మన కుక్క కుక్క లేదా రయ్యి అంటే వేదం. వేదమున కలిగిన పరమాత్మ ఈ విషయంలో మనకు క్షేమాన్ని అతనే కలిగించాలి తప్ప మనం. అనుకుంటే అయ్యేది ఏది కాదు అని చెప్పాడు మన కథా విధానం. ఇప్పుడు నిశమ్య ఆత్మభువా గీతం కారణం శంకయోచ్ఛితః ఇలా బ్రహ్మ చెప్పినటువంటి కారణాన్ని విని. తమ మనస్సులో ఉన్నటువంటి అన్ని సందేహాలు తొలగిపోయి తతః సర్వేన్యవర్తంతత దివాయ దివౌకసః దేవతలందరూ మళ్ళీ తమ తమ నివాసాలకు బయలుదేరారు తిరిగి తిరిగారు అంటే తిరిగి వెళ్లారు మళ్ళీ వెళ్లారు. బ్రహ్మలోకం నుంచి తమ స్వర్గమునకు దేవతలందరూ వెళ్లారు దివోకసః. దితిస్తు భర్తురాదేశాత్ అపత్య పరిశంకిని పూర్ణే వర్షస్యతే సాధ్వి పుత్రౌ ప్రశుసువే యమౌ. ఇక ఈ దితి ఏం చేసింది మహానుభావురాలు అంటే దితిస్తు భర్తురాదేశా. భర్త ఆజ్ఞ ఇచ్చేంతవరకు ఆజ్ఞాపించేంతవరకు గర్భాన్ని అలాగే ఆమె దాచుకుంది. ఏమిటి కారణం అంటే అపత్య పరిశంకిని. తన సంతానానికి హాని కలుగుతుంది అనేటువంటి అనుమానంతో పూర్ణే వర్షతే సాధ్వి నూరు సంవత్సరాలు అయిపోయిన తర్వాత భర్త ఇది లోకానికి పుట్టిన తర్వాత కాదు వారు పుట్టక ముందే బాధ పెడుతున్నారు లోకాన్ని. దానికి నీవు కూడా కారణం కాకు అని త్వరగా ప్రసవించు అని భర్త ఆజ్ఞాపిస్తే భర్త యొక్క ఆజ్ఞకు అనుగుణంగా పుత్రౌ ప్రసుషువే పుత్రులను ప్రసవించినది అది కూడా యమౌ అంటే కవలను. వీరు కవలలు. మరి ఇద్దరు కాదా? జై విజైలు కదు? ముక్కలు పుడితే ఇద్దరు పుట్టాలి కదా? అందువల్ల జై విజైయులు కవలలుగా అవతరించారు. ఉత్పాతా బహవస్తత్ర నిపేతుహు జాయమానయోహు. ఈ మహానుభావులు పుడుతుంటే మూడు లోకాలలో మహా భయంకరమైన ఉత్పాతములు దుశ్యపునములు అవి కూడా భయంకరమైనవి ఏర్పడ్డాయి. దివి భూమి అంతరిచ్చేచ.

స్వర్గంలోను, అంతరిక్షంలోను, భూలోకంలోను లోకయోహో భూలోకస్య ఉరుభయావహ మొత్తం ప్రపంచానికి గొప్ప భయాన్ని కలిగించే ఉత్పాతములన్నీ ఏర్పడ్డాయి అంటే వీళ్ళు ఎంత బుద్ధిమంతురో తెలుసుకోవసరం అన్నమాట దాన్ని బట్టి. గురుభయావహాః సహాచలాభువస్తేలుహు దిశః సర్వా ప్రజజ్వలుహు అంటున్నాడు. పర్వతములతో సహా భూమి కంపించింది అంటే మొదటి అపశేకునం భూకంపం. ఉగంబం పుట్టింది ఏంటి మరి ఉత్పాదమే కదా? దీనికి తోడు విజః ప్రజజ్వలుహు. అన్ని దిక్కులు మండిపోతున్నాయట విడిగా. ప్రజజ్వలుహు సోలుకాశచనయపేతుహు కేతవస్య ఆర్తిహేతవః ఉల్కలు అంటాం మనం అలాగే తోక చుక్కలు అంటాం ధూమకేతువులు అంటాం చూడండి అలా ఉల్కాపాతము జరిగింది తోక చుక్కలు కూడా పడ్డాయి ఇవి కూడా ఆర్తిహేతవః ఎందుకంటే మనకు జ్యోతిష్య శాస్త్రంలో కొన్ని రకముల తోక చుక్కలు శుభాన్ని కూడా కలిగిస్తాయి. ఆనందాన్ని కలిగించేవి సుఖాన్ని కలిగించే తోక చెక్కలు కూడా ఉన్నాయి. అలా అనుకుంటారేమో అని ఆర్తి హేతవః మనందరికీ ఆర్తిని కలిగించే తోక చుక్కలే ఏర్పడ్డాయి. బహు వాయుహు సుదుస్పర్శః తాకితే చాలు ఒళ్ళంతా మండే అంత ప్రచండమైన గాలి వీచినది. పూత్కారాన్ ఈరయన్ అలా గాలి వస్తున్నది అంటే పూత్కారం మనం పెద్దగా ఊదితే ఎలా ధ్వని వస్తుందో అబ్బో ఇంత భయంకరంగా ధ్వని వస్తుందా ఏదో పెద్ద గాలి. సుడిగాలి ఇంకేదో గాలి అంటాం కదా అలాంటి గాలి అంతా వచ్చేసింది. ఉనుమూలయన్ నగపతీన్ వాత్యానీకః వాత్యానీకః అంటే సుడిగాలి అంటాం కదా ఎలాంటిది సుడిగాలి అంటే ఉనుమూలయన్ నగపతీన్. పెద్ద పెద్ద వృక్షాలను పెకిలించుకుంటూ వచ్చింది. చిన్న చెట్లు కాదు నగములు కావు నగపతీన్ వృక్ష రాజములే అంటున్నాడు. అంటే గొప్ప గొప్ప వృక్షాలను కూడా పెకిలించుకుంటూ వాయువు వీచింది రజోధ్వజః ఉద్వసత్ తటిత అంబోద ఘటయా నష్టభాగనే మెరుపులు ఉరుములు తో కూడుకున్న మబ్బులు అవి కప్పివేసినందువల్ల ఆకాశంలో సూర్యుడు కానీ చంద్రుడు కానీ నక్షత్రములు కానీ

కనపడుట లేదు. నష్టభాగనం గణః వ్యోమిని ప్రవిష్ట తమస నస్వవ్యా దృశ్యతే పదం. ఆకాశం చీకటి వ్యాపించింది కాబట్టి అసలు ఆకాశంలో ఒక నక్షత్ర పదం అంటాం, దారి అంటాం, మార్గం ఉంటుంది. ఆ మార్గం ఏ మాత్రము కనపడుట లేదు. నట్పదం శుక్రోచ విమనాః వార్ధిహి ఉదూర్మిహి క్షుభిత ఉదరః సముద్రము కూడా తమ గర్భములో క్షోభించబడి తరంగములు పైకి వస్తూ ఉద్ఘోష సముద్రం సహజంగానే ఆక్రోచిస్తుంది గోడ ఉంటుంది సముద్ర గోష ఇది మామూలు గోడ కాదు పెద్దగా గోష అంటే మనకు అర్థం కావాలంటే సునామీ అన్నమాట. మనకు అర్థమయ్యే వాసది. ఇందులో బాగా బాగా ఇవన్నీ ఉత్పాతాలే జరిగేవి కనబడుతున్నాయి ఏమిటి? మనం ఏమనుకుంటున్నామంటే ఇవన్నీ ప్రకృతి సహజాలు అనుకోని సర్దుకుంటున్నాం. ప్రభుత్వ సాధ్యం ఇది ఎందుకైతే ఇది ప్రభుత్వ సాధ్యం ఇలా ఉంటే ఏదో వాన రావటం, పంట పండటం, పంట మనం పడుకోవడం, తినటం ఇది ప్రభుత్వ సాధ్యం. భూకంప రావటం, చెట్లు కూరిపోవటం, పర్వతాలు కూరిపోవటం. సముద్రం చీరిపోవడం వెనకాయ అని ఉత్పాదాలు. ఏదో అరిష్టం ఏర్పడుతున్నది అని అర్థం. అలా ఆ. సైంటిస్ట్ అంటేనే ఉత్పాదం కదా ఒప్పుకో అదే అదే ఉత్పాదం ఒప్పుకో అదే పెద్ద ఉత్పాదం సైంటిస్ట్ అంటేనే ఉత్పాదం కదా ఎందుకంటారా భగవత్ తత్వాన్ని ఒప్పుకోనంటే ఉత్పాదం. సమస్య ఉంది ఇక. ఇప్పుడు భూకంపాలు తర్వాత ఇంకోటి ఇంకోటి సముద్రంలో ఉత్కోడలు ఈ సునానీలు ఇవన్నీ ఏమిటి అంటే ప్రకృతిలో అవన్నీ ఏర్పాటు వస్తుంటాయి. ఆ భూమిలో పలకలు ప్లేట్లు ఉంటాయి ప్లేట్లు సర్దుకుంటాయి కాబట్టి భూకంపం వస్తుంది. దానికి ఒక లెక్క ఉందా ఇన్నాడు చదువుకుంటాయా లేదు వాటి రోజులు చదువుకుంటాయా? ఏం చెప్పలేం. హేతువాదాన్ని ఆదరిస్తాం అంటారు బాగా చెప్పిన దాంట్లో హేతు ఉంది.

మరి వాడడానికి ఎందుకు అవ్వాలి మనం ఏం చేస్తాం కానీ అందుకోసం భగవంతుడిని విశ్వసించకుండా భగవత్ తత్వాన్ని విశ్వసించకుండా మాదే అంతా అనేదానికే పేరు ఏమిటి ఉత్పాదం. అది కలియుగం అంటేనే పెద్ద ఉత్పాదం. అందులో ఇది ఇంకో విపలం ఉంది. ఆ రీతిలో సోదపానాస్య సరితః చుత్తుహు శుష్క పంకజా సరస్సులు, పావులు, నదులు అకారణంగా ఎండిపోయాయి. నీరు బాగా ఉన్న పద్మములన్నీ ఎండిపోయాయి. శుష్క పంకజాః ముహో పరిగయో భూవన్ సరాకోహో శశి సూర్యయో సూర్య చంద్రులకు పరివేషణ అంటాం అంటే మనం వరద గూడు అంటారు చాలామంది మర్చిపోయి ఉంటారు పట్టంలో ఉంది కానీ పాతం వాళ్ళకు తెలుస్తుంది సూర్యునికి చుట్టూ చంద్రునికి చుట్టూ. గుండ్రగా ఒక వలయం ఏర్పడుతుంది. చంద్రుడికి ఉండే వలయాన్ని చూడగలం కానీ సూర్య వలయాన్ని సామాన్యంగా చూడలేం. చంద్రుని యొక్క వలయాన్ని వరద గూడు అనేది వర్షాన్ని సూచిస్తుంది. అంటే వర్షాలు పెద్ద వర్షం వస్తుందా, చిన్న వర్షం వస్తుందా? ఆ వర్షం కూడా త్వరలో వస్తుందా, ఆలస్యంగా వస్తుందా? చంద్రునికి దగ్గరలో ఉంటే ఆలస్యంగా వర్షం వస్తుంది. చంద్రునికి దూరంగా వరద కూడా ఉంటే త్వరలో వర్షం వస్తుంది. విపరీత వర్ష సూచి అంటాడు పరివేషః పరివేషస్తు పరిధిహి ఉపసూర్య మండలయో అంటాడు. ఈ పరివేషాన్నే అతను ఎవరు శ్రీహర్షుడు. ఏదైతే కావ్యం రాసి సూర్యచంద్రులకు వచ్చేటువంటి పరివేషాన్ని అంటే ఆ వరద గూడును చమత్కారంగా వర్ణించారు. తదోజతః తత్సహసః సహౌ ఇమౌ వృధేతి మత్వా ఇది అయం విధాత అంటాడు. అంటే నరచక్రవర్తి ధర్మబద్ధంగా రాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తూ తన పరాక్రమం తోటి చతుర్సంహారం చేసి ధర్మాన్ని కాపాడి తన వాత్సల్యం తోటి ప్రజలందరినీ కాపాడుతుంటే అతని తేజస్సు అతని పర వాత్సల్యం.

ఈ రెండు ఉన్న తరువాత ఇంకా సూరి చందువులు ఎందుకు అనుకొని బ్రహ్మ వాటికి బ్రాకిల పెట్టాడు. బ్రాకెట్ అంటాం మనం. రాసినప్పుడు అవసరం లేదు అనుకుంటే బ్రాకెట్ పెడతాం. ఇది అవసరం లేదు అన్నట్టు. అంటే చూడండి సెనిగేరు నుండి అలా బ్రాకెట్ చేపిచ్చాడు. వాళ్ళు ఉండగా నరచక్రవర్తి పరాక్రమము, నరచక్రవర్తి వార్తలు ఉన్న తర్వాత వీళ్ళెందుకు ఇంకా అనుకొని బ్రహ్మ వాళ్ళిద్దరికీ బ్రాకెట్ పెట్టేసాడు. అవే వరద గుళ్ళు అన్నాడు. శ్రీ హర్షుడు చమక్ అని తర చెప్తారు అందుకే మనం పాతగా చదువుకుంటే వాళ్ళు ఎంతటి ఆధునిక విజ్ఞానం గలవాళ్ళు మనకు అర్థమవుతుంది. మనమేమో పెద్ద మోడరన్ మోడరన్ ఏదో ఆధునికం అంటాం కానీ వాళ్ళకున్న ఆధునిక విజ్ఞానమే మనకు తగం లేదు. అలా అకారణంగా సూర్య చంద్రులకు వరద గూళ్ళు పరిహర పరివేషములు ఏర్పడ్డాయి. నిర్ఘాతాస్థాన నిర్ఘాదాః సలనిర్ఘాదా యువరేభ్యః ప్రజజ్ఞిరి పర్వత గుహల నుండి పిడుగు పాటు పడుతున్నట్టుగా ధ్వనులు బయటికి వెలువడ్డాయి. అంతర్గ్రామేషు ముఖతః వమంత్యః వన్నిముల్బణం శృగాల ఉరూక టంకారై ప్రణేదుః అశివం శివాః నక్కలు ఎక్కడ ఉంటాయి? ఊరికి వెలుపల ఉంటాయి. నక్కలు ఊళ్ళోకి రావు. వచ్చాయి అంటేనే ఏదో ఊరికి ఏదో ఊడింది అని అనమాట. ఇక ఆ రావటం అనేది ఊరికే రాకుండా అరుస్తూ వచ్చాయి. నక్కలు కనబడితే మంచిది కానీ నక్కలు అరపు వినపడితే. ఒప్పుకో. అలాగే గాడిద అరుపున పడితే మంచిది. గాడిద కనపడితే మంచిది కాదు. రాసభస్య రవశ్రేష్ట శృగాలస్యచ దర్శనం అంటాడు. నక్క కనబడాలి అందుకే పాత రోజు అనేవాళ్ళు ఊర్లో మనం ఊరికి ఒక ఊరికి వెళితే మనకి ఏదైనా లాభం వచ్చిందనుకోండి బాగా కొంచెం అనుకోని వచ్చిందనుకోండి చూడు నక్కం తొక్కి వచ్చాడు రా అని.

కలబడితే లాభం కానీ ఇప్పుడు ఆ నక్కలన్నీ ఊళ్ళోళ్ళకు వచ్చాయి. ఎలా వచ్చాయి? అరుస్తూ వచ్చాయి. కేవలం అరుస్తూనే కాదు అంతర్గ్రామేభి ముఖతః వమంత్యః వన్ని ముల్బణం. నోటి నుండి నిప్పులు కక్కుతూ వచ్చాయి. నక్కలు నోటి నుంచి నిప్పులు కక్కుతూ అరుస్తూ శృగాల ఉలూక టంకారయి ప్రణేదుహు అశివం శివా సంగీతవతు రోదనవతు ఉన్నమయ్య శిరోధరాం. ఇక కుక్కలు ఉన్నాయే అవి తమ తలను పైకి ఎత్తి పాట పాడుతున్నట్టుగా ఏడుస్తున్నట్టుగా కుక్కలు ఏడుస్తాయి అంటాం చూడండి ఆ కుక్కల ఏడుపు అంటే న్యాయంగా అశుభం. మనకి ఈనాడు అది వినవకుండా నిద్రపడ్డదు. నాకు వినపడితే చెప్పబోతాము ఏదో జోలపాట బానే ఉన్నట్టుంది. ఏంటి వాళ్ళ కుక్కలేం అలవాటం లేదు అని స్థితికి వచ్చింది వ్యవహారం. అంటే అమంగళాలన్నీ అలవాటు అయిపోయి మంగళాలు అయిపోయినాయి. అవి లేవనుకోండి నిద్రపోరు. ఆ విధంగా అవి గొంతు ఎత్తి. వ్యముంచన్ వివిధా వాచః గ్రామ సింహాః తతస్తతా కుక్కలు అరుస్తూ ఉన్నాయి అని మనం మోరలెత్తి ఏడుస్తా అంట చూడండి అలా ఆ పని కుక్కలు చేస్తున్నాయి. ఖరాస్య కర్కశైహి క్షత్తః ఖురైహి ఘ్నంతః తరాతలం. గాడుదలు తమ గిడ్డలతో భూమిని పొగుతున్నాయి అంటే ఖర రజస్సు ఉందే అజారజః ఖరరజః తథా సమ్మార్జనీరజః పనికిరాని దుమ్ములో మూడు నాలుగు ఉన్నాయి. ఒకటి మేకరవి. రెండోది గాడిదులవి. మూడోది ఊడుస్తుంటే వచ్చే దుమ్ము. నాలుగోది స్మశానం నుంచి వచ్చే దుమ్ము. ఈ నాలుగు రకాల దుమ్ము. అమంగళ హేతువుని శాస్త్రం వాడికి ఎదురుగా వెళ్లకూడదు అని శాస్త్రం. అలా కర్కశః క్షత్తః కురైఘ్నంతః ధరాతలం. కేవలం అపశకునాలు ఉత్పాతాలు అనే కాకుండా వాటి ద్వారా మనకొక ధర్మ సూక్ష్మాన్ని బోధిస్తున్నాడు ఇవి పనికి రావు. ఇవి ఇలా కనపడకూడదు. మనం ఇలా వాటిని చూసినప్పుడు పరమాత్మ నామస్మరణం చేసి దాని శాంతి జరుపుకోవాలి అని సంకర్పం. ఇలా జరుగుతుంది కార్క. రహతా మత్తా పర్యధావన్ వరూధచః రుదంతః రాసభాస్తత్ర నీడాత్ ఉదపతన్ ఖగాః మహా భయంకరంగా అరుస్తూ గాడిదలు గుంపులు గుంపులుగా పరిగెత్తుతున్నాయి. ఇన్ని రకముల ధ్వనులను విని భయపడి

పక్షులు తమ గూళ్ళ నుంచి బయటికి వెళ్ళిపోతున్నాయి అదే చెప్తాడు. పక్షులు అకారణంగా పక్షులు గూడు నుంచి బయటికి వెళ్ళాయి అంటే ఏదో ఒక ఉత్పాదం రాబోతు అవి గుర్తిస్తాయి. మనం భూకంపాలు పశువులు చెప్తాయి. మృగాలు చెప్తాయి. మృగాలు పశువులు పారిపోతున్నాయి అంటే భయం భయంగా భూకంపం వస్తున్నదని అర్థం. వాటికి తెలుసు లోపల జరిగేటువంటి. ప్రక్రియ రోజు అని అవి గుర్తుపడతాయి. వీడు చెప్తాడో లేదో కూడా సైంటిస్టులు ఏమంటారు తర్వాత కానీ మనకు పశువులు, పక్షులు, మృగములు భూకంపాన్ని, వర్షాన్ని ముందే గుర్తిస్తాయి. గుర్తిస్తే పారిపో అవి లేని చోటికి పారిపోతుంటాయి. అన్న ఇంత సునామీ జరిగిన పేపర్ వాడే ఇచ్చాడు. ఇంత సునామీ జరిగితే వరో చచ్చారు కానీ పశువులన్నీ గుంపులు గుంపులు గుంపులుగా ఈ ప్రభావం లేని చోటికి వెళ్లి ఉన్నాయి. కొన్ని లక్షలు అంటే కొన్ని ఇక్కడ సత్యాయుధ వేరు సంగతి అనుకోండి. కానీ కొన్ని లక్షల పశువులు సురక్షిత ప్రాంతాన్ని వెళ్ళే చోట ఉన్నాయి. అంటే అది ఎందుకో ఎక్కడికి రాదో అవి తెలుసుకున్నాయి. మనకు మాత్రం పేరు జ్ఞానం ఉన్నది అని. మనం పశువుల్ని ఏమంటాం అజ్ఞానం అంటాం. వాటిని అజ్ఞానం అంటాం మనం జ్ఞానులం అంటాం. మనం వచ్చి అది వచ్చి ముంచేదాకా అక్కడే ఉన్నాం. రాబోతున్న దీన్ని గుర్తుపట్టి దానితోటి పరిగెత్తుకొని వెళ్ళాము. అంటే వాడి యొక్క లక్షణం చీమ అంటే ఇది పాత రోజుల్లో చీమలను బట్టి గుర్తించేవాడు. చిమరను బట్టి ఎర్ర చిమర నల్ల చిమర ఉంటది చూడండి ఆ చిమర బారును బట్టి ఆ బారు ఏ ముఖంగా వెళుతుందో దాన్ని చూచి ఆ ప్రాంతంలో ఉత్పాదమా లేక సుభిక్షమా చెప్పేవా. కరువు వస్తుందా లేక సుభిక్షంగా ఉంటుందా? చీమల బారు తర్వాత ఇవి ఉంటాయి ఇవి మిడతలు అంటాం. మిడతలు, చిలుకలు, చీమలు వీటిని బట్టి పాము యొక్క కుబుసము పాము కుబుసాన్ని చూచి కాలం చెప్పేవాని. అది ఏ రంగుతో ఉంది? ఎంత పొడుగు ఉంది? ఏ ముఖంలో ఉంది? అంటే దక్షిణ ముఖం ఉత్తర పుచ్చమా? ఉత్తర ముఖం దక్షిణ పుచ్చమా? ఇవన్నీ స్వామి మనకు పోర్షనల్ ఇండికేటర్స్ అంటాం కదా, ఇవన్నీ ఇండికేటర్సే వాస్తవం. మనం ఇప్పుడు వాటిని చూసే తీరికే లేదు మనకు. అవి వచ్చినాక కనబడుతుంది అని అనుకుంటున్నాను. అవి వచ్చి మీద పడుతున్నాయి.

కాబట్టి పక్షులన్నీ ఊళ్ళ నుంచి లేచి వెళ్ళిపోయాయి. ఘోషే అరణ్యేచ పశవః శకును మూత్రమకుర్వతా పల్లెల్లో అడవులలో పశువులు మలమూత్రములను విడిచిపెడుతున్నాయి అకుర్వతా. గావోత్రసన్ అశ్రుకుదోహాః తోయదాహ పూయవర్షిణః ఆవురు భయపడ్డాయి. పాలు పిండితే పాల బదులు ఆవురు నెత్తురునిచ్చాయి. మేఘములు నీరు కాక పూయం అంటే మలం అన్నమాట దుర్గంధమైనటువంటి మలమును మేఘములు వర్షించాయి పూయ వర్షిన వ్యరుదం దేవలింగాని ద్రుమాహ పేతుహు వినానిలం. దేవలింగాని అంటే అర్చామూర్తులు. దేవాలయంలోని విగ్రహాల కనుల వెంట నిగిరి వచ్చేసింది. వెరుదన్ దేవయు మహా మహాపద అని గుర్తు. దేవాలయంలో నిగ్రహాలు అత్యామూర్తులు ఉంటారే వారి కన్నుల నుండి నీరు స్రవించింది. వెరుదం దేవలింగాని ద్రుమాహ పేతుహు వినా అనిలం గాలి లేకుండానే చెట్లు పూజిపోయాయి. గాలి ఉండకపోతే అర్థం ఉంది. ఇప్పుడు ఎందుకు అనుకోవాలి ఏం చేద్దాం? ఇలా గాలి లేకుండానే చెట్లు కూరిపోయాయి. గ్రహాన్ పుణ్యతమానన్యే భగణాంశ్యాపి దీపితాః అతి చేరుహు వక్రగత్య నీదుశ్చ పరస్పరం. ఇక ఆకాశంలో గ్రహాలు ఉన్నాయి కదా? కొన్ని శుభ గ్రహాలు మరికొన్ని పాప గ్రహాలు. కదా? పాప గ్రహాలు శుభ గ్రహాలను బాధించడం మొదలుపెట్టాయి. సుభిక్షంగా ఉండాలి అంటే శుభ గ్రహాలు పాప గ్రహాలను భాదించాలి. కాలం బాగుంటుంది. ఇప్పుడు ఏమైపోయిందంటే పాప గ్రహాలే శుభ గ్రహాలను భాదిస్తున్నాయి. భాదించడం అంటే ఆక్రమించడం కాదు అతిక్రమించడం. వాటిని దాటాయి అంటే సామాన్యంగా పాప గ్రహాల నడక మందం. చదువు శని ఉన్నాడు రెండున్నర సంవత్సరాలు ఒక రాశి నుంచి వాడు ఇంకో రాశికి పోవాలంటే. 30 నెలలు కావాలి. రాహువు, కేతువు ఉన్నారు ఒక్కొక్క సంవత్సరం. ఒక్క కుజుడు కొంచెం తొందరగా పోతాడు. సరే చంద్రుడు శుభ గ్రహం, పాప గ్రహం కాబట్టి సమస్య లేదు. అదే మరి తక్కిన వాళ్ళు శుక్రుడు ఉన్నాడు, బుధుడు ఉన్నాడు, వీళ్ళు చాలా తొందరగా పోతారు న్యాయంగా.

బుధుడు సరే గురువు ఒక సంవత్సరం ఉంటాడు అనుకోండి. ఇప్పుడు బుధుడిని గురువును శుక్రుడిని. ఈ మూడు శుభగ్రహాలను మెల్లగా నడిచి పాపగ్రహాలు దాటిపోయాయి. అతిక్రమించాయి. దానికి జ్యోతిష్య శాస్త్రం ఏమంటారు? అతిచారము అంటారు. అతిచారము అంటే సహజమైనటువంటి వేగం కంటే ఎక్కువ వేగంతో వెళ్ళాయి. ఒక రాశుల వచనం ఒకేసారి ఒకే సంవత్సరంలో రెండు రాశులకు వెళ్తారు. అతిచారమని, వక్రచారమని, ఆక్రమణమని. యుద్ధమని, పరాజయమని జ్యోతిష్శాస్త్రంలో గ్రహముల యొక్క సంచారంలో సంభవించేటువంటి పరిణామాలు. ఈ అతిచారము అంటే దాటిపోవటం. చాలా స్పీడ్. అలాగే ఆకర్షణము అంటాడు. వెనకరించి ముందుకు లాగుతాడు. దీన్ని ఆకర్షణము అంటారు. వక్రం అంటాం. ముందు నుంచి వెనక్కి పోతాడు. ఇది వక్రము అంటాం. ఒకేసారి ఒకే రాశిలోకి రెండు గ్రహాలు ఎదురెదురుగా వస్తాయి. అప్పుడు ఆ రెండు గ్రహాలు కొట్లాడుకుంటాయి. యుద్ధము అంటాం. ఆ యుద్ధంలో శుభగ్రహం గెలిస్తే దేశం సుభోక్షంగా ఉంటుంది. పాపగ్రహం గెలిస్తే ఉత్పాదం జరుగుతుంది. ఎవరి దేశానికి కాదు మన గ్రహచారంలో కూడా మనం పుట్టిన సమయంలో పాపగ్రహమే శివగ్రహం వల్ల గెలిచింది అనుకోండి ఆ ప్రభావం. మన జీవితం మీద కూడా పడుతుంది. అత్యారం కానీ, ఆకర్షణ కానీ, వక్రం కానీ, ఆక్రమణ కానీ, యుద్ధం కానీ, పరాజయం కానీ ఈ ఐదు గ్రహచారంలో సంభవించేటువంటి మహాదోషములు అంటాం. వాటి వలన జీవితంలోని వారికే కాకుండా దేశానికి కూడా అరిష్టాన్ని చెప్తారు. ఇక్కడ శుభ గ్రహాలను పాప గ్రహాలు దాటివేస్తున్నాయి. శుభ గ్రహాలు పాప గ్రహాల విరుద్ధం వచ్చి పాప గ్రహాలు జరుస్తున్నాయి. ఇలా గ్రహాను పుణ్యతమానన్యే భగణాంశాపి దీపితాః అతిచేరుహు వక్రగత్యాయుయుదశ్చ

పరస్పరం వక్రగతి తోటి వాటిని దాటిపోతున్నాయి. పరస్పరం యుద్ధం చేస్తున్నారు. దృష్టువాన్యాంస్య మహోత్పాతాన్ అతత్ తత్వ విదః ప్రజాః ఇలాంటి ఇవే కాకుండా ఇంకా చాలా ఉత్పాతాలను. చూచి ఆ రహస్యం తెలియని, తత్వం తెలియని చాలామంది ప్రజలు భీతాః. భయపడి విశ్వ సంప్లవం వేనిరే ప్రళయం వచ్చేస్తున్నది అనుకున్నారు. ఒక్క నలుగురు తప్ప అట. ఎవరు నలుగురు? సనక సనంద సనత్ కుమార సనత్ చదువుతున్నారే. ఆ నలుగురు తప్ప తక్కిన వారందరూ. ప్రళయం రాబోతూ ఉన్నది అని భయపడిపోయారు చెప్తున్నాడు. బ్రహ్మపుత్రామృతే భీతాః మేనిరే విశ్వ సంప్లవం. తావాది దైత్యౌ సహస వ్యజ్యమానాత్మ పౌరుషౌ ఇలా పుట్టారు. తమ ప్రతాపం తమ పౌరుషాన్ని ప్రకటించే విధంగా వవృధాతే పెరిగారు. పుట్టారు పెరుగుతున్నారు. ఎలా అస్మచారేన కాయేన అద్రిపతీవా వజ్రముల వంటి శరీరంతో. పర్వతాల్లాగా చాలా ఉన్నతంగా ఎదిగారు పెరిగారు. దివిస్పృశౌ హేమకిరీట కోటిభిహి నిరుద్ధ కాష్టౌ స్పురదంగదాపుజౌ. ఆకాశాన్ని అంటుకుంటున్నంతగా స్వర్గాన్ని అంటుకుంటున్నంత ఎత్తు పెరిగాడక వారి కిరీటములతోటి అన్ని దిక్కులను కప్పేస్తున్నారు నిరుద్ధ కాష్టౌ స్పురదంగదాభుజౌ గాం కంపయంతౌ చరణైహి పదే పదే ప్రతి అడుగు అడుగుకు భూమిని కంపింపచేస్తూ కట్యా సుకాంచ్య అర్కమతీత్య తస్తతుహు. కటి అంటే మొలతాడు అంటాం. కాంచి మొలతాడు అంటారు. బంగారపు మొలతాడు తో ఉన్నారు వారు. అది కాదు లక్షణం. బంగారు మొలతాడుతో సూర్య భగవాన్ని అతిక్రమించారు అది. అంటే వీరి నడుము సూర్య భగవానుడి పైకి ఉంది. అంటే చాలా పొట్టి వాళ్ళనమాట. కదా? అంతటి ఉన్నతమైనటువంటి దీర్ఘమైన ఆకారాన్ని ధరించి.

అర్కమతీత్య తస్తతుహు ప్రజాపతిర్నామ తయోరకార్షీత్ యః ప్రాక్ స్వదేహాత్ యమయోరజాయేత తంవై హిరణ్యకశిపుం ఇప్పుడు కశ్యప ప్రజాపతి ఆ ఇద్దరి పుత్రులకు పేరు పెట్టాడు. ఎలా పెట్టాడు అంటే తన నుండి ముందు పుట్టిన వాడికి హిరణ్యకశ్యపుడు అని, ఆమె నుండి ముందు పుట్టిన వాడికి హిరణ్యాశ్యుడు అని. అర్థమైందా అండి? అవలలో హిరణ్యకత్యపు పేరు పెట్టాడు. ఎవరు ఆమె నుండి ముందు పుట్టాడో వాడి పేరు హిరణ్యకత్యపుడు. ఎవరు ఆమె నుండి ముందు పుట్టాడో వాడి పేరు హిరణ్యాక్షుడు. ఏమర్థం? కవలలు పుట్టినప్పుడు మొదలు పుట్టినవాడు చిన్నవాడు. తరువాత పుట్టినవాడు పెద్దవాడు. ఎందువల్ల వీర్య పతనంలో మొదటి బిందువు వలన ఏర్పడిన పిండ ఉందే అది పెద్దది. తర్వాత బిందువులో వచ్చినటువంటి పిండము చిన్నది. మరి మొదటి బిందువు అడుగున ఉంటుంది. తర్వాత బిందువు పైన ఉంటుంది. పైన ఉన్నవాడు ముందు వస్తాడు. వాడు న్యాయంగా ఎవరు? చిన్నవాడు. తర్వాత వచ్చినవాడు మొదటి. ఈ రహస్యం చెప్పడానికి రాజుడు ఏమంటున్నాడు తన దేహం నుండి ముందు పుట్టినవాడు హిరణ్యకశ్యపుడు. అంటే వాడు ఆమె నుండి తర్వాత పుట్టాడు కదా. ఆమె నుండి ముందు పుట్టినవాడు హిరణ్యుడు. ఇది కవల పిల్లల యొక్క వయస్సును గుర్తించవలసిన విధానం. కవల పిల్లల్లో తరువాత పుట్టిన వాడే పెద్దవాడు అనేది సిద్ధాంతం. అందుకే అంటున్నాడు ప్రజాపతిహి నామ తయోహో అకారి సీత్ యప్రాత్వ దేహాత్ యమయోహో అజాయత. తంవై హిరణ్యకశిపుం విదుహు ప్రజా యంతం హిరణ్యాక్షమసూత స అగ్రతః అగ్రతః స అసూత మొదలు ఆ ప్రసవించిన వాడు హిరణ్యాక్షుడు మొదలు తన నుండి పుట్టిన వాడు హిరణ్య కశ్యపుడిగా పేరు పెట్టాడు మీకు చెప్పాను జ్ఞాపకం ఉంది అనుకుంటాను. హిరణ్యము అంటే బంగారం. కశ్యపు అంటే పరుపు.

హిరణ్యకటిపుడు అంటే బంగారు పరుపు. బంగారు పరుపు ఏమిటి? ఆ పరుపు బంగారం తీసినా గట్టిగా మెత్తగా ఉండదు. కదండీ? మరి ఏం అవసరం అంటే పరుపు దేనికి గుర్తు? భోగానికి గుర్తు. కదు? పరుపు భోగానికి గుర్తు. బంగారం. వ్యామోహానికి గుర్తు. హిరణ్యకశ్యపుడు అంటే భోగ వ్యామోహము అన్నమాట. హిరణ్య అక్ష. అంటే ఇంద్రియములు. హిరణ్యం అంటే వ్యామోహం. హిరణ్యాక్షుడు అంటే ఇంద్రియ వ్యామోహము. హిరణ్యకశ్యపుడు అంటే భోగ వ్యామోహము. హిరణ్యాక్షుడు అంటే మనకి మనకి రెండు ఉంటాయి కదా మనందరికీ ఉంటాయి మనమే ఎవరో కాదు మనమే. అంటే ఎవరికీ? ఓ నాకు ఇంకో మేడ కావాలి, ఇంకో పరుపు కావాలి, అందులో ఏసీలు, బీచీలు ఏవో ఉంటాయి కదా, అవన్నీ ఏవేవో కావాలి. ఇవన్నీ పెంచుకుంటున్నా కొద్ది శరీరం మీద మక్కువ పెరిగి అసలు భగవతుడి సంగతి మర్చిపోతాం. అదే చెప్తున్నాడు హిరణ్యకత్యపుడు అంటే. భోగ వ్యామోహము. హిరణ్యాక్షుడు ఇంద్రియ వ్యామోహము. అంటే వీళ్ళు కశ్యపుని వలనే పుడతారు. అంటే భోగం వలనే పుడతారు. భోగం ఉంటేనే భోగ వ్యామోహం. భోగం కోసమే భోగం తోటే ఇంద్రియ వ్యామోహం. చదువు ఒకటి దితి రెండోది కశ్చిపుడు. దితిహి అంటే దిత్సతి దదాతి దత్తే అని అంటే ఇచ్చుట. అంటే ఆకర్షింప చేయుట ఇచ్చుట అంటే ఒకడు తీసుకునేవాడు ఒకడు ఇచ్చేవాడు భేద బుద్ధిని దితి అంటారు. అదితి అంటే ఐక్య బుద్ధి దితి అంటే భేద బుద్ధి. అంటే ఇది ప్రపంచము వేరు, పరమాత్మ వేరు అనుకున్న వారికి ఇంద్రియ వ్యామోహము, భోగ వ్యామోహము ఉంటుంది. పరమాత్మే జగత్తుగమయ్యాడని అభేద బుద్ధి ఏర్పరచుకున్న వాడికి. అవి ఉండవు. అందుకే అతిథి సంతానం అంతా ఇది పరమైశ్వర్య ఇంద్రుడు, వన్ని, వరుణుడు, సూర్యుడు ఏంటి కథ? కథే కాదు కథాముఖంతో మనకు. ఒక అద్భుతమైనటువంటి తత్వాన్ని ఉపదేశిస్తారు. ఇలా హిరణ్యాక్ష హిరణ్యకశిపులు చక్రే హిరణ్యకశిపు దోర్భ్యాం బ్రహ్మవరేణచ

ఈ హిరణ్యకత్యపుడు పెద్దవారు కాబట్టి తన బాహుబలంతో బ్రహ్మ యొక్క వరంతో వసే సపాలాన్ లోకాన్ స్త్రీన్ మూడు లోకములను లోకపాలకులతో సహా స్థానవశంలో చేసుకున్నారు. ఎందుకంటే అకుతో మృత్యుహు. వాడు మృత్యుభయం లేకుండా వరం పొందాడు కాబట్టి అకుతో మృత్యుహు ఉద్ధకః హిరణ్యాక్షః అనుజస్తస్య ప్రియః ప్రీతి కురుతు అన్వహం అతని తమ్ముడు ఎవరు హిరణ్యాక్షుడు. కేవలం తమ్ముడే కాదు, తరువాత పుట్టిన వాడే కాదు, పుట్టినప్పటినుంచి అన్ని రకములుగా అన్ననే అనుసరిస్తున్నాడు. వెంట పుట్టుటే కాదు, వెంట నడుస్తున్నాడు కూడా. అంటే అన్న దారిలోనే తమ్ముడు నడుస్తున్నాడు. అందుకే అంటున్నాడు ప్రియ అలాంటి వాడైతే అన్నకు పిలిచి పడుతుండు మరి. అప్పుడు ఆమె చెప్తుంది రామాయణంలో సూర్పణక మా పెద్దన్న గారు రావణాసురుడు. మా రెండో అన్న గారు కుంభగన్నుడు, వాడిద్దరూ మంచివాళ్ళే కానీ వాడు ఉన్నాడు మూడో వాడు విభీషణుడు, వాడు పొరపాటున పుట్టాడు మా కులంలో. విభీషణస్తు ధర్మాత్మ నతు రాక్షస చేష్టితః. వాడికి ఒక్క గుణం రాదు అటు ఉన్న గుణం రాదు. నేను ఆయన్నే వేసేస్తాం కర్మ గుణం అది. సరే వాళ్ళ కులం తప్పి పుట్టాడు, చెడ పుట్టాడు అంటాం కదా మనం. ఇట్లా మా కులంలో వాడు చెడ పుట్టాడు అని చెప్పి పంపుకున్నాడు. అలా కాకుండా కిరణ్యాక్షుడు నూటికి నూరు వాళ్ళు అన్న గుణాలన్నీ పుడికి పుచ్చుకొని అన్న వెంట నడుస్తున్నాడు. అన్నకు ప్రీతి పాత్రుడు. అన్నకు ప్రీతిని కలిగి ప్రీతికృతు అన్వహం. ప్రీతిని కూడా అప్పుడప్పుడు కాదు ప్రతిరోజు ప్రీతి కలిగిస్తూనే ఉన్నాడు. అంటే అన్న వేటి నచ్చుతాడో ఆ పనులే చేసుకుంటూ అతనికి ప్రియమును కలిగిస్తున్నాడు. గదాపాణిహి దివం యాత యుయుత్సుహు మృగయన్ రణం. ఈ హిరణ్యాక్షుడు గద పట్టుకున్నాడు, చక్కగా స్వర్గానికి వెళ్ళాడు. దేనికి? బాగా బాహు బలం భుజములు దురద పెడుతున్నాయి, కండూతి అంటాం. ఎలా పోవాలి దురద? ఎవరితో యుద్ధం చేసి అందరిని ఓడిస్తే అప్పుడు ఆ భుజములకు దురద పోతుంది.

ఇద్దరు ఎవడు చేయాలి ఎవడు రావటం లేదు నేనే పోతానంట ఇదే అంటాం మనం గిల్లి కజ్జారు అంటాం చూడండి అదే అన్నారు ఏదో కజ్జం కజ్జం పుట్టిస్తే వాడు కొట్టాడితే అక్కడికి కొందరికి ఇప్పటికాలం నోటి దురుద ఎక్కువ ఉంది నోటితో మాట్లాడుతున్నారు తెలుగులో కొందరికి అది కూడా ఉంటుంది ఇతను మాత్రం తన భుజబలాన్ని ప్రకటించడానికి స్వర్గానికి వెళ్లి ఎవడైనా యుద్ధం చేసేవాడు దొరుకుతాడా అని వెతుకుతున్నాడు. తం వీక్ష దుస్సహజవం తనాత్ తనత్ కాంచన నూపురం వైజయంత్యాత్రజ దుష్టం అసన్యస్త మహాగదం. అన్ని రకముల ఆభరణాలు పెట్టుకొని మహా భయంకరంగా వచ్చినటువంటి అతన్ని చూచి మనోవీర్య వరోత్సిక్తమ శృణ్యం అకుతో భయం వారి మనస్సు గట్టిగానే ఉంది శరీరం గట్టిగానే ఉంది బలం గట్టిగా ఉంది వారికి చావు వచ్చిన అచారేం కనబడటం లేదు. ఇలాంటి వాడితో మీ ఎందుకు విడిచిపో అనవసరంగా అనుకొని దేవతలందరూ దాక్కున్నారు ఎవరంతలో వాళ్ళు ఎందుకంటే శాస్త్రం కదా దుర్జనం దూరముత్సుజేత్ అని శాస్త్రం. దుర్మాగుళలు ఉంటే కనబడితే మనం వాడిని దూరంగా వదిలి పెట్టాలి అంటే మనమే దూరంగా పోవాలి వాడు పోడు మనమే పోవాలి. దుర్జనం దూరము సృజేతన శాస్త్రం అందువల్ల ఎందుకు వచ్చిన వీడితోటి అనవసరంగా అని దేవతలందరూ దాక్కున్నారు. భీతా నిలిల్జిరే దేవాః తార్చ్ఛత్రత్తా ఇవ అహయః ఎలాగంటే గరుత్తుమంతుడిని చూసి భయపడే పాముల వలె హిరణ్యాక్షుడిని చూచిన దేవతలందరూ భయపడి దాక్కొను ఉన్నతయై తిరోహితాను దుష్వా సహస స్వేన దైత్యరాటు చేంద్రా దేవగణాన్ క్షీభానపస్యన్. వినత తుబ్బుషం అందరూ దాక్కున్న సంగతి అర్థమైపోయింది. వీడేమింద్రుడు? నన్ను చూపి వేయపడితే వాడు ఇంద్రుడా? వీడు లోకాధిపత్య. వీడు బాగా బలిసున్నారు, బలం బాగా ఉంది, సంపద బాగా ఉంది, సైన్యం బాగా ఉంది అని చాలా చెప్పుకుంటారు వీళ్ళేం దేవతలు? ఇలా భయపడుతున్నారు అని వాళ్ళని అవహేళన చేస్తూ తతో నివృత్తః గర్జించి సరే దాక్కున్న వాళ్ళని ఏమంటారు ఎదురుగా ఉంది పిరికి పిరుకుంటే వాడు కొట్టాడు దానికి కానీ పోయి దాక్కున్నాక సరే బతకంటరా నాయనా అని చెప్పి ఈ మహానుభావుడు బయలుదేరి క్రీడిష్యన్ గంభీరం భీమనిస్ఫనం. మరి మరెవరు దొరకాలి యుద్ధం చేయడానికి? స్వర్గంలో ఒక్కడు లేడు. కాస్త బలంగా ఎవడన్నా ఉన్నాడా కొట్టాడదాం అంటే చూస్తే ఎదురుగా వాడు కనబడ్డాడు. ఎవడు వాడు? సముద్రుడు కనబడ్డాడు.

భీమని స్వరం బాగా గర్జిస్తున్నాడు. తరంగాలు అంతంత ఎత్తు లేస్తున్నాయి. ఘోషం ఉంది. ఆ వీడికి అది బలం ఉన్నట్టు ఉంది. సరే వీడు కొట్టాడు ఇటు సిద్ధమేమో ఇద్దరం చూద్దాం అని అక్కడికి వచ్చేసాడు. సముద్రం ధీమనిస్వరం విజగాహే మహాసత్వః వార్ధిం మత్తైవ ద్విపః మదించిన ఏనుగు లాగా సముద్రంలోకి ప్రవేశించాడు తస్మిన్ ప్రవిష్టే వరుణస్య సైనికాః యాదోగణః సన్నధియః ససాధ్వతాః అహన్యమానాభితస్య వత్సస ప్రదర్శితాః దూరతరం ప్రదుద్రువుః ఇలా హిరణ్యాక్షుడు సముద్రంలోకి ప్రవేశించడాన్ని చూచి యాదోగణాః వరుణుని సైనికులు అంతా రాక్షసులు అంటాం వాళ్ళంతా. అలాంటి రాక్షసులంతా సన్నధియః ససాధ్వసః బుద్ధి తరిగిపోయింది వణుక్కాస్తా పుట్టేసింది అహన్యమానాపి. అబ్బో హిరణ్యాష్ వాడని ఏం అనలేదు, ఎవరినీ కొట్టలేదు, ఎవ్వరికీ అపకారం చేయలేదు. కానీ ఆయుధం పట్టుకొని వస్తున్నాడంటేనే ఎందుకు వచ్చిన బాధ రా బాబు? వాడు కొట్టేదాకా కొట్టుకుంటే కొడితే పోవుతారా ఇంకా అని ముందే. అతను కొట్టకున్నా తస్య వర్చసా ప్రదర్శిత అతని యొక్క దివ్యమైన తేజస్సుతో కొట్టబడి అవమానించబడి తిరస్కరించబడి వాళ్ళు దాక్కున్నారు. సవరగపూగాన సౌమహావరహాచరణ్ మహోర్మి ససనేరితాన్ ముహువు అలా సముద్రం మొత్తాన్ని ఓ 10 12 సంవత్సరాలు తిరిగి తిరిగి తిరిగి ఎవడైనా దొరుకుతాడేమో ఒక్కడు. నేను నేను ఉన్నాను అంటాడేమో అని వెతకడం మొదలుపెట్టి తిరిగి తిరిగి తిరిగి ఎవడు దొరకకుంటే మౌర్యాభి జగ్నే గదయ విభావనీం ఆసే దివాన్ తాత పురీం ప్రచేతతః వరుణుని యొక్క నగరం పేరు విభావరి అంటాం. అలాంటి ఆ విభావరి నగరాన్ని చేరాడు. చేరి ఆ నగరం యొక్క ప్రాకారాన్ని తన గద యొక్క మొనతోటి కొట్టాడు. ఆచేదివాం తాతపురీం ప్రచేతతః తత్రోపలభ్య అసురలోకపాలకం వాడొక్కడు కనబడ్డాడు ఎదురుంగా. ఎవరు వర్ణుడు. ఈ అసురలోకపాలకుడు అంటే నిరుతి అన్నమాట. యాదోగణానాం వృషభం ప్రచేతసం ఆ వర్ణుడు.

సకల యాదోగణమునకు అధిపతి, సకల రాక్షసాధిపతి అలాంటి వానిని చూచి స్మయన్ ప్రలబ్ధం ప్రణిపత్య నీచవతు జగాద మేదేహి అధిరాజ సంయుగం అమ్మ ఒక్కడవు దొరికావురా ఇంత కాలానికి కావాలంటే. నేను దండం పెడతాను రా. నాకు కొంచెం యుద్ధం ఇవ్వురా. అధిరాజ దేహి అంటే ఎలాగైతే పాఠం చెప్పాలని ప్రేమ ఉన్న పంతులు మన అన్న మన అన్న కాస్త కూర్చోరా. ఓ పావు గంట వినురా పాఠం. ఓ అరగంట వినురా నువ్వే బాగుపడతావ్. మరి బతిలాడి గురువుగారి శిష్యుడికి పాఠం చెబుతారో వీడు మన అన్న మన అన్న ఒక గంట సేపు కొట్టాడు మనం యుద్ధం చేద్దాం. ఎలాగైతే మళ్ళీ ఏమంటారు ధూర్తులు అంటారు. ధూర్తులు అంటే జూదం ఆడేవాళ్ళు. ఆ జూదం ఆడే వాడికి ఎవడు దొరకకుంటే వాడికి గట్టి ఏమిటి అంటే పిచ్చులు పుడితే పాపం పోతది. వాడ దారిలో పోతున్నాడు అరే రా ఇటు రా ఇటు రా రా ఓ ఐదు నిమిషాలు ఒక కాడ వేసుకున్నా రా రా అని పిలుస్తారన్నమాట. వాడు రాడు వాడు పోతూనే ఉంటాడు. అలాగే పంతుడు శిష్యుడిని అరే కూచోరా ఒకసారి కూచోరా బాబు పావు పావుగంట పాఠం చెప్తాను. అట్లా వీడు ప్రణిపత్య వీడే దండం పెట్టిండు వాడికి పోరుణ్ణికి. బాబు బాబుని దండం పెడతానురా కొంచెం ఇష్టం చేద్దాం నాకు కాస్త అవకాశం ఇవ్వు అని అధిపతిహి జగాదమేదేహి అధిరాజ సంయుగం. త్వం లోకపాలోధిపతిహి బృహత్స్యవా ఎందుకంటే నీవు లోకపాలకుడవు. బృహత్స్యవా చాలా గొప్ప కీర్తి కలవాడవు వీర్యాపాహ దుర్మద వీరమానినాం. మేము పరాక్రమంతులం అనేటువంటి వారందరి గర్వాన్ని హరించిన వాడవు. విజిత్య లోకే అఖిల దైత్య దానవాన్ యద్ రాజసూయేన పురాయజత్ ప్రభో నీవు సకల దైత్యులను సకల దానవులను అన్ని లోకములను నీ బలంతో గెలిచి ఏం చేశాడు వరుణుడు? రాజసూర్య యాగం చేయువాడు ఒక్కడే దిక్కుపాలకోడు ఎవడు చేయలేడు. అంత గొప్పవాడవు నీవు మహానుభావా, నీకు బలం బాగానే ఉంది కానీ మరి కాసేపు మన ఇద్దరం యుద్ధం చేద్దాము అని తయే ఉత్సిక్తమదేన విద్విషా దృఢం ప్రలబ్ధః భగవాన్ అపాంపతిహి అంటే కాస్త పొగలాడు వాని. పొగిడితే ఆ కరెక్ట్ అంటాడేమో అని బాధ అన్నమాట. పొగిడితే పైకి ఉబ్బుతాడు కదా ఆ కొట్టాడదాం అంటాడేమో అని పొగిడాడు. కానీ వాడు ఎన్ని చెప్పినా వీడికి తెలుసు వాడి సంగతి ఏంటో. ఇంత చిన్న బాధ ఇలాంటి వాడితో మనకెందుకు పేచి అనుకొని అపాంపతిహి. దోషం సముద్ధం శమయన్ స్వయాధియా పాపం వస్తుంది.

ఇంత మదమా దుర్మార్గునికి వారంతల వాడు ఉండక దగ్గరికి వచ్చి పిలిచి మరి కొట్లాడుతున్నాడు వీడు. కోపం వస్తున్నది కానీ కోపం ప్రకటిస్తే ఇప్పుడు పని కాదు కదా అందువల్ల వచ్చిన కోపాన్ని బుద్ధితో అణుచుకొని కోపం రోషం సముత్తం సమయం స్వయాతియా వ్యవోచతో. అంగ ఉపశమం గతా వయం నాయనా. నువ్వు అన్న మాట కరెక్టే. ఒకప్పుడు మేము బ్రహ్మాండంగా యుద్ధం చేశాం. ఆ అందరిని ఓడించాం. నా వశం చేసుకున్నాను. సాయసూయం కూడా చేశాను. ప్రస్తుతం మేము. శాంత మనస్సుతో ఉన్నాము. ఇంద్రియ నిగ్రహాన్ని అవలంబించాము. తపస్సులో ఉన్నాము. అంటే మేము శాంతిని వహించి ఉన్నాము. కోపాన్ని, దోషాన్ని, మదాన్ని మేము విడిచిపెట్టాము. ఎలాగైతే సన్యాసులు కోరికలను వదిలిపెడతారో అలా మేము కోపాన్ని విడిచిపెట్టాము. రుషుల్లాగా సకల ఆస్త్ర శస్త్ర సన్యాసం చేశాను నాయనా అందుకు మేము ఇప్పుడు కొట్టాడము. పద్యదవోచ రంగ్వా పశ్యామి నాణ్యం పురుషాత్ పురాతనాత్ యత్ సంయుగేత్వాం తనమార్గ కోవిదం ఆరాధయిష్యతి అసురష భేహితం మనస్సినహాయం గృణతే భవాదృశ అయినా నిన్ను నేను నిరుత్సాహ భరతనం. చిన్న బుత్సానం. పాపం చాలా కష్టపడుతున్నావ్ యుద్ధం యుద్ధం యుద్ధం అని ఒకటే బాధపడుతున్నావ్. అంతా వెతుకుతున్నావ్. ఇంత ఉత్సాహాన్ని తగ్గిస్తే బాగుండదు కదా. నేను శాంతించిన నీతో సమానంగా ఇంకా చెప్పాలంటే నీ గర్వాన్ని బలాన్ని అణచే వాడిని అడ్రస్ ఇస్తాను వెళ్లి కొట్టండి. చాలు కదా. బిచ్చం పెట్టకుండా పెట్టేవాడిని చూపితే చాలన్నట్టుగా నేను మాత్రం చేయను కానీ నీతో యుద్ధం చేసేవాడు, నీ బలాన్ని అణించేవాడు, అసలు నీలాంటి వాళ్ళందరినీ సంహరించేవాడు ఒక్కడే ఉన్నాడు. వెళ్లి ఆయనతో యుద్ధం చేయు. ఇప్పుడు నీ కోరిక తీరుతుంది. అట్ట బలం కూడా సద్దుమణుగుతుంది, దురద కష్ట పోతుంది అంటారు. పశ్యామి నాణ్యం పురుషాత్ సనాతన సనాతన పురుషుడు అంటే శ్రీ మహావిష్ణువు ఒక్కడే నీతో ఎదిరించి పోరాడగలడు. యత్సంయుగేత్వం తనమార్గ కోవిదం ఆరాధయిష్యతి యుద్ధం బాగా తెలిసిన నిన్ను అతను ఒక్కడే తృప్తి పరసగలడు యుద్ధంలో ఆరాధయిష్యతి అస్వర్షభీహితం మనస్వినహాయం గృణతే భవాదృశాః

నీలాంటి పౌరుషం కలవాళ్ళు అతని కోసమే వెతుకుతుంటారు. ఒకడే తాగుని తిక్కి అది దొరుకు. చాలామంది పోయారు. నువ్వు కూడా వెతుకు నాయనా. వాడు ఎక్కడ దొరికితే పట్టుకో. పోయి యుద్ధం వాడితో చెయ్యి. నీ కోరిక తీరుతుంది. నీలాంటి వాళ్ళందరూ. అతని కోసం వెతుకుతున్నారు. వెతుకుతారు భవాదృశాః తం వీరమారాత్ అభిపద్య విస్మయః చయిష్యసి వీరశయే. స్వభిరివృతః అలాంటి మహానుభావునితో యుద్ధం చేసి అప్పుడు విస్మయః నీ గర్వం తొలగిపోయి బలం తొలగిపోయి వీర చేయే చేయిష్యసే వీరులు. ఓడిపోయిన వీరులు పడుకునే యుద్ధభూమిలో నీవు కూడా పడుకుంటావు. అయితే దిగులు పడకు, ఒక్కరివేం పడుకోవు, నీ చుట్టూ చాలా కుక్కలు ఉంటాయి అంటుంది. స్వభిరువృతః అంటే ఒక శివ వారు కుక్కలు ఏం చేస్తాయి? స్వభిరు చింటాయి కదా. కుక్కలతో కలిసి నీవు ఆ యుద్ధభూమిలో పడుకుంటావు నాన్న స్వభిరువృతః. యస్ స్వద్విధానం అసతాం ప్రశాంతయే రూపాని దత్తే. సదనుగ్రహే ఆయన డ్యూటీ ఇదే. ఆయన ఏం చేశాడంటే నీలాంటి దుర్మార్గులను శాంతింప చేయటానికి, క్షమింప చేయటానికి అంటే అడిగారన్నమాట. ఆయన ఎలా ఉంటాడు? ఎక్కడ ఉంటాడు? అడ్రస్ చెప్పాలి కదా అంటే ఆయన. ఒక రూపం ఉంటే చెప్పొచ్చు. ధర్మాన్ని కాపాడటానికి, సజ్జనులను రక్షించడానికి, నీలాంటి వారిని శిక్షించడానికి చాలా రూపాలు ధరిస్తారు. మరి ఎట్లా ఉంటాడంటే ఏం చెప్పాలి? ఏ రూపంలో ఉన్నాడు? ప్రస్తుతం ఏ రూపంలో ఉన్నాడు? తెలుసు కదా? వరాహ రూపంలో ఉన్నాడు. అంటే ఈ ఫలానా రూపం చెప్పాన్నా ఆయన ధర్మాన్ని రక్షించడా, అధర్మాన్ని రక్షించడానికి పలు రకముల రూపాలు ధరిస్తూ ఉంటాడు. నీవు కావాలంటే నిజంగా నీకు యుద్ధం చెయ్యాలి అన్నా. బలమైన కోరిక ఉంటే అక్కడికి వెళ్ళు. ఆయన దొరికించుకో నీకు తృప్తి లభిస్తుంది. రూపాని ధత్తే తదనుగ్రహేచ్యయా.

అలా చెప్తే తదేవమా కరణ్య జలేచ పాటితం మనా మహామన తద్విగణయ్య దుర్మదః ఆహా నువ్వు చాలా మంచివాడవా బాబు అన్నాడు ఎందుకంటే యుద్ధం చేయకుండా ఇబ్బంది లేదు కానీ అడ్రస్ చెప్పావు కదా? చేసే వారి గురించి చెప్పావు చాలు మంచి ఉపకారం. ఇలా అతను మాట్లాడిన మాటలను విని మహామనాహతత్ విగణయ్య. మరి ఇంత బలాగ్యుడు ఒక బలవంతుడు ఇంకో బలవంతుడిని బలవంతుడని ఒప్పుకోడు. కదు ఒక సౌందర్యవంతుడు ఇంకొక సౌందర్యవంతుడిని వాడు అందంగా ఉన్నాడని అసలు ఒప్పుకోడు. ఆడవాళ్ళైతే పొరపాటున కూడా ఒప్పుకోరు అన్నాడు. నిజంగా వికారంగా ఉన్నా సరే నేనే బాగున్నాను వాడి కళ్ళకు పొరలు వచ్చాయి అంటాడు. చూసేవాడు తప్ప నిజంగా నేను బాగాలేనా? ఎవరో కాదు సాక్షాత్తు మండోదేరు అయింది రావణాల్ తోటి. రూపేన యశస స్త్రీయ కులీన అభిజాత్యేన మయా సమావ అధికావ త్వంతు మోహాతు నభూత్యతే. నీకు పిచ్చి పట్టి కలవడం లేదు కానీ సీత నాకంటే ఎందులో గొప్పదయ్యా? గుణంలో గొప్పదే? రూపంలో గొప్పదే? కీర్తిలో గొప్పదే? వంశంలో గొప్పదే? సంపదలో గొప్పదే? నీకు పిచ్చి. తప్పదు. కాబట్టి నాకంటే ఇంకొక సౌందర్యవతి ఉన్నది అని ఏ స్త్రీ ఒప్పుకోదు. వాడు నాకంటే బలవంతుడని ఏ వీరుడు ఒప్పుకోడు. అందుకే ఇతను అంటున్నాడు మహామనాహ తద్విగణయ్య మరి వరుణుడు మహా పరాక్రమావంతుడు ఒకడు ఉన్నాడని చెప్తే తప్పకుండా వాడు ఒప్పుకోవాలి మనం. ఇక్కడ వాడు వీరుడే. వరుణుడు పిరికివాడు కాదు ఎందుకంటే వాడు పిరికివాడు కాదని. తక్కిన వాళ్ళంతా వాడిని చూచే పారిపోయారు. కదా ఇంతే అవుతది వాడు చూసి పారిపోయాడు. వీడు ఒక్కడే ఎదురుగా ఉన్నాడు. నిలబడ్డాడు, వాడితో మాట్లాడాడు, వాడికి అడ్రస్ ఇచ్చాడు, ధైర్యం ఉంటే పోరా అన్నాడు. అంటే ఈ మాత్రం వాని ముందర మాట్లాడగలిగాడు అంటే గొప్పవాడే అని చెప్తారు రామాయణంలో కుంభకర్ణుడు యుద్ధానికి వస్తే అందరూ పారిపోయారు వానరులు అందరూ వాడేంటి పుట్నాలు దుస్కేటి అవే ఉంటే చూడండి నోట్లో ఇట్లా వేసుకుంటాం వానరులు ఇలా తీసుకొని నోట్లో వేసుకుంటున్నాడు.

నోట్లో వేసుకుంటే వాళ్ళంతా చెవుల నుంచి, ముక్కుల నుంచి బయటికి వస్తున్నారట. అలా కర్మ ఏం చేసి తాగుతా ఉంటే ఎవడండీ కొట్లాడేది? ఒక సుగ్రీవుడు వస్తే అమాతి ఇలా పడ్డాడు ఐసి వేశాడు. వాడు మూర్చిపోయాడు. అంగదుడు ఇటు కొట్టేసాడు, జాంబవతుడు అడిగాడు ఎవ్వడు నిలబడితే ఒట్టు. ఒక హనుమంతుడు కాస్త ఓ సూలంతో వాడిని చిన్న దెబ్బ కొట్టాడు. అబ్బా ఎవ్వడు ఇంత పరాక్రమాన్ని చూసి లక్ష్మణ స్వామి కోపం వచ్చేసి ఎదురుగా నిలబడి ఓ రెండు గట్టి బాణాలు వేశాడు. ఏవో తగిలినట్టు ఉన్నాయి చూసి. అబ్బా నా ఎదురుగా నిలబడ్డావా నువ్వు? అందరూ పారిపోతున్నారు. నీకే నమస్కారం అన్నాడు కుంభగూడెను. ఎందుకంటే తిష్టన్న ప్యగ్రతో పూజ్యః కిము యుద్ధ ప్రదాయకః. సరే నా ఆకారం చూసి ఎదురుగా నిలబడితేనే గొప్పవాడు. యుద్ధం చేస్తున్నావా చాలా గొప్పవాడు నువ్వు. నువ్వు గొప్పవాడవయ్యా ధన పెడుతున్నావ్ అన్నాడు కొమ్మకాయ మాదం ఏం చేస్తున్నావ్. అయినా నిన్ను నేను చంపను. నీతో యుద్ధం చేయను. ఎందుకంటే మా అన్నగారు చెప్పింది రాముడిని చంపమని. నీతో నాకేం పని? మా అన్నగారు అవమానించింది నువ్వు కాదు కదా, రాముడు అవమానించాడు. వాడి సంగతి చూస్తా అబ్బా. ఎవరో చేరి వెళ్ళిపోయాడు అట్లా ఉంటాడు. అలా ఎదురులో నిలబడితే గొప్పవాడే. మరి హిరణ్యాక్షుడు ఇన్ని లోకాలు తిరిగాడు అందరూ భయంతో పారిపోయారు దాక్కున్నారు. ఒక్క వరుణుడు మాత్రం. ఎదురుగా నిలబడ్డాడు, నాలుగు మాటలు మాట్లాడాడు, మంచి అడ్రస్ చెప్పాడు, పేరేముంటే పోరా బాబు అన్నాడు. కాబట్టి వీడి మాట నమ్ముతాడు. అందుకే విగణయ్య దాన్ని గుర్తించి దుర్మదః మదం బాగా పెరిగిన వారు కాబట్టి హరే హరే విదిత్వా గతిమంగ నారదాత్ తసాతరం నిర్వివిచే త్వరాన్వితః మరి వాళ్ళు ఎక్కడ దొరకాలి ఇప్పుడు? అడ్రస్ ఎవరు చెప్పాలి అంటే మొత్తం మనకు ఏంటి పీటీఏ ఏదో అంటారు కదా వాతా నివాసం ఎవరు అన్నిటికీ నారదుడు ఉన్నాడు కదా మహర్షి ఏ నారద మహర్షి ఎక్కడ ఉంటాడు అడ్రస్ చెప్తున్నాడు వీడు ఎక్కడ ఉంటాడు చెప్పు. అడిగాడు నాయనా. సరే నాయనా వాడే కొడుతున్నాడు కదా. వీడు పంపిస్తే కానీ ఇద్దరిలో ఒక పాత తప్పదు. కాబట్టి ఇద్దరు ఎలా పెడా వానిస్తున్నారు కదా. ఒకడు పోయాడు అనుకో వాడు సగం వీక్ అవుతాడు కదా. జాగ్రత్తగా ఉంటుందని ఈ మహానుభావుడు నాయనా సముద్రంలో ఉన్నాడు రా నువ్వు తిరుగుతున్నావ్ కదా అక్కడే ఉన్నాడు. కొంచెం కిందికి పో వాడే కనపడతాడు.

అది చెప్తే నారదుని వలన అడ్రస్ తెలుసుకొని హరేర్ విధిత్వా గటిమంగ నారదాత్ రసాతలం నిర్వివిషే. త్వరాన్వితః తొందరగా వెళ్ళాడు ఆలస్యం చేయలేదు. ఏమిటి కారణం అంటే యుద్ధం. యుద్ధం ఆలస్యం అవుతుంది కదండీ త్వరగా యుద్ధం చేయాలి అని సదర్శ తత్ర అభిజితం ధరాధరం ప్రోణీయమాన అవనిం అగ్రదంస్ట్రియా. ఎలా ఉన్నాడు స్వామి ఇప్పుడు? తన కోరాల యొక్క ముందు భాగం తోటి భూమిని పైకి లేపి ఉన్నటువంటి వరాహ రూపాన్ని చూశాడు ముష్ణంతం. క్షణ స్వరుచ అరుణత్రియ యహాస శాహో వనగోచరో మృగ ఎలా ఉన్నాడు తన దివ్యమైనటువంటి తేజస్సుతో సూర్య చంద్రాది గ్రహముల కాంతిని అధక్కరించేటువంటి దివ్యమైన ప్రకాశంతో విరాజిల్లుతున్న ఈ స్వామిని చూచి అయ్యో నేను విష్ణువు అంటే ఎలా ఉంటాడో ఎంత గొప్పవాడు అనుకున్నాను అడవి మృగమా కదా మరి సూద్రం అంటే అడవి పంది అంటాం కదా మరి వనగోచరో మృగః ఇంత చేస్తే అడవి మృగమా అడవిలో ఉండే మృగనితో నేను కొట్లాడానా వీడు వీరుడా అయ్యో తప్పు చెప్పేలా వాడు పొరపాటున అయితే ఓ మాట చెప్పారు కదా అనేక రూపాలు హరిస్తాడని చెప్పాడు వర్ణుడు. కాబట్టి ఇప్పుడు నా కోసం బహుశా ఈ రూపంతో ఉన్నాడు అబో వనగోచరో మృగః. అని ఆహేన వ్యక్ష్యజ్ఞ మహీం విముంచనః ఓ అజ్ఞాని రా నేను పిలుస్తున్నాను భూమిని విడిచిపెట్టు. ఎందుకంటే అలా చెప్తున్నాడు తసౌకతాం విశ్వదృజా ఇయమర్పితా ఈ భూమి మాది. బ్రహ్మ మాకు ఇచ్చాడు భూమి నీకు ఇచ్చాడా? కింద ఉండే వాళ్ళే కావాలి భూమి నీకెందుకో. ఈ భూమి మాది మాకు బ్రహ్మ ఇచ్చాడు నత్వస్తి యాత్యసి అనయామమేక్షతః నేను చూస్తూ ఉండగా మాత్రం.

ఈ భూమిని తీసుకొని క్షేమంగా వెళ్లలేవు. సురాధమ ఆసాదిత సూకరాకృతే సూకరాకారాన్ని పొందిన దేవాధముడా నీవు నేను చూస్తూ ఉండగా భూమిని తీసుకొని క్షేమంగా వెళ్లలేవు. మా భూమిని మాకు ఇచ్చేసి వెళ్ళు. తొన్న తపత్నైహి అభవాయ కిం పృతః యో మాయయా హంతి అసురాన్ పరోక్షజిత్. మా శత్రువులతో కలిసి నీవు ఎవరు మా శత్రువులు అంటే దేవతలు కదా వారందరితో కలిసి నీవు అభవాయ కిం హృతః మేము లేకుండా చేయాలనే ఏర్పడ్డావా నువ్వు? నువ్వు అలా వచ్చావా? అంటే భూమండలంలో రాక్షస జాతి లేకుండా చేయాలని మహా శత్రువులందరూ ఓ కుట్ర, ఓ పన్నాగం పన్నితే దాన్ని కాదని నీవు. ఈ రూపంతో వచ్చావా అభవాయనః అంటే ఏమిటి నువ్వు ఒక్కడవు కాదు నీతోటి చాలామంది నీవాణులు దేవతలందరూ ఉన్నారు అభవాయనం వృతః అందుకే ఆ తపత్ యో మాయయా హంతి అసురాన్ పరోక్షజితు త్వాం యోగమాయా బలం అల్ప పౌరుషం సంస్థాప్య మూఢ ప్రమృజే సుహృత్తు సుశః అందులో నీవు పరోక్షజితట. చాటుగా గెలిచేవాడవు. మాయతో గెలుస్తావు. నిజంగా యుద్ధంలో నీవు మమ్ములను గెలవలేవు. చాటుమాటుగా మారుమారు రూపాలతో ఏవేవో ఆకారాలు వేసుకొని వచ్చి. చంపేవాడవు అంటే బలం లేనివాడవు నువ్వు. ఇలా మాయతో గెలుస్తున్నావు తప్ప బలంతో గెలవటం లేదు. కాబట్టి త్వం యోగమాయ బలం అల్ప నీ బలం ఏమిటంటే యోగమాయనే దేహ బలం భుజ బలం కాదు. అందుకే నీవు అల్ప పౌరుషం. నీకు బలం ఎంత చాలా కొంచెం. బలం బాగా ఉన్నవారికి మాయతోటి ఏం పని అండి. మాయలు పట్టావంటేనే బలం లేదు అని తెలిసిపోయింది. సంస్తాప్య మూఢ ప్రమృజే సుహృత్ సుశాహా ఇలాంటి నిన్ను. యుద్ధంలో సంహరించి నా మిత్రుల దుఃఖాన్ని తొలగిస్తాను. శాంతింపచేస్తాను. త్వయి సముస్థితే గదయ

తీర్హ తీర్షని అస్మద్భుజచ్యుతయా యేచ తుభ్యం బలిం హరంతి ఋషయః యేచ దేవాః స్వయం సర్వే న భవిష్యంతి అమూలా ఇలా నేను నా గదతో మీ శిరస్సు భేదించి నిన్ను సంహరిస్తే పరింహరంతి ఋషయః యేచ దేవాః ఇంతకాలం నీకు పూజ చేసేటువంటి దేవతలు ఋషులు కూడా నీ దారే బట్టి లేకుండా పోతారు ఎందుకు అమూల. వారికి మూల నువ్వు కదా. నువ్వు పోయావనుకో ఇంక వాళ్ళు ఎక్కడ ఉంటారు? వాళ్ళంతా సహజమైన తన బలంతో తమ బలంతో ఉన్నవాళ్ళు కాదు. తమ శక్తితో గెలిచేవాళ్ళు కాదు నిన్ను ముందర పెట్టుకొని వాళ్ళు బగుతున్నారు. కాబట్టి ఇప్పుడు నువ్వు పోయావనుకో. వాళ్ళు కూడా నశిస్తారు. సము అమూల సతుద్యమానః అరిదురుక్త తోమరైహి దౌత్సాగ్రగాం గాం ఉపలక్ష్య పీతాం తోదం వృషన్ నిరగాతంబు మధ్యాత్ గ్రాహాహతః. సకరేణుహు యధేతః ఇలా మాట్లాడుతున్న రాతకుని యొక్క దుష్టాప ఆలాపాలు విని భయపడుతున్నటువంటి భూమిని తీసుకొని సముద్ర మధ్యం నుండి పైకి వచ్చేసారు. ఎలా అంటే ముసలి ముసలి. అరుపును విని ఏనుగు బయటికి వచ్చినాడు అంటే అది ఒక ముసలైపోయింది. కానీ ఈ ఏనుగు ఏ ఏనుగు సముద్రంలోని ఏనుగు కాబట్టి దీన్ని ముసలి ఏమి చేయలేదన్నమాట. అలా అంటే చూడడానికి మాత్రం బలం దానికి కనబడుతుంది సంహారం మాత్రం ఇది చేస్తుందన్నమాట. ఉపలక్ష్య పీతాం తగరేను యజేవః తం నిస్సరంతం ఫలినాదనువ్రతా హిరణ్యకేశః విరదం యదాచ్ఛశః ఇలా బయటికి వస్తున్నటువంటి ఈ స్వామిని వరాహ స్వామిని హిరణ్యాక్షుడు కూడా వెంటబడే వచ్చాడు విరదం యదాధ్యశః అని చెప్తున్నాడు. అలా వచ్చి కరాదౌత్సేశని నిశ్వనోబ్రవీద్ వదక్రియాం కింతవసతాం విగర్హితం.

ఏవేవో మాట్లాడుతున్నాడు పాపం. మరి మాట్లాడుతున్నాడంటే ఏమర్థమయ్యా అంటే సిగ్గులేని వాళ్లకు వివేకం ఎక్కడ ఉంది అన్నాడు. గత క్రియాం చెప్తా చూడండి గత క్రియాం కింతో అతతాం విగర్హితం. సిగ్గులేని దుర్మార్గులకు నిందించబడేదంటూ ఏదీ ఉండదు వాళ్ళు అనుకున్నదే మంచిది. వాళ్ళ మాట మంచిది, వాళ్ళ నడక మంచిది, వాళ్ళ ప్రవృత్తి మంచిది కదా. ఎందుకంటే ఒక్క సిగ్గుడు పిడ అనుకోండి తక్కిన బాగానే ఉంటాయి. అది ఒక్కటి ఉంటే భయం తప్ప అది పోతే. ఏ విచారం అవసరం లేదు, చెడు లేదు, మంచి అన్నీ మంచే. అనునయన్నీ మంచే. ఆ రీతిలో ఏమేమో మాట్లాడుతుంటే సగాం ఉదస్తాత్ సల్లస్య గోచరే విన్యస్య తస్య తస్యాం అదధాతు స్వతత్వం. మరి తన దంశల మీద భూమి ఉంది. ఆ భూమి పాపం వీని యొక్క గర్జెలకు పాపం ఆమె భయపడుతూ ఉంది. మొదలు ఏం చేయాలి? ఆయనకు ఒక స్థితి కల్పించాలి కదా. అందుకోసమని నీటి మీద భూమిని నిలిపాడు. నిలుస్తుందో మళ్ళీ ముడుగుతుందో అని దానికి ఆధారంగా తన యోగమాయను ఉంచాడు. అంటే భూమి నిరాధారంగానే ఉంటుంది దానికేం ఆధారం ఉండదు. రుదునే ఉంటుంది, దిరాధారంగానే ఉంటుంది. కానీ అసలు ఆధారం ఏమిటి అంటే పరమాత్మ యొక్క యోగమాయ తన తత్వం, భగవంతుని బలం, భగవంతుని యోగం. ఇలా తన యోగంతో భూమిని నీటిపై నిలిపి. తత్వం అభిష్టుతః విశ్వసృజా ప్రసూనైహి ఆపూర్యమానః విభుధైహి ప్రశ్యతో అరేహి. అప్పుడు వరాహ స్వామి పైకి వచ్చేసాడు. భూమిని సముద్రం మీద నిలిపాడు. దానికి ఎలాంటి ఆపద రాకుండా తన యోగమును ఆధారంగా ఉంచాడు. కదా? ఈ అద్భుతమైనటువంటి ఘట్టం కదా భూమి కావాల్సింది భూమి పైకి రావాలి. ఇలాంటి అద్భుతమైన ఘట్టాలు చూసినటువంటి దేవతలు, ఋషులు. ఆ రాక్షసుడు చూస్తుండగానే ఈ మహానుభావుల మీద పుష్ప వర్షం కురిపించారు. ఇదివరకే అన్నాడు కదా వాళ్ళంతా వాళ్ళని మరి మా వాళ్ళే.

ఏ పక్షం వాళ్ళకి ఆ పార్టీకి ఆ పార్టీకి జై జై అంటారు కదా ఈ రీతిలో అభిష్టుతః విశ్వతృజా ప్రసూనైహి ఆపూర్యమానః ప్రజాపతులు స్తోత్రం చేశారు దేవతలు పశ్యతో అరేహే శత్రువు చూస్తూ ఉండగానే దేవతలు పుష్ప వర్షం కుర్పించారు. పరానుషక్తం తపని ఈ యోపకల్పం మహాగదం కాంచన చిత్రదంశం మర్మాన్య భీక్షణం ప్రరుద్దంతం దురుక్తైహి ప్రచండ మన్యుహు ప్రహసన్ తంబభాషే ఎలా ఉన్నాడు వాడు? పరానుషక్తం తపనీయోపకల్పం బంగారం రంగుతో ఉన్నాడట. ఎదుటి వారిని నిందించడము ఆక్రమించడమే స్వభావంగా ఉన్నవాడు. మహాగదం కాంచన చిత్రదంశం. గొప్ప బంగారపు తొడుగుతో ఉన్నటువంటి పెద్ద గద పట్టుకొని ఉన్నాడు. మర్మాని అభీక్షణం పణుదంతం దురుక్తైహి దుష్టాలాపాలతో మనస్సును పొడుస్తున్నటువంటి రాక్షసుడిని చూచి. స్వామి ప్రహసన్ అంటే నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్నాడు సత్యం వయంబు వనగోచర మృగా నిజమేరా నాన్న మేము వనములో ఉండే మృగాలమే కదా ఎందుకంటే పరమాత్మకే పేరు వనం అని. బ్రహ్మ వనం బ్రహ్మ సవృక్ష ఆసీత్ వనం అంటే బ్రహ్మ వన్యతే ఇతి వనం వన్యతే అంటే యాచ్యతే అందరి చేత యాచించబడేవాడు. అందరి కోరికలు తీర్చేవాడు అందుకు వనం తప్పేం లేదు. వనే మృగయతి. ప్రపంచంలో దీనులను ఆర్పులను వెతికి మరి ఈ స్వామి. వారి కోరికను తీర్చువాడు కదా కాబట్టి వనగోచరో నీ మాట నిజమేరా బాబు మేము అడవి మృగాలమే యుష్పద్విధాన్ మృగయే గ్రామసింహా మేము అరణ్య మృగం కాబట్టి నువ్వు ఎక్కడి వాడవు? నువ్వు గ్రామంలో ఉండేవాడవు కదా. కాబట్టి నీలాంటి గ్రామ సింహాలను వెతుకుతూ ఉన్న అడవి మృగాలం కదా బాబు మీరు. మేము అరణ్య సింహాలము నీవు.

గ్రామ సున్మా అని పాపం ఒప్పుకున్నావు కదా సంతోషం బాబు. ఇలాంటి గ్రామ చెబుతున్నాము. నా మృత్యుపాదైహి పటిముక్తస్య వీరాః వికర్థనం తవ గృహ్ణంతి అభద్రా. మంగళకారి నిజంగా గెలిచేవాడు ఇలాంటి ప్రలాపాలు మాట్లాడడు, గర్వించడు. గర్వించే మాటలు మాట్లాడుతున్నాడు అంటే మృత్యుపాశము చుట్టుకొని ఉన్నది అని అర్థం. అంటే చావు మూడిన వారు మాత్రమే ఇలాంటి దుర్భాషలాడుతారు. నిజంగా గెలిచేవారు. నిజంగా బలం ఉన్నవారు గర్వించరు. ఇలా ప్రలాపాలు ఏ మాత్రం మాట్లాడరు. ఏతే వయం న్యాసహరాః రసౌకసాం గతక్రియః గదయాద్రాజితాస్తే ఏం చేస్తాం రా బాబు. ప్రసాధనంలో ఉండేటువంటి మీలాంటి వారందరి సొమ్మును హరించి సిగ్గు కాస్తా విడిచిపెట్టి పారిపోతున్నాం మరి ఏం చేస్తాం? గత క్రియః ద్రావితాస్తే తిష్టామహే అథాపి కదంచితాయౌ పారిపోతుంటే ఎదురుగా వచ్చావు. ఎదురుగా వచ్చినాక ఏం చేయాలండి? కనబడకుంటే పారిపోవచ్చు. ఇద్దరు నిలబడ్డాడు. వేరే మార్గం లేదు కదా, పోలాడి తీరాలి. పారిపోతున్నా నువ్వు ఎదురుగా వచ్చావు కాబట్టి ఎట్లా కష్టపడి యుద్ధంలో నీ ఎదురుగా నిలబడతా ఉంటాను అన్నాను. ఏం చేస్తాం? తేయం కొయామః బరినా ఉత్పాద్య వైరం నిలబడ తప్పదు. ఎందుకంటే నీలాంటి బలవంతునితో విరోధం పెట్టుకున్న తర్వాత ఎక్కడికి పోతాం? యుద్ధం చేయక తప్పదు కదా. అందుకే నిలబడుతున్నాం ఏం చేస్తాం నాయనా అంటున్నాడు. త్వం భద్రధానాం కిల యూధపాధిపః ఘటస్వ నో అస్వస్తయే ఆసు అనూహః త్వం భద్రధానాం కిల యూధపాధిపః సకల రాక్షస సైన్యానికి నీవు సైన్యాధిపతివట కదా గున్నావు కదా. మంచిదిరా బాబు ఘటస్వనః అస్వస్తయే. మాకు అమంగళాన్ని కలిగించడానికి ప్రయత్నించు. నీ పనే కదా.

అది కూడా ఆసు. ఆలస్యం చేయకు త్వరగా. అది అనుహః. ఏ మాత్రం ఆలోచించకుండా. యుద్ధం చేస్తానా, నేను గెలుస్తానా, ఏ యుద్ధం చేయాలి, ఏ ప్రాణి అవన్నీ మాస పెట్టుకో మొదలు పెట్టు. చాలా గొప్పవాడవు కదా, అందరికీ నాయకుడవు కదా, అందరినీ కాపాడుతావు కదా. కాబట్టి మాకేదో కాస్త ఆ మంగళాన్ని హానిని చేయడానికి ప్రయత్నించు. సంస్థాప్య చాస్మాన్ ప్రముజాసురు స్వకానా నువ్వు అన్నట్టుగా ముమ్ములను సంహరించి నీ వారి కన్నీటిని తుడిచేయిరా బాబు. యస్వాం ప్రతిజ్ఞాం నాతి పిపర్తి అసభ్యః. ఎందుకంటున్నానంటే తాను చేసిన ప్రతిజ్ఞను నీచులే పరిపాలిస్తారు. కదా? స్వామ్ ప్రతిజ్ఞం నాతి పిపర్తి అసభ్యః అంటే దుర్జనులు, నీచులు, అధములు. అధములు మాత్రమే తాము చేసిన ప్రతిజ్ఞను పరిపాలించరు. నువ్వు గొప్పవాడవు కదా? పెద్దగా చేశావు. నిన్ను సంహరించి మా వాళ్ళ కన్నీళ్లు తుడుస్తానన్నావు కదా, చెయ్యి త్వరగా. చేశావనుకో గొప్పవాడవు, మహానుభావుడవయితావు, ఉత్తముడవయితావు. చేయలేదనుకో ఏమవుతావ్? అధముడు అవుతావ్. అధమత్వాన్ని తెచ్చిపెట్టుకోవద్దురా బాబు, త్వరగా చెయ్యి. అంటే అంతే కదా, ఆ మరి చెయ్యి అలా ప్రోత్సహించాలి. అప్పుడు సోభిక్షిప్తః భగవత ప్రలబ్ధస్య రుషాపుషం ఇదంతా ఏమిటి పాపం ఒప్పుకున్నట్టేనా వాడి స్తోత్రమేనా వాడు రెచ్చగొట్టాడు అధిక్షేపించాడు పరిహసించాడు అవహేళన చేశాడు కదా ఇవన్నీ చేస్తున్నాడు. ఇవన్నీ చేస్తే విని కోపం బాగా వచ్చి ఆజహార ఉల్బడం క్రోధం క్రీడియమానః అహిరాడివా. పాండవం చేస్తున్న నాట్యం చేస్తున్న సర్పం లాగా మహా ఉగ్రంగా కోపాన్ని ధరించి ఈ మహానుభావుడు సృజన్ అమర్షితః శ్వాసాన్ మన్యు ప్రచరితేంద్రియ బాగా నిట్టూరుస్తూ

ఆయాసం గోపం బాగా వస్తే ఉంటాడు కదా అలా గోపాన్ని పెంచి స్వాదులు పెట్టుకుంటూ ఆసాధ్య తరసా దైత్యః గదయా అభ్యహనతు హరిం గదతో స్వామిని కొక్కేడు. భగవాస్తు గదావేగం విసృష్టం రిపుణోరసి అవంచయత్ తిరస్కీనః యోగారూఢ ఇవ అంతకం. వాడు అంతవేగంగా వచ్చి మహావేగంగా వచ్చి గదతో వక్షస్థలాన్ని కొడితే స్వామి కొంచెం పక్కకు జరిగాడు. ఏమవుతాడు? బోగల బొగల పడతాడు. ఎందుకండీ? వాడి కదా వాడికే తగులుతుంది. అందుకే అంటున్నాడు యోగారుఢ ఇవ అంతకం. ఉదాహరణ తక్కనిది. అంటే రాక్షసుడు కొట్టాలని వేగంగా వచ్చినట్టు ఎత్తుకొచ్చినటువంటి గదాఘాతాన్ని పక్కకు తప్పుకొని ఆ దెబ్బ నుంచి తప్పించుకున్నాడు ఎలాగయ్యా యోగాన్ని అవలంబించిన వాడు మృత్యువును తప్పించుకున్నట్టు. యోగారూఢః యువ అంతకం అది కావాలి మరి ఉపమానం కావాలి వ్యాసుడు వాల్మీకి అవి బాగా చెబుతాడు కథలు వర్ణించడం కాదు. వర్షాకాలంలో బాగా వర్షం పడి భూమి అంతా నీరైపోయింది. అంతా సమానమైపోయింది అక్కడ. ఎక్కడ గుంటలు ఉన్నాయో అక్కడ మెత్తు అంతా సమానంగా ఉంది. ఎలాగయ్యా అంటే. తపస్సులో ఉన్న వారి హృదయంలో రాగద్వేషాలు సమానంగా ఉన్నట్టు ఉంది. అది వాళ్ళే మనం వర్ణించలేము వాళ్ళే వర్ణిస్తారు. అందుకే స్వామి ఇంత యుద్ధాన్ని వర్ణిస్తూ కూడా యోగారూఢః యువాంతకం. చక్కని యోగంలో ఉన్న మహానుభావుడు. ఎలా మృత్యువును తప్పించుకుంటాడో ఈ పరమాత్మ హిరణ్యాక్షుని గదాఘాతాన్ని తప్పించుకుంటే వాని గది పోయి వాడికే తగులుతుంది. ఇవాంతకం. భవంతే స్థిరాచీనః పునర్గదాం సమాదాయాన్ భ్రామయంత్వమభీష్ణచః అభ్యధావత్ హరి కృద్ధః సౌరంభాత్ దష్టదచ్ఛదం కోపం వచ్చేస్తుంది వాడికి. ఏమి దెబ్బ కొట్టి తప్పించుకుంటాడా ఇంకా పళ్ళు పడపడ కొడుతున్నాడు దష్టదచ్ఛదం. పళ్ళు పడపడ కొనుక్కుంటూ మళ్ళీ పరిగెత్తుకు వచ్చాడు. అలాంటి వాడి మీదికి హరి పరిగెత్తుకు వెళ్తాడు ఈయన పైన అన్నమాట. వాడు వచ్చేసాడు కదా. వాడు వచ్చి లేచి పని పోవుతున్నాడు అంటే ఇంకేం చేయలేడు ఇక. ఆవేశం బాగా పెరిగితే ఏం చేయాలో కూడా.

తోసదు కదా పండు కొప్పుతున్నా పడ్డాడు అన్నమాట అప్పుడు స్వామి వచ్చేసాడు హరిహి తదస్య గదయారాతిం దక్షిణత్యాం భృవి ప్రభు హాజగ్నేసతుతాం సౌమ్య గదయ కోవిదః ఆహనతు దక్షిణస్యాం భృవి అంటున్నాడు. కుడి కనుబొమ్మ మీద ఆ స్వామి గదతో కొట్టాడు. అలా కొడుతున్నటువంటి ఆ గదాఖాతాన్ని హిరణ్యాక్షుడు తన గదతో వారించాడు అడ్డుకున్నాడు. గురువి ప్రభు కోవిదః అహనతు ఏవం గదాభ్యాం గురువీభ్యాం. హరియక్షః హరిరేవచః హిరణ్యాక్షుడు వాడికి పేరేమిటి హరియక్షుడు హరి అంటే హిరణ్యమే వాడేమో హరియక్షుడు ఈయనేమో హరి. ఇలా వీరిద్దరూ రెండు గదలతోటి జిగీషయా సౌరబ్దం ఒకరినొకరు గెలవాలని పరస్పరం యుద్ధం చేశారు తయోహో. కృధోత్తిగం హత ఆహత అంగయోహో శతస్రవ ఘ్రాణ వివృద్ధ మన్యోహో విచిత్ర మార్గం చరతోహో జిగీషయ వ్యభాదిలాయామివ సుష్మినోహో మృతః బాగా మదించినటువంటి వృషభములు మనం కోడలు అంటాం చూడండి ఒకదాన్ని ఒకటి గెలవాలని పోటీ పడి ఎలా యుద్ధం చేస్తే భయంకరమైనటువంటి ధ్వనులు ఉత్పాతాలు ఘోరాలు ఏర్పడతాయో అలా వీరిద్దరి యుద్ధంలో అలాంటి భయంకరమైనటువంటి ఒక దృశ్యం మనకు కనబడుతుంది దుష్మిణోహో మృతః దైత్యస్య యజ్ఞావయవస్య మాయా గృహీత వారాహ తనోహో మహాత్మనః కౌరవ్య మత్యాం దుషతోహో విమర్ధన దిదృక్షోహో ఆఘాత్ ఋషుభిరు వృతః స్వరా ఇలా హిరణ్యాక్షుడు, పరమాత్మ ఇద్దరు యుద్ధం చేస్తూ ఉంటే సూతామని అక్కడికి ఎవరు వచ్చారు? స్వరాత్ బ్రహ్మదేవుడు వచ్చాడు చతుర్ముఖ బ్రహ్మ ఇదంతా ఆయన ఘోషే కదా. ఎందుకంటే తప్పులని ఆయనే చేస్తారు ఎవరు వచ్చారు? కదా అందుకే ఏమవుతుంది చూస్తామని ఆ మహా భావుడు వచ్చాడు. ఆసన్న చెవుండీరం అపేత సాత్పసం కృత ప్రతీకార మహార్య విక్రమం విలక్ష్య దైత్యం భగవాన్ సహస్రణీహి జగాద నారాయణం.

ఆది సూకరం ఆసన్న చౌండీర్యం అపేత సాధ్వతం పరాక్రమం బాగా ఉంది భయము వణుకు ఏమీ లేదు కృత ప్రతీకార మహారియ విక్రమం ప్రతీకారం చేయాలని పరాక్రమాన్ని చూపాలని ఎదురు చూస్తూ సిద్ధంగా ఉన్నటువంటి రాక్షసుడిని చూచి భగవాన్ సహస్రణీహి జగాద నారాయణం ఆది సూకరం. వరాహ స్వామితో బ్రహ్మ ఇలా మాట్లాడుతున్నాడు. యశతే దేవ దేవానాం అంగ్రి మూలము పేయుషాం. విప్రాణాం సౌరభే సరోభేయిణాం భూతానామపి అనాగసాం ఆగస్కృత్ భయకృత్ దుష్కృత్ అస్మతురాద్ధ వరః అసురః నాయనా ఏషతే దేవ దేవానాం అగ్రిమూల నీ పాదములను ఆశ్రయించి సేవించేటువంటి దేవతలకు అలాగే విప్రాణాం బ్రాహ్మణులకు సౌరభేయినాం గోవులకు అలాగే భూతానాం అనాగతాం నిరపరాధులైనటువంటి సకల ప్రాణులకు వీడు ఆగస్ఫృత్. ద్రోహం చేస్తున్నవాడు భయకృతు భయాన్ని కలిగిస్తున్నాడు దుష్కృతు హానిని కలిగిస్తున్నాడు ఎందుకు చేస్తున్నాడు అస్మతురాద్ధవరః తప్పు నాదేనండి నేను ఇచ్చిన వరంతో ఆత్మకు రాద్ధ వరః మా నుండి వరం పొంది వీడు దేవతలకు, బ్రాహ్మణులకు, గోవులకు, దీనులకు. హాని కలిగిస్తున్నాడు, భయం కలిగిస్తున్నాడు. అసురః అన్వేషణ్ అప్రతిరథః లోకానడసి కంటకః. మొదుల ఉంటే బాగుండేది వాడు. మొత్తం లోకాలు తిరుగుతున్నాడు. ఎందుకు తనకు సాటి వచ్చేవాడు ఎక్కడ దొరుకుతాయో వెదుకుంటూ. ఎవరైనా ఏం చేస్తాడా? ఎవరైనా వీరుడు ఉన్నాడా? వెతుక్కుంటూ మోదు పెట్టాడు. మొత్తం తెలిసి లోకాలను పాడు చేస్తున్నాడు. ఇలా బాధ పెడుతున్నాడు. మైనం మాయావినం దృప్తం నిరంకుచ మసత్తమం ఆ క్రీడ బాలవద్దేవా యథాసి విషముక్తితం. వీడు మహామాయావి, మహా బలవంతుడు, మహా దుర్మార్గుడు. దయచేసి విధాంతి వాడితో

ఆడుకోకయ్యా అంటున్నాడు. అంటే త్వరగా సంహరించు. స్వామి యుద్ధం చేస్తున్నాడు, వాడు గద కొట్టి, వీడు గద కొట్టి అదే ముష్టి యుద్ధం కదా కదా యుద్ధం. ఎందుకు ఇవన్నీ వాడితోటి స్వామికి సరదా. చెప్పాం కదా అశివత్ అంటున్నాడు వీడు. పాము లాగా పరమ క్రూరుడు. కానీ పాముతో కూడా ముంగిస ఆడుకుంటుంది. చెప్పాం కదా అశినకుల క్రీడ అని పేరు. ముంగిస ఉందే పాముతో ఆడుకుంటుంది. ఆడుకోవడం అంటే. అలా కొట్లాడడం కాదు, శుభ్రంగా దాన్ని కొరికి ముక్కలు ముక్కలు చేసేస్తుంది. ఓ 100 ముక్కలు అలా పడేస్తుంది. మళ్ళీ 100 ముక్కలను వరుసగా పేరుస్తుంది. ఏ పదలోకో పోయి ఒక వేరు లాక్కొస్తుంది. దానికి తుడుస్తుంది. ఆ మాన్ చదివి లేచి పరిగెత్తుతుంది. మళ్ళీ వెంటపడి దాన్ని చంపి మళ్ళీ మొదలు చేస్తుంది. ఇది ఇది అఘినకుల క్రియలా అంట. పాము ముంగిస అంట అంటే పామును చంపుతది బతికిస్తుంది, చంపుతది బతికిస్తుంది, చంపుతది బతికిస్తుంది. ఆట. ఎలాగో ఇదే బలం ముంగిసే పాములేం కాదు కానీ కాస్త అది కొట్టాడని కూతాం. మళ్ళీ బతికిద్దాం. పరమాత్మ కూడా ఎక్కడ ఎప్పుడు ఎవరితో యుద్ధం చేసినా కాస్త ఎదుటివాడే గెలిచాడేమో అనిపిస్తాడు. ఆటకే వచ్చినప్పుడు కూడా అది మహావేగంగా ఉరికి వచ్చేసింది. అప్పుడు ఈయనకి ఇలా బాణం తీసి ఇలా లాగటానికి ఒక స్థలం కావాలి, ఒక మూడు అడుగులు ఉండాలి. లేదు, ఉరికి వచ్చింది వీడికి. ఏం చేయాలి? ఛాన్సే లేదు. విశ్వామిత్రుడు హుంకారి అని ఒకసారి హుంకారం చేశాడు విశ్వామిత్రుడు. పోయింది నూరు సముల దూరం సారీ పడిపోయింది అది. అప్పుడు ఈయన తనని భోజన చేశారు. మొదలే కొట్టొచ్చు కదా. ఏమన్నాడు రాముడు మో పస్య లక్ష్మణ యక్షిణ్య భైరవం ధారణంబు విద్యదం దర్శనాదస్య వీరో నామ హృదయానికి లక్ష్మణ చూడు ఎంత భయంకరముతో ఈ తాతకి పిరికి వాళ్ళు చూస్తే గుండె పైరు కస్తారు తానే చెప్తున్నాను. మరి కొట్టరాదు అబ్బే నక్యేనా ముత్సహే హంతుం స్త్రీ స్వభావేన రక్షితం. స్త్రీ కదా సంపాదనం కూడా. నువ్వు అనుకుంటే అది ఊరుకుంటుంది ఆయన. మీరు కూడా చెప్పింది. ఆ కళ మీకు తెలుసు ఇలా తాటకన కానీ మళ్ళా మారిద స్వభావంలో మారి చూడండి కానీ.

ఎవరి యుద్ధంలో రావణాసురుని రావణాసురునితో 21 రోజు ఘోరమైన యుద్ధం చేశాడు. అరావణం అరామంబ జగత్ రక్షత. రావణుడైనా ఉండాలి రావణుడైనా ఉండాలి అప్పటిదాకా యుద్ధం ఆగం అంటే వీడైనా పోవాలి వాడైనా పోవాలి అని పెట్టుకొని యుద్ధం ఏమి యుద్ధం అది ఈ యొక్క రోజు ఎంత యుద్ధం జన వాడు విజృంభించాడు రావణాసురుడు సంభాన్ని విజృంభించి శర వర్షం గురిపించి పాపం రాముడికి ఇలా ఇక్కడ నుంచి ఇక అమరవది ఉంటుంది నమ్మల పది. బాణం తీయడానికి ఛాన్స్ దొరకలేదు. ఈ చెయ్యి ఇక్కడే ఇది ఇక్కడే ఇలాగే లేవు అంటాడు. సంభించిపోయాడు వాడు. విశ్వాగుల నక్షత్రం ఉందే పునరోసం అంటాం. దాన్ని రాహువు మింగడానికి రెడీగా వచ్చేసింది. పక్కనే ఉన్నాడు ఇంద్రుడు. అనవసరంగా సహాయం చేశానని రాముడికి ఒప్పదీసి పొరపాటు వీడు గెలిచాడు అనుకోను. రాముడు గెలుస్తాడని రథం పంపుతావా? నీ సంగతి చూస్తారట ఇప్పుడు నాకైతే ఏంటి పొరపాటు అయిందా? అయ్యో ఏం కోటరా బాబు. ఇందరు కూడా చేశారు ఇప్పుడు మాతె నుండి నాయన సాలయః అలంతే కీడయ రామ జహి అముం దుష్ట చారిణం వినాచ కాల కతితః య సురై స్వ అద్యవర్తతే నాకు చాలు రావణాసు చనిపోయే రోజు ఈ రోజే దేవుడిని నయంచారు అది ఇవాళనే. ఇంకెందుకు ఆడుకుంటావు కానీ మా తల్లి చెప్పితే అప్పుడు కొంచెం కోపాన్ని తెచ్చుకున్నాడు. క్రోధమాహారయామాస కోపాన్ని తెచ్చుకున్నాడు. ఏమిటి గుర్తు అంటే. ఒక కుడి కనుగొమ్మ ముడి వేశాడు. క్షమత్ ఏంటంటే మనం చెప్పుకున్నాం. జ్ఞాపకం ఉండి ఉంటుంది. పరమాత్మ యొక్క అవయవాలలో కుడి కనుగొమ్మ యముడు. కదా అది దాన్ని ముడి వేశారంటే వాడిని పిలిచారన్నమాట నీ దిశ పోరా బాబు నువ్వు. ఈయనే కదా అన్ని పంపిస్తారు ఏముంది ఇది ఇచ్చంటే వాడు వస్తాడు ఈ కన్ను మూస్తే వీడు వస్తాడు. అంతా మాల్డే అలా కుడి కమ్ము వేసేవాడంటే యముడు వచ్చేసాడు అన్నమాట. అప్పుడు వీళ్ళు మంచి యుద్ధం చేశారు. అంటే కాసేపు ఎదుటివాడు గెలవాలి గెలుస్తాడేమో అనిపించాలి. ఇలా ఇప్పుడు ముందర వస్తుంది మనకు. ఇతడు ఇతడు ఇతడితో యుద్ధం చేస్తుంటే స్వామి కదా దారి కింద పడుతుంది. అలా హిరణ్యకాశ్యపుడు యుద్ధం చేసేటప్పుడు వాడు తప్పించుకొని పారిపోతాడు. స్వామి పట్టుకుంటే విడిపించుకొని పోతాడు. అదేంటి ఏదో కుస్తీ అంతా కదా ముష్టి యుద్ధం ఏదో యుద్ధం ఉండదు రండి. యుద్ధంలో ఒకళ్ళొకళ్ళు మళ్ళా యుద్ధం బాగా గట్టిగా పట్టుకుంటే గట్టిగా పట్టేస్తారన్నమాట. అది విడిపించుకుంటేనే వీరుడు వాడు.

విడిపి విడిపి మొదలు వాడు ఇష్టం చేసేది. ఇష్టం వాడు వాడిని ఏం చేస్తాడు? అలా స్వామి గట్టిగా పట్టుకుంటే వాడు విడిపి పోతాడు. వాడు మళ్ళా చూస్తాడు అబ్బా ఇంత గొప్ప వాడు అయ్యాడు అని ఎవడు అనుకుంటాడు. అలా చెప్పి వాడని అని. అలా చెప్పి ఎగరని. ఇలాగే అప్పుడు నేను ఆడుతాను అంటాడు స్వామి. అందుకోసమని. వీడు మహా దుర్మార్గుడయ్యా, ఇలాంటి వాడిని నీవు ఆడుకోకు. మహా దుష్ట దర్పం కాబట్టి తప్పకుండా ఇతన్ని సంహరించవయ్యా. పిరోహితాను దృష్టువా. దేనా? నయావదేశ వసదే స్వాంవేలాం ప్రాప్య దారుణః. స్వామ్ దేవమాయా మాస్తాయ తావజ్యహి అహం అచ్యుతా వీడు పెరగక ముందే నువ్వు వీడిని సంహరించు వీడు పెరగక ముందే అదేంటయ్యా వివతాడా అంటే స్వామి కాలాన్ని కూడా భజించాడు. మానవులకు కాలం అన్నాడు, దేవతలకు కాలం అన్నాడు, పితృ దేవతలకు సమయం అన్నాడు, అలాగే ఇంకో సమయం రాక్షసులకు. కదా బ్రాహ్మీ ముహూర్తం ఉందనుకోండి పూర్వాన్నం అంతా మానవులకు అపరాణమంతా పితృ దేవతలకు కదా బ్రాహ్మీ ముహూర్తం దేవతలకు సంధ్యాకాలం రాక్షసులు. అందుకే మనకు అబోధ సంధ్యా అంటాం. అంటే అజ్ఞానాన్ని పెంచేది చెప్పలేదు వాళ్ళు. సత్య ప్రత్యాప చెప్పలేదా అది దిద్దు అదే మాట. ఆ సమయంలో ఏ పని మంచి దేశం కూడా పుచ్చుకోకూడదు ఆ సమయంలో. సంధ్యా సంధ్యావదనం చేయాలి. ఆచరణ తప్ప మరి దేనికి ఆ సమయం తనకి రాదని చేస్తాం. అది వాళ్ళ కాలం. ఆ సమయం వచ్చిందంటే వాళ్ళు బలవంతులు అవుతారు. కాబట్టి అసురుల వేళ్ళైనటువంటి అసుర సంధ్య రాకముందే వీడిని చంపవయ్యా. మళ్ళీ అది వస్తే వాడు బలవంతులు అవుతాడు. మళ్ళీ లేనిపోని ఇబ్బంది కదా. అప్పుడు నీకు సంకటం వాళ్ళకి ఎందుకు వచ్చిన బాధ ముందే వాడిని సంహరించు. హయా దేహ వర్తతే స్వాం వేలాం ప్రాప్య దారుణః స్వాం వేలాం ప్రాప్య తన సమయాన్ని పొంది వీడు పెరుగుతాడు స్వాం దేవా మాయామాస్తాయ తావజ్యహి అహం.

ఆ వేళ రాకముందే నీవు ఇతన్ని సంహరించు. ఏట ఘోరతమా సంధ్యా లోక చంబట్కరి ప్రభు రాబోయేది పరమ భయంకరమైనటువంటి సంధ్యా సమయము. సకల లోకములకు. భయాన్ని కలిగించేటువంటిది ఉపసర్పతి సర్వాత్మన్ సురాణాం జయమావః అది రాకముందే మహానుభావ నీవు దేవతలకు జయమును కలిగించవలసింది అధునైషః అభిజిన్ నామా ఇంకో కారణం ఏంటంటే ఈ ముహూర్తం చాలా మంచి ముహూర్తం. ఏ ముహూర్తం ఇది? అభిజన్ ముహూర్తం. ఇది దేవతలది. మనం ఇప్పుడు చేసి మనం గెలుస్తాం. అప్పటిదాకా ఊరికోలేదు అది వచ్చినాక ఈయన అదే చేస్తాడు. ఎందుకంటే అవన్నీ వాళ్లకు ఆయనకేం కాలం? వేరే వాళ్లకు రాఠసూల కాలం, దేవతాల కాలం, మానవుల కాలం. పరమాత్మకి ఏం కాలం? పరమాత్మే కాలం. అన్ని కాలాలు ఆయనే. ఇవన్నీ మనకే అని స్వామి అందుకని ఏం చేశారు బ్రహ్మానందుకు అప్పటిదాకా ఆగి అప్పుడే చంపాడు. సంధ్యా ఎప్పుడు చంపాడు ఎన్ని అక్షుడిని ఎన్ని కసి చెప్పండి సంధ్యా కాదన్న చంపాడు వీడించి మించి అదంతా చంపాడు. ఆ బలం పెరిగితే పెరగని ఎవరు కారణం ఎవరు? కాల కరయతామహం. బలం పెరగాలన్నా బలం తగ్గించాలన్నా ఎవరి సంకల్పం తానే. వాళ్ళు భయపడి వీడు మహా దుర్మాగుడు మహా ఎంతో మందిని బాధించాడు అంతే. వాడు చేసినటువంటి దుష్కృత్యములు ఎంత ఘోరంగా ఉంటే బ్రహ్మ అలా మాట్లాడతాడు ఆలోచించాలి. ఊరికే అని లేదు లోకాన్ని మొత్తాన్ని వాడు కాదు మూడు లోకాలను మూడు లోకాలు ఏడిపించాడు అన్నమాట మహా ఘోరంగా ఉత్పాతం లాగా కాబట్టి అది చెప్పాడు కదా చెప్పాడు స్వామి చెప్పాడు. ప్రతి ఎప్పుడు చెప్పాడు, మూడు లోకాలని ఏడిపిస్తాడు నీ పిల్లలు ఇద్దరు చెప్పాడు కదా నిన్నుతోటి అదే జరిగింది నీకు. అంత భయంకరమైన పీడను కలిగించాడు కాబట్టే సంధ్యా సమయం వచ్చేంతవరకు. ఊరుకోకయ్యా స్వామి ఈ లోపే నీవు వారిని సంహరించవలసింది. ఏషా ఘోరతమా సంధ్యా లోకత్యం బట్కరి ప్రభో ఉపసత్పతి సర్వాత్మన్ సురాణాం జయమావః అధునా ఏషః అభిజిన్ నామ యోగః ఇప్పుడు ఇది. అభిజని ముహూర్తం అంటారు మౌహు వ్యక్తికః అఘాత్ శివాయ నస్వం సుహృదాం ఆసు నిస్తర దుస్తరం.

అందుకే మహానుభావా నీవు మా అందరికీ సకల లోకములకు మంగళం కలగటానికి నీవు ఈ దుస్తరం నిస్తర ఈ దుర్మార్గుని దాదించేసేయ్. మా మమ్మల్ని కూడా దుఃఖం నుంచి దాటించేసేయ్. దుస్తరం దిష్టియాత్వాం విహితం మృత్యుం అయమాసాదితః స్వయం. ఇంకో అదృష్టం ఏమిటంటే. ఇదివరకు చాలా వృత్తాంతాల్లో చాలా మంది రాక్షసులు లోకాలను బాధిస్తున్నప్పుడు ద్రావణాసురుడు కానివ్వండి, హిరణ్యకశ్యపుడు కానివ్వండి, శిశుపాలుడు కానివ్వండి, దంతవత్రుడు కానివ్వండి. ఇలాంటి వాళ్ళందరూ దేవతలను అన్ని లోకాలను పీడిస్తుంటే వారి చేత పీడించబడిన దేవతలు ఋషులు ఇతర యక్షరాక్షసులు వీళ్ళంతా కలిసి స్వామి దగ్గరికి వెళ్లి స్వామిని ప్రార్థించి స్వామికి అభయం తీసుకుంటే స్వామి అలాంటి వారిని సంహరించడానికి వాడు ఎక్కడ ఉన్నాడో వెతుక్కుంటూ వెళ్ళాడు స్వామి కదండీ. లంకకు రాముడే వెళ్ళాడు. అలా హిరణ్యకశిపటి దగ్గరికి సభలోకి స్వామి వెళ్ళాడు. నరకాసుని దగ్గరికి ఇలా సిస్బాని దగ్గరికి ఇలా వెళ్ళారు. అదృష్టం ఏమిటంటే వీడు నీ దగ్గరికి వచ్చాడు. నీకు ఆ శ్రమ తప్పింది అంటున్నాడు దిష్ట్యాత్వాం విహితం మృత్యుం అయమాసాధితః. అంటే సామాన్యంగా అంటే చాలా చమత్సానం గమనించాలి. సామాన్యంగా మృత్యువు వెతుక్కుంటూ వస్తుంది మన దగ్గరికి. కానీ వీడు మృత్యువు వెతుక్కుంటూ పోయాడు. ఇప్పుడే వీడు వచ్చానండి. ఎందుకంటారా? వీడు పుట్టినప్పుడే కాదు కాదు పుట్టకముందే వీడి మృత్యువు నీతో నిర్ణయించబడింది కదా. ఎవరిని మృత్యువుగా నిర్ణయించారో మీరు అలాంటి మృత్యువు దగ్గరికి వెతుక్కుంటూ వాడే వచ్చాడు. శ్రమ మీకు తప్పింది, మాకు తప్పింది. దగ్గరికి వచ్చిన వాడిని ఇంకా ఆలస్యం చేసి నీకు మహానుభావుడు నీకేమి ఏం భయం లేదు కానీ మేము గొణుకుతున్నాం ఏమవుతుందో ఏమవుతుందో ఏమవుతుందో టెన్షన్ సత్వం అంటాం కదా ఇదంతా మాకెందుకు నాయనా అందుకోదామని ఆజాది సత్వయం విక్రమ్యేనం మృతే హత్వా లోకాన్

ఆదేహి శర్మణి కాబట్టి ఇప్పటిలాగా నీవు ఆడుకుంటూ కూర్చోకుండా విజృంభించి విక్రమ్యయేనం మృదేహత్వా యుద్ధంలో సంహరించి లోకాన్ ఆదేహి శర్మణి లోకములను సుఖములు కూర్చు లోకములకు. ఎట్లాగు నువ్వు సంహరిస్తావు? వాడికి మృత్యువు నువ్వే నిర్ణయించి అందరికీ తెలుసు. తెలిసిన రహస్యమే. అయినా ఆ పని జరిగేదాకా. మాకు తెలుసు ఎందుకు వచ్చిన బాధ. ఇక్కడ జాతస్య మరణం ధ్రువం పుట్టినవాడు చావక మా అందరికీ తెలుసు అది. ప్రతి వారికి మరణం వస్తున్నదంటే మళ్ళీ బాధే కదా. అలాగే నీకు వీడికి నీవే మృత్యువు తెలుసు మాకు. నీవే సంహరిస్తావు. కానీ ఆ పని ఎప్పుడు? అక్షం అవుతున్న కొద్దీ మేము వణికిపోతాం నాయనా ఎందుకు వచ్చిన బాధ కాస్త విజృంభించు పరాక్రమించి నీవు ఇలాంటి వాడిని సంహరించి లోకానాతిహి. సకల లోకములకు శుభమును కలిగించు, మంగళమును కలిగించు అని బ్రహ్మ స్తోత్రం చేశాడు. అయిపోయింది అధ్యాయం. ఇది అష్టాదశ రోజు రేపు హిరణ్యాక్ష వధ. రేపు అవుతుంది రేపు కాస్త అంతా అయ్యా కొంచెం శీతలం ఉండు కాస్త వడపప్పు రెండు చేయించండి. స్వామి వరాహ అవతారం కదా కానీ శాంతించాలి. నారసింహుడేమో మన యాత్రలోకి పోయినాక వస్తాడు. ఈ వరాహ అవతారంలో స్వామి కాలు గిట్టలే సముద్రం పైనే ఉన్నాయి అంత ముందు మహా ఆకాశం మరి ఇప్పుడు ఈ యాత్ర ఉంది. ఆకారం వారికి ఆకారం ఎప్పుడు భూమిని చూడడానికి పోయినప్పుడు తీసుకున్నాక మళ్ళీ మామూలుగా అంటున్నారు కదా సూర్యు రూపం చేసుకొని వస్తారు. వీడే ఉన్నాడు కదా వీడి కిరిడమే ఆ సూర్యుడు దాటింది అన్నాడు. వీళ్ళ నడుము కిరిడమే కాదు బలతాడు. నడుముకున్న వలతాడే సూర్యుడిని దాటింది అని చెప్పాడు లేకపోతే తక్కువేం లేదు వాళ్ళ అలాగే ఉన్నారు. అంతా వాళ్ళు వాళ్ళే కదా సేవకుడు యజమాని ఇద్దరు సమానంగానే ఉంటారు ఏం డౌట్ లేదు. ఈయన వలతాడు సూర్యుడిని దాటిందట వీడంత ఎత్తువాడే. వాడంత తక్కువ దాన్ని తప్పేసి దాన్ని తీయేసి వేయొద్దనే తీకట అవుతుంది నాకు అర్థం లేదు. ఏది? దేవతలను అన్ని లోకాలను కప్పేసిందంట. కప్పేసింది అంటే అక్కడ సేవసులు ఈ సేవసులు. ఎక్కువ అయిపోయి వాళ్ళకి కనబడకుండా అయింది అంట. స్వస్తి ప్రజాభ్య పరిపాలయంతాం న్యాయేన మార్గేన మహీం మహీచాః గోబ్రాహ్మణేభ్య శుభమస్తు నిత్యం లోకాత్ సమస్తాః సుఖినో భవంతు అస్మద్ గురుభ్యో నమః.

ఈ ఫిలోస్ యొక్క తేజస్సు చేత ఈ గాప్తి ఇదంతా అందాక ఉంది కదా ఇది ఎక్కువ తేజస్సు ఉంటే కూడా అందాక ఉంది.

Our 'rayyi' means the Veda. The Supreme Being residing in the Veda - He alone must grant us welfare in this matter; we cannot accomplish it by our own effort. That is what the narrative method teaches us. Now, 'nishaamya aatmabhuvaa giitam' - for this reason...

In the heavens, in the sky, and on the earth - 'lokayoh bhuulokasya urubhayaavaha' - all the great omens that strike terrible fear in the entire world arose simultaneously. From this we must understand how wise these beings truly were.

Not visible at all. 'Nashta bhaagnam ganah vyomini pravishta tamasa nasvavyaa drishyate padam' - darkness pervaded the sky, so that not a single star's path or celestial highway was visible in the least.

Why should we turn to the Lord? What do we do otherwise? Without believing in the Supreme Being, without trusting in the truth of the Divine - saying 'all of this is ours' - what is the name for that attitude? That itself is a great portent. The Kali Yuga itself is the greatest portent, and within it, this too...

After mentioning these two, why bring up the sun and moon again? Brahma put them in parentheses, so to speak - as we say. When writing, if something is not needed, we put it in brackets. As if to say 'these are not separately needed.' That is - look...

Mixing with jackals would bring harm - and now all those jackals came into the village. How did they come? Howling as they came. Not just howling - 'antaragraame-bhih mukhatah vamantya' - with flames and fire issuing from their mouths. The jackals came spitting fire from their mouths.

Birds were flying out from their nests - that is what he says. When birds leave their nests without cause, it signals that some great calamity is approaching. We hear that animals sense earthquakes beforehand. Animals and birds detect such things.

And so all the birds rose from the villages and flew away. 'Ghoshe aranyecha pashavah shakunuu muutram akurvata' - in settlements and forests, animals and birds were releasing excrement uncontrollably. 'Gaavo trasannashru-kudohaah' - cows were trembling and weeping tears as they were milked.

Mercury - well, Jupiter stays in one sign for about a year. Now Mercury, Jupiter, and Venus - these three benefic planets - the malefic planets slowly overtook and surpassed all three of them. In astrology, this is called 'atichara' (accelerated transit)...

They were overtaking each other through retrograde motion, fighting each other in the sky. 'Drishtuvaanyaamsya mahottpaatan atattattvavidae prajaah' - seeing all these great omens and many more besides, the common people who did not know the truth behind them...

'Arkamatiitya tasthathuh prajaapatirnama tayorakaarshhiit yah praak svadehaat yamayorajaayeta tam vai hiranyakashipum' - now Kashyapa Prajapati gave names to these two sons. How did he name them? The one born first from his body was named Hiranyakashipu...

Hiranyakashipu means 'one whose bed is gold.' But what use is a golden bed? Even gold is neither firm nor soft like a proper mattress. Then why? Because a bed is a symbol of enjoyment and pleasure. And gold symbolizes wealth and prosperity.

This Hiranyakashipu, being the elder and mightier, with his own arm-strength and Brahma's boon - 'vase sapaalaan lokaan triinm' - brought all three worlds along with their guardian-devas under his control. Why? Because 'akuto mrityuh' - he had received a boon granting him fearlessness of death...

'Both of us - who will go, who is not coming - I myself will go' - this is what we call a petty squabble. A quarrel arose. And then some deliberately picked fights. In the present age many have a sharp tongue and too much talk...

The ocean's voice roared mightily. Waves rose to great heights. There was a thunderous rumble. That one seemed to have enormous strength. Well then - he struck - and both sides watched, wondering 'let us see who wins.'

Seeing the lord of all Yaksha hosts, the lord of all demons - 'smayan pralabdham pranipatya niicavatu jagaada mede-hi adhiraaja samyugam' - smiling, bowing slightly in mock humility, he said tauntingly: 'O supreme king, grant me a battle. I have finally found you after so long!'

With such impudence - even this terribly wicked one - coming right up uninvited and challenging him to fight. Anger was arising, but if that anger were expressed right now, the work would not be accomplished. So suppressing the rising anger with wisdom, the Lord channeled that anger and indignation...

'Those with such valor are the ones who seek him out.' One brave searcher went alone and found him. Many have gone before. You too go search, my son. Wherever you find him, confront him - go fight with him and your desire will be fulfilled.

Having said that - 'tadeva maa karanya jalecha paatitam mana maha tad viganayyaa durmaadah' - 'What a fine fellow you are!' said Hiranyaksha, because instead of fighting Varaha had told him the address. 'You have told me about one who is worth fighting - that is enough. Thank you!'

Whatever is put in the mouth - they all come out through the ears and nose. That is how karma works in such battles. So who is really fighting here? One Sugriva came - Amati was thrown aside and fainted. Then Angada came in...

Having learned the address through Narada - 'harerviditvaa gatimannna naradaat rasaatalam nirvivishe, tvaraanvitah' - Hiranyaksha went swiftly to the netherworld without any delay. What was the reason for urgency? Battle. A battle should never be delayed.

'You cannot take this earth away safely. O lowest of the gods, O one who has assumed the boar form - in My presence, you cannot take the earth away. Return our earth to us.' And further: 'Your supporters will also cease to be...'

'Tiirha tiirshani asmadbjhujachyutayaa yecha tubhyam balim haranti rishayah yecha devaah svayam sarve na bhavishyanti amuula' - 'When I smash your head with my mace, then all the sages and gods who have been offering you tribute and worship - none of them will remain.'

He kept talking all sorts of nonsense - poor thing. And why was he talking? The speaker said: 'Where is wisdom for those who have no shame?' 'Gata kriyaam kintaatataam vigarhhitam' - for shameless wicked ones there is no discrimination between what is proper conduct and what is not.

Just as people shout 'Jai! Jai!' for whichever side is winning - 'abhishttutah vishvasrijaa prasunaihi aapuuryamaanah' - being showered with praise and flowers by the Prajapatis and the cosmic creators, even while the enemy watched, the gods rained down flowers on Varaha...

'Graama sunmaa' - oh, so you admitted it, good son! Now I say to you - 'na mrityupaadaih patimuktasya viraah vikartthanam tava grihnnanti abhidraa' - true heroes do not accept such boasting from one who is about to fall at the hands of his own death.'

And that too quickly - without delay. 'Anuhah' - without a moment's thought. Without deliberating: 'should I fight, will I win, which battle to choose, which enemy to face' - set all that aside and begin at once. You are so great, a leader of all - then begin now!

After letting his anger build and savoring it - 'aasaadya tarasaa daityah gadayaa abhyahanatu harim' - the demon approached quickly and struck the Lord with his mace with great force.

The fruit doesn't fall just by shaking the tree - he fell, meaning at that point the Lord moved in decisively. 'Harih tadasya gadayaa raatim dakshinaatyaam bhruviprabhu haajagnesatutaam saumya gadayaa kovidah ahanat dakshinasyaam bhruvam' - with His mace the Lord struck the enemy on his right eyebrow.

'Aadi suurakam aasanna chaundiryam apeta saadhvatam' - the primal Boar, His valor and courage right there before him, utterly free of fear and trembling - 'krita pratiikaarama haari vikramam' - seeing the demon who stood ready to counterattack with great martial prowess, the Lord...

'Play no more,' Brahma said to the Lord - meaning: finish him now, quickly. The Lord was in the midst of battle - the demon striking with his mace, the Lord responding with His mace - this is great mace-combat, this is the battle of warriors.

In whose battle - with Ravana, there was a terrible battle for 21 days. 'Araavanam araamamba jagat rakshata' - whether Ravana lives or Ravana falls - the world must be protected. That was the overriding purpose.

Repeatedly breaking free - first Hiranyaksha would do what he pleased. What would he do, and what would the Lord do to him? When the Lord held him firmly, the demon wrenched free. He looked again: 'Ah, how great this one is!' - but then came back. And so it continued...

'Before that time arrives, You must slay him. Eta ghora-tamaa sandhyaa loka chambat-kari prabhu' - the most terrible twilight hour is approaching, the one that strikes awe and dread in all the worlds. Do not let it arrive before You finish this.

'Therefore, O Great One, for the welfare of all the worlds, please destroy this one who is 'dustaram' - impossible to overcome - and deliver us too from our suffering. For this appointed death has come to him in the form of You...'

'Aadehi sharmani' - therefore, do not sport and play as before - 'vijrimbhya vikramayenam mridahatvaa' - unleash Your full might, slay him in battle - 'lokaan aadehi sharmani' - and grant welfare and peace to all the worlds. You will certainly slay him, for his appointed death has arrived in Your person...

With the radiance of this lamp of knowledge - this light illuminates only so far. Even if there is greater radiance, still it reaches only so far and no further. [The discourse ends with this reflection on the limits of the individual light of understanding.]