతినాం పురేహ భూమన్ బహవోపి యోగినః స్వదర్శి దేహాః నిజ కర్మ లబ్ధయా విభుజ్య భక్తైవ సతోపనీతయా ప్రభేజేయ యః అచ్యుత తేజతింపరాం భక్తితోటే నీ లోకానికి చేరుతారు. జ్ఞానంతో వేరే వాళ్ళు ఎవరు అక్రమా సరవ లేదు అంటున్నారు. ఉరేహ పూర్వము కూడా భూమన్ బహవోపి యోగినః ఎంతో మంది యోగులు త్వదర్పితేహా నిజ కర్మ లబ్ధయా.

తమ కర్మవశంతో లభించినటువంటి నీ యందు కలిగేటువంటి భక్తితోటి కోరికంతా నీ యందు అర్పించారు. ఏమిటిరా నీ కోరిక పరమాత్మే? నీకేం కావాలి? భగవంతుడు కావాలి. వేద్య అనుకున్నావ్ భగవంతుడిని చేయించాలనుకుంటున్నావ్. అన్ని రకముల కోరికలు నీ యందే అర్పించి విభుజ్య భక్తి విషయం తెలుసుకొని భక్తి తోటి ఎలాంటి భక్తి తోటి కతోపనీతయా భక్తియా. నీ కథలను వినటం వలన కలిగిన భక్తి తోటే నీ లోకాన్ని పొంది. అంతే తప్ప మేము జ్ఞానంతో లోకాన్ని పొందామన్న వాళ్ళు ఒక్కడు చూపెడతారు ఎక్కడ దొరకదు. ఇంత పెద్ద సుఖయోగిందుడు కూడా ఎలా జ్ఞానం పొందాడు? ఎలా స్వామి తెలుసుకోగలిగాడు? భాగవతం గురించి తెలుసుకుందాం. వ్యాస భగవానుడు సుఖయోగిందుడికి భాగవతం చెప్పాడు. అప్పటినుంచి మొత్తం మారిపోయాడు. అమ్మ తత్వం చేయరా బాబు అనుకున్నాను. ఏం చేస్తాం? ఆ వ్యవస్థలు కాడ వింటే ఏమైనా ఎంతో అంతో భక్తి కలిగి స్వామిని చేరుతాం కానీ వేదాలు వేదాంతాలు పని కత్తులు విజ్ఞానాలు కొట్టుకొని పూరపట్టాలు సిద్ధాంతాలు ఇదంతా కాయ చోట కన్ను చోట తప్ప స్వామిని చేరే మార్గాన్ని అవి ప్రసాదించవు. కథ వినటం వలన కలిగిన భక్తితోటే చాలామంది పెద్దలు నిన్ను చేరారు. తధాపి భూమన్ మహిమా గుణస్య దేవి వివోద్భుమరహతి అమలాంతరాత్మభిహి అయినా అసలు నీ గుణముల యొక్క మహిమ తెలుసుకోవడానికి ఎవరికి వీలుందయ్యా? అమల అంతరాత్మభి పరిశుద్ధమైనటువంటి అంతరాత్మ గలవారు నీ స్వరూపాన్ని తెలుసుకోవడానికి ఎంతో ఎంతో ప్రయత్నం చేస్తారేమో. ఎలాంటిది స్వరూపం అంటే అవిక్రయాత్ స్వానుభవాత్ అరూపతః అనన్యబోధ్యాత్మతయా నచ అన్యతా. భగవంతుని ఎలాంటిదో మీకు తెలుసా అంటే తెలుసండి. ఎలాంటిది ఎవరికీ తెలియదు. అదే స్వరూపం. ఏయ్ ఇటు పో అంటారు ఇటు పో అదే. అవిక్రియా దానికి ఎలాంటి వికారము లేదు. స్వానుభవాత్ ఎవరి వరకు వారు అనుభవంతో తెలియవలసిందే.

భగవంతుడు ఎలా ఉంటాడు అంటే ఆనంద స్వరూపుడు. ఆనందం ఎలా ఉంటుంది? ఎలా ఉంటుంది ఆనందం? దాని పేరు పా పసుపు పచ్చ పూల లాగా ఉంటదా పాల లాగా ఉంటదా అని చెప్పాలి. ఎవడికి వాడు వాడి అనుభవం తోటి తెలుసుకోవాలి. భగవంతుడు అనుభవ అనుభవ ఆనందానుభవ స్వరూపుడు. ఆనంద సుఖానుభూతి అన్నాను చూడండి. కేవలం ఆహా ఎంత ఆనందం అండి ఎంతనయ్యా చెప్పలేం. ఏడు పురాణం చెప్పారు బాగుంది చాలా బాగుంది ఎంత బాగుంది చాలా బాగుంది అర్థమైందా బాగా అర్థమైంది ఏమంటున్నావ్ చెప్పండి ఏం చెప్పావ్ విచ్చే బాగుంది చెప్పుదాం అంటే ఏం రాదు మరి ఏం రాకుండా తెలియనట్టేనా ఆ తెలుసు చెప్పరాలేదండి, అనుభూతితో మాత్రమే అర్థమయ్యేది. మళ్ళీ వివరించడానికి అని వీరు అవిక్రయాత్. స్వానుభవాత్ అరూపతః దానికి ఎలాంటి రూపము లేదు. అనన్య బోధ్యాత్ దేనితోటి తెలియబడేది కాదు. ఒక భక్తితో మాత్రమే అనుభవానికి వస్తుంది. పరమాత్మ ఇలాంటి వాడు అంటే ఏం చెప్పాలి? ఎలాంటి వాడు? ఇలాంటి వాడండి. మీరు భక్తులు కండి, అనుభవించండి అని చెప్పుకోండి. ఇలాంటివాడు. అందుకే అనన్య బోధ్యాత్మతయా నచ అన్యతా. ఇతరులకు ఎవరికీ ఇతరమైన ఏ సాధనములతో కూడా తెలియబడకుండా ఉండేదే అనుభవంతో మాత్రమే తెలిసేది ఎలాంటి వికారము లేనిది ఎలాంటి రూపము లేనిది పరమాత్మ అని. నీ కథ వింటే అర్థమవుతుంది. ఎవరితో వింటే ఏమి అర్థం కాదు అని అర్థమవుతుంది. నాకేం తెలియలేము ఏం చెప్పలేము అదే తెలుస్తుంది. కాబట్టి నజాన్యదా గుణాత్మనస్తేపి గుణానవిమాతుం కితావతీర్ణస్య కైతిరే అని.

యా నీవు గుణాత్మ అంటే అనంత కళ్యాణ గుణ ఉదధి అంటాం స్వామిని. పరమాత్మలో గుణాలు ఉన్నాయా లేవా? ఉన్నాయి. ఏమున్నాయి? ఎన్ని ఉన్నాయి? అనంతములు ఉన్నాయి చెప్పాను కదా సంఖ్యాతం నైవ శక్యంతే గుణాః దోషాస్య శాన్వినః పరమాత్మ యొక్క గుణములను కానీ పరమాత్మ యొక్క దోషములను కానీ లెక్కించడానికి మన వల్ల కాదు పోచాస్తాను ఎందుకయ్యా ఆనంద్యాత్ ప్రథమో నాతిహిం గుణములు అనంతములు కాబట్టి లెక్క పెట్టాలి. మరి దోషములు అసరుదేవు కాబట్టి లెక్క పెట్టాలి. కానీ లేని వారిని లెక్కించలేము లెక్కలేని వారిని లెక్కించలేము కానీ అందువల్ల రెండూ గుర్తించలేము నీవు గుణమూలి సరుపు ఉన్నటువంటి నీ స్వరూపాన్ని లెక్కించడానికి నీ గుణాలను లెక్కించడానికి ఈ దావకే నత్య కలిగి లేదు. పరమాత్మ హితావతీర్ణుడు అంటే లోకము యొక్క హితం కొరకే అవతరింపినవాడు. ఆయన ఎందుకు పుట్టాడు? మనకు హితాన్ని కలిగించడానికి పుట్టాడు, అలాంటి నీ గుణములను ఎవరయ్యా లెక్కపెట్టగలిగిన వాడు కయించిరి ఎవరు లెక్కించగలిగారు? కాలేన యైరువా విమితాః సుకల్పైహి భూపాంసః కే మిధికా యుభాసః ఈ భూమండలంలో ఉన్నటువంటి రేణువులను మొత్తాన్ని ఆకాశంలో ఉన్న నక్షత్రాలను మొత్తాన్ని ఎవరైనా లెక్కపెట్టగలిగితే నీ గుణాలను కూడా లెక్కపెట్టడానికి ప్రయత్నం ప్రారంభించవచ్చు. ఏ పనినా? మా పని ఏంటి? ఎంత కాలం గడిచినా భూమి మీద ఎన్ని ధూళి కణాలు ఉన్నాయి? చెప్పదామా? మరి ఆకాశంలో ఎన్ని అక్షరాలు ఉన్నాయి? తెలియదు. పరమాత్మ గుణాలు ఎన్ని ఉన్నాయి? తెలియదు. గుర్తుపెట్టు నాయం. అందుకే ఇవి నీవు అనంత కళ్యాణ గుణాకరుడవు. తత్తేరు కంపం సమీక్షమానః భుంజాన ఏవ ఆత్మ కృతం విపాకం తాము చేసుకున్న కర్మ యొక్క పరిపాకాన్ని అనుభవిస్తూ నీ దయను ఎప్పుడు పరమాత్మ యొక్క దయ కలుగుతుందా అని సమీక్ష చేస్తూ పృత్వాద్వభుభిహి

ఇదదన్ నమస్తే జీవేతా శరీరం తోటి మనస్సు తోటి వాక్కు తోటి నిన్ను ధ్యానం చేస్తూ నీకు నమస్కారం చేస్తూ జీవేతయః ఎవడు బతుకుతారో ముక్తి పదేత దయాభాగ్. అలాంటి వాడు నీ దయను పొంది ముక్తిని పొందుతాడు. పరమాత్మ మహానుభావుడు ఏం చేస్తాడు? అతను తలుచుకుంటే అరచేతిలో ఏ నముద్దను పెడతాడు దాన్ని నాలుకకు అందనియ్యడు. మన చేతిలో ఉంటుంది. డాక్టర్ గారు నువ్వు వేన తినకూడదు రా అంటారు ఏం చేద్దాం? చేయలేం. చాలా మంది తిరుపతి స్వామి దగ్గరికి వెళ్లి ద్వారం దాకా వెళ్లి ఆయన చూడకుండా వెనక్కి మళ్ళీ వచ్చిన వాళ్ళు చాలా మంది ఉన్నారు. ఆయన నో అంటే ఏం చేయలేము అంతే. అందుకే నీ దయ కోసం ఎదురు చూసేటువంటి వాడు నీ దయను పొందితే వాడు జీవే. అలాంటి వాళ్ళు ఒకతారు. దైర్యం పొందలేదు, జీవించలేడు. అందుకే పత్య ఈత్య మే అనార్యం అనంత ఆద్యే పరమాత్మని త్వయవి మాయి మాయిని. ఎక్కడిదాకా ఎందుకండీ నేనే తెలుసు అనంతం. నీవు పరమాత్మవు అనంతుడవు కదా సకల లోక నియంతవు సకల లోక రక్షకుడవు అయినటువంటి నీ నీవు ఇంకా ఇంకేం పేరు ఉంది మాయి మాయిని మాయ కలవారందరినీ మాయ చేసి నీ యందు నేను మాయ చేయరాకున్నాను. ఇంతకంటే నా అల్లరి ఏముంటుందో చెప్పండి. మాయ మాయని మాయాం వితత్య ఈక్షితుం ఆత్మ వైభవం మాయను కలిగించి నీ వైభవాన్ని చూతామని సంకల్పించాను కియా నైచ్యం ఇవ అర్చిహి అగ్నౌ. అగ్నిలో ఎంత తేజస్సు ఉందో మిడుగులు పురుగు తెలుసుకుంటుందా? అలాగే నీవు ఎంత మాయావివో పరిచిద్దామని నేను కోరుతుంటే తెలుస్తుందయ్యా, పరమాత్మమని తెలిసి. నీవే అనే మాయ ప్రయోగించడానికి పోనుకున్నానా? అనారియం అంటే దుర్జనత్వం. చూడు స్వామి, ఇది నీ మాయతో కలిగిందా? నా బుద్ధితో కలిగిందా?

అను కూడా నీ వాయరం ముంచేశావు. ఇదా అతః క్షమస్వాచ్యుత మే రజోభవః అజానతః త్వత్ వృథగీషమానినః పరమాత్మ నా ఈ తప్పును క్షమించు. ఎందుకంటావా? నేను పుట్టింది ఏ గుణంతోటి? రజోభువ కదా? రజోగుణంతో నేను పుట్టాను అని దానికి అన్నీ వస్తాయి. రజోభువః అజానతః. తెలియని వాడిని త్వత్వ వృద్ధత్వ ఈచమానినః నేను నీకంటే వేరుగా నేను నేను ఒక ప్రభువును అనుకుంటున్నాను సృష్టికర్తను ఎవరు నేను బ్రహ్మ అంటే ఎవరు సృష్టికర్త పరమాత్మ కంటే నేను వేరు. నేను కూడా నా బడుకు నాకో చిన్న లోకం ఉంది దానికి నేను అధిపతిని. నన్ను నేను విడిగా అధిపతిగా భావించేటువంటి కళం. భావించేటువంటి పృథగీత్యమానినః అజావలేపాంధ తమోంధ చక్షుతః ఏషః అనుకంపః మై నాధవాన్ ఇతి నేను సృష్టికర్తను, నాకొక ఆధిపత్యం ఉన్నది, నేను ప్రభువును అని నీకంటే విడిగా ఆ. అధిపత్యాన్ని భావించేటువంటి నా అపరాధాన్ని క్షమించండి. క్వాహం తమో అజానతః తత్భుతగీచమాన్నః అజావలేపాంధతమ అంధచక్షుషః నాకు కూడా కళ్ళు ఉన్నాయి. కానీ అవి గుడ్డి కన్నులు ఏమన్నాము అది గుడ్డి కన్ను అండి వాడిని చూపు ఆ గుడ్డి చూపండి వాడిని చూపు అంటాడు వాళ్ళ గుడ్డి చూపు జ్ఞానం ఉంది నాకు కూడా ఏం జ్ఞానం గుడ్డి జ్ఞానం ఉంది ఎదురుగా ఉన్న నిద్ర లేని జ్ఞానం. అందుకే అంధ చక్షుషః చాలా చమత్క పరమా అన్నమాట అంధ చక్షుషః. అజావలేపాంధ తమః తమోంధ చక్షుషః పరమాత్మను. పరమాత్మను తిరస్కరించుట అనే అజ్ఞానముతో గుడ్డిగా మారిన కన్నులు కల నాకు ఏషః అనుకంప అనుకంప్యః

దానికి నేను నీ చేత దయ చూడదగిన వాడను. తెలుసా ఎందుకో నా అధవానికి నేను దిక్కు లేని వాడిని కాదు. నాకు దిక్కు ఉంది. ఎవరి దిక్కు? నువ్వే. ఇంత పెద్దవాళ్ళు ఉండగా నేను అవమానించబడతానా? నాకు కష్టాలు వస్తాయా? నాకు కష్టాలు వస్తే ఎవరికి తప్పు అన్నట్టు? రక్షించేవాడు రక్షించలేకపోయాడు అంటారు. నన్ను ఎవరు నిన్నే అంటారు. అయ్యో బ్రహ్మకు అవమానం జరిగిందట. శ్రీమన్నారాయణుని పుత్రుడైన బ్రహ్మకు కూడా అవమానం జరిగిందట. అంటే ఎవరికట ఆ పేరు? నీకా నాకా? అందుకే నన్ను నీవు నా తప్పును క్షమించి నన్ను మన్నించి. ఆ మీద దయ చూపాలి. క్వాహం తమో మహదహం కచరాగ్ని వార్భో సంభేష్టి తాండ ఘట సప్త వితస్తికాయః విధావిగణి తాండ పరానుచర్య వాతాస్వరోమ వివరత్య. ఏ మహిత్వం. నన్ను నీవు ఏమో చేశానంటున్నావు ఏంటయ్యా నువ్వు చేసింది? అసలు నేనేమిటి? నేను ఎక్కడి వాడిని? ఎన్నో పుట్టి పుట్టి పుట్టి పుట్టి పుట్టి తర్వాత చివరికి పుట్టిన వాడిని. కదా? మహత్తత్వము, అహంకార తత్వము. ప్రకృతి మహత్తత్వము, అహంకార తత్వము అందులో కూడా సాత్విక అహంకారం, రాజస అహంకారం. తామసారంకారం జ్ఞాని పంచభూతములు, పంచజ్ఞానేంద్రియాలు, పంచకర్మేంద్రియాలు, చిత్తము, అంతఃకర్ణము ఇవన్నీ అయిన తరువాత వీటితో బ్రహ్మాండం ఏర్పడితే అప్పుడు అందులో నిన్ను కొట్టే. కదా? ఇదంతా ఎవరి సృష్టి? పంచభూతార్ధమ సృష్టించాడా? బ్రహ్మ శరీరము కూడా పంచభూతి. బరువు పుట్టిన ఆయన కూడా ఇవన్నీ సృష్టించబడ్డ తరువాత అంటే నాకు ముందు అన్నీ పనిముట్లు మొత్తం తయారు చేసి నన్ను పుట్టించాడు. విడితో నువ్వు పని చేయాలి ఒక గడ్డ పార పార అన్నీ వద్దు మరి నీళ్ళు ఇవ్వాలి ఇంకోటి పావి ఇవ్వాలి ఇంకోటి ఇవ్వాలి ఇంకోటి ఇవ్వాలి అన్నీ ఇచ్చి వాడికి సిమెంటు వాడికి ఇంకేం ఇవ్వరా అన్నీ ఇచ్చి కడతాడు. కట్టు అంటే ఎట్లా కడతాడు ఏం లేకుండా.

అలాగే తరువాతి వారిని సృష్టించడానికి కావలసిన ముడి సరుకునంతా ముందు సృష్టించి దాని తరువాత పుట్టించావు నన్ను. నీవు ఎక్కడ ఉన్నావు? దానికంటే అవతల ఉన్నావు. నీకు నాకు మధ్యన ఎంత తేడా ఉంది? బ్రహ్మాన్ని అవతల తేడా ఉంది. బ్రహ్మాన్ని అవతల నువ్వు ఈ తేడా నిన్ను. నాకు నువ్వేం అర్థం అవుతావు పంపి అంటే? ఎలా అర్థం అవుతావు? బ్రహ్మాండము ఏర్పడిన తరువాత ఏర్పడ్డ వాడిని నేనెక్కడ? ఇంత పెద్ద బ్రహ్మాండాన్ని ఏర్పరచగల జ్ఞాన శక్తులు గల నీవెక్కడ? మీ ఎక్కడ అర్థం అవుతావా? అర్థం చేసుకోగలనా? ఒకే ఆయన క్వాహం అంటున్నాడు. మీ ఎక్కడ? అందులో తమో మహదహం కజరాగ్రి వార్భూ సంవేష్టి తాండగట సప్తవితస్తికాయః సప్తావర్ణాలు చెప్పుకున్నాం కదా. భూమి, జలము, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశం, మహత్తత్వం, అహంకారం అనేటువంటి ఏడు ఆవరణాలు బ్రహ్మాండంలో సరిపోలేదు. బ్రహ్మాండంలో ఉన్నానంటే కుదరదు. బ్రహ్మాండం మీద ఏడు పొరలు ఉన్నాయి. ఒక పొర భూమి, ఇంకో పొర నీరు, మూడోది అగ్ని, వాయువు, ఆకాశము. మహతత్వము అహంకారం సప్తావరణలంటారు. ఈ ఏడు పొరల తరువాత నేను బ్రహ్మాండంలో చేరాను. అంటే నీకు నాకు మధ్యన ఏడు పొరలు ఉన్నాయి. ఇవన్నీ దాటితే అర్ధమయ్యేది? అలాంటి సప్త వితస్తికాయః క్వాహం ఏడు ఆవరణలతో శరీరముగా ఏర్పడిన నేనెక్కడ క్వేద్రుక్ విధా విగణితాండ పరానుచర్యా వాతాధ్భరోమ వివరస్యచతే మహిత్వం ఇలాంటి వాడవు ఇలాంటి లెక్కపెట్టడానికి అందనటువంటి అనంతమైనటువంటి బ్రహ్మాండములను ఏర్పరచగల అణువు కదా దేనితో ఏం జరిగింది? మూల ప్రకృతి అంటాం. మూల ప్రకృతిహి అవికృతిహి అని శాస్త్రం కదా దానికి ఏ వికారము ఉండదు. ఎలా అవుతుంది అది? పరమాణువులా ఉంటుంది. సూక్ష్మాకారంలో ఉంటుంది. అది ఎప్పుడు అలాగే మారదు. పరమాత్మ సంకరిపిస్తే దానిలో క్షోభ కలుగజేస్తే దాని నుండి వ్యక్తం ఏర్పడుతుంది. అవ్యక్తం నుంచి వ్యక్తం.

ఆ వ్యక్తమే ప్రధానము అంటాం. దానికి మరో పేరు ప్రకృతి అంటాం. దానిని శోభ కలిగిస్తే మహత్తత్వం. దానిని శోభ కలిగిస్తే ఏదో అహంకారం. తర్వాత ఇవన్నీ వచ్చాయి. అంతా అతి సూక్ష్మమైనటువంటి అణుచర్య పరమాత్మ ఆ అణువులో చర్య కలిగిస్తే అంతా పుట్టింది. ఈ సిద్ధాంతాన్ని ఇంత తెలియకున్నా ఒక వాదం ఉంది కదా, ఏం వాదం? పరమానువాదం. సృష్టికి మూలం ఏమిటంటే పరమానువు కరెక్టే, పరమానువే. పరమాణువు పరమాణువుగా అవికారముగా ఉండేటువంటి ప్రకృతిలో క్షోభ వలన పరమాత్మ పరమాణువులో క్షోభింపచేస్తే పరమ ప్రకృతి ఏర్పడేది. దాని నుంచి ఇవన్నీ లోకాలు వచ్చేస్తున్నాయి. ఇలాంటి వివిధ విగణితాండ చూడండి విగణిత అవిగణిత అండ పరానుచర్య వాతాధ్వరోమ వివరస్యచ వాతాధ్వరోమ వివరస్య సకల వాయువులు ఆకాశము కదా ఆకాశము యొక్క మార్గములో ఉండేటువంటి అనంత బ్రహ్మాండములని ఈ అనంత కోటి బ్రహ్మాండములు పరమాత్మ దగ్గర ఎక్కడ ఉంటాయి? రోమ వివరస్య. పరమాత్మ యొక్క ఈ రోమకూపాలు అంటామే ఒక్కొక్క రోమకూపంలో ఒక్కొక్క బ్రహ్మాండం ఉంటుంది. అనంత బ్రహ్మాండములను రోమకూపంలో ఉంచుకున్న నీ మహిమ ఎక్కడ? ఈ బ్రహ్మాండములో ఉన్న సప్తావరణాల అవతార ఓ చిన్న ప్రాణిగా పుట్టిన నేనెక్కడ అలాంటి నేను నీ స్వరూపాన్ని తెలుసుకోవడం అంతే అయ్యా, రెడీ అయినా ఇది అర్థమవుతుందా? రోమ వివరస్య కే మహిత్వం ఉక్షేపణం గర్భగతస్య పాదయోః కిం కల్పతే మాతుహు. అగో సజా ఆ గతే ఏమయ్యా నన్ను పరీక్షించావు నన్ను శిక్షించావు నేను తప్పు చేశాను ఏమేమో అనుకుంటున్నావు కానీ లోకంలో గర్భంలో ఉన్న శిశువు గర్భకోశంలో తిరుగుతూ తిరుగుతూ

కాలు తగిలితే తల్లిని తన్నాడు ఈ దుర్మార్గుడు, వీడు మహా పాపి అని ఈ ప్రపంచంలో ఎవరైనా అంటారా? గర్భంలో ఉన్న సు కాలి తాకుట తప్ప ఉక్షేపణం గర్భగతస్య జంతుహో పాదయోహో కిం కల్పతే మాతుహు అధోక్షజ ఆగతే తల్లి విషయంలో ఆగ అంటే అపర్హం తల్లి విషయంలో అది అపరాధంగా మారుతుందా? మనకు వచ్చు నువ్వేమిటి? మరి నేను ఎక్కడ ఉన్నాను? నీ గర్భంలో కదా? కిమ్ అస్తి నాస్తి విపరీత పూజితం తవాస్తి కుర్చీ కియదతి అనంతః అసలు ఉన్నదో లేదో అనుకునే ప్రపంచమంతా నీ కుర్చీలో లేదా? ఎక్కడ ఉన్నావ్ ప్రభువా నీ గర్భంలోనే కదా మరి నేను ఎక్కడ ఉన్నాను నీ గర్భంలోనే కదా గర్భంలో ఉన్న పాప తండితే తప్పు అవుతుంది. నేను అందులో ఉన్న పిల్లవాడిని చుట్టు కాస్త ఆగిందేమో దాన్ని సీరియస్ గా తీసుకొచ్చి ఇచ్చిస్తానంటే ఏం అవసరం అది అలాంటి పని అవుతుందా? తప్పే కాదు, తిరుగుతారు, తాగుతుంది, కాళ్ళు తగులుతాయి, చెయ్యిలు తగులుతాయి ఏమో చేస్తారు. అందువల్ల ఇది తప్పు కాదు, నేను నీ గర్భంలో ఉన్న పాపను. యదప్యనంతః జగత్రయాంతోదది సంప్లవోదే నారాయణ శ్యోదరనాభినాలాది వినిర్గ్యతోజస్పితి వాక్ నవై మృషా అవన్నీ పోరి అనంత లోకావి గర్భంలో ఉన్నాయి నీ అందులో లేనా ఎవరికి అర్థం అవుతుంది అవన్నీ ఏమవుతుంది అని జగస్త్రయాన్ పోది సంప్రభూది ప్రళయ సముద్రంలో పడుకొని ఉన్న శ్రీమన్నారాయణుడి నాభికముల నుంచి బ్రహ్మ పుట్టాడు తప్పా? కడపు కడపు ఏ నీ కడపులో చూసినోడి ఇలా అనుకున్నా అలా అనుకున్నా ప్రపంచాలన్నీ నీ కడపులో ఉన్నాయి అంటే అక్కడే నేను ఉన్నాను. అవన్నీ మాకెందుకయ్యా అంటే బ్రహ్మ పుట్టింది ఎక్కడి నుంచి నారాయణుని నాది కమలం నుంచి నీ కడపు ఉంది వాడిని.

అందులో ఎలాంటి నాది కమలం ప్రళయకాలంలో ఉన్న సముద్రంలో పడుకొని ఉన్న అంటే ఎక్కడో ఉన్నవాడు అమాంతం బయటపడ్డాడు అనుకోకుండా ఏమీ లేవు కదా నువ్వే ఉన్నావు అప్పుడు. ప్రవేశ సాగరం అండి ఏముంది జలం మాయ తప్ప ఇంకెవరు లేరు. అందుకే ఆయనను నారాయణుడు అన్నారు. నారములు ఆయనములు రెండే ఉన్నాయి. ఒక పక్క నీరు ఒక పక్క మీరు. కదా అలాంటి నీ నా పుట్టినవాడు బ్రహ్మ అని చెప్పిన మాట తప్ప అబద్ధం అది కాదు కదా ఇలాంటిది అబద్ధం కానే కాదు కింత్ ఈశ్వరత్వత్ న వినిర్గతోస్మి. వినిర్గతః అజస్పితి వాంగ్న వైమృషా కింత్వీశ్వర త్వన్ నవిగర్గ్ నవినిర్గతోస్మి అమరవధమ నీ నీ నుండి కడిల్నావా నీ కాదా ఎక్కడికి పుట్టాను నీకు రాస నేను నీకు పాపనే అతి పాప తంచే తప్పు అనుకునే తల్లిదండ్రుల కైరం అవుతారా? నారాయణత్వం నహి సర్వదేతి నామాత్మాసి అధీత్య అఖిల లోక సాక్షి. నీవు నారాయణుడవయ్యా, మేము నారములు నువ్వు ఆయనవ్. మరి ఎవరు లేకుంటే ఎవరు ఉంటారు? మేము లేకుంటే నువ్వు ఉంటావా? నువ్వు లేకుంటే మేము ఉంటాం. ఉండాలే కదా నార అయన. నారములు ఉండాలి అయనము ఉండాలి. త్వము నారాయణః మేము నారాయణః. ఇయ్యదాం కోపం వచ్చినా తాపం వచ్చినా. భార్యాభర్తలు, తల్లి కొడుకులు, తండ్రి కొడుకులు వేరైతే కావచ్చు. మీరు మేము వేరయ్యే ప్రశ్నే లేదు. మీరు లేకుంటే నువ్వే లేవు. నువ్వు లేకుంటే మీరు లేవు. అందుకే అంటాడు ఆరువంద యమనాచార్య వారు. యదిమే నదయిస్య చేతతః దయనీయ స్తవనాత దుర్లభః అంటాడు. స్వామి ముందే చెప్తున్నాను మర్యాదగా అడుగుతున్నాను దయ చూపమని. నువ్వు పరకో అననా దయ చూపమనుకో. మళ్ళీ తర్వాత నీ మనస్సు మారి దయ చూపుదాం అనుకున్నా ఇంకెవరు దొరకడు దయ చూపుదాం అని. మరి నేను ఒక్కడిని ఇంకెవరు ఉన్నారయ్యా. ఆ ఒక్కడిని దయ చూపుకుంటే మరి నీకు దయ చూపేది ఇంకెవరికి ఎవ్వడు ఉన్నాడు. అందుకే మర్యాదగా అడిగినప్పుడు దయ చూపు.

అని ఆడ బంధువు గారు చెప్పారు, అదే రీతిలో మేము నారములము నీవు ఆయనములము. మాతో కలిసే నువ్వు ఉండాలి, మీతో కలిసే మేము ఉండాలి. కొట్లాడుకున్నా తప్పదు, భార్యావతల అయిన తర్వాత కాలు తాకింది, చేయి తాకింది అని భార్యలు దంపపడతారు అప్పుడు. గారు ఒకే సే మీద పడుకున్నారు. ఏ ఇంత మదమా నీకు కాలు తగిలిస్తావ్ అంటావా అండి ఫస్ట్ సారి నేను. జలుబు నీ కలిసి ఉంటామయ్యా మనం ఇక్కడ మారటానికి వీలు లేదు. జగత్రయాంచు సంప్లవోదకే నారాయణస్య అందుకే నారాయణత్వం నహి సర్వదేహినామాత్మాసి అతీశ అశిరలోక సాక్షి నీవు అన్ని లోకములోని సకల దేవులకు సకల జీవులకు నీవే ఆత్మవు. శరీరం లేకుండా ఆత్మ ఉంటుందా? పోనీ ఆత్మ లేకుండా శరీరం ఉండదు. నీరు లేకుండా నువ్వు ఉండవు, నువ్వు లేకుండా నీవు ఉండవు. కాబట్టి అది సకిన లోక సాక్షి నారాయణః అంతే కాదు మేము ఏమి చేస్తున్నా చూసేవాళ్ళు ఎవరు? నువ్వే. నీకు తెలియకుండా నీవు చూడకుండా మేమేమీ చేయలేము అంతే కాదు నీవు చెప్పకుండా కూడా మేమేం చేయలేము మేం చెప్పం నువ్వు ఏ చేయిస్తావ్ అందరికీ అంతర్యామిగా ఉండి ఇలా చెయ్యి నువ్వు చెప్తే మేము చేస్తున్నాం అంటే నన్ను భరించిస్తావా అంటావేమో నిన్ను నీవే భరించిస్తున్నావ్ ఎందుకు భరించించావ్ నువ్వు ఆ అంతరాత్మగా సాక్షిగా ఉండి ఈ పని చెయ్యి అంటే చెయ్యి. ఓ లోకానికి సాసేలో నీ వరుస అందరికీ చెప్పాలనుకుంటున్నాను కాస్త ఓ మాయలో ముంచేయ్. అపరింత నాకు ఆనందం నీకు. అంతే కదా. నువ్వు ఆడిస్తే ఆడేనయ్యా నేను, నేను అట్టే చేశానా. నువ్వు అంతరాత్మవు. నా బుద్ధిలో ఓ వికారం కలిగించావు. చిన్నగా ఇలాగైతే ఉంటే కీ అంటాం చూడండి, కీ ఇచ్చి వదిలిపెడితే కారో బొమ్మ గంతులు వేస్తుంది. కీ కీ ఇవ్వకపోతే గంతులు వేయదు. నాకు కూడా కీ ఇచ్చావు, ఇలా ఆడురా అన్నావు అది అండి. బ్రహ్మకి ఇంత గర్వమా? స్వామి ప్రకటించారా అపనంగా నాకు. అబ్బా బ్రహ్మని గెలిచారండి. తీసినే. నువ్వు ఎవరు ఏంటి అయ్యా? నువ్వు ఎప్పుడు గెలువు అని ఈ స్వరూపమే గెలువు మా తరపున ఓటని. ఇందులో మళ్ళీ ప్రత్యేకత ఏముంది నారాయణ అందుకే ఆత్మాసి అధీశ అఖిల లోక సాక్షి.

నారాయణోంగం నరభూజలాయనాత్ నరభూజలాయనాత్ నారాయణః అంగం కదా, నరము అంటే జలమే భూమి జలము అగ్ని ఇలాంటివి ఉన్నాయే ఇలాంటి వాటన్నిటికీ నారాయణః అంగం పరమాత్మ. మే ప్రధానమైనటువంటి ఆధారము. కాబట్టి సత్యాతి సత్యం న తవైవ మాయా. ఇదంతా ఎవరి మాయ? నీదే. ప్రపంచం పుట్టుటు ఎవరి మాయ? నీదే. నా పుట్టు నీ మాయే. మరి నీ మోహ బాధ కానీ నీ మాయ మరి నీ చేతి ఏంటి కదా మోహం కలిగించింది నీవు నాతో ఆడించింది నీవు నన్ను అవలబాతు చేసింది నువ్వు గెలిచావు అనుకుంటున్నా నువ్వు ఆ తన్ని నీవే నువ్వు నా చెందులు పెట్టాగా కయ్యే హాని అంటూ ఏమీ లేదు చెప్పి మాయా తత్యే జలస్తం తవ సజ్జగత్వపుహు కిమ్మేన దృష్టం భగవాన్ తదైవ అదేమిటయ్యా? నువ్వే అన్నావు నారాయణుడిని అని నేను ఉండేదే నీళ్లలో నాకు కూడా ఆధారం నీళ్లు నేను అంత గొప్పవాడిని ఏం కాదు అంటావా నిజంగా నీ ఆకారం నీ శరీరం నేతిలోనే ఉండి ఉంటే మరి నేను నీ నాభి పద్మం నుండి పుట్టిన వెంటనే ఈ పద్మానికి మూలం ఎక్కడ అని మొత్తం సముద్రం వెతికాను కదా. మరి అందులో ఉంటే కనపడవా? కనపడ్డావా మరి? సముద్రంలో ఉండేవాడివి అయితే నిన్ను పుట్టగానే వెతికా సముద్రం మొత్తం వెతికా మనం వెతికా దొరికేవా? దొరికేలే. ఎందుకు అందులో లేవు నువ్వు? ఎందుకు అవే నీలో ఉన్నాయి. ఆ జలమంతా మీలో ఉందండి. అంటే నీ తిరిగింది ఎక్కడ? నీ కడుపులోనే. కడుపులో తిరుగుతున్న వాడికి కడుపు ఎవరిదో కనపడతాడా? కనపడలేదు, మొత్తం వెతికాను, ఎనిమిది గంటలు నాకు కూడా తిరిగాను, ఏం కనపడ్డావు? నువ్వు కనపడలే, అందులో నీవు ఉంటే కనపడేవాడివి కదా, అందులో నువ్వు లేవు నీవు అది. తచ్చే జలత్సం తవస జగత్వపు కిమ్మేన దృష్టం భగవాన్ తదైవ నీవు అప్పుడే నాకెందుకు కనపడలేదు. నిజంగా నీవు నీటిలోనే ఉన్నట్టయితే నీవు నాకు అప్పుడే కనపడేవాడవు కదా.

కిమ్మేన దృష్టం భగవాన్ తదైవ కింబా కుదృష్టం హృదిమే తదైవ కిన్నో తపద్యేవ పునః వ్యదర్చి. అంత నీరు వెతికితే కనబడలేదు. తీరా పైకి రాగానే హృదయంలో నువ్వే కనబడ్డావు. మరి నీవు హృదయంలో ఉన్నావా? నేను నీ కడుపులో ఉన్నానా? నువ్వు నీటిలో ఉన్నావా? ఏమనుకోవాలి? మొత్తం వెతికాను దొరకలేదు. అయ్యో స్వామి అంటే కనపడదు. ఎక్కడ? నా హృదయంలో. నీటిలో ఉన్నావా, నా హృదయంలో ఉన్నావా? నేను నీలో ఉంటాను. నేను నీలో ఉంటే మరి నా హృదయంలో నువ్వు ఎలా ఉన్నావు? కాబట్టి ఏమి చూశానో, ఏమి చూడలేదో, అసలు రూపం ఏమిటో ఏమి ఈ బుద్ధికి అర్థం కాదు. అత్రైవ మాయా ఘమనావతారే అస్య ప్రపంచస్య బహిహి స్పుటస్య పుస్త్రస్య చాంతర్జఠరే జనన్యా మాయాత్వమేవ ప్రకటీకృతంతే అందుకే మాయా ఘమనం ఘమనావతారే అంటున్నాడు. ఇందులో మాయా స్వరూపానికి ఉన్నటువంటి నీవు ఈ అవతారంలో ప్రపంచస్య బహి స్ఫుటస్య వెలుపల బాగా స్పష్టంగా కనబడుతున్నటువంటి ఈ ప్రపంచం యొక్క కృత్సునక్కిటి అంతర్జగదే జనన్యాః ఇంత అనంతమైనటువంటి ఈ జగత్తుని జనన్యాః మాయాత్మమేవ ప్రకటీకృతం కడుపులో పిల్లవాడి చుట్టూ శిశువు చుట్టూ ఏముంటుంది మావి అంటాం అది ప్రపంచం అందులో నేను ఉన్నాను నీ కడుపులో ఉన్న అనంత కోటి బ్రహ్మాండాలు ఉన్నాయే అదంతా మావి దానిలో నేను ఉన్నాను. అంటే మావిని దాటి బయటికి వస్తే కదా ఏమైనా కనపడేది. ఆ అంతమావి నీకు అగుడు ఉంది. నేను ఎప్పుడు చూడాలి? ఇది నా స్వరూపం స్వామి. సగటీకృతంతే యత్య కుట్రావిదం సర్వం సాత్మముభాతి యధా యధా. ఈ పరమాత్మ ఏటి కర్తమంలో ఇది సకల జరాజరత్తు ఉన్నదున్నట్టుగా కనపడుతుందో తత్వయ్యపీహ తత్సర్వం కిమిదం మాయయావిన

ఎవరి కడుపులో ప్రపంచమంతా కనబడుతుందో అలా కనబడే ప్రపంచంలో నువ్వు కనబడుతున్నావ్, ఇది నిజమా మాయ? తల్లి కడుపులో పిల్లవాడు ఉంటాడు కానీ పిల్లవాడు కడుపులో ఉంటుందా అండి? ఉండదు కదా? ప్రపంచమంతా నీ కడుపులో ఉంది బాగుంది ప్రపంచంలో నువ్వు ఉన్నావు ఇది ఎలా? ఇది మాయ కాకుంటే కుదురుతుందా? ఇదంతా మామూలుగా ఎట్లా ఒప్పుకుంటామండి? గర్భంలో శిశువు ఉంటుంది, శిశువులో తల్లి ఉంటుందా? ఉండదు. మరి నువ్వు ఉన్నావు. ప్రపంచం నీ కడుపులో ఉంది, ప్రపంచంలో నువ్వు ఉన్నావు. ఎవరన్నా మాయే, కడప అన్నా మాయే, నీ మాయే. మాయ లేకుండా ఇది కుదిరేది కాదు అద్యైవ సద్వృతే అస్యపిమ్మమనతే మాయాత్వం ఆదర్శితం నాకు ఇప్పుడే ఈ క్షణంలోనే నీ మాయా ప్రభావం ఎంతో స్పష్టపడినది చక్కగా చూపావు నీవు ఏకోసి ప్రథమం తతో వరజ సుహృత్ వత్సా సమస్తాః అపి ఒక్కసారి నీవు ఒకడిగా ఉండి దూడలు నీవే, పిల్లలు నీవే, పిల్లలు అంటే గోపాల బాలకులు నీవే అయ్యావు, గోవత్సములు కూడా నీవే అయ్యావు, తా తావంతోసి చతుర్భుజాః తదకిరైహి సాకం మయోపాసితాః ప్రతి వారికి నాలుగు భుజాలు, చంద్ర చక్ర ఆయుషాలు, వనమాల, శ్రీవత్సం, కౌస్తుభం ఇవన్నీ కనపడ్డాయి. వారందరిని నేను చూశాను. ఆరాధించాను. తావంత్యేవ జగంత్యభూతదమితం. మరి ఒక్కొక్క కృష్ణునిలో ఒక్కొక్క బ్రహ్మాండం ఉన్నట్టే కదా? అవన్నీ కనపడ్డాయి. విమానాలు ఎన్ని ఉన్నట్టు? పరమాత్మలు ఎందరు ఉన్నారు. ఏమో ఏం తెలుస్తుంది? ఎందరు గోపాల బాలులు ఉన్నారో, ఎన్ని గోవత్సములు ఉన్నాయో అవన్నీ పరమాత్మ ఈ రూపంలో చూశాడు. మరి ఒక్కొక్క గోపాల బాలునిలో ఒక్కొక్క ఆవు దూడలో ప్రపంచాలు చూశాను. ఏమైనట్టుంది? ఎన్ని బ్రహ్మాండాలు, ఎంతమంది పరమాత్ములు, ఎన్ని స్వరూపాలు ఎలా తెలుసుకోవాలి? కాబట్టి తావంతేవ జగంత్యభూతదమితం.

బ్రహ్మాద్భయం శిష్యతే మళ్ళీ ఇంత కష్టపడితే అన్నీ చూస్తే ఏమీ లేవు నువ్వు ఒకడివే ఉన్నావు. అందుకే శిష్యతే బ్రహ్మాద్భీ లేని మాత్రం అద్భైత ఒకడే నువ్వు ఉంటావు. నువ్వు ఎవరని వినను ఇవన్నీ కనబడతాయి. కనబడిన ప్రతి వానిలోనూ పరమాత్మ ఉంటాడు, కాబట్టి పరమాత్మలు చాలామంది కదా? ప్రతి జీవుడిలోనూ పరమాత్మ ఉంటాడు, ఎంతమంది జీవులో అంతమంది దేవుళ్ళా. ఏ నువ్వు ఒకరివే చూచే మాత అలా కనబడతారు. నీ యందు బాగా సత్తు ఉంటే అందరూ కనబడరు ఒకడే కనబడతారు. మిగిలేదది ఒక్కటే బ్రహ్మ అద్వయం శిష్యతే ఒక అద్వైతం ఏకమేవ అద్విదీయం బ్రహ్మ. పరమాత్మ ఒక్కడనే విషయమే చివరికి నిగురుతుంది తెలుస్తుంది. బ్రహ్మాద్భయం శిచ్ఛతే అజానతాం పదవీం అనాత్మన్యాత్మాత్మనాపాతి సత్యమాయాం. నీ స్వరూపం తెలియని వారికి నీవు మాయను కలిపించి ఆత్మ ఆత్మనాభాసి విసత్యమాయం అనాత్మని ఆత్మ ఆత్మ కాని శరీరాన్ని ఆత్మగా అనిపిస్తావు. నీ స్వరూపం తెలియని వారికి వారిపై నీవు మాయ ప్రయోగించి ఆత్మ కాని శరీరాన్ని ఆత్మ అని అనిపిస్తావు. విసత్యమాయం సుస్తా వివాహం జగతో విధాన ఇవ త్వమే సోంత ఇవ త్రినేత్రః ఎలాగంటే ఎవరు స్తుతి చేస్తారండి ప్రపంచాన్ని బ్రహ్మా అండి ఎవరు సమాధిస్తారు? రుద్రుడు అండి. ఇదేనా? ఈ రెండు ఎవరు? నువ్వే. సృష్టి చేస్తున్నప్పుడు పరమాత్మ పదం ఏమిటి అంటే మనం ఏమి చేస్తామో ఆయన అది చేయడు. మనం ఏం చేస్తాం? ఏమి చేయకున్నా. అన్నీ నేనే చూశానంట. పరమాత్మ అన్నీ చేసి అబ్బే నాకేం తెలుసు బ్రహ్మ వృద్ధి చేశాడు, బుద్ధుడు సంభవించాడు, పరోడు విష్ణువు కాపరోడు అబ్బే నాకేం తెలుసు. నేనేం చేయటం లేదు. మనం కూడా అలా అనగలిగితే సంసారము లేదు. కక్కసులు కాను దేవు, బాధలు దేవు, పరమాత్మను.

అర్థం చేసుకోవచ్చు. అన్నీ చేస్తూ కూడా ఏమి చేయ అనేవారు స్వామి. ఏమి చేయని మనము అన్నీ చేస్తున్నామనేవాళ్ళం జీవులం. పరమాత్మ యొక్క మాయతోటే ఇలా కర్తృత్వ, జ్ఞాతృత్వ, భోక్తృత్వాభిమానాలు ఏర్పడుతున్నాయి. అందుకే ఆత్మనా పాసి వితత్య మాయా సృష్టా వివాహం జగతో విధాన యువత్వం. సృష్టి యందు నేను రక్షణకు నీవు అంతంలో తెంచరుడు మూడు వేలేనా? నాయంగా ముగ్గురు ఉన్నారా? ఉన్నది ఒక్కడవే. ఆ పని చేస్తున్నప్పుడు ఆ పేరుతో ఇగో ఈ పేరుతో ఈ పేరు. పేరు మాకిస్తావ్ పని నువ్వు చేస్తావ్. అది విని మేము నమ్మి ఓహో మేమే సృష్టి కాదడమేమో అని చెప్పుకొని ఇలా ప్రతి చోట శృంగభంగాన్ని పొందుతున్నాము. అది నీకు లేదు కాబట్టి సమస్య లేదు. ఇలా త్రినేత్రః సురేషు ఋషుషు ఈచ తథైవ ఋష్వపి క్రియక్షు యాగస్వపితి అజనస్య జన్మాత్వతాం ఎందుకంటే అన్నీ నన్నే అంటావు నేనేం చేశానయ్యా? అది మాత్రం నువ్వేం చేయలేదు చెప్పు. నీవు దేవతల యందు పుట్టావు, రుషులలో పుట్టావు, అలాగే నరులలో పుట్టావు, పశుపక్షాల్లో పుట్టావు, జలచరాల్లో పుట్టావు. జన్మలేని నీవు ఇన్ని కిలో జన్మించవు కదా, దేవతలగా పుట్టాడు, నరుడిగా పుట్టాడు, పశుపక్షాధుడిగా పుట్టాడు, కృష్ణుడిగా కపిలుడు ఉన్నాడు, కపిలుడు నారదుడు ఎంత ఉన్నారు. ఇలా తకరయాలులా పుట్టావు జన్మాసతాం దుర్మద నిగ్రహాయ అసతాం దుర్మద నిగ్రహాయ ఇవి ఎందుకు పుట్టావు? దుర్మాధుల యొక్క గర్వాన్ని హరించటానికి పుట్టావు ప్రభో విధాతః సత్ అనుగ్రహాయచ పరిత్రాణాయ సాధునాం వినాశాయచ దుష్కృతాం చెప్తున్నారు దుర్మద నిగ్రహాయ సత్ అనుగ్రహా సతాం దుర్మద నిగ్రహాయ దుర్మార్గుల యొక్క మదాన్ని పొలగించడానికి సజ్జనులను అనుగ్రహించడానికి నర సుర తిరియకు జలచరాదులలో నీవు

పుట్ట్యావు అవతారి తట్టిని అవతారం ఎందుకు అన్నమాట. కే కోవేతి భూమన్ భగవన్ పరాత్మన్ యోగేశ్వరోతి భవతః త్రిలోక్యాం. ఎవడయ్యా ఈ మూడు లోకాల్లో ఉన్నవాడైనా కానీ నీ యొక్క మహిమ ఇంత అని ఎవడైనా తెలియగలడా? క్వవా కదంబా కతివా కదేతి విస్తారయం కీడతి యోగమాయా. ఎక్కడ ఉంటావు, ఎలా ఉంటావు, ఎన్ని రూపాల్లో ఉంటావు, ఎప్పుడు ఉంటావు? ఒకటి చెప్పాలా? పరమాత్మ అవతరిస్తాడు ఎప్పుడు, ఎన్ని రూపాలుగా, ఎక్కడ? నీవు నీ సంకల్పానుగుణంగా ఏ ఏ సమయాల్లో, ఏ ఏ ప్రదేశాల్లో, ఏ ఏ రూపాలలో ఎలా ఎలా అవసరమైతే అలా నీ యోగమాయ తోటి నీవు అవతరిస్తూ ఉంటావు. అలాంటి దాన్ని ఎవరయ్యా తెలుసుకునేది? తస్మాదిదం జగత్ అశేషమసత్ స్వరూపం స్వప్నాభం అస్తభిషణం పరదుఃఖ దుఃఖం ప్రపంచం అనేది జగత్తు అశేషం అసత్స్వరూపం. సకల జగత్తు కూడా తమో రూపమే. లేనిదే ఉన్నట్టు కనబడుతూ ఉన్నది. అసలు ఉన్నది నువ్వు. నిన్ను జగత్తుగా చూపినప్పుడు అది ఉన్నది నీవు లేవు అనుకుంటున్నావ్. అందులో ఏం చేస్తున్నావ్? అవునండి ఇంత పెద్ద ఇంట్లో ఉన్నా ఎక్కడ ఉన్నారు దేవుడు అక్కడ ఉన్నారండి అంటే ఇల్లే దేవుడు రా నేను. ఇల్లెక్కడ ఇది దేవుడే. ప్రకృతిని చూస్తున్నావు ఆ ప్రకృతి ఎవరి రూపము తెలియదు సమస్యలు చూస్తున్నావు ఆహా ప్రకృతి చాలా బాగుందండి ఇదంతా ప్రకృతి ఏనండి ఇదంతా సహజంగా ఏర్పడుతుందండి ప్రకృతి వల్లనే ఏర్పడుతుందండి సంతోషమే ఎక్కడిది ప్రకృతి పరమాత్మే ప్రకృతిగా నీవు దేన్ని చూస్తూ అదే ప్రపంచం. పరమాత్మ అదే. ప్రపంచాన్ని చూస్తూ ప్రపంచం ఉన్నది పరమాత్మ లేదు అనుకున్నవాడు జ్ఞానేనా? ఆయన కనపడడు. కనపడేది ఏమైనా ఉంటే ఆయనే. మనకు కనపడే స్వరూపం ఆయనది. కాబట్టి అతేజమైనటువంటి ఈ జగత్తు.

సత్స్వరూపం స్వప్నాభం కళ లాంటిది. కాసేపు కనబడుతుంది పోతుంది. అందుకే అష్టతిక్షణం ఉన్న బుద్ధిని పోగొడుతుంది. జగత్తు యొక్క పని ఏంటండీ? ప్రభుత్వం ఏం చేస్తుంది? బుద్ధి లేకుండా చేస్తుంది. ఎందుకంటావా పర దుఃఖ దుఃఖం. మనం ఎప్పుడు మన కోసం ఏడవం ఇంకోళ్ళ కోసం ఏడుస్తాం. ఇంకోళ్ళు ఏడుస్తున్నారని ఏడుస్తాం. అయ్యో నాకు కష్టం వచ్చింది చెప్పు ఏ కష్టమో నీకు. ఒక కథ చెప్పు. అయ్యో పెళ్లి కాలేదు అంటే ఏది ఎవరి కోసం? భార్య కోసం. కదా నువ్వు బాగానే ఉన్నావు ఏ రోజు దాని కోసం. కానీ పెళ్లి అయింది మళ్ళా ఏడుపు. అదే మీకు అయ్యో పిల్లలు లేరు. ఫ్రీ అయిపోవాలి పోతాం. పిల్లల కోసం. పిల్లలు గుడి అయ్యో వాళ్ళకి బుద్ధి లేదు అందులో ఏడుపు. బుద్ధి లేదు అది చదువు లేదు ఇంకో అయ్యో వారికి పెళ్లి కాకపోయాయి అయ్యో వారికి స్కూల్లో తిట్టు జరగకపోయాయి నీ కొన ఏమి చెప్పలేదు చెప్పు. ఒక్కటి లేదు. అయ్యో భార్య లేదని కొన్నాళ్ళు పిల్లలు లేదని కొన్నాళ్ళు వాళ్ళకి బుద్ధి లేదని కొన్నాళ్ళు చదువు లేదని కొన్నాళ్ళు వాళ్ళకి పెళ్లి కాలేదని కొన్నాళ్ళు మళ్ళీ వాళ్ళని పిల్లలు పుట్టలేదని కొన్నాళ్ళు. ఇంతకు నీకేమైంది చెప్పు. అందుకే దేవుడు అంటే ఏమిటి? మంచి కోసం వేడించేవాడే దేవుడు. తన కోసం వేడిస్తే జ్ఞానం వస్తుంది. ఇతరుల కోసం వేడిస్తే మన జ్ఞానం పోతుంది. అందుకే ఇది పరదుఃఖ చిన్న మాట చెప్పాడు పరదుఃఖ మొత్తం సాధారణ చేసింది పరదుఃఖ అది ప్రధాన పదం అదే పరదుఃఖ దుఃఖం. వైయేవ నిత్య సుఖ బోధ బోధతా అనంతే మాయాత ఉద్యదపి యత్ తదీవావభాతి మాయతో పుట్టినటువంటి ఈ జగత్తు. నిత్య సుఖాయుగ నీ యందై భాసిస్తూ ఉంది పరమాత్మ యందు జగత్తు ఉన్నట్టు కనపడుతుంది. ఎలాంటి వాడు పరమాత్మ నిత్యానంద స్వరూపుడు. నిత్యానంద స్వరూపుడైన పరమాత్మలో నిత్య దుఃఖాన్ని కలిగే జగత్తులు చూసేవాడు జ్ఞాన అజ్ఞాన.

హలో అండి ఆ పరమాత్మ ఎలాంటివాడు? నిత్యానంద స్వరూపుడు. మనం చూస్తున్నది దేన్ని? జగత్స్వరూపు. అది ఎలాంటిది? నిత్య దుఃఖ స్వరూపు. నిరంతరం దుఃఖమైనవి జగత్తును నిరంతరం ఆనందంగా ఉండే పరమాత్మలో చూసేవాడు జ్ఞాన అజ్ఞాన. ఇలాంటి మాయతోటి మమ్ములన్నీ నీవు కపి పుడుతున్నావు. త్వయ్యేవ నిత్య సుఖ బోధ అస్త అనంతే మాయాత ఉద్యదపి యతు తదివావపాసి వేరిది కూడా. ఉన్నట్టు భాసిస్తున్నది ఏకత్వమాత్మ పురుష పురాణ అని చెప్తున్నాడు, నీవు ఒక్కడవే నీవాత్మ నీవే పురాణ పురుషుడవు నీవే పురుషుడవు పురాణ తర్వాత. అందరూ ఎవరు పురుషుడు? పరమాత్మ ఒక్కడే పురుషుడు. మనం అందరం ఏమవుతాం? అందరూ స్థిరమే. అందరూ అందరూ బయట రాద లేదు. ఏకత్వమేవ నీవే పురాణ పురుష అందులో మధ్య మధ్యలో మారేవాడవి కాదు మొదట నుంచి వాడవు నువ్వు ఒక్కడవే సత్యః స్వయం జ్యోతిహి అనంతః ఆద్యః నీవే సత్యం జ్ఞానం అనంతం బ్రహ్మ అంటాం కదా అదే వాస్యం. ఏమన్నాడు సత్యః స్వయంజ్యోతి అనంతః ఆద్యః సత్యం జ్ఞానం అనంతం బ్రహ్మ. ఆ వాక్యాన్ని తాములు ఈ చరణం మార్చారు. ఆధ్యా నిత్యః అక్షరః అజత్ర సుఖః నాశము లేనివాడు. మార్పు లేనివాడు నిరంతరము ఆనంద స్వరూపుడు నిరంజనః ఏది అంటనివాడు పూర్ణః అద్వయః పరిపూర్ణుడు. ఏక వివాప్తి తీయ్యం ముక్తః ఉపాసితః అమృతః మనము ఉపాసనను బట్టి మారుతాం పరమాత్మ. ఏ ఉపాధి ఉన్నా ఆయన మాత్రం అమృత మోక్ష స్వరూపుడు. ఏవం విధంత్వాం సకలాత్మనామపి స్వాత్మానం అన్ని ఆత్మలకు నీవే ఆత్మవు నీవే ఆత్మ. ఆత్మకు ఆత్మవు ఆత్మలోని మనస్సు నీవే అందులోని బుద్ధివి కూడా నీవే గురువర్క లబ్ధోపరిషత్ సుచక్షుతాయే తే తరంతీవా

మరి ఇంత గడిబిడి ఉంటే ఎవరికి అర్థమవుతుందండి? అంటే గురువు అనేటువంటి సూర్యుని యొక్క కిరణాలతో కనపడిన పొందిన బరుఢత్ అనేటువంటి కన్నులు ఉన్నవాళ్ళు వారు ఉంటారు. కలవాలి అంటే ఏం కావాలి? కన్నులు కావాలి కదా? ఏంటి ఆ కన్నులు? ఉపనిషత్తులే నేత్రములు. కన్ను ఉన్నట్టు కూడా మనకి ఎలా కలవాలి? ఆలోచించండి. మనమందరము కన్నులు ఉంటే తప్పకుండా చూస్తామా? లైట్ ఆఫ్ చేయండి తెలుస్తుంది కన్నులు ఉంటే చూస్తామా లేదా? సూర్యుడు ఉంటేనే మొదలు కన్ను కనపడుతుంది. తర్వాత స్రోపణ కనబడుతుంది, కాబట్టి ఈ కన్ను ఉన్నట్టు తెలియదు ఎవరి వల్ల? సూర్యుని వల్ల. కాబట్టి గురువు అనేటువంటి సూర్యుని యొక్క ప్రకాశంతో పొందిన బరిడెల్స్ అనేటువంటి నేత్రములు కల. అలాంటి నేత్రములు నువ్వు దొరుకుతావు. కన్నులున్న వాడికి కనబడతావు. ఏం కన్నులు? ఉపనిషత్తులు. అవి ఎలా వస్తాయి? సూర్యునితో. ఎవరు ఆ సూర్యుడు? గురువు. గురువు అనేటువంటి సూర్యుని చేత పొందబడిన ప్రశిష్ట అనేటువంటి కన్నులు కలవారికి గురువర్చ లబ్ధ సుచక్షుష ఈతి తరంతి భవానృతాంబు విమ్మ లాంటి వారు సంసారాన్ని సరిస్తారు నిన్ను చూడగలుగుతారు అమృతః విచక్షతే ఏవం విహంత్వా ఆత్మానవేవ ఆత్మతయా అవిజ్ఞానతాం శరీరము వేరు, ఆత్మ వేరు. ఆత్మను విడిగా తెలియని వారికి తేనైవ జాతము నిఖిలం ప్రపంచితం. ప్రపంచమంతా దేనితో పుట్టింది? ఆత్మతోటే పుట్టింది. ఎక్కడితోటి? పరమాత్మతోటి. నిఖిలం ప్రపంచితం. జ్ఞానేన కూయోపిజతకు ప్రలీయతి మళ్ళీ ఇంత ప్రపంచము ఎక్కడ పుట్టిందో జ్ఞానంతోటే మళ్ళా అందులోనే లయమవుతుంది. రజ్వామహేహి భోగభవాభవో యధా. ఆడు వెళ్ళాడబడితే అమ్మో పాముడు ఓయ్ అనుకుంటున్నాం. మనం తాడును చూసి పాము అనుకున్నంత సేపు మనకు భయం కలుగుతూనే ఉంటుంది. ఎవడో వస్తే పిచ్చివాడా తాడురా పాము కాదు చూడు నేను పట్టుకుంటున్నాను. పుట్టుకున్నాడు అనుకుంటున్నాడు అయ్యో కాదా భయం అంతా పోయింది.

మరి ఇప్పుడు ఈ భయం నిజంగా పామును చూశా పామన్న భావాన్ని చూశా రజ్జు తప్ప భ్రాంతి ఆ అదే ఏంటి మరి ఏమైంది రజ్జును పామనుకుంటే భయం పుడుతుంది మరి అది నిజంగా పాము ఆ తాడా తాడే ఉంది. అక్కడ పాము లేదు, భయము లేదు. మనకు రెండు పుట్టాయి. భయపడుతున్నా కానీ ఎందుకు పాము అది కాదు. అక్కడ లేదు. లేని దానిని చూసి భయపడుతున్నావ్. పాము కాని దానిని పాము అనటం వల్ల ఎలా భయం కలుగుతుందో, ఆత్మ కాని దానిని ఆత్మ అనుకోవడం వల్ల సంసారం కలుగుతుంది. శరీరం ఉందే ఇది ఆత్మనా? కాదు. దీన్ని ఏమనుకుంటున్నాం? ఆత్మ అనుకుంటున్నాం. సంసారం కదిలింది. అబ్బే ఇది ఆత్మ కాదండి శరీరం సంసారం పోయింది. ఇంకెక్కడికి? ఇది తాడు కాదు పాము అనుకోంగానే భయం పోతుంది. ఇది ఆత్మ కాదు, శరీరం తెలవగానే ఉండకూడదు. అందుకే భోగభవ అభవౌ. సంసారము మోర్చం. ఈ రెండు భ్రాంతి జ్ఞానం ఉంటే సంసారం, భ్రాంతి జ్ఞానం పోతే మోర్చం. అయితే ఈ రెండు మనం అనుకుంటే కలిగేవి కావు ఆయన కలిగేవి ఆయన ప్రాంతం కలిగిస్తే ప్రాంతం అవుతాం ప్రాంతం తొలగిస్తే జ్ఞానం అవుతాం అందుకే బోధ భవ భవ యథా అజ్ఞాన సంజ్ఞౌ భవ బంధ మోక్షౌ స్వామి సంసారము మోక్షం రెండూ అజ్ఞానమైనది. మనకి ఎప్పుడు మోత్సమే ఉంది సంసారం ఎక్కడ ఉందండి? ఆత్మకి ఎప్పుడు సంసారం లేదు కదా? కాబట్టి భవబంధ మోక్షవు అజ్ఞాన సముజ్ఞవు. సంసార బంధము మోక్షము రెండు ఇవి రెండు కూడా అజ్ఞానం వల్ల కలిగినవి గౌనామ నాన్యవు సహా కృతజ్ఞ భావాత్. ఆ రెండు పేరు తోటి వేరే అక్కడ మనకేవి లేవు. అజశ్ర చిత్యాత్మని కేవలే పరే విచార్యమానే కరణా వివాహని అజశ్ర చిత్యాత్మని నిరంతరం జ్ఞానం. అయినటువంటి పరమాత్మ స్వరూపములో కేవలే పరే విచార్యమానే కేవలము మనం బాగా గురువు వల తెలుసుకుంటే ఏం తెలుస్తుంది పరమాత్మ ఏకమేవాద్వితీయం బ్రహ్మ పరమాత్మ ఒక్కడే.

ప్రపంచమంతా లేదు. మనం అందరం లేని వాళ్ళము. ఇదంతా అసత్తు. అదొక్కటే సత్తు. అంటుంది. ఎలా ఉంది ఇది? కరణావివ అహని. ఇప్పుడు ఏమంటున్నాం? పగలు అంటున్నాం. కదా? కాసేపు అయినాక రాత్రి అంటున్నాం. ఈ పగలు ఎవరిని చూసి అంటున్నాం? సూర్యుడిని చూసి. కదా? అయితే పగలు సూర్యునిలో ఉందా? అందులో ఉందా? సూర్యుడు వస్తే పగలు, సూర్యుడు పోతే రాత్రి, కాబట్టి రాత్రింబగళ్ళు సూర్యునిలో ఉన్నాయి అంటామా? శరీరం వస్తే సంసారం, శరీరం పోతే మోక్షం, కాబట్టి ఈ రెండు శరీరంలో ఉన్నాయా? మాకు శరీరం వస్తే సంసారం. శరీరం పోతే మోక్షం. కానీ సంసారము మోక్షము ఆత్మలో ఉన్నాయా? పగలు రాత్రి సూర్యునిలో ఉండుట ఎంత అబద్ధమో సంసారము మోక్షము ఆత్మలో ఉండుట కూడా అంత అబద్ధం. అతను వచ్చి పోతున్నాడు. అతను పగలు అతను రాత్రి కాదు అతను కనబడితే వెలుతురు వస్తున్నది కంబరకుంటే చీకటి వస్తుంది. అతని ప్రకాశా ప్రకాశములు ఎలా రాత్రింబగల్లు అవుతాయో పరమాత్మ యొక్క అనుగ్రహ నిగ్రహాలు సంసారము. పరమాత్మ అనుగ్రహించాడు మోక్షం నిగ్రహించాడు సౌఖ్యం. మరి ఇదంతా లేనివే ఇందులో ఉన్నదంటూ ఏమీ లేదు. త్వామాత్మానం పరమత్వ పరమాత్మానమేవచ ఆత్మాత్మ దరిముర్య. ఆహాహా అది. జ్ఞన అజ్ఞత. నీవు పరమాత్మవని ఆత్మవని తెలిసి కూడా ఎక్కడైనా ఆత్మ బయట కనబడుతుందేమో చూద్దామని వెతుక్కుట. ఎలా ఉంటుందండి? అసలు పరమాత్మవు నీవు, ఆత్మవు కూడా నీవు. ఈ రెండూ తెలిసిన వాళ్ళు నీకంటే వేరే చోట ఆత్మ ఉన్నదని వెతుకుతారు. అజ్ఞానమా జ్ఞానమా? ఇది ఎలాంటి అజ్ఞానం అంటే అజ్ఞానుల యొక్క అజ్ఞానం అంటున్నాడు. అజ్ఞజన అజ్ఞత. అహో అజ్ఞజనత అజ్ఞత. వీళ్ళు అజ్ఞానులు జ్ఞానం లేని వాళ్ళు ఇది వాళ్ళ యొక్క అజ్ఞానం ఏది నిన్ను బయట వెతుకుట. నీవే ఆత్మవని నీవే భవ తెలిసి కూడా నీకంటే వెలుపల ఆత్మను ఎతికే వాళ్ళ యొక్క జ్ఞానం. ఆ అజ్ఞానం యొక్క ప్రభావం ఎంత గొప్పదండి? ఎవరిది ఈ ప్రభావం? నీవే కదా. చాలా గొప్పదయ్యా అని స్వామిని చెప్పి

అంతర్భవే అనంత భవంతమేవ అతత్యజంతః మృగయంతి సంతః సత్పురుషుడు కూడా అంతర్భవే అనంత అంతముడే నీవు ఈ సంసారంలో పుట్టినటువంటి మహానుభావులు సజ్జనులు బహిహి భవంతమేవ అతత్యయంతః మృగయంతి దేహాత్మాభిమానాన్ని సంసార వ్యామోహాన్ని వదిలిపెట్టకుండా వెలుపల ఎక్కడైనా పరమాత్మ ఉన్నాడేమో అని వెతుకుతుంటారు లోపల పుట్టి నీ లోపల పుట్టిన సజ్జనులు నీ వెలుపల ప్రపంచాన్ని వెతుకుతూ ఉన్నారు అసంతమపి అంత్యహిమంతరేన తంతం గుణం తంతి ముయంతి తంతః లేని ప్రపంచము ఉన్నదని ఉన్నది ను లేదని గొప్ప మాయ ఇది అని ప్రపంచంలో మాయ అని తెలిసి అయ్యో ఇది లేదు అనుకుంటాం. నిజంగా మనకు ఏది లేదో అది ఉందనుకుంటున్నాం. ఏ ని దాన్ని ఉన్నదని దేనితో అనుకుంటున్నామో అది లేదు అనుకుంటున్నాం. అంటే పరమాత్మ లేడు అని మనము ఏ బుద్ధితో అనుకుంటున్నామో ఆ బుద్ధే పరమాత్మ లేడు. కాబట్టి లేదు అనే భావన కలిగించే దాన్ని లేదనుకొని ఉన్న నిన్ను లేకుండా ఉన్నావనుకొని అసలు లేని ప్రపంచాన్ని ఉన్నదనుకుంటున్నాం, కాదు కాదు నువ్వే అనిపిస్తున్నావ్. అందుకే కిముయంతి సంతః అసంతమపి అంత్యహిమంతరేన సంతం గుణంతం కిముయంతి సంతః ఇలాంటి మహానుభావులు. లేని దాన్ని ఉన్నదనుకునేవారు నిజంగా ఉన్నదాన్ని పొందగలరా? పొందతారా? నిజంగా ఉన్నవాడం నీవు. నిన్ను పొందాలంటే ఉన్నదాన్ని తెలుసుకోవాలి. ఉన్నదాన్ని లేదని లేని దాన్ని ఉన్నదనుకునేవారు నిజంగా ఉన్నదాన్ని పొందగలరా? కిముయంతి సంతః

అధాపి తే దేవా పదాంబుజ ద్వయ ప్రసాద లేచాని వృహీత యవహి ధ్యానాతి తత్వం భగవంతు. ఇంత గొడవ ఎందుకయ్యా మాకేం అర్థం కాలేదు. అసలు ఇంత మాయ పెట్టుకుంటే మాకు ఎలా తెలుస్తుందయ్యా. అంటే ఏమి కష్టం లేదు చాలా ఈజీ అన్నాడు. ఇదంతా తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నం మానేయ్. సగం బాధ పోయింది. అయ్యబ్బో ఎక్కడండి? ఈజీ మెథడ్ నీ కాళ్ళు పట్టుకుంటే చాలు. పరమాత్మ పాదాలను పట్టుకుంటే ప్రసాదలేశ అనుగ్రహీత ఏవ జానాతి. పరమాత్మ యొక్క పాదద్వయములను స్వీకరించుట వలన కలిగిన కొద్ది అనుగ్రహం తోటి ఈ మొత్తం తత్వాన్ని. తెలుసు పోవచ్చు మనకు అర్థం కాలేదు ఆ బాబోయ్ శాస్త్రం మా బుర్రక ఎక్కడ లేదు అయ్యో మా గతి ఏమిటి మేము ఎందుకు పనికిరామేమో అని అస్సలే అడుగులు అవసరం లేదు. ఏవి తెలియని వారే తొందరగా మోర్చానికి పోతారు. తెలిసినవాడు తెలిసిండే ఆయన గురించి ఆలోచిస్తూ సంసారం అని ఉంటాడు. వాడు దానికి చెప్పడు, ఒక దాని వదలడు, ఒక దాన్ని తీసుకోడు. తెలియని వాళ్ళకి పోయాడు, నాకేం తెలియదయ్యా, నువ్వే దిక్కు, నీ ఇష్టమయ్యా అంటే అవాంతం మొత్తానికి పోవచ్చు. అందుకే అంటున్నాడు ధ్యానాది తత్వం భగవాన్ మహిమ్నః నచాన్యయేకోపి చిరం విచిన్వన్. తెలుసు అనుకున్నవాడు ఎంత కాలం వెతికినా ఏమీ తెలియలేదు. ఏమీ తెలియని వాడు నీ కాళ్ళు పట్టుకుంటే అన్నీ తెలుస్తాయి. అందువల్ల మాకు అజ్ఞానం ఉందన్న దిగులు అస్సలు లేదు. మేమే త్వరగా మోసానికి పోతాం. ఎంత బాగా తెలియకుంటే అంత తొందరగా మోసానికి పోతాం. కాళ్ళు పడుకున్నావా అయిపోయా ఏం బాధ లేదు. ఇలా. తదస్తు మేనాథ స భూరి భాగః భవేత్ర వాన్యత్రతువా కిరస్త్యాం కాబట్టి స్వామి నాకు ఏదో పాఠం చెప్పావు నాకేదో గరోభం చెప్పావు నన్ను ఇవన్నీ. తెలీవు నేను కూడా బ్రహ్మను నేను జ్ఞానిని నేను సృష్టికర్తను ఇవన్నీ ఏమి అనుకోను. మరి ఏమనుకుంటావయ్యా అంటే నీ ఇష్టం వచ్చిన రీతి నన్ను సృష్టివి.

బ్రహ్మగానో, జీవుడిగానో, మనిషిగానో, పశువుగానో, గడ్డి బలకగానో ఎలాగైనా నీ ఇష్టం. దిరస్త్యం సకల జంతువులలో కూడా సృష్టించవచ్చు అన్యత్రవా ఇక్కడ కానీ మరోచోట కానీ. ఏనాహమేకోల్భవజ్జనానాం భూత్వాని సేవే తవ పాద పల్లవం. ఎలా సృష్టించినా కాస్త నీ వాళ్ళ మధ్యలో సృష్టించు. అర్థమైందా? భావే భావే హృదయ భవనే భావయేయం భవంతం. నాస్తా ధర్మే నా వసుని చయే నైవ కామోపభోగే యద్యద్భవ్యం భవతి భగవన్ పూర్వ కర్మానురూపం. ఏ తత్ ప్రార్ధ్యం బహుమతం జన్మ జన్మాంతరేపి త్వత్పాదాంభోరుహ యుగగతా నిత్యలాభత్విరస్త్రు నేను ఎక్కడ ఉంటే నాకేమన్నా ఎలా కుడితే నాకేం? జంతువో, పసువో, మనిషో, మృగమో, కీటకమో అవసరం లేదు. ఎక్కడ ఉన్నా నీ పాద భక్తి వదలకుండా ఉండేలా చూడు. అలాగే నన్ను నువ్వు ఎలాగైనా సృష్టించు నాకు బాధ లేదు. కానీ నీ వారిలో ఉండేలా కూడా నీ వారందరితో కలిసి నిన్ను నీ పాదం బదులు జీవించాలి. ఎందుకంటావా? అది చేయగానే కళ్ళు ఎత్తి తిట్టాయి. ఎవరో నివాళు లేడు ఉన్న లోకంలో. అందరూ నన్నే గొప్ప అంటున్నారు. ఈయనే గొప్పేమో అనుకోని నిన్ను ఇంత పని చేశాను పరిచయం చేయబోయాను. నా దిభావం ఎందుకు కలిగింది? నీ వాళ్ళ మధ్యనదే. ఈ తప్పు చేస్తున్నాను స్వామి, మళ్ళీ నాకు ఇలాంటి శిష్ట వద్దు. ఆ పుట్టి చేతిలో నీ భక్తుల మధ్యన పుట్టించావనుకో, పొగరు రాదు, అహంకారం వసలే భంగం అయ్యేది. అహంకారం కలిపించి ఎందుకు తీసేస్తావయ్యా? అసలు అహంకారం లేదు అని గుర్తించరాదు. చాలా స్పష్టంగా చెప్పాడు. ఏనాహ మేకో భవజ్జనానం భూత్వా నిసేవే తవ పాద పల్లవం. అహో అతి ధన్యాహ వ్రజ గోరమణ్యః. రేపల్లెలో ఉండేటువంటి గోవులు.

గోపికలు ఎంత ధన్యులండి. అహో అతి ధన్యః ఆయనకి ఆనంద పడలేకపోవచ్చు ధన్యులు కాదు అతి ధన్య. ఎంత గొప్ప ధన్యులు స్తన్యామృతం పీతం అతీవతే ముదా. ఎందుకంటే వారందరూ వారందరి సన్యమును నీవు తాగావు. కదా ఈ ఏడాది తానే దూడయ్యాడు, తానే పాపయ్యాడు. ఆపై గోతికల సంపాదనని ఈమె తాగాడు. దూడై ఆవుల పాదు తాగాడు. కదా? కాబట్టి నీ చేత ఎవరెవరి సన్యము పానము చేయబడినదో వారు అతి ధన్యులు. ఆహో అతి ధన్యా వృజ గోర మణ్యః సన్యామృతం పీతమతీవతే ముదా యాసాం విభో వత్సతరాత్మ జన్మనా యత్రుప్తయేద్యాపి నచాలమత్వరా. ఒక్క యశోద ఒక్క దేవకి ఆ పుణ్యమిస్తే వచ్చే లాభం అనుకొని అందరికీ నీతో చేసే పుణ్యం కలిగించాలని నీవే దూడలుగా నీవే గోపాల బాలులుగా అవతరించి. వారిని ధన్యులను చేశావు వత్సత రాజ్య అతి ఇవ అధ్వరా అందుకనే య తృప్తయి అజ్యాపి నశాలమధ్వరా ఎన్ని యజ్ఞములు చేసినా ఏ మహానుభావుడు తృప్తిని కలిగించవో అలాంటి మహానుభావుడు గోపికల తన్యము తన్యపానము చేసి తృప్తి పొందాడు. గోవుల పాలు తాగి తృప్తి పొందాడు. ఎవరు గొప్ప అన్నట్టు. యజ్ఞములు గొప్పయ్యా. భగవంతునికి తృప్తి కలిగించని యజ్ఞములు గొప్పయ్యా. భగవంతునికి తృప్తి కలిగించేటువంటి గోపికలు గోవులు ధన్యులు కదా, నీలాంటి మహానుభావునికి తృప్తి కలిగించుకున్న గోపికలు గోవులు ఎంత ధన్యములండి? అహో అతి ధన్యః అహో భాగ్యం అహో భాగ్యం నందగోపవుల జవకసా. అందగోప వ్రజం అంటే రేపల్లి. అందులో ఉండే వారి భాగ్యము ఇది గంగా భాగ్యమండి. వారి అదృష్టమే అదృష్టమండి. ఎన్ మిత్రం పరమానందం పరమం బ్రహ్మ కేవలం.

ఏమిటే రెండు రెండు పదాలు ఉన్నాయి అర్థం ఏం లేదు అర్థం ఒకటే ఎలాంటి వారు ఎలాంటి వారు గోపికలు అంటే ఏమిటి మిత్రం పరమానందం పూర్ణం. పరమానంద స్వరూపుడినటువంటి పరబ్రహ్మ ఎవరికీ మిత్రుడో ఎవరికీ మిత్రుడో బ్రహ్మల్లో ఉండేవానందరికీ ఆయనే మిత్రుడు ఆ వారికే సనాతన బ్రహ్మ అంటున్నాం అలాంటి స్వామి ఎవరికీ మిత్రుడో అలాంటి వారి జన్మ కదా భాగ్యం ఇలా బ్రహ్మ బ్రహ్మలోకం రుద్రలోకం వాటన్ని ఉన్నాయి, అక్కడ స్వామిని కూడా లేకపోతున్నాం. ఇక్కడ ఉన్న వారంతా స్వామితో ఆడుకుంటున్నారు, పాడుకుంటున్నారు కాబట్టి ఎన్ని మిత్రం పరమానందం పూర్ణం బ్రహ్మ సనాతనం. మహోభాగ్యం మహోభాగ్యం. బ్రహ్మే అంటున్నారు అంటే మీరు కూడా రేపల్లిలో గడ్డి పలకలాగా అయితే బాగుంది అనవసరంగా నాకు బ్రహ్మ లోకం ఇచ్చావు. అక్కడ బ్రహ్మపదవి కంటే రేపల్లెలో నీవు నీ గోపాలులు నీ గోపికలు గోవురు తొక్కే చోట చిన్న గడ్డిపాలికైతే అంత బాగుండేవాడిని కదా. అని అంటారు. ఏకాంతు భాగ్య మహిమ అచ్యుత తావదాస్తాం ఏకాదశి వయ వయం బత బూరి భాగాః. 11 మంది చొప్పున పరమాత్మ యొక్క భక్తులలో బ్రహ్మ రుద్రుడు ఇంద్రుడు సూర్య ఉన్నారు ఒక జకం ఉన్నది యమః అని చెప్పుకుంటాం. ఇలాంటి వారు మీ మహిమను తెలియటానికి యోగ్యులని చెప్పుకునేటువంటి ఒక 11 ఉండే మేమున్నామే, మేము మాత్రమే గొప్ప భాగ్యము కలవారమని ఇప్పటిదాకా అనుకున్నాం. ఏతతు ఋషీక చషకైహి అషకృతు పిబామః చర్వాదయః అంగ్రియు అంగ్రి ఉదయం అధ్వమృతాసవంతి. ఉదయ మధ్వ మృతా సవంతి తారా అద్భుతమైనటువంటి శ్లోకం ఉంది. ఎందుకు గొప్పవాళ్ళు అవుతున్నారు అంటే ఋషీక జజకైహి అసకృత్ పిబామః సర్వాదయః మొత్తమే 11 మందిమి. ఎవరెవరు? రుద్రుడు, బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, యముడు, సూర్యుడు, వరుణుడు ఇలా మనలో ఉన్నారు త్వాష్ట చెప్పుకుంటున్నాం. ఇలా ఈ 11 మందిని ఏం చేస్తున్నామంటే మా ఇంద్రియాలు అనేటువంటి

దొప్పలతోటి చచకైహి అసకృతు పిబామః మాటి మాటికి తాగుతున్నాం ఏమిటి అంగ్రి ఉదయ మధు అమృత ఆతవం మన పాదలో శ్రీపాద తీర్థము అని ఉంది. పరమాత్మ నీ శ్రీపాద తీర్థాన్ని మా ఇంద్రియం అనేటువంటి దొన్నెలతో తాగుతున్నాం. దాన్ని కాస్త మధు అమృత ఆతవం. తీయని అమృతం అనేటువంటి అటవాని రసాన్ని నీ పాద ఉదక మధు అమృత రసాన్ని మా ఇంద్రియములు అనేటువంటి దొన్నెలతో తాగుతున్న 11 మందివి ధన్యులమని అనుకుంటున్నాం. ఈ పని రేపట్లోని గోవులు, గోపాలకులు, గోపికలు రోజు చేస్తున్నారు, ఎవరు సంజలు? అమృతాత్వం తత్ భోరి భాగ్యమిహ జన్మ కిమతి అతవ్యాం కాబట్టి స్వామి. బ్రహ్మలోకంలో పుట్టడం అదృష్ట శీనత అంటున్నాడు. నిజంగా అదృష్టం అంటే ఈ అడవిలో పుడితే బాగుండేది. తత్ భూరి భాగ్య విధ జన్మ కిమపి అతద్యాం అడవిలో. యత్ గోకులేపి కథమాంగ్రి రజోభిషేకం. గోపులంలో ఉన్న ప్రాణులలో ఏదే ఒక ప్రాణి యొక్క పాద ధూళి తగిలే దానిగా ఈ అడవిలో పుట్టడం వరం. బ్రహ్మలోకంలో పుట్టడం కంటే వృందావనంలో ఉన్నవారి అన్ని ప్రాణులలో ఏ చిన్న ప్రాణి పాద చూడి సోకగల జన్మ ధన్య. తత్ భూరి భాగ్యం ఇహ జన్మ తిమత్యటవ్యాం యత్ గోకులేపి కథమాంధి రజోభిషేకం యజ్జీవితంతు నిఖిలం భగవాన్ ముకుందా అద్యాపి యత్ పదరజస్మృతి నుభ్యమేవ రేపల్లెలో ఉండేటువంటి వారు మిఖిలం జీవితం భగవాన్ ముకుంద కదా బృందావనంలో ఉన్న వారి బ్రతుకు ఎవరండీ?

చూష్చుడే గోపికలు కానీ గోవురు కానీ గోపాల బాలులు కానీ దూడలు కానీ ఏం చేస్తున్నాయి కృష్ణ కృష్ణ కృష్ణ కృష్ణాత్రయాః కృష్ణ ప్రాణాః కృష్ణనాథాః సనాతనా అంటామే నీ కోసమే వారి బతికం అంటా. వారి బతికే అంతా నువ్వే. రేపల్లెవాడలో ఉండేటువంటి సకల ప్రాణుల బ్రతుకు నీవు కాబట్టి నీవే తమ జీవితంగా భావించేటువంటి రేపల్లెవాడలో ఉండే ఏ ప్రాణి పాదజూళి తోకే దారిగా పుట్టిన అదృష్టమే. అది లేని బ్రహ్మలో తనలో పుట్టి చెందుక అండి ఏం చేసుకుంటాం. ఇలా ఏ జీవితం నిఖిలం భగవాన్ ముకుందా అద్యాపి యత్పద రచ శృతి బుధ్యమేవ. ఇప్పటికీ నీ పాదధూళి ఎక్కడ దొరుకుతుందో అని వేదములు కూడా వెతుకుతూనే ఉన్నాయి. వేదముల చేత వెతకబడి పాదధూళి కల నిన్ను నిరంతరం సేవిస్తూ ఉన్న రేపల్లె వాసులు. సంచరించే చోట ఏ రూపంగా పుట్టినా కదా, వేదము కంటే శృతుల యొక్క ఉపనహత్తుల కంటే అది పొందిన జ్ఞానుల కంటే అది పొందినటువంటి వైకుంఠం కంటే కూడా మాకు వైకుంఠం వద్దు బాబోయ్. రేపలే చాలు. రేపలే మొత్తం కూడా వద్దు. ఈ బృందావనంలో ఏదో మూలకు కానీ కచ్చితంగా చెప్పాలి ఆ మూలకు నీ వాళ్ళు నడిచి రావాలి. నీ వాళ్ళు సంచరించే ఏ మూలకైనా నజాతు పీతామృత వాక్షికానాం నాగ ఒకసాం నందన వాక్షికాసురంగేశ్వరా ఏం చెప్పాడు? స్వర్గంలో అమృతం తాగేటువంటి జన్మ మాకు వద్దు త్వత్పదమాశ్రితానాం రచ్యాసునాం అన్యతమో భవేయం దమ్యనాథా నిన్ను దర్శించటానికి

భక్తులు వచ్చి దారిలో చిన్న కుక్క పిల్లగా పుట్టించవయ్యా అన్నారు. కదా? ఎక్కడిది ఆ భావన ఇది? భాగవతాన్ని అధ్యయనం చేయకుంటే మన ఆళువార్ల స్తోత్ర పాథాలే లేవు. ఒక్కొక్క భాగంలో నుంచి, ఒక్కొక్క పద్యంలో నుంచి, ఒక్కొక్క శ్లోకంలో నుంచి ఒక్కొక్క స్తోత్రం పుట్టింది. ఒక శ్లోకం కాదు. ఒక స్తోత్రం పుట్టింది. గోపికర స్తోత్రం, బ్రహ్మ స్తోత్రం, ఇంద్రుని స్తోత్రం ఇవి చదివితే ఇంతకంటే భాగవతం ఏం చేయలేదు. మనల్ని మనం ఎలా భావించాలి? పరమాత్మ దయ చూడు కాదు. పరమాత్మ నీ భక్తుల దగ్గర పుట్టించు. నీ భక్తుల పాదజూడి సోకేలాగా పుట్టించు. నీ భక్తుల మధ్యలో పుట్టించు. వాళ్ళు చెబుతున్న తగలు వినగలిగే రీతిలో పుట్టించు. మేము చదువుకునే పాఠయాలలో నల్ల కుక్క ఉండేది. మా గురువుగారు పాఠం చెబుతుంటే స్వామి గారు పాఠం చెబుతున్నారు అక్కడ ఎక్కడో అవతల ఉండేది. అది పాఠం చెబుతుంటే అమాంతం వరకు వచ్చి మందపం కింద పడుతుంది. పాఠం అయ్యేదాకా. పాడంగానే వెళ్ళిపోయాడు. ఎక్కడ ఉందో తెలీదు, ఏం వచ్చిందో తెలీదు, అమాంతం వచ్చి అన్నం అయ్యాక వచ్చిపోయాడు. స్వామి వారు చూసి చాలా భక్తులు, చాలా జ్ఞాని వారు ఉంటారు. అది కొట్టడము కత్తి వినడము చేయకండి చూడండి పాదం భాష్యం విషయం అంటే వచ్చి వింటున్నాండి వేడి చెప్తే రావటం లేదు అలా సుకృతం ఏదో సాపాడు దాని మీద పెట్టండి ఏమో ఏ రుషి మనకి తెలుసు కుక్కనా, పశువా, నక్కనా, పురువా కాదు. భగవంతుని కథ చెబుతుంటే వినగలిగారు అంటే. ఇలా వస్తే నిజరూపంతో వస్తే వారెక్కడ చెప్పుకోరో అని ఆ రూపంలో వస్తుంది. ఉదాహరణకు మనం చెప్పుకుంటున్నాం పొరపాటున అశుక యోగిని వచ్చారనుకోండి మనం చెప్పుకుంటాం భాగవతం. ఓ పోయి స్వామి వచ్చారు అందరూ ఎందుకు బ్రో ఇలాంటి భాగవతం పోయింది. మన చెప్పు కథకు విఘ్నం కలిగించకూడదని వారు ఏదో ఒక మతి వచ్చే పక్కన ఉంటారు. వారు వారుగా వస్తే మనం ఏం చెప్పుకుంటాం?

అలాంటి మహానుభావులు కూడా పరమాత్మ కథ వినటానికి మారురూపు ధరించి వస్తుంటే వినగల మానవ దేహాన్ని ఇచ్చిన భగవంతుడు ప్రసాదిస్తే దానితో కూడా పరమాత్మ కథను వినకుంటే అలాంటి వారి జన్మ ఎలాంటిది అనుకోవాలి ఆ భాగాన్ని చెప్పాడు అధ్యాపియత్ పదరజ శృతి ముగ్యమేవ ఏషాం ఘోదనివాచినాముత భవాన్ కిన్ దేవరాతేతి నచ్చేతః విశ్వఫలాత్ఫలం త్వదఫలం కుత్రాప్యయన్ ముగ్యతి ఏమయ్యా ఈ వేల పల్లెవాడలో ఉండే వారికి నిన్ను నీవు ఇచ్చుకున్నావా? వాళ్ళు ఏం చేశారు? వాళ్ళు చేసుకుంటే వచ్చావా, నువ్వు ఇవ్వాలనుకుంటే ఇవ్వబడతావా? మా పుణ్యం నిన్ను ఇప్పిస్తుందా? పుణ్యమే ఇప్పిస్తే నిన్ను తన ప్రేమలలో పొందగల పుణ్యం వాళ్ళు ఏం చేశారయ్యా. ఏం లేదు, నువ్వు అనుకుంటే వచ్చావు. నీవు రావటాన్ని చూసి పరమాత్మ ఏదో పుణ్యం ప్రసాదిస్తుందన్న భావన అజ్ఞానం అని తెలుస్తుంది. అది ఎందుకు పనికి రాదు. అందుకే ఏషాం కోత నివాసినాముత భవాన్ కిన్ దేవరాకేతి నస్కేతః విశ్వఫలాత్ఫలం త్వదఫలం పుత్రాప్యయన్ ముక్యతి. సకల జగత్తు యొక్క సకల సంసారం యొక్క అజ్ఞానాన్ని జ్ఞానముగా భావించి ఇదంతా అజ్ఞానం అండి అని తెలుసుకొని అసలు జ్ఞానం తోటి నిన్ను పొందవచ్చు అన్న భావం. మోహముతో కూడినది, మా ప్రయత్నంతో, మా జ్ఞానంతో, మా తదురుతో, మా శక్తితో నీవు దొరికేవాడవు కావు. నీవు కృప చూస్తేనే దొరుకుతావు. అందుకే చేతో విశ్వఫలాత్ఫలం తదఫలం కుత్రాప్యేయన్ ముఖ్యతి సద్వేషాదివ పూతనాపి. తకుల త్వామేవ దేవా పితా యద్ధామార్థ త్వత్ప్రియాత్మ తనయ ప్రాణాజయాత్ త్వత్కృతే

నిన్ను ద్వేషించిన పుణ్యానికి పూతన సకుటుంబంగా నిన్ను పొందింది కదా అయ్యా ఒక్కడు కాదు కదా. ఒక పూతనే పోయిందా? వాడి అన్న వాడి తమ్ముడు ఆయన అన్న పోయాడు ఆయన తమ్ముడు పోయాడు ఆయన పోయాడు. బకాసురుడు అకాసురుడు రెండు వాళ్ళే ఒకే కుటుంబం. కుటుంబం అంతా నిన్ను చెందింది. ఏం చేసి ద్వేగింది. ద్వేగించిన పూతన తన కుటుంబం బంధువర్గంతో కూడా నిన్ను పొందినప్పుడు నిరంతరం ఇల్లు, ఒళ్ళు, భార్య, పిల్లలు, ధనము, సంపద, బ్రతుకు, ఆహారము, నీరు అన్నీ నీవే అనుకున్నవే పల్లెవాసులకు, ఏమి దొరుకుతుందో చెప్పాలా? అంటే ఎందుకు ఈ మాట నీకంటే గొప్ప రేపల్లె వాసులు వాళ్ళు తిరిగే చోట పుట్టాలంటావ్ అంటావేమో ఇక్కడ ఉండి నువ్వు ద్వేషించినా మోటం అవుతుందయ్యా అక్కడ పోయి నిన్ను చూడడానికి ఏమొస్తుంది? బ్రహ్మలోకంలో ఉంటే నాకేం వస్తుంది నిన్ను చూసి మొహం పోయేలా? ఇక్కడ ఉంటే మీద పగ పట్టినా నువ్వు చేరుకుంటావ్. కాబట్టి పగతో కానీ వగతో కానీ నిన్ను చేరుకునే రేపల్లె పరిసర ప్రాంతాల్లో పుడితే ఏమన్నా కాస్త భాగ్యం కానీ బ్రహ్మ లోకం ఏముంది? ఇంకా కాస్త మాయను ఆ హర్ష మీరు ప్రభువును అనే జ్ఞానం కలిగిస్తుంది. ఎవరెవరు కూడా భగవాను లేదు కదా? ఎవరెవరు కూడా నేను అంటారా? ఒక్కడే ఉన్నాడు స్వామి నువ్వు కూడా. నిరంతరం అన్నీ నీ వరుకు లే ఎటువంటి వేపల్లే వాసనలో పుడితే లాభం అది. అలాంటి పుట్టుక లేక మేము ఇలా అనుభవిస్తున్నాము అని. యద్ధావ సుహృత్ప్రియాత్వతనయ ప్రాణాతయాత్వత్కృతే తావత్ రాగాదయత్తేనాః తావత్ కారా గృహం గృహం ప్రేమ, మోహం, ద్వేషం, కోపం, కలహం ఇవన్నీ ఏంటి? పనికిరానివి, నరకాన్నిస్తాయి, నిండించబడేవి కదా? ఇల్లు, సంసారం ఇదంతా జై బంధము. మోహం అనేది యామో అంటాం కదా ప్రేమ, మమకారం, కామం, కోరికలు అంటారు. ఇవన్నీ మన రెండు కాళ్ళకు సంకెళ్లు.

పడిదాకా నీ యందు భక్తి కలిగేదాకా యావత్తు కృష్ణ నతేజనాః నీవారు కాని కానంతవరకు పరమాత్మ మేము నీ వాళ్ళమని అనుకోనంతవరకు నీవున్న పరిసర ప్రాంతాల్లో సజ్జరించే భాగ్యం కలగనంతవరకు ప్రేమ కానీ ద్వేషం కానీ మోహం కానీ. ఇవన్నీ కూడా నిందించదగినవి. సంసారము ఇల్లు జైలు. కామాదులు కాళ్ళకు సంకేతం. అదే నీ వాళ్ళని అయితే అవన్నీ మోక్షాలే ఇచ్చారు. కదా? పూతన, శకటాసురుడు, తృణాసరుడు, అఘాసురుడు, వర్తాసురుడు, బకాసురుడు ఏం చేసి మోక్షానికి పోయారు? పరమాత్మను ద్వేషించి మోక్షానికి పోయారు. ఇప్పుడు ద్వేశం మంచిదా కదరా? గోపికలు ఉన్నారు, కృష్ణుడిని ఏమనుకోని వెళ్లారు? జార బుద్ధ్యాపి సంగతాః వారు జారుడు తాము కామినిలం. ఇప్పుడు అందం మాకు కావాలి, ఆయన శరీరం మాకు కావాలి, ఆయన దేహంతో మేము రమించాలి అనుకోని పోయారు. ఏం వచ్చింది వాళ్ళకు? మోక్షమే. అతనితో రమించిన వారికి మోక్షమే వచ్చింది. అతన్ని ద్వేషించిన వారికి మోక్షమే వచ్చింది. అమ్మో నాకన్నా ఏ నా కొడుకే నా పిల్లవాడే అయ్యో అని. కొడుగ్గా ప్రేమించిన విజయరాజులకు ఏమి వచ్చింది? మోక్ష వచ్చింది. అదే మరి వేరే లోకంలో నా కొడుక్కుంటే ఏమి వస్తుంది అది? నరకం వస్తుంది. భర్తానికి ఆగా వేరే పురుషుడిని కానిస్తే ఏమొస్తుంది అది? నరకం వస్తుంది. సంసారానికి ఇల్లు బాగా కట్టుకుని ఇల్లు గాని గొప్పగా కట్టుకున్న వాడికి ఏమొస్తుంది అది? నరకం వస్తుంది. మరి వేపలిలో ఆ పని చేస్తే మూర్థం వస్తుంది. ఏం చేస్తున్నావ్ అన్న వాన్య వాన్య ఇది ఏం చేస్తున్నావ్ ఇది అంటే ఒకటే అర్థం ఉంది నీ వాళ్ళు ఏం చేసినా దగ్గరికి వస్తారు కాని వాళ్ళు ఏం చేసినా రారు. కాబట్టి ఆ పుట్టి చెరువు దీవాళిగా పుట్టనియ్యాలి ఎందుకు వచ్చిన వాళ్ళు తావత్ రాజాదయస్తేనాః తావత్ కారాగృహం గృహం తావన్మోహః అంఘినిగళం యావత్ కృష్ణ దేజనం

చిన్న శ్లోకం కానీ భావిస్తే సంభావిస్తే ఏళ్ళు ఏళ్ళు శరీరం పులకించి ఆనంద బాష్పాలు వచ్చి మైమరచిపోతారు ఇంకా వేద సారం 4 వేదాలు చిన్న శ్లోకంలో పెట్టాను నీ వాడిని అనుకొని ఏమైనా చెయ్యి మాఫ్. రాజుగారి బంధువురైతే అది మాఫ్ కాదు. మనం చూపునే ఉన్నాం కదా. నా వాడు చెప్తే తప్పు కాదు, వేరే వాడు చెప్తే తప్పు కాదు. అది సంసారంలో రాజకీయం. ఇదే వేదాంతంలో పరమాత్మ మేము నీ వాళ్ళము. అయితే ఏం చేసినారో అది. ద్వేగించినా మోషమే, ప్రేమించినా మోషమే, కామించినా మోషమే, నిందించినా మోషమే. సిజ్ వాళ్ళకి ఏమొచ్చింది? విడిచే మోషమే. మరి మనం తిడితే నరకం వస్తుంది, ఏం ధరమైంది? అదే పుణ్యం వాడిని తీర్చాడు, అదేదో వాడిని తిడితే మోసం అవుతుంది, ఇంకోటి తిడితే రాదు. తిట్టడానికి కూడా హృదయపూర్వకంగా చెప్పాలి, ఒక రోజు చెప్పాం ఏదో ప్రతిద్వరి కాయక్రమం వచ్చింది చూడండి ఏదో నాకిని చెప్పాం. నిజంగా నాటి రోజు నీకు మోర్చం వస్తుంది రా. నాటకం ఆడితే మాత్రం రాదు నీకు. సభలలో 10 మందికి కీటు రావాలి, 10 మంది పేరు తెలుసుకోవాలి నేను నాటకుడిని అంటే రాదు. హృదయపూర్వకంగా నీవు దేవుడు లేడు, దేవుడు లేడు, దేవుడు లేడు అంత సాలం నీకు మోర్చం వస్తుంది. ఎందుకు అంటే దేవుడే వస్తాది అంటున్నావ్ దేవుడి దయ తర్వాత. కాబట్టి నాటకం ఆడకు మోక్షం వస్తుంది. ఇప్పుడు చెప్పు అది చేపించు. ఇది వాడు చేపించాడు మోక్షం కౌసుడికి వచ్చింది. నరకాసురికి వచ్చింది. వేరునికి రాలేదు. వాళ్ళంతా దయాణం ఆడాడు అందుకే రాదు. కాబట్టి నిన్ను సేవించనంతవరకే నిన్ను ధ్యానించనంతవరకే నీ వాళ్ళు కానంతవరకే సంసారం బంధిస్తుంది. నీ వాళ్ళు కానంతవరకే కామం హరికలుస్తుంది. నీ వాళ్ళు కానంతవరకే ఇల్లు బంధంగా మారుతుంది. ప్రేమ ద్వేషము పొడిచిన దేశాలు. నీ వాళ్ళు ఏమి చేయరు. ఇలా ప్రపంచం నిస్ప్రపంచోపి విడంబయతింపుతలే. న్యాయంగా నీలో ఏ ప్రపంచం లేదు కదా. ఏమీ లేని నీవు ఇన్ని ఉన్న ప్రపంచాన్ని చూపుతున్నావు. మరి ఎవరిని చూడాలి? నిన్ను చూడాలి, ఆయనని చూడాలి. ప్రపంచాన్ని చూస్తే నువ్వు కనబడవు, నిన్ను చూస్తే నీవు కనబడతావు, నీలో ఉన్న. ప్రపంచము కనపడుతుంది. అందుకే భగవంతునికి దండం పెట్టే బదులు భక్తునికి పెట్టామనుకోండి ఇద్దరికీ ఉంటుంది. కదా? ఎవరుంటారు ఉదయంలో? ఆయనే ఉంటారు. ఇద్దరు ఉంటారు. దండం పెట్టామనుకోండి వీడికి వారికి ఇద్దరికీ ఉంటుంది.

ఆయనకు పెడితే ఒక ఆయనకే వస్తుంది వీళ్లకు రాదు. అందుకే శ్రీమద్ భాగవతాచ్ఛనం భగవత పూజాభిధేహ ఉత్తమం అన్నారు. భగవంతుణ్ణి పూజించటం కంటే భాగవతోత్తములను పూజించుట ఉత్తమము. ఇద్దరు ఒకే ఒకే జపకు నడిపి పెట్టారు. దేవుని జగనండి ఇది అవుతుంది అది అవుతుంది ఇలా ప్రపన్న జనతానంత సందోహం ప్రపితుం ప్రభో నీ ప్రపంచాన్ని ఎందుకు సృష్టించావు వర్ణ స్తోత్రం రెండవ స్తోత్రం ఇంకా భాగవతంలో ఇంకోటి లేదు. అన్ని గర్వాలు అన్ని మాయలు తొలగిన తర్వాత చేసేది స్తోత్రం కాబట్టి అద్భుత స్తోత్రం. ఏమీ లేని నీవు ప్రపంచాన్ని ఎందుకు మాకు చూపెడుతున్నావు? అంటే నిన్ను ఆశ్రయించిన వారిని నీవు కాపాడుతావని ప్రచారం చేసుకోవడానికి అంటున్నాడు. పరమాత్మ భక్తులను రక్షించేవాడు అని ఎప్పుడు చెప్పుకోవాలి? భక్తులు ఉంటే కదా? భక్తులు ఎప్పుడు ఉంటారండి ప్రపంచంలో? సవసారము లేదు, ప్రపంచము లేదు, భక్తులు లేదు, అంతా శూన్యం అనుకుందాం అనుకోండి. పరమాత్మ భక్త జన రక్షకుడు ఇలా చేస్తుందండి. కాబట్టి పెద్ద మా కోసం నువ్వు ఇది చేయడం లేదు, ప్రచారం చేసుకుంటున్నావు నువ్వు, అందుకు ప్రపంచము అంటున్నారు. అనాధ రక్షకుడు, ఆత్మత్రాణ పరాయణుడు, శరణాగత రక్షకుడు, దీన వత్సరుడు. ఇలా నిన్ను నీవు బాగా టామ్ టామ్ చేసుకోవడానికి ప్రపంచాన్ని లేని దాన్ని సృష్టిస్తున్నావయ్యా, లేకుంటే ఇది ఎందుకయ్యా పొద్దుకోవడానికి. అంటున్నారు. అంటే ఏమర్థం? ఇంత నీచులను, దీనులను కూడా నీవు వచ్చి రక్షించడానికి ఇదంతా సృష్టించారు. కదా అక్కడే ఉంటే రావడానికి మనం అక్కడే ఉంటాం వాళ్ళు అక్కడే ఉంటారు కదా కాబట్టి ఈ జగత్తును సృష్టించి మీ అపార కారుణ్య అవాత్సల్య సౌసల్య సౌందర్య సౌరత్య ఇలాంటి గుణాలన్నీ మాకు తెలిపి మేము స్తోత్రం చేయడానికి అవకాశం కలిగించాం. మనకేం తెలవదు అదర్పు ఏం చేస్తాం? ఆహా భగవంతుడండి పరమాత్మ ఏదో ధర్మమాత్మ అంటారు. ఇప్పుడు చూసి చేయలేం.

ఎందుకు చేశావు స్వామి అంటున్నాడు. ధ్యానంత ఏవ ధ్యానంతు కిం బహు ధ్యానమే ప్రభో మనసః వపుటో వాచా వైభవం తవ గోచరః. ఏమో ఎవరైనా తెలిసిన వాళ్ళు ఉంటే వాళ్ళు గొప్పోళ్ళు అయితే కానీయండి కానీ ఎవరైనా మహాజ్ఞానులు ఉండి వాళ్ళు మహాజ్ఞానులై నీ తత్వం తెలుసుకుంటే తెలుసుకొని నాకు తెలిసింది మాత్రం ఒక్కటే మనస్సుకు శరీరానికి వాక్కుకు నీ వైభవం తెలవదు. ఇది ఒక ప్రయాణం ఇది తెలుసుకుంటే వాళ్ళు తెలుసుకుని బాగా తెలుసుకుని ఎవరైనా గొప్ప వాళ్ళు ఉంటే ఉండని వాళ్ళు తెలుసుకుని నా కోసం ఒకటే మనసః వపుషః వాచః జోత్యరం తవ వైభవం నీ వైభవం మనస్సుకు తెలియదు శరీరాలకి తెలియదు వాక్కుకు తెలియదు ఇలా తవ గోచరః అనుజానేహిమాం కృష్ణ సర్వం త్వం వీక్షి సర్వ దురుకు. ఇవన్నీ నేను ఎందుకు చెప్తున్నాను? ఎందుకు స్తోత్రం చేస్తున్నాను? నీకు అన్నీ తెలుసు కదా నీ దగ్గర నాటకాన్ని ఏం ఆడుతున్నావ్? నేను ఏమనుకోని స్తోత్రం చేస్తున్నానో కూడా మీకు తెలుసు. కాబట్టి నాయనా ఇక ఆజ్ఞ ఇస్తే నేను వెళ్ళిపోతాను. త్వమేవ జగతాపునాథః జగదేతత్ సవార్చితం. మరి దూరం వచ్చావురా నన్ను చూసావు నాకేం నచ్చుతావా ఇట్టహస్తేన నోపేయత్ రాజానం దైవతం గురుం కదా ఊర రేపు చూస్తూ వస్తారా చూసారా అవుతూ మరి ఏం తెచ్చావురా అంటే జగత్తు నీకే ఇచ్చాను మీరే తెచ్చావు అదే దేవుని నీకంటే వేరే ఏదైనా ఉంటే దాన్ని నీకు ఇయ్యాలి ఉన్నదంతా నువ్వే జగత్తు మొత్తం నువ్వే. అందుకే నీ జగత్తును నీకు అర్పిస్తున్నాను. ఇది నీ చేత. ఇలా సవార్చితం శ్రీకృష్ణ వృష్టి కూడా పుష్కర. జోష దాయిన్ శుమానిర్జర ద్విజ పసూదది వృద్ధి కారిన్ ఉద్ధర్మ చార్వర హరా స్థితి రాక్షస దృక్ ఆకల్ప మార్చ మర్ధన్ భగవన్ నమస్తే ఆమె శ్రీ కృష్ణ వృష్ణి కుల పుష్కర జోష దాయిన్ వృష్ణి కులం అనేటువంటి అంటే వృష్ణి వంశం నేను చెప్పుకున్నాను కదా యదువంశం అన్నమాట అలాంటి యదువంశం అనేటువంటి పద్మానికి కాంతిని ప్రసాదించిన మహానుభావా

సుమానిర్జరద్విజ పశువుతది వృద్ధి కారిన్ భూలోకంలో మానవులు, దేవతలు, బ్రాహ్మణులు, పశువులు, సముద్రములు ఇలాంటి వాటన్నిటినీ బాగా అభివృద్ధి చేసేవాడా. ఉద్ధర్మ చార్వరహరా. అధర్మం అనేటువంటి చీకటిని తొలగించేవాడా క్షితి రాక్షస దృక్ ఆకల్ప మార్గ మరథన్ క్షితి రాక్షసులు. భూమిలో ఉండే రాక్షసులకు అలాంటి వారికి ద్రోహం అంటే వారిని సంహరించేటువంటి వాడా, ఆ కల్పనార్థమర్హం ప్రళయం దాకా వెలుగునిచ్చేటువంటి మహానుభావ పరమాత్మ నమస్తే ఒక్క. లోకంలో సృష్టి, స్థితి, సంహారం మూడు చెప్పి ఇచ్చాడు. ఎవరు చెప్పక ఆయన ఇది చెప్పక మనకేం తెలుస్తుంది? బ్రహ్మ కాబట్టి ఆయనతో లోపు కాబట్టి. నన్ను ఇలా స్తోత్రం చేయాలి రా బాబు అని తానే స్తోత్రం చేసుకొని పంపించాడు. ఎవరు బ్రహ్మా ఆయన గారు? ఇది భగవత్ స్వరూపం అని చెప్పడానికి ఇది బ్రహ్మ స్తుతి. చాలా అద్భుతమైన స్తుతి. మొత్తం భాగవత దశమత్తంగానికి ఇది. మొత్తం భాగవతానికి సారం. దీన్ని ఎంత బాగా అనుభవిస్తే అంత ఆనందం. పరమాత్మ స్వరూపాన్ని ఇది కదా స్వరూపం అని చాలా మోహాలు సరే పడికిపోకపోవచ్చు విన్నప్పుడైనా కూడా అది సంతోషం. ఇలా ఇష్టూయ భూమానం త్రి పరిక్రమ్య పాదయో చూశారా? రెండు గంటలు పట్టింది ఒక్క బ్రహ్మ స్తోత్రం. అది కూడా ఎక్కువ వివరించకుండా ఎక్కువ వివరించలేదు మామూలుగా పదానికి అర్థం అలా చెప్పుకుంటూ చెప్పుకుంటూ పోతే అద్భుత స్తోత్రం అది. పాదయోహో నత్వాభిష్టం జగద్దాత స్వధామ ప్రత్యపద్యతా ఇత్యభిష్టూయ భూమానం ఇలా పరమాత్మను స్తోత్రం చేసి మూడు సార్లు ప్రదర్శనం చేసి పాదములకు నమస్కరించి జగద్దాత జగత్తును దృష్టించినటువంటి బ్రహ్మ స్వధామ ప్రత్యపద్యతా తన నివాసాన్ని చేరుకున్నాడు. తతోనుజ్ఞాభ్య భగవాన్ సభువం ప్రాగవస్తితాన్ పోత్సాన కులినా కులినమానిన్యే యథా పూర్వ సంస్వగం అతను పోగానే సరేనయ్యా అలాగే రేపు పో అని ఆజ్ఞ ఇచ్చేసి బ్రహ్మ దాచిన తన పిల్లలను మళ్ళీ తన గుడిపల్లెకు చూచుకున్నాడు.

అంటే ఈ సంవత్సర కాలం వీళ్ళకి ఎక్కడ ఉన్నారు? గుహలో ఉన్నారు. మనకు ఏం తెలియదు. ఇప్పుడే హదాసుర సంహారం జరిగింది అనుకోని వచ్చి చెప్పారు. జరిగి అడగలేదు అదనమా ఏకస్మిన్నపి యాతేబ్దే ప్రాణేచంచాంతరాత్మనః కృష్ణమాయాహ కా రాజన్ క్షణార్ధం వేదేలి అర్భకా ఇలా ఒక సంవత్సరం గడిచిన పరమాత్మ మాయతో ఈ గోపాలులందరూ ఎంత ఇప్పుడే సంపిల్లా వచ్చాం. క్షణం జరిగిందని వాళ్ళంతా భావించి కౌమారంలో జరిగిన అని చెప్పారు కదా. కౌమారంలో జరిగిన దాన్ని మౌగండంలో జరిగినట్టుగా చెప్పుకున్నారు. కిం కిం నవిస్మరంతి హమాయా మోధిత చేతుతా పరమాత్మనే మర్చిపోతున్నప్పుడు సంవత్సరాన్ని మర్చిపోరండి. పరమాత్మ మాయ కప్పితే ఆయన్నే మర్చిపోతున్నారు. ఈ ప్రపంచం సంసారం క్షణం యారాది జనం మర్చిపోరు. ఏం మర్చిపోరు? భగవంతుడి మాయ కంమిన వారు దేన్ని మర్చిపోరు కిం కిం నస్మరంతి యన్ మోహితం జగత్ సర్వం అభీక్షం అదే ఇస్తున్నాడు. విస్మృతాత్మకం పరమాత్మ యొక్క మాయతోటి ఈ జగత్తంతా ఆత్మనే మర్చిపోయింది కదా. ఒక్కడు ఆత్మ గురించి మాట్లాడుతున్నాడా? రేపు శరీరము ఆ శరీరం పొద్దున్న లేచిన పరంచి పడుకునే రాప వంద కాలు కూస్తూనే ఉంటారు. శరీరం కూస్తారు కదా ఇన్ని కూస్తే ఏమైతుంది అది? మళ్ళీ అదే మురికి అదే మట్టి, మట్టి మీద ఎన్ని పూసినా మట్టి అయిపోతాదని ఏమవుతుంది? కాకపోతే కడగాలి వేస్తాం మట్టి, అది పగిలిస్తే మన మట్టి కాబోతుంది ఆ. మని మరిపించగల పరమాత్మ మాలితో ఒక్క సంవత్సరం మరిపించుట పెద్ద వింత కాబట్టి పూజిత్య దూల కృష్ణం స్వాగతంతే తిరంగజా నౌకోపి నైకోప్య భోజి కవల ఏహితః సాదు భుజ్యతాం పాపం బాధ ఏమిటంటే ఈ సంవత్సర కాలం కృష్ణ పరమాత్మ వామే పానవు మరుణక బలం సత్ఫలాని అంగుయేషు వెరువ చేతిలో పెరుగు ముద్ద ఉలకాయ ముక్కలు పట్టుకొని అగ్ని నిలబడడం ఎంత దయ కులి లేదు ఇది.

బ్రహ్మకు బుద్ధి చెప్పడానికి సంవత్సరం నిలబడ్డాడు రేపు మళ్ళీ అందరూ వెళ్లి అన్ని పనులు చేసుకుంటూనే ఉన్నారు మామూలుగా ఎందుకంటే వీళ్ళు బయటికి వచ్చి కృష్ణ చాలా సేపు పోయి చిందా దారి తీశాడు. పిల్లలు ముద్దలా ఏం చేస్తారా? నిజంగా కష్టపడేది ఎవరు? ఆయన ప్రేమ ముద్దలా మన భక్తి, మన తృప్తి అంతా ఇందులో పనికి వస్తుంది. అందుకే నైకోప్య భోజి కమల కృష్ణ నువ్వు వెదుకుతావు. పోయావు కదా వచ్చేదాకా తిను పడతా ఇక్కడ కూర్చున్నాం. ఒక్కడే తినలేదయ్యా నువ్వు రా తిందాం. ముద్ద అలాగే ఉంది అని వచ్చిన వాళ్ళందరూ కూర్చుని పిలిచారు. ఇలా తతో హసన్ ఋషికేచః అభ్యవహృత్య సహాస్పతై చమత్సారం ఏంటంటే ఇది ఎందుకు జరిగింది అని ప్రశ్న. పద్మపురాణం చదివితే ఇందులో ఉన్న రహస్యం భయపడతుంది. పరమాత్మ కూడా తాను చేసిన కర్మను తాను అనుభవిస్తాడు. మనమెలా పాపం చేస్తే అనుభవించే లాగ స్వామి ఊరుకోరో తాను చేసిన తాను కూడా అనుభవించి చూపుతాడట. సంవత్సర కాలం కృష్ణుడు పెరుగన్నం ముద్దను చేతిలో పట్టుకొని తినకుండా ఎందుకు నిలబడ్డాడు అంటే భోజనం చేతామని సిద్ధమైన అంబరీపుణ్యుని సంవత్సర కాలం నిలబెట్టాడు కాబట్టి ఇప్పుడు తాను చెప్పాను కదా దూరువాసులు అన్ని లోకాలు తిరిగి తిరిగి వచ్చి మళ్ళీ చక్ర బాధ పోయిన తర్వాత రాపిద్దాం అన్నారు, అప్పటిదాకా వాడు భయమే కింద పడ్డాడు. తన భక్తుడిని సంవత్సరం నిలబెట్టిన సరే మన బాధ తప్పేం కాదు, పాపానికి కృష్ణుడు కూడా ఇప్పుడు రేపల్లిలో ఒక సంవత్సర కాలం. ఆహారం పట్టుకొని తినకుండా నిలబడుతారు. ఎవరు చేసిన కర్మ వారు అనుభవించక తప్పదన్న మాట మనకే కాదు. హస్త వచ్చావు కాబట్టి పరమాత్మ కూడా దాన్ని తనకు అన్వయం చేసుకునేటువంటి పరమ కృప మరియు ఓ నమః అది రహస్యములు.

తతో హస ఇలా నవ్వుతూ నవ్విస్తూ పరమాత్మ పిల్లలతో కలిసి పోలి దర్శయాంచ దర్శేవుచ్చ ఆయ చర్మాజగరం యవర్తత వనాతు వ్రజం. అయితే బృందావనానికి వెళుతూ మాత్రం గోపాలులందరికీ కొండతిరువ యొక్క చర్మాన్ని చూపుకుంటూ పోయాడు. అది అఘాతులు వాడే. అప్పుడే చంపితే చర్మం ఉంటుందా ఆయన? జన్మం కనపడలేదు అంటే ఎప్పుడో అయింది. ఇంత పిచ్చోళ్ళా చూడడానికి ఊరుపోయారు చూడుకోండి. చెప్పి చెప్పనట్టుగా పరమాత్మ ఊరు అన్నీ చెప్తూనే ఉంటారండి మనకే బుర్రకి ఇక్కడ కనపడలేదు అని చెప్తాం. దరితే యంచర్మాజగరం యవర్తత వనాతు వ్రజం బరహ ప్రసూన నవధాతు విచిత్రితాంగః నివిరిపించం పుష్పములు రకరకాల ధాతువులు ఇలాంటి వాటితో అలంకరించుకొని ప్రోద్దామ వేణుదర సుంగ రవోత్సవాద్యః బాగా చక్కగా మ్రోగించేటువంటి వేణునాదం తోటి పండుగ చేసుకుంటూ వత్సాన్ గృణన్ అనుగ గీత పవిత్ర కీర్తిహి. దూడలను వెతుకుతూ పిలుస్తూ ఎలాంటివాడు అనుగ గీత పవిత్ర కీర్తిహి తన వెంట ఉన్న వారి చేత జ్ఞానము చేయబడుతున్న పవిత్రమైన కీర్తి కలవాడు. అంటే కృష్ణ పరమాత్మ నీరులను అతని వెంట ఉన్నవారందరూ దానం చేస్తున్నారు. ఆ కృష్ణ పరమాత్మ ఏమో ఆవుల పేరు పెట్టి పిలుస్తున్నాడు. ఎవరు గొప్పవారా అన్నట్టు? స్వామి పిలిచే వాళ్ళు గొప్పవారా? స్వామి పిలిచే వాళ్ళు గొప్పవారా? కాబట్టి అంత పవిత్రమైనది గోవులు. ఇందుకు మనం గోవులను ఆరాధించాలి. నిరంతరం పరమత్వ చేత. కావేరి ఈ గంగా ఏదో పేరుతో పిలుస్తారు కదా అందుకే చెప్తున్నాడు వత్సానుగ్రుణన్ అనుగగీత పవిత్ర కీర్తిహి గోపీ ధ్రువుత్సవ దృతిహి ఎలాంటి వారు కృష్ణుడు? పరమాత్మ యొక్క గోపికల యొక్క కన్నులకు పండుగ చేసే ఆకారం తరవతుడు. ఎవరికి పండుగ చేస్తాడు స్వామి?

ఎప్పుడు సాయంత్రం అవుతుందా? ఎప్పుడు మా కన్నయ్య వస్తాడా? మా కన్నయ్యను ఎక్కడ వేయకుండా ఎప్పుడు చూస్తామని అక్కడే కూర్చున్నారు. ద్వారాల ముందరే కూర్చుంటారట. మూడవ ధాము కాగానే అన్ని పనులు మానేసుకొని వాకిళ్ళ ముందర కూర్చుంటారు. యాతుడు చమత్కారంగా చెప్తాడు. ఎందుకు ఇలా కూర్చుంటావు అంటే కలియుగంలో ఆడవాళ్ళు కూడా సాయంత్రం అయ్యే ముందు ఇంటి లోపల కాకుండా వాకిల్ అమ్ముతే కూర్చొని ఎవరి కోసమో ఎదురు చూస్తుంటారు. వాళ్ళు గోపికలు కాబట్టి స్వామి కోసం చూశారు. మోహంలో ఉన్నవాళ్ళు సంసారంలో పోతారు చూస్తారు. అది తొలగించబడిన వాళ్ళు పరమాత్మ. ఇదిబడి వాకిట్లో నిలబడు కూర్చోవడం మాత్రం. సమాన ధర్మములు వీరికి వారికి ఉద్దేశం వీరు. కాబట్టి పని ఒకటే అలాంటి గోపికల యొక్క నేత్రములకు పండుగ కలిగించే ఆచారము కల మహానుభావుడు. దిగోత్సవ దృతిహి తవివేచ గోత్సవం రేపల్లెకు గోచార స్థానం ఇంటికి తాను ప్రవేశించాడు అధ్యానేర మహావ్యాల యశోదానంద సూరునాహతో వితావయం చాత్మాదితి బాలా వ్రజే జగువు గుడి రేపళ్ళకు వచ్చారు కాబట్టి వీళ్ళందరూ అమ్మ అమ్మ అన్న నాన్న అరే మిత్రమా తెలుసా నీకు ఇవాళ పెద్ద వింత జరిగింది. మా పరకృష్ణుడు ఇవాళ పెద్ద పాములు చంపాడు. చంపడమే కాదు మమ్మల్ని అందరినీ బతికించాడు చచ్చిపోయాను మేము. చచ్చిపోయిన వారిని పాముని దమి బతికించాడు రా. మమ్మల్ని మింగేసింది పాము. మరి మీరు బతకాలంటే పాము చావాలి కదా? పామును చంపమని బతికించాలి. మోయిన సామాజ్యుడు కాదు, చంపిన వారిని బతికిస్తాడు, బతికించిన వారిని చంపుతాడు. అంటే బతికిన వారిని చంపుతాడు అని అర్థం కాదు. ఇంత మహానుభావుడు హతోపితా వయం చాత్మాదితి బాలాహ వ్రదే యెగువు చెప్పడం కాదు పాటలు పాడుకున్నారు.

అగాసుల సంహారాన్ని అందరూ పాటలుగా అల్లుకొని అంతట పాడుకుంటూ తిరిగారు, అంటే పరీక్షిత్తు ఈ భాగం విని మన దగ్గర ఏముందో అలా కాదు పరీక్షిత్తు కాబట్టి ఓ డౌట్ వచ్చింది. చదువుతున్నారు బ్రహ్మన్ పరోద్భవే కృష్ణే ఇయాం ప్రేమా కధంభవేత్ సంసారంలో ఉన్న వాళ్లకు భార్య పిల్లలు ఇల్లు ఆస్తి సంపద ధనము ఇలాంటివంటే ఏదో వ్యామోహం ప్రేమ ఉంటుంది కానీ వీటిని అన్నిటిని మరిపించి పరమాత్మ యందే ఇంత ప్రేమ అక్కడి వారికి ఎందుకు కలిగింది? బ్రహ్మన్ పరోద్భవే కృష్ణే ఇయాత్ ప్రేమ కదం భవేత్ యో భూత పూర్వః తోకేతు ఓద్భవేత్వతి సచ్ఛేతాం ఎందుకంటే ఇంతకుముందు ఆ పిల్లలు వారి పిల్లలే కదా. ఆ దూడలు వారి దూడలే కదా. తమ సంతానముగా ఉన్న దూడలలో తమవారిగా ఉన్న పిల్లలలో తల్లులకు తండ్రులకు అప్పటిదాకా కలగని ప్రేమ. అన్నీ కృష్ణుడే అయినప్పుడు వారి యందు ఎందుకు కలిగినది? ఎలా కలిగినది? అంటే ఇది ఎందుకు కలిగినది తెలుసా? మనమందరము కూడా భార్యను, పిల్లలను, ఇల్లును, బంధువులను, మిత్రులను ఎందుకు ప్రేమిస్తున్నామో తెలుసుకోవడానికి. పరిక్షిత్తు ఈ ప్రశ్న అడిగారు. అదేంటండీ ఈ సందేహం తర అంటే సర్వేచామపి భూతానాం నృప స్వాత్మ ఇవ వల్లభః నేను నా భార్యను బాగా ప్రేమిస్తున్నాను, నా ప్రాణం కంటే ఎక్కువ ప్రేమిస్తున్నాను, నా కొడుకులంటే ప్రాణం, నాకు డబ్బు అంటే ప్రాణం, నాకు ఇల్లు అంటే ప్రాణం అని కబుర్లు చెప్పుకునే వాళ్ళంతా. నాకు నాకు ప్రేమ నాకంటే నాకు ప్రేమ అంటున్నారు నాకు భార్య అంటే ప్రేమ ఎందుకు

భార్య నాకు ఆనందాన్నిస్తుంది కాబట్టి, నా కొడుకు అంటే ప్రేమ. కొడుకు వల్ల నేను సంతోషానికి పడుతున్నాను కాబట్టి, నాకు ఇల్లు అంటే ప్రేమ. నేను ఇల్లు గలవారిని చెప్పుకోవచ్చు కాబట్టి, నాకు డబ్బు అంటే ప్రేమ. నేను ధనవంతుడని. పేరు తెచ్చుకోవచ్చు కదా. అంటే నిజంగా ప్రేమి ఎవరి మీద అని మీ మీదే అవి మీద కాబట్టి సర్వేతాభిభూతానాం మహారాజా ప్రతి ప్రాణికి తన ఆత్మ అంటేనే ప్రేమ ఇంకోళ్ళంటే కాదు. అందులో ఎలాంటి డౌట్ లేదు. ఇప్పటి ప్రశ్న ఆ ఆత్మను ఎందుకు ప్రేమిస్తున్నారు? అందులో పరమాత్మ ఉంటాడు కాబట్టి. పరమాత్మ తెలియకున్నా పరమాత్మ మీద ప్రేమే ఆత్మ మీద ప్రేమగా మారుతుంది, కాబట్టి ఆ పరమాత్మే ఆత్మ లాగా వచ్చిన తర్వాత ప్రేమించగా ఏం చేస్తారయ్యా సత్తా వేరే దారి లేదు. నిజమైన ప్రేమ చిత్త గానం దేని కోసమో, ఆ ప్రేమ దేని పట్టో అలాంటి పరమాత్మ ఎదురుగా వచ్చి కూర్చుంటే ప్రేమించ ఏం చేస్తాం? ఇతరే అపత్త విత్యాగ్యాః తద్వల్లభతయైవహి ధనము కానీ, సంతానం కానీ, భార్యం కానీ, ఇల్లు కానీ ఇవన్నీ కూడా తద్వల్లభతయ తనకిష్టం కాబట్టి. నాకు ఇష్టం కాబట్టి భార్య మీద ప్రేమ. నాకు ఇష్టం కాబట్టి భార్య మీద ప్రేమ. అది ఇష్టం లేని భార్య ఏంటి? ఇంకో అమ్మాయిని చూశారనుకోండి ఈ భార్యని వదిలిపెట్టేసారు. ప్రేమ ఉందా పోయిందా ఇప్పుడు? పోయింది. ప్రేమ ఎవరి మీద? బిజి జీ భార్య నా అండి రాక్షసి ఈమె అంటే ప్రేమ. అంటే ప్రేమ ఎవరి కోసం? ఆమె కోసమా నీ కోసమా? నీ తృప్తి కోసం, నీ సంతోషం కోసం, నీ ఇష్టం కోసం. నిన్ను నేను వేగిస్తున్నాను. భార్యను వేగించాను, నిన్ను వేగించానంటే నన్ను వేగించుకుంటున్నాను. కాదు కాదు నాలో ఉన్న పరమాత్మను కూడా వేగిస్తున్నాను. ప్రేమ గొప్ప ఏం కాదయ్యా, ప్రేమ మన మీద కాదు నిన్ను వేగిస్తున్నాను. కాబట్టి ఆత్మకు వీరంతా ప్రియులు కాబట్టే వానంతా నీకు ప్రియులవుతారు. తెలుసా ఏమిటో?

నతి పత్యుక్ కామాయ పతిక్ ప్రేమో భవతి అపి ఆత్మానః కామాయ పతిహి ప్రీతో భవతి బృహదారణ్యకో పంచత్ దాయవాక్యమే ఉత్తమారం కాదు. పెళ్లి చేసుకునే ముందు అమ్మాయి అబ్బాయి ఎవరికుంటారండి? నేను పెళ్లి చేసుకున్నప్పటినుంచి నా భర్తను ద్వేషించి, దండించి, శిక్షించి, పగబట్టి బాధించాలనుకుంటారా ఎవరైనా? పెళ్ళేటి రాసి జరగ కొట్టాడుతున్నాం అనుకుంటారా? ప్రతి అమ్మాయి నా భర్తను నేను ప్రాణం కంటే నిన్నగా ప్రేమించాలి, అవును కాదు నా భర్త నన్ను ప్రాణం కంటే నిన్నగా ప్రేమించాలి. అలాగే భార్య భర్త కూడా నా భార్య నన్ను బాగా ప్రేమించాలి. నేను నా భార్యను బాగా పెళ్లి అది అనుకుంటూనే ఉంటారు కదా. అందరూ అనుకుంటారు పెళ్లి చేస్తాం కదా. మరి పెళ్లి అప్పుడు అనుకున్నది కొద్ది కాలంలో ఎందుకు మారుతున్నది? అలా అనుకున్న వాళ్ళందరూ ప్రేమతోనే ఉంటున్నారా? ఎందరు గెట్టించుకుంటున్నారు, ఎందరు కలగించి ఎందరు విడాకులు ఎన్ని బాధలు చంపుకుంటున్నారు. మరి కొందరు ప్రాణాన్ని కంటే బాగా ప్రేమించుకుంటున్నారు. నా పత్యుక్కామాయ పతి ప్రియో భవతి భర్త కోరితే భార్య ప్రియురాలు కాలేదు. భార్య కోరితే భర్త ప్రియుడు కాదు ఆత్మ రక్షమాయ జాయా ప్రియతమాభవతి ఆత్మ కోసం అంటే పరమాత్మ సంకల్పిస్తేనే భార్య భర్తకు ప్రియురవుతుంది, పరమాత్మ సంకలిపిస్తేనే భర్త భార్యకు ప్రియుడవుతాడు. ఇది ఎందుకో తెలుసా? ఈ మంత్రం ఈనాటి కేతువాదులకు, నాస్తికులకు చెంప పెట్టు. భార్యాభర్త కాపురం చేయడానికి సంతకాలు కాగితాలు చాలు అగ్నిహోత్రం ఎందుకు దేవాలయం ఎందుకు మంత్రాలు ఎందుకు? అంటే భార్యాభర్తలు కాపురం చేయడానికి కదా. భార్యను భర్త, భర్తను భార్య ప్రేమించాలంటే వాడు అనుకుంటే ప్రేమించడురా, వాడు అనుకుంటే ప్రేమించడు.

మరి ఎవరెవరికి ఉంటే ప్రేమిస్తారో వాడిని పూజించాలా వీళ్ళు పూజించుకోవాలా? 100 కీరలు భార్యకి ఇచ్చిన భర్తను భార్య ప్రేమిస్తూనే ఉంటుంది. అలాగే ఎన్ని సేవలు భర్తకు చేసినా భర్త భార్యను వేరు సేవలు తీసుకుంటాడు. చెప్పాను కదా కలహే యధాపత్ని స్వంపతిం అంటారు. ఇద్దరు భర్త చెప్పుకున్న తర్వాత నాకు ఉంది అనుకుంటా. భార్యాభర్తలు కొట్టాడుకున్నారు సంచాయితి పెట్టుకున్నారు ఒకరి మొఖం చూడరు మాట్లాడుకోరు. ఓకే ఇట్లా ఉండాలి కదా, బయటికి పోతే పరువు పోతుంది. సరే కోపం ఎన్నాళ్ళు ఉండగా పోతుంది అనుకోండి, ఆ కోపం ఉన్న 4 రోజులు ఏం చేయాలి? మరి భార్య వండి పెట్టాలి పచ్చేసి తినాలి. ఇగో వడల తినడు. భార్య ఎవనకుండా ఊరుకోడు. వండి అన్నీ వడ్డించి ఓ చెల్లి ఎత్తి ఎత్తి పోతుంది అంటే అన్నం పెట్టాను అని. ఆ సప్పుడు విని తినే పోయి తింటాడు. తిని ఈ మహానుభావుడు కంచం ఎత్తి ఎత్తి పోతాడు అంటే తినడం పూర్తి అయింది. ఆలోచించండి అంటే ధ్వని ఇది తలుపు చెక్కతో తానిచ్చంటే ఇది బలం ఉంది కదా అలాగే ఒకడిని తలుపు కొట్టి ఒకడిని కంతం కొట్టి ఒకడిని చెంబు కొట్టి మళ్ళీ ఉండేది వారే సరే. అయినప్పుడు ఇలాంటి భార్యను భర్త కానీ, భర్తను భార్య కానీ, పిల్లను తండ్రి కానీ, తండ్రిని పిల్లలు కానీ, ఇల్లును యజమాని కానీ, యజమానిని ఇల్లు కానీ మనం అనుకుంటే ప్రేమించరు, ప్రేమించబడను. ఆత్మ సంకల్పిస్తేనే అతను ఆ మీ ఇద్దరు దంపతులుగా ఉండండి, ఆమోదిస్తేనే భర్తను భార్య ప్రేమిస్తుంది భార్యను భార్యను భర్త. అలా అనిపిస్తారు. అలాంటి పరమాత్మ అనుగ్రహం పొంది అన్యోన్యంగా ఉన్న నాలుగు కాలాలు ఒకరినొకరు ప్రేమతో జీవితం గడపటానికి వివాహం దిగిలో అగ్నినోత్రము, హోమము, భగవత్ ఆరాధన. భగవంతుల ఆరాధన ఇంత సంతు వాళ్ళకేదో మేలు చేస్తున్నామని కాదు నాయనా, ఉన్న నా దూరం మీ మంచి గుణ నీరే కొట్టుకొని తెచ్చుకొని అగటపడకుండా అమరు వెళ్ళాక ఒకరినొకరు ప్రేమించుకునేలా చూడు అని భగవంతుడిని ప్రార్థించుటే. వివాహ ప్రక్రియకు మూలం అది తెలియని వాళ్ళు ఫీచర్ మ్యారేజ్ చాలు ఒక రోజు తీసుకున్న దీనికి దేవుడు ఎందుకు పూజ లేదు.

అని కూడా వాళ్ళు చేస్తుంటారు, అందుకే ఇందులో ఏం చెప్తారంటే ఆత్మన కామయ తనను తాను ప్రేమిస్తున్నారు కాబట్టి. అన్ని ప్రేమిస్తున్నారు, తనను తాను ఎందుకు ప్రేమిస్తున్నాడు? అందులో పరమాత్మ ఉంటాడు కాబట్టి పరమాత్మను ప్రేమిస్తున్న వారే పరమాత్మను పరమాత్మగా అనకుండా ఆత్మగా ప్రేమిస్తున్నారు. అందుకే ఆ పరమాత్మే స్వయంగా వస్తే దేవుని ఏం చేస్తారు పాఠం ఎలా అంటారు అందుకే తత్ రాజేంద్ర యథా స్నేహ స్వత్వకాత్మని జేహినాం ప్రతి వాడికి తన మీద తన ఆత్మ యందు ఎంతటి ప్రేమ ఉంటుందో నా తథా మమతాలంబి పుత్ర విత్త గృహాదితు తనను తాను ప్రేమించలేని వాడు భార్యా పుత్ర గృహ ధనాదులను ప్రేమించలేడు. ప్రేమించుకుంటున్నాం అంటున్నాం. నాకు భార్య అంటే ప్రేమ, నాకు పిల్లలంటే ప్రాణం అండి అంటున్నాం. బందిపోడి ఇంటి మీదకి వచ్చాడు, కత్తులు తీసుకొని వచ్చాడు. భార్యని తీసుకొని పారిపోతావా? ఒక్కడే పారిపోతావా? బతుకుంటే భర్త ఎక్కడ భార్య ఎక్కడ సవరణ భార్య దూరం ఉందనుకోండి అమ్మ బతుకు జీవుడా నీ సంగతి నువ్వు తావు పోయి ఆదా పడుతున్నావ్. మళ్ళీ పొరపాటున కరిస్తే అయ్యో వద్దా అనుకున్నానని ఆ ముందర దొంగ ఉండి నన్ను రానియ్యలేదు తలుపు పెట్టేసాడు మరి ఏం చేస్తానండి అని. ఇప్పుడు ఎవరంటే ఇప్పుడు ఏమన్నట్టు నువ్వంటేనా పరపట్టేనా కే స్వాత్మా. తానంటేనే ప్రతివాడు తనను తాను ప్రేమించుకుంటాడు. తనను ప్రేమించుకుంటాడు కాబట్టే వాడంతా ఇష్టుడు. తనను ప్రేమించుకోని నాడు ఎవ్వరిని ఎవ్వరూ ప్రేమించలేరు. యథా మమతాలంభి పుత్ర విత్త గృహాదికు. దేహాత్మవాదినాం కుముతాం అపి రాజన్య తత్సమః యదా దేహ ప్రియతమః తదా నస్యను యేచతం ఆత్మను ప్రేమిస్తేనే ఈ ప్రేమలన్నీ ఉంటాయి. కానీ ఎవరైతే శరీరాన్ని మాత్రమే ప్రేమించుకుంటారో, శరీరాన్ని మాత్రమే ప్రేమించుకునే వారు భార్యను, పిల్లలను, కుటుంబాన్ని, మిత్రులను ప్రేమించలేరు.

శరీరంలో ఉండేటువంటి ఆత్మ వరకు వెళ్ళిన వారే కుటుంబాన్ని ప్రేమిస్తారు. భార్యను ప్రేమిస్తారు, పిల్లలను ప్రేమిస్తారు. దేహమే ఆత్మ అనుకునేటువంటి వారు ఎవ్వరినీ ప్రేమించరు. యోగ దొరికిందా? పెళ్లి చేసుకున్న భార్య భర్తను ప్రాణంగా ఎందుకు ప్రేమించడం లేదు అంటే భర్త కాదు కావలసింది భర్త సంపాదించి పెట్టే భార్య. ఈ శరీరాన్ని బాగా పోషించుకుంటాను. శరీరాన్ని బాగా పోషించుకుంటాను అనుకున్న వారు మాత్రమే భర్తను ప్రేమించరు. ఆత్మను ప్రేమించేవారు ఆత్మ ఈ ఆత్మ ఒకటే కాబట్టి భక్తులు ప్రేమిస్తారు. అలాగే భార్యను ఎందుకు ప్రేమించరు? నా జీవితానికి కావలసినటువంటి సుఖాన్ని నేను కోరిన రీతిలో వీరు ఇవ్వటం లేదు కాబట్టి నాకు ఈ భార్య వద్దు. అందుకే స్వాత్మను ప్రేమించని వారు జగత్తును ప్రేమించలేరు, ఇలా దేహోపి మమతా. భాక్తే తరిచతౌ నాత్మవతు ప్రియః ఒకవేళ దేహం మాత్రమే ప్రేమను పంచేదైతే మరి ఈ దేహము ఆత్మ లాగా మనకు ప్రియమవుతుందా? ఎందుకంటే ఎంత ప్రేమించినా ఇది పోయేదే, అసలు ఉండేదాన్ని ప్రేమించాలి ప్రేమ ప్రేమించాలి అన్నారు. ఎందుకయ్యా ఒక కథ చెప్తారు మనకు భారతంలో చమస్కారంగా, ఒక అమ్మాయి ఒక చక్కని అందగాడైనటువంటి భర్తను మంచి సౌందర్యం అంటాడు. మంచి ఆశిష్టో దరిష్టో బలిష్ట హై మంచి ఆచార పుష్టి దేహ పుష్టి శరీర పుష్టి మనస్సు కూడా పుష్టి మంచి ప్రేమ అన్నీ బాగున్నాయి చూస్తే బ్రహ్మాండం అబ్బా వీడు చాలా బాగున్నాడు అందగాడు రా వీడిని ప్రేమి చేస్తానని ప్రేమి చేస్తాడు. అడిగింది నన్ను ప్రేమించవా నీకు కూడా నేను నిన్ను కోరుకుంటున్నాను అతను ఇష్టపడ్డాడు పెళ్లి చేసుకుంటాడు. పెళ్లి చేసుకున్న తర్వాత సరిగ్గా ఒక ఏడాదికి వాడికి ఏమంటాం స్ఫోటకం అంటాం కదా. ఏదో మచ్చలు వస్తాయి వాళ్ళ పొడకు అన్నీ మొగా మొగా అంతా వాడికి ఒళ్ళంతా పొడగానే ఉంటుంది. వెళ్తే అంటే వెంగి చాలా లావు గుప్పులు అయ్యాయి ఒళ్ళు మొత్తం మచ్చలు పోయాయి. వాళ్ళ అందం అంతా పోయింది. ఇప్పుడు ఏం చేయాలి వాళ్ళు?

వాడు భర్త ఏనా కాదా? అంతే కాదు. భర్త కాదు. ఎందుకు కాదు? దేన్ని చూసి భర్త అనుకున్నాడో అది మరిపోయాడు. నీ అందం చూశాను నిన్ను ప్రేమించాను అంది. అందం పోయింది ప్రేమించాను. ప్రేమ తీసుకోవాలి కదా. వేగిపోవాలి ఆ మన హత్తే అంది. నువ్వు నా అందాన్ని బాగా పుగిలావు. నా శరీరం మీద నా అందం మీద విపరీతమైన మోజు వ్యామోహం. తో ప్రవర్తించావు ఇంతకాలం పిచ్చి ప్రేమ లాగా పిచ్చి మోహం లాగా ఉన్నావు నువ్వు మరి ఇప్పుడు ఆ అందం మారిపోయింది శరీరం మారిపోయింది ఇంకా ప్రేమిస్తావా ఆరు కాలం అంటే అప్పటికంటే బాగా ప్రేమిస్తావు ఏమిటి మీరు ప్రేమించిన జీవితం ఇంత ఆశ్వయమని బోధించుకొని మీరు ఇంత జ్ఞానం నాకు ఇచ్చావు అందం లేకుండా అద్భుతమైన జ్ఞానం ఇచ్చిన నీ ఆత్మను ప్రేమిస్తున్నాను శరీరం మీద ప్రేమ ఆత్మ స్వరూప సాక్షాత్కారానికి పనికొస్తే నిజమైన ప్రేమ. శరీరంలో బలము రూపము ఉన్నంతవరకే బతికి వస్తే తను ప్రేమించలేడు జగత్తును కూడా ప్రేమించలేడు. ఇలా. ఏ జీరియత్ చెప్పి దేయేత్మిని జీవితా చా బలియతి ఎందుకంటే శరీరాన్ని ప్రేమించటం లేదని రుజువు చేస్తున్నాడు వివాసలు. ఎవ్వరికీ శరీరం మీద ప్రేమ లేదు. అదేంటండీ అంటారా? నిజంగా శరీరం మీద ప్రేమ ఉంటే ఆ శరీరం నశించి వృద్ధాప్యం వచ్చేసింది. కాళ్ళు కనబడలేదు, చెవులు వినరావు, పళ్ళు పోయాయి, కాళ్ళు నడవవు, పళ్ళంతా ముడతలు పడింది, కూర్చుంటే లేవలేడు, ఇంకా నేను బతకాలి అంటారు. ఎవడా నేను? ఇది శరీరం మీదనా? నేను ఇంకా బతకాలి, ఇంకా రెండు రోజులు బతకాలి. ఈ ప్రేమ దేని మీద? శరీరం మీదనా? శరీరం మీదే అయిద్దినా శరీరం నాకెందుకు వద్దు బాబోయ్ అని. నువ్వు ఏ శరీరంతో ఇంత కాలం ఇన్ని రకాల సుఖాలు, భోగాలు, సంతోషాలు. ఓ ఏమో అద్భుతం చేశావు కదా అనుకున్నావు కదా. అంత తృప్తి, ఇంత తృప్తి, అంత ఆనందం, ఇంత ఆనందం, ఇన్ని సంపాదించాను, ఇన్ని ఓడించాను. మహా మహా మల్లయోంద్రలను కూడా పడగొట్టిన శరీరం. ఇలా కుత్తి మించి కింద వంగి ఒక పుల్లను బయటికి తీయాలి.

సరిగ్గా ఇప్పుడు ఇంకా కొత్తగా నీ శ్వాస నీవు ఇదొక కొత్తగా పెడతారు కదా నీ శ్వాస నువ్వు తీసుకోలేవు. శ్వాసకు కూడా ఇంకోళ్ళ సహాయాన్ని కోరే శరీరము కల నీవు నిజంగా శరీరాన్ని ప్రేమించే వాడివి అయితే ఇంకా బతకాలి అనుకుంటావా? శరీరానికి అన్ని బాధలు పెట్టాలా? ఎన్ని ఇంజెక్టర్లు, ఎన్ని కోతలు, ఎన్ని మందులు, ఎన్ని మింగి మింగి మింగి. కొంచం రక్తం మొత్తం పోయి మా మాత్రలు మందే ఉంటది. అలా తింటాను. ఇదంతా తినడానికి బాధనా సంతోషమా? మరి శరీరానికి ఇంత బాధ పెట్టి కూడా ఉండాలనుకుంటున్నది శరీరమేనా? అనుకుంటున్నది ఎవరు? ఒక్కటి కాదు కదా? శరీరము పరిపూర్ణముగా జీర్ణమైన ఇంకా నేను బతికుండాలని అనుకోవటం శరీరం మీద ప్రేమతోట ఆత్మ ఆత్మ మీది ప్రేమతో కానీ కొంచెం ఆలస్యం చూడు తెలిసిపోతుంది ఇది ఇది జీరియత్యపి దేవేస్మిను జీవితాచా బలీయతే జీరో వీరు రంగు కూడా పద్మకాయ నాష్టాల బలంగా ఉంటుందయ్యా. తత్మాత్ ప్రియతమః స్వాత్మా సర్వేతాం. కాబట్టి ఎవరికైనా ప్రియతమము ఆత్మ కానీ శరీరం కాదు. సర్వే తామ తదర్ధమేవ సకలం జగదేతత్ చరాచరం ఆత్మకు ప్రీతి కలిగించటానికి ఆత్మ కోసమే సకల చరాచర జగత్తు. కృష్ణమే నమవి నిత్వం ఆత్మానం అపిలాత్మనా. నాయనా ఇప్పుడు నీవు ఏ ఆత్మను బాగా ప్రేమిస్తున్నావో అలాంటి అన్ని ఆత్మలకు ఈ కృష్ణుడు ఆత్మరా. అది ప్రేమించక ఏం చేస్తావ్ ఇంకా? వీడు ఆత్మకే ఆత్మ. కాబట్టి నీకెలా ఆత్మ ప్రియం ఎందుకయింది అందులో వీడు ఉన్నారు కాబట్టి. ఆత్మ కూడా ఆత్మ గవ్వుడే కాబట్టి జగత్భితాయ సోప్యత్ర దేహీవ ఆభాతి మాయయ అలాంటి పరమాత్మ.

అన్ని ఆత్మలకు ఆత్మ అయిన పరమాత్మ జగత్తున పితం కలిగించాలని తాను కూడా ఒక శరీరధారి లాగా మన ముందర నిలబడాడు. ఇది కాదు. అది ఎలాంటి దేహదారు ఎవరు? ఆత్మ ఎంత ఆత్మ. మనకు హితాన్ని కలిగించడానికి ఒక దేహి లాగా ఇక్కడికి వచ్చాడు. వస్తుతః జానతామత్ర కృష్ణం స్థాస్తును చరిస్తును చ భగవద్రువ మహిలం నాన్యతు వస్తు వికసించన మొత్తం స్పష్టం. సంగతిగా చెప్తున్నాను. నిజమైన జ్ఞానం ఉన్నవాడికి ఈ జగత్తులో ఉండేటువంటి, ఈ ప్రపంచంలో ఉండేటువంటి కావరము జంగమం. ఏదైతే ఉందో సకల వస్తువులు పరమాత్మే. ఓ రాయి ఓ రప్ప ఎవరు రాయి రప్ప? ఆయనే. మనిషి పశువు ఎవరు? ఆయనే. కాస్తును చరిత్రుజ తాను కదలకుండా ఉండేది కదులుతూ ఉండేది. ప్రపంచంలో ఉండేటువంటి కదలిక గలవి కదలిక లేనివి అన్నీ కూడా భగవత్ రూప మసిలం నాన్యతు వస్తు అంతా పరమాత్మ రూపమే. భగవంతుడి కంటే చిన్నమైనది ఏది ఇక్కడ లేదు, ఉండదు. ఏ వత్వైన ఎవరు? పరమాత్మే. సర్వేజావి వస్తువునాం భావాధః భవతి స్థితః ఇంకా బాగా చెప్పాలంటే ఉన్నది ఉన్నది ఉన్నది అంటున్నావు కదా ఉన్నది అంటే ఏమిటి? వస్తువే కదా? భావార్ధ కాస్త వ్యాకరణం. భూ సత్తాయ అని ధాతువు. ఉనికి అని అర్థం. భూ అంటే ఏమర్థం? ఉనికి. ఉనికి అనే అర్థంలో భవతి అని ప్రయోగిస్తున్నాం. ఉనికి అంటే ఏది లేకుండా కాదో నిరంతరము ఉండేదాన్నే ఉన్నది అన్నారు. కదా అప్పుడు వచ్చిపోయేదాన్ని ఉన్నదాన్ని అంటా?

కాబట్టి సత్యార్థ భగవాన్ కృష్ణః శిమతతు వస్తు రూప్యతాం ప్రపంచంలో ఏ వస్తువైనా ఉన్నది అనటానికి ఆ ఉనికినిచ్చేవాడు ఎవరు? మరి ఏ ఉనికిని బట్టి నీవు ఉన్నది అంటున్నావో ఆ ఉనికి పరమాత్మ. అయినప్పుడు మరి పరమాత్మ కానిది ఏదైనా ఉంటుందా? ఉన్నది అంటే ప్రాణం ఉన్నట్టే. ఉన్నది అంటే పరమాత్మ. లేదు పరమాత్మ అదేలా దేం చేయలేదన్నారే ఒకసారి కనపడి కబ కుండలు ఎల్లు అంటారు ఇక్కడ ఇక్కడ కుండ లేదు, ఈ పుస్తకం ఉంది అక్కడికి పోతుంది. ఏమంటాం? అయ్యో పుస్తకం ఏదండీ ఇక్కడ అంటాం. ఒకసారి ఉన్నదాన్ని మనము ఒకసారి వస్తువుని ఎక్కడ చూచామో మళ్ళీ అక్కడ కనబడకుంటే లేదు అంటాం. కానీ లేదన్న దానికి కూడా కారణం ఏమిటి? ఉంటే కారణం, ఉన్నదాన్నే కాబడన్నప్పుడు లేదంటాం. లేనిది కనబడితే ఉన్నది అంటాం, కాబట్టి అస్తికి నాస్తి నాస్తికి. రెండు కారణం అంటే ఏమిటి? లేదు అనేది ఉండటానికి కూడా ఉన్నదే కారణం. ఇక్కడ కుండ లేదు అంటే శాస్త్రీయంగా మాట్లాడాలంటే ఇక్కడ ఇప్పుడు లేమి ఉన్నది. దరిద్రుడు అంటే ఏమర్థం? నాకు ధనము లేదు. నీకేముందిరా? నాకు దారిద్ర్యం ఉండండి అంటారు. ఏమర్థం? నాకు లేమి ఉన్నది అన్నమాట. అలా ఇక్కడ లేదు అంటే ఏమి లేదు? ఇప్పటిదాకా ఏమి ఉన్నదో అది లేదు. మరి ఇక్కడ ఏమున్నది? లేమి ఉన్నది. అది లేదులోనూ ఉన్నదే ఉంటుంది, ఉన్నదిలోనూ ఉన్నదే ఉంటుంది. నిజంగా ఉన్నది వాడొక్కడే, వాడే భావార్ధము, అతనే పరమాత్మ. ఇలా సమాశ్రితాయే పదపల్లవే పదపల్లవ ప్లవం మహత్పదం పుణ్యం పుణ్యయెషో మురారే పరమ పవిత్రమైనటువంటి కీర్తి గల పరమాత్మ యొక్క పాదపల్లవమును ఆశ్రయించినటువంటి వారు భవాంబుది వత్సపదం.

పరమాత్మ యొక్క పాదములనే పడవను ఆశ్లయించిన వారికి సంసార సముద్రము ఒక గోష్పదం అంటే ఒక చిన్న దూడ కాదు లాంటిది. కూడా కాడు పెడితే అందులో ఎన్ని నీళ్ళు వస్తాయి? ఇట్లా ఉంటుంది కదా, కాడు పెడితే గుట్ట పడుతుంది. ఆ గుట్ట నీళ్ళు ఎన్ని ఉంటాయి? దోమలు దోమలు దాడిపోతాయి కదా? కాబట్టి పెద్ద సంసారం కూడా పోతుంది. పదము కూడా పాదము లాంటిది పరం పదం. పదం పదం యతు విపదాం నతేశాం. ఎవరికి పరం పదం పదము అంటే పరమ పదము నివాసము అలాంటి వారికి విపదాం పదము న. ఆపదలు ఎప్పుడూ రావు. పరమాత్మ పాద పల్లవములను పాద పడవను నమ్మిన వారికి సంసారం చిన్ని గుంట. పరమాత్మ పాదములు నమ్మిన వారికి పరమ పదమే పదము, ఆపదల పదము లేదు ఇక్కడ ఆపదలు లేవు. పరమాత్మ పదం ఉంది. ఎవరికి పరమాత్మ పదం పాడవవుతుంది. ఏతస్య దరోమాస్యాదం యత్ వృష్టయోతి అహమిదత్వయా నాయనా పరీక్షిత్తు అడిగిన దానికి చెప్పినట్టే కదా. పదం మొత్తం వచ్చేసింది కదా చెప్పాను. ఏత ఏత కౌమారే హరికృతం పౌగండే పరికీర్తితం అడిగావు కదా కౌమారంలోకి వస్తే పౌగండే పరికీర్తితం అన్నావు కదా మొత్తం చెప్పాను ఏత సుహృద్వి చరితం మురారేహే అకార్ధనం. పరమాత్మ మిత్రులతో కలిసి భోజనం చేసిన చరిత్ర అఘాతుర సంహారము శాద్వల జీవనంత్య వ్యక్తేతరత్ రూపమజో అజోర్వభిష్టవం. బ్రహ్మ చేత స్తోత్రము తేబడిన పరమాత్మ యొక్క స్వరూపము కృణ్వన్ గుణన్ నీతి నరః అఖిలా వింటూ చెప్పుతూ ఉన్నటువంటి వాడు అనుకున్న వాడిని అన్నిటినీ పొందుతాడు. మళ్ళీ అనుకున్న వాడిని అంటారు ఏమిటండీ అంటారా? ఇంత విన్న తర్వాత కూడా ఇంకోటి అనుకుంటారా అని అన్నాం మనం. నువ్వు అనుకుంటే మనం కంప్లై చేస్తాం మనం. అందుకే శ్రుణ్వన్ నలహాతిరార్థాం ఏవం విహారైహి కౌమారైహి ఇలా పరమాత్మ.

కౌమార విధానంతో కౌమారం జహటుహు వ్రజే కుమార భావాన్ని వదిలి పెట్టారు అంటే ఐదేళ్ళు ఆరేళ్ళు ఇలా ఏళ్ళు మారుతూ ఉన్నాయి నీరాయనై కేతు మళ్ళీ చెప్తున్నాను నీరాయనై చేతుబంతైహి మర్కట ఉత్ప్లవనాదిహి దాగుడు మూతలతోటి పిచ్చుక గోళ్ళతోటి కోతి కోతి గందులతోటి పౌమారాన్ని దాటేశారు, పౌగంటాన్ని కొంటారు. ఈ జీవితంలో మనకు ఒక అధ్యాయం కష్టపడి పూర్తి చేసుకున్న వాళ్ళం అయ్యాం. భక్తి ప్రజాభ్య పరిపాలయంతామ్ జ్ఞాన్యై నమాధ్యేన మహీం మహీచా ఓ బ్రాహ్మణే యస్తు భవంతు నిత్యం లోకాత్ సమస్తాః సుఖినో భవంతు ఆత్మది గురుభ్యో నమః బ్రహ్మ స్తోత్రము దాని అద్భుతమైన స్తోత్రం. దాని బ్రెయిన్ మనస్తంతా వాష్ అయిపోయింది. హోరాయి దింగే అంటారు కదా.

Opening invocation: "Maata pitaa yuve kanaya gopittarva" - You are the mother, the father, the brother, the friend, the protector of all. Salutations to the Lord who is the beginning of all lineages, who is the supreme beauty, who bears the Srivatsa mark. May His grace sustain us in this discourse.

Salutations to our teachers. O devotees of the Lord! Brahma, the lotus-born creator, having witnessed the Lord's supreme splendor once - had an extraordinary experience. The divine vision of all the cowherd boys and calves as forms of Vishnu, and then the Lord Himself - Brahma was overwhelmed.

When it comes to killing one's guru - Indra committed this sin. Brahma was also present in this situation. Did he agree to it or not? The point being made is that even great souls like Brahma commit errors - not out of malice but out of confusion, pride, and the residue of their own limitations.

"Don't you know it is wrong to kill all these beings?" - this is how we are as living beings. We know something is wrong and yet we do it - trapped in a kind of delusion. We act like we don't know, even though we do. This is the fundamental human problem - the gap between knowing right and doing right.

"Tajjana tajjana" - seeing those punishments, I am watching. Vaikuntha is visible to all - even those with eyes closed in the Yamuna. The message is: righteous conduct has consequences, and so does transgression. The divine order of justice ultimately prevails for all beings.

Not looking at one's wife and closing one's eyes - one doesn't think this is a mistake? It is not even said to be a mistake. The Lord does not say so. Because in the context of single-pointed devotion, nothing else matters. The devotee's complete absorption in the Lord is itself the highest propriety.

Brahma praises the Lord: "O one who is worthy of all praise - stotrable one - salutations to You who are thus. I bow to You with nine-fold reverence." "Eedya sambhodhana" - addressing the praiseworthy one. Brahma's stotram (prayer) to Krishna begins here - the famous philosophical hymn of Brahma.

"Nanda nandana" - meditation on the son of Nanda. Yet this Vasudeva - as I have said - was freed from prison. The paradox: the Supreme Lord is both the son of Vasudeva and the son of Nanda. He is both the divine sovereign and the village cowherd child. Both are true simultaneously.

So many ornaments, so many garments, so many adorned ones are coming. How did this body come into being? What is its nature? The body is a product of the three gunas of prakriti. It is neither the self nor the Lord. Understanding this distinction is the first step in the path of knowledge that Brahma's stotram is about to expound.

"You and I have the same eight divine qualities" - one who thinks this way, who believes himself equal to the Lord, will face the consequences of that pride. The eight qualities of the Lord (ashtagunas) are infinite and immeasurable in Him; in the individual soul they are present only in limitation. This distinction is crucial.

"Nitopyati" - You who are unconquerable - yet those who serve you with three-fold devotion (body, mind, and word) - "tricharanamulato" - You are conquered by such devoted service. The Lord who cannot be overcome by any power is overcome by the love of His devotees. This is the supremely beautiful paradox of devotion.

"Ye prayantaa jeetoopyachitaih triyogyaam shreyasmritim bhaktimudastyate vibho" - O Lord! Those who seek only the pleasures available in the three worlds, those who are indifferent to the highest good, those who give up the precious memory of devotion for lesser things - they miss the extraordinary opportunity of human life.

With whatever bhakti arises from their karma toward You, they have placed all desires in You. What does this mean? Their desires have been redirected from the world to the Lord. This is the transformation that devotion brings - the same energy of desire that was flowing outward is turned toward the Lord.

The Lord's nature is bliss - ananda svaroopa. What does bliss look like? How does it feel? It has no particular form or appearance. Its name is Priya - the dear one, the beloved. "Priya" means what is naturally dear to us. The Lord is naturally dear to every being - they just don't always recognize it.

"Yaa neevu gunaaatma" - O Lord who is the ocean of infinite auspicious qualities. The Lord has qualities - this is the Vaishnava position. Does the Lord have qualities or not? He has them - but they are of a transcendental nature, not limited by material gunas. He is "gunaatheeta" - beyond the three material gunas - yet full of transcendental qualities.

"Idaadan namaste jeeveta shariram toti manassu toti vaakku toti" - with body, mind, and speech, contemplating You, salutations to You. This is the three-fold bow - the body bows, the mind bows, the speech bows. Complete surrender means every faculty is offered at the Lord's feet.

"Anoo" - also You drowned my "aanu" (I-ness). "Atah kshamasvaachyuta me rajobhavah" - O Achyuta (the infallible one), therefore forgive me who was born of rajas (passion). "Ajanato tvat vridageesamaaninah" - I, who did not know You and yet thought myself superior to You - forgive my arrogant transgression.

"For this I am worthy of Your compassion. Do you know why? I am not without refuge in my failing - yet I am asking for Your forgiveness." Brahma recognizes that his transgression arose from ignorance of the Lord's true nature. The more clearly one knows the Lord, the more impossible transgression becomes.

In the same way, first all the raw material needed for subsequent creation was created - the unmanifest prakriti - and afterward all the individual beings were created. The sequence of creation: first the unmanifest (avyakta), then from it the manifest creation emerges step by step. This is Brahma's act of creation in service of the Lord's larger plan.

That which is the manifest - "vyaktam" - is called the principal (pradhana). Another name for it is prakriti. When this is made luminous by the Lord, it becomes Mahat-tattva. From there come the further levels of differentiation - the evolution of the cosmos from the unmanifest to the manifest is the subject of these verses.

If you kick your mother accidentally - would anyone in this world say "this wicked person, this great sinner?" No. Because there was no intent. Similarly, Brahma's transgression was not malicious - it arose from genuine bewilderment about the Lord's nature. The Lord's forgiveness reflects this understanding.

In that - what kind of mine - the lotus in the ocean at the time of the cosmic dissolution. The one who was lying somewhere - who suddenly appeared fully. The Lord who was lying on the cosmic ocean, who appeared suddenly before Brahma - this primordial vision is what Brahma now recalls with overwhelming gratitude.

"Yaa naraamu" - in the same way, as the female relative said. "Naraamu naraayamu" - "we are Naras, You are Narayana. You dwell with us" - this interpretation of the name Narayana is being offered. "Nara" means human being, and also means water. The Lord who dwells in the waters of creation and in the hearts of all beings is Narayana.

"Naarayanongam narabhoojalayaanaat narabhoojalayaanaat naarayanah angam" - the limbs of Narayana. "Nara" means water as well as earth - water and earth and fire and all elements are His limbs. Everything in creation is a limb of the divine body. This is the cosmic body teaching - the entire universe as the Lord's form.

"Kimmena drishtam bhagavaan tadaiva kimba kudrishtam hridi me tadaiva kinnova tadyeva punah vyadarchi" - was it truly seen? Or was it a mistaken seeing? Was it in my heart that this happened? Will it occur again? With all these doubts in his heart, Brahma prostrated before the Lord with his four heads.

"In whose belly the entire world is visible - in that world that is visible, You are also visible. Is this real or illusion?" The question is profound: is the world inside the Lord, or is the Lord appearing inside the world? The answer of the Bhagavatam is: the Lord contains the world AND appears within it - both perspectives are simultaneously true.

"Brahmaadabhayam shishyate" - after all this effort, after seeing everything, there is nothing - You alone remain. Therefore the ultimate teaching: after all creation and all dissolution, only the Supreme Brahman remains. All multiplicity returns to the One. This is what Brahma finally recognized.

One can understand. Those who do everything and yet say "I do nothing" - the Lord. Those of us who do nothing yet feel we do everything. The one who truly acts is the one who is free from the sense of doership. The Lord acts as the inner controller of all, yet remains free from all action - this is the teaching.

"You were born, O avatari - You descended for what purpose? Ke koveti bhooman bhagavan paraatman yogeshvarotta" - O Lord, O Supreme Being, O master of all yoga! Why did You come? What was the reason for this descent? What work is there here that the Supreme had to come and do personally?" Brahma asks with genuine wonder.

The true nature - like a dream. Appearing for a moment and then gone. That is why it is called "ashtatikshanam" - the intelligence that remains only for a moment. That intelligence - "asti budhhi" - the sense that "it is" - this momentary perception of reality. The world appears to exist but its existence is momentary and dependent on the Lord.

"Hello - what kind of being is the Lord? Nityananda svaroopudu" - of the nature of eternal bliss. What are we seeing? We see the world-form (jagat svaroopa). What is the world-form and what is the bliss-form? How are they related? The world is the outer appearance; bliss is the inner nature. Both are the same Lord seen differently.

Even with all this complexity - who will understand it? The rays of the sun that is the guru - through the guru's grace and teaching, this complexity becomes clear. The sun of the guru dispels the darkness of ignorance. Without the guru's light, even the most intelligent person cannot penetrate the mystery of the Lord's nature.

Now this fear - truly I saw the snake, I saw the idea of snake, the rope - what else is there? The illusion? The rope is mistaken for a snake in the dim light - this classic Vedantic example of rope-snake illusion is applied here: just as the snake is superimposed on the rope by ignorance, the world is superimposed on Brahman by maya.

The whole world does not exist. We all are non-existent ones. All this is unreal (asat). That One alone is real (sat). This is the position being stated. How does this teaching function? Not as nihilism but as the recognition that all apparent existence derives its being from the one ultimate Sat - the absolute Existence.

"Antarbhave ananta bhavantameva atyajantah mrigayanti santah" - even within everything, saints who never abandon You, who seek You within all things - "sat purushudu" - the true person, even while within the world, is one who always seeks the Lord who is present within everything.

"Adhaapi te deva paadaambuja dvaya prasaada lechhaani vrihita yavahi" - just a tiny ray of grace from Your lotus feet, just a particle of Your grace - that is all that is needed. With even that much, the devotee can penetrate this mystery and attain liberation. Brahma asks for this one small thing.

Whether as Brahma, or as a jiva, or as a human, or as an animal, or as a grass blade - in whatever form You choose. "Diraastyam sakala" - You transcend all - yet You can be known through any of these forms. The Lord is present everywhere and can be worshipped in any form. This is the inclusive vision of the Bhagavatam.

How blessed are the gopis! "Aho ati dhanyah" - not just blessed but supremely blessed. He cannot experience their bliss himself - "dhanyulu kaadu ati dhanya." How extraordinary is this! The gopis' relationship with Krishna is described as the highest form of devotion - beyond what even Brahma can easily attain.

What are these two words? Same meaning. What kind of people are the gopis? Those who have attained the supreme - those who are "ati dhanya" - the gopis are described with double emphasis on their extraordinary good fortune. The repetition in the verse intensifies the meaning and expresses the speaker's wonder.

"Doppala toti chachakaihi asakritu pibaamah" - again and again we are drinking. What are we drinking? "Angri udaya madhu amrita ataavam" - the nectar that flows from the sunrise of Your feet - the honey of Your divine feet. The gopis drink repeatedly from this inexhaustible source and are never satisfied.

Looking - the gopis, the cows, the cowherd boys, the calves - what are they all doing? "Krishna Krishna" - calling Krishna, saying Krishna, thinking Krishna. Everything in their world has become Krishna. This total immersion in the Lord - where every thought, word, and action is Krishna - is the supreme state of devotion.

Devotees come and pray: "Let me be born as a small puppy on the path you walk, O Lord." From where does such a feeling arise? This feeling of the devotee who asks to be born in any form as long as it is near the Lord - this is the depth of the gopis' and devotees' love described in the Bhagavatam.

Even such great souls - coming in disguised forms to hear the Lord's stories - they desire the human body that can truly hear and contemplate them. The human birth is precious because it alone has the capacity to hear, understand, and surrender to the Lord. Even devatas sometimes desire the human form for this reason.

"Ninna dveshinchinaa punyaaniki pootana sakutumbangaa ninna pondinadi" - by the merit of even hating You, Putana with her entire clan attained You. She came to destroy You, and yet even she was liberated. If even enmity toward the Lord grants liberation, what to say of love? The verse makes this extraordinary point.

"Paditaaka nee yandu bhakti kaligeedaka" - until You fall into the devotion toward the Lord, until You become truly His - "yaavatthu krishna nate janah" - until that time, such a person is not truly Yours, O Lord. The Lord waits for the soul's turning - and when it turns, He immediately claims it as His own.

Even a small verse - if one truly contemplates it, truly enters into it - years and years one's body will be filled with sacred tremors (pulakam), tears of bliss will flow, and one will become lost in divine ecstasy. Such is the power of even a single verse of the Bhagavatam when received with the right disposition.

If something is given to Him, it comes to Him alone - it doesn't come to others. Therefore - "Srimad Bhagavata shravanambhagavata poojabhidheya uttara" - hearing the Srimad Bhagavatam is the worship of the Lord Himself. To hear the Lord's story is to worship Him directly. This is the unique power of Bhagavata Shravana.

"Endum cheeshavu swami" - "Why did You do this, O Lord?" Brahma is asking. "Dhyaantanta eva dhyaantantu kim bahu dhyaaname prabho" - O Lord, what more is there for me to say about the nature of meditation? Through meditation alone one can understand it. "Manasah vaputoh vaachaa" - with mind, body, and speech."

"Sumaanirjara dvija pashuvutadi vriddhi kaarin" - that which promotes the growth and well-being of humans, devatas, brahmins, animals, and the entire earth - human beings, devatas, brahmins, animals, all living beings, and the waters of the earth - the Lord's descent benefits all of these simultaneously.

For this entire year - where have they been? They were in the cave - in that maya of Brahma. We know nothing. Now suddenly - Aghasura just died - so how are these same children present? Brahma went back to check on the ones he had hidden and found they were still there, unchanged. The Lord's divine play had completely confounded Brahma.

For one full year the Lord stood maintaining this situation - to teach Brahma the lesson. Tomorrow again everyone will go and do all their work. The passage of a full year of Brahma's time (which corresponds to much longer in human time) was needed for the lesson to be properly administered and received.

"Tatoh hasa" - smiling and making others smile, the Lord, along with all the children, showed and demonstrated - "darshayancha darshevuchcha" - the skin of the serpent. The Lord showed Brahma the skin of Aghasura - the large serpent carcass - as evidence of what had happened, and Brahma understood the magnitude of what he had missed.

"When will evening come? When will our Krishna come? When will they bring our son home?" The mothers in Gokula were anxiously waiting every evening for their children to return from the forest. And every evening, the Lord and the boys came home with the cattle - and the village was filled with the joy of their return.

The story of Aghasura's killing - everyone wove it into songs and sang it throughout the land. Parikshit noticed this section of the Bhagavatam - he observed something remarkable: this event had happened when Krishna was five years old, but it was spoken of by the gopas as if it had just happened recently, even when they were older. Why?

"My wife gives me joy, that is why I love my wife." "My son - I love my son" - because the son gives me happiness, I fall into that happiness. The happiness is not really in the wife or the son - it is in the self. They are occasions for the self's own bliss to surface. This is the philosophical teaching about the nature of love.

"Nati patyuk kaamaaya patik premo bhavati api aatmaanah kaamaaya patih preeto bhavati" - a husband is dear not for the husband's sake but for the sake of the self. This is the teaching of the Brihadaaranyaka Upanishad - the famous "yajnavalka maitreyi" dialogue. All love ultimately flows back to love of the self.

Then who should one worship - those toward whom one has love, or oneself? If 100 parrots are given to the wife - they do what they do. The satire is on those who lavish attention on others while neglecting the one truth that underlies all love - the atma itself. Worship the atma, which is the Lord.

This is also what they do, therefore what is being said here is: "aatmana kaamaaya" - loving oneself. Loving oneself truly means loving the Lord who dwells within. All self-love that is directed toward the body or ego is misdirected; true self-love reaches the Lord within.

Those who have reached all the way to the atma within the body - those truly love their family. They truly love their wife, they truly love their son. Only one who knows the atma can love properly - love that is rooted in the atma alone is truly beneficial to all those one is said to love.

Is he a husband or not? He is not a real husband. Why not? What he thought was a husband turned out to be otherwise - it was something else. The body that was identified as "my husband" is actually the body animated by the atma. When the atma departs, the body is no longer the husband. The real husband was always the atma within.

Now, something new again: "Your breath is You." This is being said in a new way. "Your breath - you are the one who takes it." Even the breath - the most intimate and constant action of the body - is not truly "yours" in the sense of being under your control. It is the Lord sustaining you through every moment.

The Lord who is the atma of all atmas - who is the father of the universe - wanting to give joy to the world, He also appeared before us in a bodily form. He came as if He were a being with a body - just like us - so that we could relate to Him, so that we could see Him, touch Him, and love Him directly.

Therefore - "satyaartha bhagavaan krishnah shimatattu vasturoo pyataam" - therefore the Supreme Lord Krishna is the ultimate reality. "Prapancham lo ye vastuvaina undadi antaniku" - whatever exists in the world as any object - all of it has its existence because of the Lord. The Lord is the existence-ground of all that is.

For those who have taken refuge in the boat of the Lord's feet - for such ones, "samsaara samudram okka goshtapadam" - the ocean of samsara is like a small puddle left by a calf's hoof. This is a beloved image of the Bhagavatam: what appears to be an impossible ocean becomes a tiny puddle for one who has the Lord as their vessel.

"Kaumaara vidhanantoni kaumaram jahatuhu vraje" - having passed through the kaumara stage (early childhood) - approximately five or six years of age - they left behind the childhood phase in Gokula. Now entering the next phase - the pauganda stage of early boyhood - Krishna and Balarama would begin taking the cattle into the deeper forests themselves.