అప్పదాచర యుని యుద్ధామ్ యునే యురు పరంపరా యోనిత్య మస్తుద వదరాం యురే యుమల్ పోవియామో వదస్పతి దరాని యునారాయణే అప్పద్ గురో అప్పదో స్తోత్రే యవింద్రో రమా నిత్య జరనో పురణం ప్రవత్యే మాతా హృదయ హృదయ హృదయా భూతి సర్వం యదేవ నియమేన వదన్వయానాం ఆద్యస్య నత్పురపకేన కుడాదినాం శ్రీమత్వదంగిరి యుగళం గణవాని మూర్ధునా భూతం సదస్య మహతాన్ భక్తనాద శ్రీభక్తిసార కులశేఖర యుగుళివాహాం భక్తాం శ్రీరేణు పరకాల యదీంద్ర మిత్రాం శ్రీమత్పరాం పురుషమునిం పరతోస్మి నిత్యం పసుదేవ సుగందేవం కంస జన నూరవర్ధనం దేవకీ పరమానందం కృష్ణం పుత్రేని నద్ధురం అతి పుష్ప దంగాళం హార నూపుర దోభితం రత్న కణ్ణ కేయురం కృష్ణం వందే జగత్గురుం ఉత్పుల్ల పద్మ పత్రాక్షం నీల జీమూత సన్నిభం యాదవానాం శిరోరత్నం కృష్ణం వందే జగత్గురుం కుడిలారక దైప్తం పూర్ణ చంద్ర నిపాదనం విదగత్ కుండల ధరం దేవం కృష్ణం వందేని గద్గురుం శ్రీ వర్ధాంశం మహోర్థం పరమారాధి రాధితం రెంచక శ్రద్ధ ధరం దేవం కృష్ణం వందేని గద్గురుం మందాల క్షణ దైృశ్యం చారుదాసం శోభితం వరిహి పిచ్చావ సూరాంగం కృష్ణం వందే నిగద్గురుం రుక్మిణీ గృహ యుక్తం పితాంబర శోభితం అవాప్త దులతీ గంధం కృష్ణం వందే నిగద్గురుం గోపితానా కుచత్వంద్వ కుంకుమాం చిత వర్షతం శ్రీ చేతం మహేష్వాతం విష్ణం వందే జగద్గురుం కృష్ణార్క్షజ జగజం పుణ్యం ప్రాద ఉత్సాయ అర్పటేత్ కోటి జన్మ కృతం పాపం స్మరణేన వినస్యతి శ్రీ కృష్ణ పరబ్రహ్మణే నమః యాగం వశిష్ట నక్తానం శిక్తే ప్రౌత్వ జన్మకం పరాదరాత్మజం వందే శతాదంత పోరితిం జ్ఞాపాయ విష్ణ రూపాయ వ్యాస రూపాయ విష్ణవే నమో వై బ్రహ్మనిధయే వాసిష్టాయ నమో నమః యం ప్రవ్రజంత మనుపేతమసేత శుభ్యం త్వైపాయనో భయః కాతర ఆజుహావా పుత్రేటి తన్మయతయా సర్వోభినేతో సం సర్వభూత హృదయం ఉరిమాతోస్మి శ్రీ సుఖబ్రహ్మణే నమః కన్యాభరణి సంజాతం వాతూల కులపూడణం శ్రీ రంగారియ ములోః పుత్రం షటగోపమహం భజే

మధు గురుభ్యో నమః భగవత్ భగవత్ నారా ప్రశ్నం వ్యాచక్య హిమన్యేత్ అజన కాదు ఇక్కడ. సస్య మూల దేశే సుదర యోజన సహస్రాంతరం ఆస్తే యావై కల భగవతః తామసి. మనకి ఇక్కడ పాతాళ లోకము యొక్క విస్తీర్ణాన్ని అక్కడ ఉండేటువంటి స్థితిగతులను మనకు స్వాములు మహాభోగిని మహాపరశాహరి వసంతి ఏషా మూడవ పంచసుల దశృత ఐదు ఏడు పది వంద వెయ్యి పరములతోటి అందులో ఉండేటువంటి మణుల కాంతులతోటి పాతాళమంతా దివ్యంగా ప్రకాశిస్తుంది అని చెప్పారు. ఇప్పుడు తస్య మూల దేశే ఈ పాతాళం యొక్క మూల ప్రాంతంలో త్రిశద్యోజన సహస్రాంతరే 30 యోజనలు 30,000 ముప్పై కాదు 30,000 యోజనల దూరంలో యావై కరా భగవత తామసి సమాప్త్యాత అనంత ఇతి పరమాత్మ యొక్క కలే అనంతుడు అంటాం అతన్నే మనం సంకర్షణుడు అంటాం అంటే ఇదే ఇదే ఇది తామసీకర పరమాత్మ యొక్క తమోరూపం. ఈ సంకరణ నుండే పాతాళంలో సంకరణ నుండు. కైలాసంలో చంపుతారు సంకర్షణ శంకర అదే శబ్దాలు ఆయనే తామసమూర్తి ఈయన తామసమూర్తి ప్రళయకాలంలో శంకరుని యొక్క 3వ కన్నుతో అగ్ని వస్తుంది ఇతని యొక్క పణామండలం బడగలు ఉన్నాయి విషజ్వారాలు విషజ్వారాలు వస్తాయి సూర్య భగవానుని తే వస్తే మూడు పక్కనుంచి మూడు వస్తే దగ్ధ గోమయ పిండవత్ అని చెప్పాను చూడండి. అవును. బాగా కారిన పిడక లాగా ఈ భూమండలం అయిపోతుంది నిత్ర యొక్క లక్షణం. అందుకే రాస్తే యాభై కల భగవతః తామసి సమాస్యాత అనంత ఇతి ఇది సాత్వతీయ ద్రష్ట దృశ్యయో చమత్సయం ఏంటంటే కళ తామసీకరే కానీ చేసే పని శాశ్వతమైన పని చేస్తుంది. శాశ్వతి సత్వతి అంటే పరబ్రహ్మ జ్ఞానానుభవ స్వరూపం శాశ్వతం. పరమాత్మ ఏమంటున్నాం మనకు ఇందులో ఏంటి అనర్దోపశమం సాక్షాత్.

భక్తి యోగం అధోక్షజే లోకస్య అజానతే విద్వాన్ చక్రే శాత్వత సంహితాం భాగవతానికి పేరేమిటి శాత్వత సంహితం శాత్వతులు అంటే వేదాంత పారమార్థిక జ్ఞానం ఉన్నవాళ్ళను శాశ్వతులు అంటారు. సతతం సతతం తపస్యంతియే శాశ్వతా సతతం తవంతియే తే శాశ్వతా సతతం తం వర్ధయంతియే తే శాశ్వతా. పరమాత్మను పెంచేవారు, వృద్ధి పొందించేవారు, కీర్తిని పరమాత్మను నిరంతరం తపస్సు చేసేవారు. నిరంతరం పరమాత్మను కీర్తించేవారు. అంటే పరమాత్మకు సంబంధించినటువంటి జ్ఞానాన్ని అంతటా ప్రబోధించే వారిని సాత్వతులు అంటాం. పారమార్థిక జ్ఞానవంతులు, పారమార్థిక జ్ఞాన ప్రబోధకులు, పారమార్థిక జ్ఞానం కోసం తపస్సు జపము చేసేవారు. వీరిని తాత్పతులు అంటారు. అంటే స్వామి అనంతుడు తామస మూర్తి అయిన. ఆయన చేసే పని నిరంతరం పారమార్థికమైనటువంటి జ్ఞానాన్ని ఉపదేశిస్తాడు. ఎందుకంటే ఈ భాగవత సాంప్రదాయంలో మనం మొదలు చెప్పుకున్నాం జ్ఞాపకం ఉంటుంది. శ్రీమన్నారాయణుడు. బ్రహ్మ, నారదుడు, వ్యాసుడు, సుఖయోగింద్రుడు, పరీక్షిత్తు, సూత మహర్షి ఈ వర్త. అలాగే శ్రీమన్నారాయణుడు, బ్రహ్మ, ఆదిశేషుడు ఆ వెనక్కి వస్తారు. వచ్చి మన పేరు ఏంటి మైత్రీయుడు, ఈ వర్తలో పరాశరుడు, పరాశరుడు, మైత్రీయుడు, దాని తర్వాత ఉద్భవుడు, ఇక దాని తర్వాత క్రమంగా ఈ వర్తలో వచ్చింది. రెండు సంప్రదాయాలు. కాబట్టి నాత్వత సమ్మితి అయినటువంటి భాగవతాన్ని ప్రచారం చేసే వర్గంలో వరుసలో వీరు ఉంటుంది, అనంతుడు ఉంటుంది. అనంత కూడా ఉండాలి. అందువల్ల శాశ్వతీయ ద్రష్టు దృశ్యయోహ సంకర్షణ సంకర్షణ అహం ఇత్యభిమాన రక్షణం యం సంకర్షణ విత్యాజక్షతే ఇది ద్రష్టు దృశ్యయోహ సంకర్షణం అహం దానికి ఆ పేరు ఎందుకు వచ్చిందంటే

సంకర్షణ అంటే సమ్యకు కర్షతి ఆకర్షించేవాడు వీటిని ద్రష్టు దృశ్యయో అదేమిటి ఇప్పుడు ఒక వస్తువు ఉంటుంది దృశ్యం చూడదగినది అలాగే చూసేవాడు అది చూడదగినది అని కానీ వీడు చూసేవాడని కానీ అలాగే వినదగినది వినేవాడు స్పృహించదగినది స్పృహించేవాడు అంటున్నామే ఈ తగినది అనే మాట ఎందుకు వస్తున్నది అంటే ఆ రెండిటికి పరస్పరం ఆకర్షణ ఉంది కాబట్టే ఒక రహస్యం ఏమిటంటే ఒక అందమైన వస్తువు ఎదురుగా ఉంటే దాన్ని తప్పకుండా చూడాలి అనే ఉత్సాహం, ఉత్సుకత, అభిలాష, కోరిక. ఎలా చూసేవాడికి ఉంటుందో నేను తప్పకుండా ఇతనితో చూడబడాలి అని దృశ్యానికి కూడా కోరిక ఉంటుంది. అది చేతనం కానీ అచేతనం కానీ చేతనం చేతనం రెండు అనే వాళ్ళు అంతే కదా ఇప్పుడు ఇద్దరు ఇద్దరు ఒక అమ్మాయి అబ్బాయి అనుకోండి అందమైన అమ్మాయిని చూడాలని అబ్బాయికి ఉంటుంది అందమైన అబ్బాయిని చూడాలని ఇది పర్వచంద్ర కదా ప్రియేషు సౌభాగ్య ఫలాహి చారుతా సౌందర్యం అంటే ఏమిటి ప్రియుడికి నచ్చితేనే సౌందర్యం ఎవరు ఎవరు మొహం చూడలేదు అనుకోండి ఎందుకు ఆ సౌందర్యం ఏం చేసుకోవాలి అబ్బా పూర్వచి రంభ అందగచ్చనండి కానీ ఆమె ఎవరు చూడరు ఎందుకు కాబట్టి అందమైన వస్తువు అది చేతనం కానీ అచేతనం కానీ ఇందులో ఇంకో పరమ రహస్యం ఏమిటంటే మనకు ఒక చిన్న సందేహం వస్తుంది. చేతనమైతే వారు నన్ను చూడాలి లేదా ఆమె నన్ను చూడాలి అనే భావం ఉండొచ్చు. కథమచేతనస్య ఆకరణ బుద్ధిహి అని కానీ అచేతనము కూడా జీవుడే కదా. మర్చిపోవద్దు. ఎలాగైతే మనము చైతన్యములం అనుకుంటున్నాము, జీవులం అంటున్నాము, జీవుడే చైతన్యం ఉన్నవాడిగా ఉంటాడు. చైతన్యము ఇప్పుడు బండ ఉంది చూడు కదా. ఇదిగో ఈ టేబులు, ఈ కుర్చీ ఇవన్నీ అన్నీ చైతన్యమే, అన్నీ జీవులే.

చైతన్యం లేదు అది వేరే సంగతి. చైతన్యం లేని ఆకారంలో సృష్టించబడడానికి కావరుగా సుకృత వారు చేశారన్నమాట. అంటే పాపం చేసుకున్నాడు అన్నమాట. మహాపాపి కాదు. కాబట్టి వాడికి చైతన్యం లేని ఆకారం వస్తుంది. చైతన్యం లేని ఆకారం వచ్చి కూడా చైతన్యం ఉన్న వారి కంటే ఎక్కువ అదృష్టం చేసుకున్న వాళ్ళు ఉంటారు. ఎలాగో ఓ శిల ఉంది, ఆ శిల మనం పరమాత్మ రూపాన్ని చెక్కి ఆరాధన ప్రతి చేసి ఆరాధన చేస్తున్నాం. ప్రతి ఏంటి అది అదృష్టమా లేదా? శిలనే అదే ఇంకో శిల ఉంది, కడప ఎక్కాన్ తొక్కుకుంటూ పోతాం. ఎంత దూరం వెళ్ళాలి? చైతన్యం ప్రధానం కాదు. పరమాత్మ ఏ రూపంలో కూడా తన దయను చూపించి మహానుభావుడిని చేయొచ్చు. అతను నిగ్రహం వస్తే ఎంత గొప్పవాడో నేలకొట్టొచ్చు. నిగ్రహం అదే. ఒక జీలను ఒక జీలను పరమాత్మం చేసి గుడిలోకి పెట్టి ఆరోఘం చేస్తాడు. ఇంకో జీలను వెనకేసి కొట్టి గడపలో పెడతాడు. ఒక ఒక మనిషిని పెద్దవాడిని అందరి దగ్గర అందరి పాదాలకు సేవ చేసేవాడుగా ఉంటాడు. ఇంకో వాళ్ళతో సేవలు అనుకుంటాడు. లోకే వరస్పతి మహస్పతి ఆ లోకే బృహస్పతి ఆ ఇంకేదో పతి బృహస్పతి దివస్పతి లోకే బృహస్పతి తారతన్యం అంటారు ఒకడు బృహస్పతి ఒకడు దివస్పతి అంటే ఇంద్రుడు ఈ రెండు అంటే వాడేమో శ్రీమంతుడు, వీడేమో శ్రీమంతుడికి శ్రీ ఇచ్చేవాడు. వీడు తక్కువేం కాదు. ఈ తారతమ్యం ఎలా వచ్చింది? అంబ స్వదీక్షణ సహస్ర కళాంశక అంశైని. నీ చూపులలో ఓ 10 రెట్లు 10 కడలు తక్కువ అయితే ఇప్పుడు పెరుగుతుంది. ఇంకా 100 కడలు తక్కువ అయితే పెరుగుతుంది. అది అమ్మకు దాస్తం తోటి కాబట్టి పరమాత్మ అనే వ్యక్తి స్వామి మనము చేసినటువంటి సుకృత దుష్కృతములకు తగిన ఫలితాన్ని ఎలాంటి పక్షపాతం లేకుండా అందిస్తాడు. వైషమ్య వైషమ్య నైర్గుణ్యయో మనకు బ్రహ్మసూత్రం. పరమాత్మ కొందరిని దేవతాలుగా, కొందరిని రాక్షసులుగా, కొందరిని బండలుగా సూచిస్తున్నాడు. ఆయనకు పక్షపాతమా?

కదా ఇప్పుడు డైరీ లేదా కొందరినీ రాత్రి చేస్తున్నాడు, రక్తం తాగే వారిని కొందరు చేస్తున్నాడు, పాలు కూడా తాగని వారిని కూడా చేస్తున్నాడు. మరి పట్టిపాదం కాదా అంటే మాకు సంబంధమే లేదంట. నేను తాతు పెట్టుకొని కూర్చున్నాను. ఇందులో అందులో వేయండి తూచి మీకు ఇచ్చేస్తాను. నువ్వు శుభ్రతం చేసుకున్నావు, పుణ్యాత్మ వల్ల మంచి అని వస్తుంది. పాపం చేసుకున్నావు, క్రిమి తిరగం ఉంటుంది. నేను ఎక్కడ సాక్షి, నా తప్పు లేకుండా చెప్తాను. ఇదం గురు ఇదం మా గురు. విన్నావు మంచి జన్మిస్తావు. ధిక్కరించావు. ఆసుదీప్యవయోనిషు శుభామ్యః అజస్త్రమశుభం ఆసుదీప్యవయోనిషు. కాబట్టి అచేతనమైనంత మాత్రాన ఎందుకు పనికిరానిది నికృష్టం అని భావించకండి, అది అచేతనమైనా సచేతనమైనా చూడబడే వారికి కూడా. చూసేవారు తమను బాగా చూడాలి, నన్ను చాలామంది చూడాలి, నన్ను చాలామంది మెచ్చుకోవాలి, నా సేవ ఉపయోగించుకోవాలి. నేను నాకు చైతన్యం లేదు, చైతన్యం ఉన్నవారికి మనం సన్నిహితులమైతే కనీసం వచ్చే జములో అయినా మనకు చైతన్యం లభించవచ్చు. చెప్పాం కదా భగవద్రాముల చరిత్రలో బ్రహ్మరాక్షసులు కూడా ఉన్నారు. వీడేమో బ్రాహ్మణుడు అయ్యాడు, ఎలా అయ్యాడు అంటే ఒక భాగవతోత్తముడు పెరుమాళ్ళ అడవిపు చేసి సాపాడు చేసి తడిగా పుట్ట మీద పారేస్తే అక్కడ ఉన్న తొండ ఆ మెత్తుకోడు చింది. బ్రాహ్మణుడు అదే బ్రాహ్మణుని యొక్క ధనాన్ని అపహరిస్తే వీడు బ్రహ్మరాజ్యం కాబట్టి పరమాత్మ తలుచుకుంటే ఏదైనా దేనికైనా ద్వారం అవుతుంది మనం అయ్యో నా నీ పని చేయాలన్నా అదే నీకు సంప్రాగ్యం ఇస్తుంది. నైత్యం అస్పురిత్యం పనిలో లేదు పరమాత్మ సంకల్పంలో ఉంది.

అతి చిన్నది గొప్పది కావచ్చు, మహా గొప్పది ఎదురు పనిలాగా ఉండకపోవచ్చు, అందుకే నిరంతరం మనం ప్రార్థించవలసినది పరమాత్మ కృప. పరమాత్మ కటాక్ష అందుకే ద్రష్టు దృశ్యయోః అంటున్నారు. ద్రష్టు దృశ్యయోహో సంచలనమహం అంటే నేను దానిని ఆకర్షించుకుంటున్నాను అని ద్రష్ట, నేను ద్రష్టను ఆకర్షించుచున్నాను అని దృశ్యం. ఈ రెండు అహం అహం సంకర్షణమా? అసలు సమాచారం ఏంటంటే అహంత అభిమానం ఉన్నప్పుడే ఇది సంభవిస్తుంది. నేను అనుకుంటేనే వాడు నన్ను చూడాలి. కదా మనం కూడా నేను అనేటువంటి భావ మనలో ఉంటేనే నేను ఆ సౌందర్యాన్ని చూడాలి. అసలు నేనే లేదు. ఏం చూస్తాడో ఏం చేయడమో. కాబట్టి అహం అనేది సంకర్షణ, అందుకే సంకర్షణ సంకర్షణ నుండి అధిష్టానం ఏమిటి? అహంకారం శంకరుడు కానీ సంకర్షణుడు కానీ అభిమాన దేవత. మన అంటే అహం కాదు. వాడు ఇలా సంకర్షణం అహం అహం సంకర్షణం అహం సంకర్షణం అని అనుకుంటున్నాడు కాబట్టి అదే చెప్తున్నాడు ఇత్యభిమాన లక్షణం యం సంకర్షణమితి ఆచర్షతే ఇది అభిమాన లక్షణము. ఈ అహంత అభిమానం. అభిమానం అంటే అహంత నేను నేను అహం. ఈ దీని సంకటని అంటారు. యత్యేదం క్షితి మండలం భగవతః అనంత మూర్తేన సహసర చృతః ఏకస్మిన్నేవ తీర్షణిం ధృయమానం. సిద్ధార్థైవ లక్ష్యతే ఏ మహానుభావుడు అంటే శేషుడు అనంతుడు అతని వేయి శిరస్సులలో ఏదో ఒక శిరస్సులోని ఏదో ఒక కోణములో ఓ మారుమూలకు ఇంత పెద్ద భూమండలము ఒక ఆవగింజలా భాసిస్తుంది. సిద్ధార్థ ఐవ లక్ష్మి 14 లోకాలు. అనంత ఒక బ్రహ్మాండం అంటాం కదా ఇలాంటి బ్రహ్మాండం అంతా ఇంత పెద్ద బ్రహ్మాండము ఈ సంకర్షణుడి యొక్క వెయ్యి శిరస్సులలోని. ఏదో ఒక చిరస్సులోని ఏదో ఒక కోణంలో ఆవగింజ రాపాతిస్తుంది. అదే వాస్తవం అన్నమాట. సిద్ధార్థ ఐవ దక్ష్యతే యత్యహవా ఇదం కాలేన ఉపసంధిగీచతః అమరస వెలచిత రుచిర భ్రమద్భోవంతరేన సంకర్షణో నామ రుద్రః

ఏకాదశ వ్యూహః ఈ మహానుభావుడే ప్రళయకాలంలో లోకాలను సంహరించదలుచుకున్నవాడై అమర్శ విరచిత కోపంతోటి ఒకసారి కన్నుబొమ్మలు ముడేస్తాడు. అలా వచ్చిన తర్వాత భ్రమత్ భ్రభోనంతరేన రెండు బొమ్మలు తిరుగుతుంటే వాటి మధ్య నుంచి సంకర్జనో నామ రుద్రః ఒక రుద్రుడు పుడతాడు. ఆ పుడతాడు ఎలా పుడతాడు వాడు ఎలా ఏకాదశ వ్యూహః 11 రూపాలలో పుట్టి అతను త్రియక్షః త్రిశికం మూడు కన్నులు మూడు శిఖలు అలాగే త్రిశూలం ఉత్తంబయన్ తన త్రిశూలాన్ని తిప్పుతూ పైకి రేపుతూ ఉదతిస్తాడు లేస్తాడు. అర్థమైందా? ఆదిశేషుడు ప్రళయకాలంలో తన తన కనుబొమ్మలు ముడి వేస్తే, ఆ ముడి మధ్య నుంచి రుద్రుడు పుడుతున్నాడు. తను ఏకాదశాత్పకంగా త్రిశూలం తీసుకొని త్రిశికుడై అవతరిస్తున్నాడు. యత్య ఆంఘి కమల యుగల అరుణ విశత నక మణి చండ మండలేషు అహిపతయః సహసాత్పతర్షభైహి ఏకాంత భక్తి యోగేన ఆనమంతః ఈ మహానుభావుని యొక్క పాదపద్మముల యొక్క అరుణనిశిత లేచగా ఎర్రగా ఉన్నటువంటి నఖమణి గోరుల అనేటువంటి మణుల యొక్క సమూహంతో అహిపతయః ఇతర సర్పములు అలాగే సాత్వదర్శప పరమ పరమాత్మ యొక్క భక్తులు వీరంతా ఏకాంత భక్తి యోగం తోటి నమస్కారం చేస్తూ స్వవదనాని పరిస్పర కుండల ప్రభా మండిత గండత్వ దాని అతి మనోహరాని సౌజత మనసహాకలు విలోకయంతి. వీరందరూ కలిసి అధిపతులు, శరాధిపతులు, భక్తులు అలాగే అకి అలాగే వారి యొక్క పత్నులు వీరందరూ కలిసి ఈ పరమాత్మ యొక్క పాదపత్మములను నిరంతరం సేవిస్తూ అక్కడే ఉండి. పరమాత్మ పాద స్పర్శతో కలిగిన ఆనందంతో వికసించ తమ ముఖాలను ఎదుటి వారి ముఖాలతో పోల్చుకుంటూ వారి ముఖాలను చూసుకుంటూ పరమాత్మ వారిని మమ్ములను సమానముగానే

అనుగ్రహించాడు అని ఆనందం పొందుతారు, చూశావా మన నాటి పరమాత్మాన్ని అనుగ్రహించాడు అని అక్కడ చెప్పబోతే వాడు మహా ఉత్సాహంగానే ఉన్నాడు. నీకేమైతది నన్ను అనుగ్రహించాడు, మాటలే ఉండవు ఒక చూస్తాడు. ఎందుకు యజమాని అనుగ్రహం పొందిన వాని మొఖము నిగ్రహం పొందిన మొఖము ఒకటి ఉంటుంది కదా గుర్తుపట్టకు లేదు అందువల్ల వీడేదో శివాణి పెట్టినట్టు ఉంది మొఖం మార్చాను అంటాం అదే యజమాని అందోషిస్తే మొఖం విప్పాకుతుంది. పరస్పరం వికసించిన తమ ముఖములను చమత్కారంగా గమనించాలి. ఒకరి ముఖాలను ఒకరికి చూపుకుంటూ పరమాత్మ అనుగ్రహాన్ని సూచిస్తున్నారు. విలోకయంతి యత్తైవహి నాగరాజ కుమారియాః ఆశిసాశాసానాః ఇక నాగరాజ కుమారులు కుమారులు అంటే పుత్రికలు ఈ ఈ మహానుభావుని యొక్క ఆశీర్వాదాన్ని కోరుతూ చారువంగ వలయ వెరజిత విశత విపుల ధవళ శుభగ రుచిర భుజ భుజ రజత స్తంభేషు అగరు చందన కుంకుమ పంకాగులేపేన అవలింపమానా అంటే పరమాత్మ యొక్క ఆవేశను యొక్క భుజముల యందు సుగంధమైనటువంటి చందనాన్ని అనులేపనం చేస్తూ మీరు ఆ అభిమలిత నియన ఉన్మలిత హృదయ మకరధ్వజ ఆవేశ విచిర లలిత స్మితాః కరుణులాగ మద ముదిత మద విఘూర్ణిత అరుణ కరుణావలోకన నయనవదనాల విందం సౌరీడంకిల విలోకయంతి ఆదిశేషుడికి ఈ నాగ కుమారులు గంధము సుగంధ వేలాలన్నీ రాస్తూ ఉంటారు భుజాలకు వారికి రాస్తూ ఉంటారు ఇలా. తన ప్రియుని యొక్క శరీర స్పర్శ వలన కలిగినటువంటి మన్మధ వికాసముతో, కాస్త వికాసముతో, కాస్త చిరునవ్వుతో, కాస్త సిగ్గుతో అతని ముఖాన్ని సంతోషంగా చూస్తుంటారు. పరమాత్మలో కూడా ఆధీన్యులలో కూడా ఇలాంటి హావభావాలను గమనించి వీరు మరింత వీరు అవనతవదలులై ఉంటారు అని చెప్తున్నాడు. సౌరీడంకిల విలోగయంతి సయేవ భగవాన్ అనంతః అనంత గుణార్ణవః ఈ మహానుభావుడి గుణములకు అంతము లేదు కాబట్టి ఇతని బలమునకు కూడా అంతం లేదు కాబట్టి ఇతన్ని ఏమంటారు అనంతుడు అంటున్నారు.

అనంత విజ్ఞాన బలైక ధామని అంటాం మనం ప్రదనమన్ గుణార్ణవ ఆదిదేవః ఉపసంవృత అమర్త రోరవేగః లోకానాం స్వస్థయ ఆస్తే ఎందుకు ఈ నాగ కుమారులు కుమారీమణులు పుత్తి కాదమ్మా ఈ నాగపుత్రికలు ఆదిశేణునికి ఈ రకమైన సేవ చేసి అతనిలో కూడా మన్మధ వికారాన్ని ఎందుకు కలిగిస్తారు అంటే ప్రధానం మన్మధ వికారం కాదు. అతనికి ఉన్న కోపాన్ని తగ్గించడానికి. అతను కోపంగా ఉన్నాడు అనుకోండి ప్రయోగం ఇప్పుడే వస్తుంది. అన్ని లోకాలు బాగుండాలి స్వస్థ శుభం కలగాలి శ్రేయస్సు కలగాలి కాబట్టి శ్రేయస్సు కలగాలంటే ఆ మహానుభావుని యొక్క అనుగ్రహావలోకనం ఉండాలి. అనుగ్రహం ఉండాలంటే విగ్రహం పోవాలి, మరి విగ్రహం పోవాలంటే ఎవరు పోగొట్టాలి? ఒక్క భార్యలకే సాధ్యం, అందుకని ప్రియువాళ్ళు అతనిలో కావాలనే మన్మధ వికారాన్ని కలిగించి. అంతవరకు ఉన్నటువంటి కోపాన్ని తొలగించి లోకములు చల్లగా ఉండటానికి కావలసిన అనుగ్రహ దుష్టులను ప్రసరింప చేయిస్తారు అన్నమాట. ఆనందిస్తాయి కదా వదమృత అమర్త దోషవేగః లోకానాం స్వస్తయే ఆస్తి ధ్యాయమానః సురాసుర ఉరగ సిద్ధ గంధర్వ విద్యాధర మునిగణైహి ఈ మహానుభావుడు దేవా దానవా యక్షా రాక్షసా గంధర్వా సింధరా సింపురుషాదులతోటి నిరంతరం సేవించబడుతూ అనవరిత మదముదిత వికృత విక్వల లోచనః నిరంతరము మదముతోటి కదా పాములకి ఏముంటుంది ఎక్కువ ఎప్పుడు మదమే ఉంటుంది ఆ మదమే సుగంధం. సర్పం వస్తున్నది అంటే కొంచెం జాగ్రత్తగా మనం పరిశీలిస్తే సర్పం యొక్క వాసన మనకు వచ్చేస్తుంది. దగ్గర ఎక్కడో సర్పం ఉంటుంది అనుకుంటాం. అది ఏం వాసన అంటే మాదం యొక్క వాసన. నిరంతరము ఆ మదము తోటి నేత్రములు ఎర్రగా ఉంటాయి. సులలిత ముఖరికామృతేనాపి ఆప్యాయమానః స్వపాద్రద విభుద యూధం. యుథపతీనాం పతీన్ అపరిమ్రాన రాగాన్ రాగాన్ అవతులసికా మోద మదధ్వ ఆసవేనా ఈ మహానుభావుడు సులలిత ముఖరికామృతేనాప్యాయమానః

దాని యొక్క విగ్రహం పోయి అనుగ్రహం కలిగి అనుగ్రహముతో కూడుకున్నటువంటి చిరునవ్వులు కటాక్షమైనటువంటి చూపులతోటి సంతృప్తి పరచబడుతూ స్వపా ఎవరిని స్వపార్వత విభుద యూధపతి వారిని తన చుట్టుపక్కల ఉండి తనకు అన్ని రకముల సేవలు చేసేటువంటి తమ సేవకులను చల్లని చూపుతో సంతృప్తి పరుస్తూ పరిమ్రాణ రాగ నవ తులసికా మోద మధ్వాసవేణాం ఏమంటున్నాడో చూడండి. అపరిమళాన రాగ ఏ మాత్రము వాడని ప్రేమ అనేటువంటి ప్రేమ గల అప్పుడే ఉదయించిన అంకురించిన. తులసి ఆ తులసి యొక్క రసము యొక్క ఆనందము యొక్క మధువు అంటే తులసి రసాన్ని నిరంతరం పానం చేస్తూ అలా మాధ్యన్ మధుకర వృత మధుర గీత స్త్రీయం తులసి యొక్క సుగంధం మీద ఆశతో తుమ్మెదలు వచ్చి వాటి దుక్కు తిరుగుతున్నాయి. అలాంటి తుమ్మెదలతోటి వైజయంతీం స్వామి వనమాలాం ఎక్కడిది ఇది? ఆదిశేషుడు తాను ధరించినటువంటి వనమాల ఉంది కదా అది అంతా ఒకటే స్వామి కదా ఆ వనమాల యొక్క సౌగంధ్యాన్ని చూచి మకరందాన్ని ఆస్వాదించడానికి తుమ్మిడిలన్నీ వస్తుంటాయి. నిరంతరము తుమ్మిడిల చేత సేవించబడుతున్న అతి పరిమళవంతమైన తులసి ఇతర పుషముల యొక్క సమూహము చేత ఏర్పరచబడిన వనమాలను ధరించినవాడు అని అర్థం. అసలు మెడలో వనమాల ఉంది. వనమాల అంటే ఏమిటి అర్థం? అనంతమైనటువంటి పుష్పం యొక్క సంచయం. 16 రకాల పుష్పాలను వేసి కూర్చి కుట్టి కుట్టితే వనమాల. వనమాల షోడశ తమామ అని శాస్త్రం కొందరు మహానుభావులు అదే వైశాంగులు అని 21 అంటారు. 21 21 పూలు అంటారు వైశాంగులు. వనమాలకు 21 రకం పూలు కావాలని వాళ్ళని అంటారు. పాంచరాత్రం అధహారే సో అన్ని షోడశే పాంచరాత్రం మనం. షోడశ క్రమములు షోడశ అధికారం షోడశ ప్రక్రియ. అంత పదహారు పదహారు పదహారు కాబట్టి షోడశం ఉండాలి పదహారు రకాల పూలతో వేచి కూర్చున్న మాలను వనమాల అంటారు ఆ వనమాల కలవాడిని ఏమంటాం

వనమాలీ గడీ చాంగీ చంకీ చక్రీ చనంజకే శ్రీమాన్ నారాయణో విష్ణుడు వాసుదేవోభి రక్షతు ఎందుకు వనమాలీ మరి వనమాల కలవాడు వనమాలీ ఇలా మధుక రగురస మధుక రగురసం భోజయంతిం స్వాంబరమాలాం నీలవాసా ఇతని వస్త్రం ఏమిటి? ఇతను నీలాంబరుడు. పరమాత్మ పీతాంబరుడు. ఆయన శేషుడు నీలాంబరుడు ఎందుకు తామసుడు కదా. నల్లని వస్త్రం ఎవరు కట్టుకోవాలి? తామసులు కట్టుకోవాలి. తమోగుణ సంపందులు నల్లని వస్త్రం కట్టిస్తారు. అందుకే ఈ మహానుభావుడు నీల వస్త్రుడై నీలవాస ఏక కుండలః దీని కుండలం ఒకటే ఉంటుంది రెండు ఉండవు. ఇప్పుడు ఇదిగో తెలుసా అర్థమైందా? ఒక చెవ్వు ఒక కన్ను ఉంటాయి అంటే కన్ను అన్న చెవ్వు అన్న కదా. చూసినప్పుడు వినలేడు విన్నప్పుడు చూడలేడు. కాబట్టి ఒకటే చెవ్వు ఒకటే కన్ను ఒక చెవ్వుకి ఎన్ని కుండలు ఉంటాయి? రెండు పెట్టుకోలేదు కదా అందుకే స్వామి ఏక కుండ ఏక ఏక అన్న ద్వాలేక కుండర అని నాక్కారు. అడుగుతున్నా చెవ్వే ఒకటి రెండు మూడు లాగా పెట్టుకున్నాడయ్యా. కానీ ఎవరు రెండు కుండ ఒక్క కుండ పెట్టుకున్నాడని రెండు కుండ ఒక్క కుండ పెట్టుకుంటే ఏమవుతది? అక్కడ ఒక చెవు ఉంది మరి మీకు కూడా అర్థం ఉంది నీకు రెండు చెవులు ఉన్నాయి నీకేం అర్థం లేదు ఒక్క కుండ ఒక్క కుండ ఉంది. అలా ఏక కుండలః హలకకుని కృతసుభగ సుందర భుజః నాగరి రోకరి ఈ రెండిటినీ భుజం మీద ఆయుధాలుగా పెట్టుకొని ఉండేటువంటి సుందర అందుకే ఆ అంశా కదా ఆయనే అయిపోతాయి. స్వామి శ్రీమన్నారాయణ దేవతారం వచ్చినా శంఖ చక్రం మానదు. ఆశీర్వాడి ఏ అవతారాలు మారినా లోకరి గాని నా దేవి మానదు. ఎందుకంటే పచ్చి అసలైన రైతు బలరాముడు. అయ్యా అర్ధమైందా? నాగరి లోకం ఎందుకు? అర్ధమైందా రైతు? అవును. నాగరితో దున్ని పండించిన ధాన్యాన్ని లోకరితో దంచి బియ్యం తయారు చేసి కొనుక్కుంటాం అన్నమాట. అత్తి రైతు రైతుల ప్రతి నుంచి భరరాముడు వాళ్ళు మనకు చెప్పారు ఈ భరరాము వొచ్చం అనేవాళ్ళు ఇప్పుడు వాళ్ళు మీకు వొచ్చం అని అంటున్నారు వాళ్ళు అవును

వాళ్ళు ఎవరన్నా వాల్మీకులు వాల్మీకులు అని ఆ కాదు ఇంకెవరు ఆ మత్స్య సత్యవతి ఏమంటారు గెత్తవాని పేరు పిచ్చారు సత్యవతి పుత్రులు ఆ వాళ్ళు వాళ్ళు పేరు పుత్రులు దేవి కాయ పేరు ఉంది కదా మాత్రం. మత్య శాపకారులు, మత్య శాపకారులు, మత్య శాపకారులు అదే వాళ్ళకి గంగపుత్రులు, గంగపుత్రులు ఒకటి ఇంకేదో ఉంది రెండు రకాలు ఉంటాయి. అలా మనం ఈ మాట చెప్తే రైతులందరూ బలరాముని పిలుకొని బలరాముని మోసం అనేస్తారు, ప్రచారం చేస్తే మంచిది కదా బలరాముని పిలుకుంటూ భక్తి ఉంటుంది. అది కొద్దమని ఇక కాంచనీ కుదర భుజః భగవాన్ మాగేంద్ర వా ఏంటది వారణేంద్ర ఇవ కాంచనీ కక్షాం ఉదార వీరః అభిభర్తి మహానుభావుడు వారణేంద్ర ఇవ ఏనుగు వలె ఈ వనమాలను, ఈ ఆభరణాలను అలా కాంచనీం కష్ణాం బంగారు గొలుసును ఉదార లీల విభక్తి. విలాసంగా ఒక గుడి చేసుకున్నారు. మెళ్ళో గుడి చేసుకున్నాడు. వనమాల ఉంది. అలాగే ఒక రోకరి నాగయ్య ఉంది. నీలాంబరుడు, ఏకకుండలుడు, మదఘూర్ణితలోచనుడు సెట్ చేస్తున్నాడు అన్నారు. అవును. జాగ్రత్తగా ఈ చెట్టు ప్రకారం చిత్రిస్తే బల రావు అంటే ఆదిత్యేట్యూడు తయారవుతాడు. అవును. ఆ దానికి అతనికి చెప్తా నమస్కారం అండి. ఈ ఆదిత్యేట్యూడికే పడగ తీసేసి తలకాయ చెల్లు పెట్టామనుకోని బల రావు అంటాడు. సింపుల్. బలరావణుడు కనుక్కాయ తీసేసినేమో ఆయన వేడేసాడు. ఆ చేసి పడా తీసేసినేమో బలరావణుడు వేసేసాడు. వాళ్ళిద్దరు సంకటమే. ఇలా కష్టా ఉదార వీరాభివర్తి ఏష ఏవం అనుశ్రుతః ధ్యాయమానః ముముక్షునాం ఇలాంటి మహానుభావుని యొక్క స్వరూపాన్ని. ఇలా విని విన్న దాన్ని ధ్యానం చేస్తే ముముక్షానాం అనాది కాల కర్మ వాసనా గృహిత దలితం అవిద్యామయం హృదయ గ్రంథి. అనాదిగా కాలము యొక్క కర్మవాసన చేపట్టినటువంటి అవిద్యా గ్రంథం ఉంటుందే ఇలాంటి అవిద్యా గ్రంథము హృదయ గ్రంథిని హృదయ గ్రంథి ఎలాంటిదది సత్వ రజః తమః

అలా తోడుపోయినటువంటి అంతర్ హృదయం గత ఆచు నిర్భిరక్తి హృదయంలో ఉండేటువంటి గ్రంథిని ఈ పరమాత్మ యొక్క ఆరాధన తొలగిస్తుంది, వేదిస్తుంది. అదే విద్యతే హృదయ గ్రంథి సిజ్యంతే సర్వ సంశయ అని చెప్పుకుంటాం కదా. అలా స్వయంభువః. నిమి సత్యానుభావాన్ భగవాన్ స్వాయంభువ నారదః సహసంభురుణ సభాయాం బ్రహ్మణః సంశ్లోకయా మాతా. ఇలాంటి మహానుభావుడైనటువంటి ఆదిశేషుడు అంటే సంకర్షణుడు. కదా ఈ సంకర్షణుడి యొక్క ప్రభావాన్ని బ్రహ్మలోక సభలో నారదుడు నిరంతరము కీర్తిస్తున్నాడు. ఇలా ఇలా కీర్తిస్తూ ఉన్నాడు ఇలా అంటే ఒక శ్లోకం చెప్పాలి ఏమో అంటాడు అది ఆ స్థాయిలో అర్థం కావాలి ఒకటి స్తోత్రం నుంచి ఏదో ఏదో అనుకుంటాం మనం అలా కాకుండా. సంస్లోగయామాస ఉత్పత్తి స్థితి లయవేదవః అస్య కల్పాః సత్వాధ్యాః ప్రభృతి గుణాః యదీక్షయాసన్ సృష్టి, స్థితి, లయములు. రజస్సు, తమస్సు, సత్వం. అంతే కదా? సృష్టి అంటే రజస్సు, పారమ అంటే సాత్వికం. అదే ఇంజల్ అంటే తామసం, సంహారం అంటే తామసము. సృష్టి అంటే రాజకము, పాలన అంటే తత్వి. అలా ఉత్పత్తి జలయ హేతవః అస్య కల్పాః. ఈ 3 నిరంతరం జరిగేటువంటి ఇతని కల్పములు బ్రహ్మ కల్పములు అంటాం కదా ఇతని యొక్క ఆయుష్య గణం అన్నమాట ఈ కల్పములు ఇవేమిటి సత్వాద్యః ప్రకృతి గుణాః అంతే కదా ప్రకృతి యొక్క గుణములే తత్వాది ఇవన్నీ కూడా ఏమిటి యదీక్షయా సత్ ప్రకృతిలో తత్వాది గుణములు కానీ తత్వాది గుణములతో స్తుచి దయములు కానీ దానంత లవ్య అయితాయా ఎలా అయితాయి పరమాత్మ యొక్క కటాక్షం సంకల్పం ఉంటే అతను బహుశ్యాం ప్రజాయేయ అనుకోలేదు అనుకోండి మనం ఇంకా స్వామి ఉదరంలోనే పడుకొని కాస్త ఆనందంగా ఉండేవాళ్ళం కానీ ఆనందంగా ఎట్లా ఉంటాం

మన కర్మను అభ్యర్థించుందాం, అందుకు పోండిరా బాబు. శాస్త్రం ఏమిటంటే తండ్రి బాగా డబ్బు ఇచ్చాడు అంటే అర్థం ఏమిటి కొడుకును? తోమరి కోతి చేస్తున్నాడు అన్నమాట. అలాగే పరమాత్మ బాగా మనకు సుఖం ఇచ్చాడు అనుకోండి. ఏమర్థం? అహంకారాన్ని, మదాన్ని బాగా పెంచుతున్నాడు అని అర్థం. అందుకే ఒక పక్క ఎప్పుడు కాస్త సక్కాల యొక్క పరిచయం ఉంటేనే స్వామి ఎట్లా కాపాడుతారు స్వామి ఎట్లా కాపాడుతారు స్వామి ఎట్లా కాపాడుతారు మన ద్వారా అనుకుంటారు. అందుకే స్వామి అప్పుడప్పుడు నీక్ష లాగా ఓ ప్రాబ్లం ఏం చేస్తాడు అయ్యో రామ అంటాం అది జ్ఞాపకం వచ్చానా ఏం చేస్తున్నా అని చెప్తారంట అదన్నా విచారం. సకృతి గుణా యదీక్షయాతం ఏ పరమాత్మ యొక్క తతాక్షం తోటే తత్వాది గుణములు కానీ స్థిత్యాది కర్మలు కానీ జరుగుతాయి. యద్రూపం త్రూవం అకృతం యదేకమాత్మన్ నానాధాత్ తదము తదముఖ వేద సత్యవత్మా. పరమాత్మ రూపం ఉంది సంకారం ఇది యద్రూపం ధృవం అంటే నాశము ఇది వికారము ఇది అలాగే అకృతం సృష్టి కూడా లేనిది తట్టుగా లేదు కదా పరమాత్మ ఎలా ఉన్నాడో ఏం చెప్తాం అది అకృతం. మనకి మార్పు లేదు, సృష్టి లేదు, ఇది ఏవనేది కాదు. ఆ ఆ అదే. ధ్రువం అకృతం యదేకమాత్మన్నానాధాత్కళము అవేతస్య వర్త్మాన్. ఒకడుగా ఉన్న పరమాత్మే తన సంకలపముతో ఇన్ని కోట్ల కోట్ల జీవుల యొక్క రూపాలు సధించి ఉంటే ఇప్పుడు ఈ కోట్ల రూపాల్లో అసలు ఒరిజినల్ ఎక్కడ ఉంది చెప్పాలి అన్నీ డూప్లికేట్ మే అది ఒరిజినల్ ఎక్కడ పడుకోవాలండి పరమాత్మను పట్టుకోవాలంటే పరమాత్మ సంకల్పం తోటే మనకు భక్తి జ్ఞాన వైరాగ్యాలు కలగాలి. అందువల్ల అతను మూడు రూపాయలు చేశాడు, అతను ఏదో మార్పులు చేశాడు, ఇది డ్యూప్లికేట్ ఒజినాల్ కాదు, ఇలాంటి మాటలు మాట్లాడకూడదు. పరమాత్మలో అంతా డ్యూప్లికేట్ అంతా వచ్చిందిలే ఆయనకి, అసలు ఆయన వచ్చిన ఆయన ఒక్కడే, మనం ఎలా వస్తే అబ్బా ఎప్పుడు డ్యూప్లికేట్ వేసాం కానీ అతను కాదు. అందుకే ఆ స్వరూపాన్ని తెలుసుకొని అలాంటి వాడు ఒక్కడుగా తానే ఉన్నాడు, ప్రపంచవంతంగా తానే మారాడు. ఇప్పుడు ఒకడు స్వామి ఉందామా ఇందరు స్వామి ఉందామా?

మనకేం అర్థం అదే అంటున్నాం ఇలా ఉన్నవాడిని అల్పబుద్ధుడమైన మనము ఎలా తెలుసుకోగలము ఆనాశాత్ కదమోహ వేద సత్య వర్త్మ ఆ పరమాత్మ యొక్క మార్గాన్ని మనమేలా తెలుసుకుంటాము? మూర్తిం నః పురుకుపయా బభార తత్వం సంశుద్ధం సదసరితం విపాతి యత్రా మూర్తిహి మూర్తిం నః పురుకుపయా బభార తత్వం. ఈ మహానుభావుడు గొప్ప దయతోటి మనకు శరీరాన్ని ఇచ్చాడు. మనం చూడటానికి అతను శరీరాన్ని ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు. కదా గమనించండి. శరీరం మనకు లేకున్నా ఆకారం స్వామికి లేకున్నా శుద్ధి చేతి ఏం లాభం అండి? ఇప్పుడే కదా శుద్ధి శరీరం మనము స్వామికి చూడబడాలి. మరి స్వామి మనల్ని చూడాలి. చూడలేదు వెళ్లి ప్రార్థించి అడుక్కోవాలి కదా. నాకు రాసి ఏం లేకుంటే ఏం రాసిస్తావ్? కాబట్టి రూపం ఉంది చెప్తున్నాను. అందులో ఆ సంశోధి. మూర్తిమ్ నః పురుదుపయా వ్యపార సత్వం సంశుద్ధం ప్రదృశ్యతం విభాతి యత్రా ఈ స్వరూపము సిద్ధము అంటే మనం ఏదో ప్రయత్నంతోటి స్వామికి మెలుకుద అవసరం లేదు పరమాత్మ. సత్యకామః సత్య సంకల్పః ఒక్క నీళ్లే ఉంటాడు స్వామి. అందువల్ల పరమాత్మే పరమాత్మకే ఇవన్నీ ఏర్పరిచాడు అని చెప్పుకుంటే. పరమ వేదాంతంలో పొసగుతుందేమో కానీ లోక ముందు మనం ఉన్నామే ఎలా జరుగుతుందండి? ఆ మహానుభావుడే వచ్చాడు, ఆ మహానుభావుడు ఎంత చూశాడు, మళ్ళీ ఆ మహానుభావుడే వెళ్ళాడు మనకేం అర్థం లేదు. మనకు స్వరూప జ్ఞానం కావాలి కదా దాని కోసం సముద్ధం తదర్చితం విపాతి యత్ర ఎల్లీనా మృగపతి ఆదదే అనవజ్ఞామాదాతుం స్వజనం మనాంసి ఉదారయున్యః ఈ మహానుభావుడే తన యొక్క దివ్యమైనటువంటి లీలలతోటి మృగపతిహి ఆదదే అనవజ్యామాదాతుం స్వజనమనాంతి ఉదాడ వీరః

పరమాత్ముల దివ్యమైనటువంటి కృప చేత సకల చరాచర జీవరాసులకు కావలసినటువంటి ఆహారాన్ని, విహారాన్ని, వసతిని స్వామి కల్పించాడు. స్వామి ఇచ్చాడు. కానీ ఆ ఇంట్లో చేరిన మనం ఏమంటున్నాం? వీళ్ళు ఎవరిది? ఆది అంటున్నారు. పరమాత్మ ఇచ్చాడు అంటున్నారు. అంటే భగవంతుని కృపతో మనకు లభించిన విషయాన్ని లభించక ముందు మాత్రమే జ్ఞాపకం ఉంటుంది వాడే ఇచ్చేవాడు అంటారు. ఇప్పటిదాకా ఇచ్చేవాడు. ఆ వస్తువు వచ్చేసింది నాదే, అబ్బే నాకు ఎవరూ ఇయ్యలేదు నేను కనబడి సంపాదించుకున్నాను 0. సముద్ర సముద్ర సంభాతి యత్ర యలీలాం మృగపతిహి ఆదదే అనవజ్యామాదాతుం స్వజనమనాంతి ఉదారవీర్యః ఈ మహానుభావుడే ఇలా ఉంటే కూడా కొంతకాలం ఒక పెద్ద సింహాన్ని చూశాడు. అందరూ పారిపోతున్నారు. భయపడతారా అంటున్నారు. తప్పుతుందేమో అని. ఈ జన్మ కంటే ఆ జన్మ బాగున్నట్టు ఉంది అనుకోని నాలుగు క్షణాలు ఈయన కూడా సింహంలో చేరాడు. అంటే సింహాకారాన్ని పొందాడు. నరసింహుడు. కేటికి కారణం? అతని యొక్క ఉగ్రత, అతని తేజస్సు. అతని కాంతి ఇవన్నీ చూస్తే అందరూ వెనకడుగు వేస్తారు, ఎవడు దగ్గర రాదు, ఏం అడగడు, బాధకుంటుంది అని ఉన్నాడు అంటాడు. ఎన్నామ శృతం అనుకీర్తయేత్ అకస్మాత్ ఆస్తోవా యదివా పదితః ప్రారంభనాద్వా ఇలాంటి పరమ కార్మికుడైనటువంటి పరమాత్మ యొక్క లీలలను మనము నిరంతరం గానం చేస్తూనే ఉండాలి. ఎందుకు చేయాలి చెప్తున్నాడు చూడండి. శృతమణుకీర్తయేదకత్మాతార్కోవా యదివా పతితః ప్రరంభనద్వా. వాడు రోగాస్తుడు కానీ, కామాస్తుడు కానీ, కలహాస్తుడు కానీ. ముగ్గురే ఉంటారు మొత్తం స్వామి యాదవి చెప్తారు మొత్తం ముందే కేటగిరీ తకిని అని ఏదో పేరు చెప్పుకుంటారు తింటాం అంట చెప్పుకుంటాం తింటాం అంట చెప్పుకుంటాం అది కాదు కాబట్టి ఏది ప్రధానం ప్రతి వ్యక్తి శృతం అనుతీర్తయేత్ అకస్మాత్ ఆర్తో వా ఇది పతితః ప్రలంబనాద్వా విన్నదాన్ని మళ్ళీ కీర్తన చేయాలి.

ఒక నామాన్ని ఓ గురువు గారు చెప్తే కృష్ణుడు ఎంబడే హరే రామ హరే రామ హరే రామ అని వాళ్ళెంబడే హరే రామ. హరే కృష్ణ అని వాళ్ళెంబడే హరే కృష్ణ. కృష్ణ అంటే కృష్ణ. హరే రామ హరే రామ రామ రామ హరే హరే ఈ రెండెండు ఎందుకు ఒక హరే రామ గురువుది ఇంకో హరే రామ శిష్యుడిది వీడు అంటే వాడు అంటాడు వాడు కృష్ణ అంటే వీడు కృష్ణ అంటాడు కృష్ణ కృష్ణ మర హరే హరే గురు శిష్యుల యొక్క ఉచ్చాన అంటే ఏమంటారు ఉచ్చాన అను ఉచ్చాన అన్నారు. సంత అంటారు. వేదము అమరము సంత అంటారు. కాబట్టి అది అది కృతమనుకీర్తయేత్ ఆ అంటే కృతమనుకీర్తయేత్ అకస్మాత్ వారు ఆర్తో వా యదివా ఫలితాః రోగాస్తులైనా సరే, పతిచుడైనా సరే, పెద్దలు నోరు తెరిచి నారాయణ అంటే వెంటనే మనం కూడా నారాయణ. తర్వాత కావాలంటే మాట్లాడవచ్చు వేసేయండి. పతితః ప్రలంభనాత్వా రోగస్తులు కానీ పడిపోయిన వాళ్ళు కానీ మోసగించబడిన వాళ్ళు కానీ హంత్యం భస్తతది. రుణాం అశేషమన్యం ఇలా పలికినటువంటి నారాయణ నామము సకల జనుల యొక్క పాపాన్ని సమూలంగా తొలగిస్తుంది హంతి. అంగ తపతి నృణాం అసేట మన్యం కం సేతాత్ భగవతః ఆశ్రయేత్ మోక్షుహు. అయినప్పుడు ఇన్ని చేస్తున్నప్పుడు మోక్షం మీద కోరిక ఉన్నవారు ఎవరండీ వాళ్ళని ఆశ్రయించండి. వ్యతిరేకం. అందరూ ఆశ్రయం ఇస్తారంటే మనకు అర్థం కాదు. అసలు ఎవడు ఆశ్రయం ఇస్తలేదు అని అనేసరికి కదా? ఓ చాలా గొప్పవాడు. అంటే వ్యతిరేక ముఖంగా చెప్తేనే బాబు. నీకు ఏదో పని ఉన్నాడు, నువ్వు ఆరాధించు, నువ్వు సేవించు, నువ్వు స్తోత్రం చెయ్యి, నువ్వు వ్యాసాలు తిరుగు అంటే నీకు రా నాయనా, ఇంకా 15 ఉంది, 5 ఉంది అంటాడు. అందుకోసమని హంత్యం మహా తపతి దృణాం అసేహ మన్యం కంసేదా భగవతః త్రయేన్ ముముక్షు మోక్షం కోరేవాడు ఎవడు? మోత్సం నిలబడుతున్న వాడు ఎవడు కూడా పరమాత్మ కంటే పేటుని కంటే ఉన్నటువంటి వాడిని ఎవ్వడు ఆశ్రయించలేడు మూర్థని అర్పిత మను.

అనువత్ సహస్రమూర్థ్నః భూగోలం సగిరి సరిత్ సముద్ర సత్వం ఆనంద్యాత్ అనిమితి విక్రమస్య భూమ్నః కో వీర్యాని అధిగణయేత్ సహస్ర విహ్వః అది చేయును యొక్క ఘనకార్యాన్ని సృష్టి పోని స్థితి లయము కనుక్కుందాం. అతను చేసినటువంటి పనిని ఎవరు అర్థం చేసుకుంటాడు అసలు ఎవరికి తెలుస్తుంది మరి ఎందుకంటే. మూర్ధని అర్పిత అణువత్ సహస్ర మూర్ధనః వెయ్యి తిరస్సులు గల పరమాత్మ యొక్క ఏదో ఒక్క తిరస్సు యందు ఒక్క భూగోళము అర్పితం అణువత్. అణువులాగా ఎక్కడో మూలకు పడి ఉంది అర్పితం అనువత్ సహస్ర మూర్ధ్నః భూగోలం సగిరి సముద్ర సత్వం ఆనంద్యాత్ అనిమిత విక్రమస్య మూర్ధ్ర భూమ్నః ఓ వీర్యాని అధిగణయేత్ సహస్ర విత్వః ఇందులో మూర్ధని ఆనంత్యాత్ అనిమిత విక్రమస్య మూర్ధ్రః పరమాత్మ యొక్క ఆశీషుని యొక్క పరాక్రమం ఎంత ఉందాం? దేనితో కొలద్దామండి? అనిమితి. దేనితో మనం కొలవలేము. అలా ఆనంద్యాత్ అనిమితి విక్రమస్య ఒక హద్దు మర్యాద. అంటే హద్దు అంటే నా బలం ఇంత మనం చెప్పగలం అమ్మ అంటే ఓ సగం ఏనుగో పాది ఏనుగో మేక పిల్లో ఏదో పిల్లలాగా ఉంటాం మనం మన బలం అంతే వాళ్ళు మేము 10 ఏనుగులు నేను 100 ఏనుగులు నేను 1000 ఏనుగులు చెప్పుకొస్తాం. 1000 ఏళ్ల బలం అతనికి ఉన్నా అతను సామాన్యమైనటువంటి చిన్న చిన్న బాధలను కూడా మామూలు వ్యక్తి తొలగించుకోలేడు, ఇంత బాధను పరమాత్ముల యొక్క కటాక్షలు వేసే తోటి పోగొట్టుకుంటాడు. అందుకే ఆనంద్యాత్ అనిమిత విక్రమస్య భూమ్నః కో వీర్యాణ విగణయేత్ సహస్ర జిహ్వః వేలి నాలుకలు ఉన్నవాడు కూడా పరమాత్మ యొక్క అనంతం ఏదను లెక్క లెక్క లెక్క పెట్టలేడు. ఇహ్వః ఏవం ప్రభావః భగవాననంతః ఇదండీ. ఇదంతా ఎవరిది? అనంతుడి ప్రభావం. ఏవం ప్రభావ భగవానంతః దురంత వీర్యోరు గుణానుభావః ఈ మహానుభావుడు దురంత వీర్యుడు.

అంటే హద్దు లేని అంతము అయినటువంటి అమితమైన బల తరాక్రమముకైనటువంటి మహానుభావుడు మూలే రసాయాహ స్థితః ఆత్మ తంత్రః పాతాళం యొక్క ఒక మూల భాగంలో ఉంటాడు ఆత్మ తంత్రః అంటే ఆత్మా రామః అర్థమైందా? వీళ్ళందరూ ఎక్కడెక్కడో ఉన్నారు. ఇంద్రలోకం, కుబేరలోకం అందరి పైన ఉన్నారు. ఏదో చూస్తు అలా వెళ్లి ఎక్కడో ఉన్నాయి. అన్నిటికంటే చివర ఏముంది? పాతాళం అక్కడ ఉన్నారు వీళ్ళు. మరి ఎందుకు పైనే ఉండొచ్చు కదా? అంటే ఎక్కడ ఎక్కువ ఏకాంతం లభిస్తుందో, ఎక్కడ పరమాత్మను ఎక్కువ రీతిలో సేవించడానికి అవకాశాలు లభిస్తుందో అలాంటి చోట ఉంటుంది. పెళ్ళైంది మరి భార్య వస్తుంది, కొన్నాడు కాగానే పిల్లలు వస్తారు. నడుపు నడుపు కానీ చిన్న సుత్తాలు వస్తారు. మీ జపం తపం అక్కడికి పోయింది. అందుకోసమని చూస్తున్నాడు. కృతం. రసాయాహ స్తితః ఆత్మ తంత్రః యో లీలయాత్మాం స్తితయే పుభర్తి మహానుభావుడు విలాసముగా లీలగా ఇంత పెద్ద భూముల దాన్ని సధిస్తున్న మహానుభావుడు ఏతాస్తేవేహ ధృవిని ఉపగంతవ్యాః గతయా నాయనా ఇప్పుడు నేను చెప్పాను నీకు మానవుడు తీరాగా దగిన ప్రదేశాలు అని చెప్పాను. ఇది దాటి మానవుడు ఎవడు వెళ్ళలేదు ఏ దాటి చెప్తున్నాడో చూడండి. ఏతాస్యేవేవ నృభియుభగంతవ్యాహ గతయః మానవులు పోదగినటువంటి మార్గం ఇదే ఇంతవరకే పోతారు. రాతరా సద్దు అన్నాం కదా ఇది తర్వాత పోవడమే ఇయ్యాలి. నరకం సరిపోదు, నువ్వు అఘవంతవ్యా గతయాః యథా కర్మ వినిర్మితాః. ఇన్ని లోకాలు ఎందుకండి? రెండే పెట్టండి, మంచి ఈ చెడు కదా. ఒకటి నరకం, ఒకటి స్వర్గం, సఠ్యం ఎందుకు? ఏం చేద్దాం అంటే నరకం. కానీ స్వర్గము కానీ యథా కర్మ నిర్మితము. మనము ఆచరించేటువంటి కర్మలకు కావలసిన ఫలితాన్ని ప్రసాదించడానికే ఏ ఏ ఫలితం అక్కడ దొరుకుతుందో ఆ లోకాలు పెట్టాలి. మనకు విందుల్లో వేయాలి అదేంటి బఫెర్లోనా బఫెర్ అంటాం కదా బఫెర్ ఇది అంటాం కదా. అందరూ డైలీగా ప్రసాదాలన్నీ పెట్టుకుంటారు. కూరగాయలు ఏదో పెట్టుకుంటారు. ఇటు పక్క ఏదో స్వీట్లు హాట్ పెట్టుకుంటారు, అటు పక్క ఇంకోటి పెట్టుకుంటారు. మరి అందరూ అన్నీ తీసుకుని పోతారా? పోరు. వారికి ఏది రుచి దాన్ని తీసుకుంటారు.

మరి ఇన్ని పదార్థాలు ఉండగా రుచి రామే ఎందుకు? పోనీ తీపి అంటే ఇస్తాం, లడ్డూలి తీపే, మైసూర్ పాకు తీపే, జిలేబీ తీపే, ఇంకేదో తీపే. ఇవన్నీ కాదని ఒక కోవా తీసుకొని చక్కగా కడుక్కొని తింటాం. ఏమన్నాం? బుద్ధిహి కర్మానుసారిని ఏమని చెప్పారు మనము పూర్వజన్మలో ఆచరించినటువంటి కర్మ. తోకే మనకు బుద్ధి ఊడుతుంది సంకల్పం కలుగుతుంది. ఇలా ఉపగంతవ్యాః గతయః యథా కర్మ వినిర్మితాః యదోపదేశం అనువర్ణితాః ఉపదేశానుగుణంగా నేను వీటిని వర్ణించాను కామాన్ కామయమాలైహి ఎవరు వీళ్ళు? నిరంతరంగా తముకు కావలసినటువంటి కోరికలను తీర్చవని పరమాత్మను కోరుతూ స్వామియుడంతా యథాకర్మ వినిమిత యదోపదేశ నమఃకురు అనువర్ణిత కామానుకామయమానై అంటే ఎప్పుడు కోరేది కామానుకామయమానై. ఏతావతిహి రాజన్ పుంసః ప్రవృత్తి లక్షణస్య ధర్మస్య విపాగతయః ఆస్య ఉచ్చావుచాః విషదుచాః యథా ప్రశ్నం యథాతిత్యే కిమన్యత్ కలయామచే. ఇప్పుడు రాజు గారిని గురువు గారు అవుతున్నారు నాయనా. ఇంతవరకు నీవు అడిగినవన్నీ చెప్పాను. అంటే ఎక్కడికి వెళ్ళాలి, ఏం చేయాలి, ఎలాంటి కర్మలు చేసుకోవాలి, ఎలా పరిహరించుకోవాలి ఇవన్నీ కూడా నీకు చెప్పాను కామాను కామాను ఎట్లా కామాను కామాను ఏమో అని. నిరంతరం కోరికలతో మగ్గేవారు ఎలా పుడతారు? ఎలాంటి రూపంతో పుడతారు దాన్ని పని చేస్తారని అసలు విషయం చెప్పాను నేను. ఏతాగు తిరిగి రాజన్ పుంసః ప్రవృత్తి రక్షణస్య ధర్మస్య విపాల్ గుతయాః మానవుడు ప్రవృత్తి లక్షణం అంటే రాజు అన్నాడు అన్నీ వదిపెడతా అన్నాడు అని నేనే చెప్తానంటాను. కాబట్టి ఇలాంటి ప్రవృత్తి ఉన్నటువంటి వాడు ధర్మస్య విభాగతస్య ఉచ్చావత విషదృశావ యథాప్రశ్నం వ్యాస వ్యాసక్తి. పరమాత్మ యొక్క చూడండి కామాని కావ్యము ధర్మస్య అభిపాగ్రతయా ఉచ్ఛావచా ధర్మమును ఆచరించుట వల్ల ఆచరి ధర్మము తత్వమవుతుంది కదా అలాగే ఆచరించిన కర్మము కూడా తత్వమవుతుంది. మనము ఆచరించిన జ్ఞానము కర్మ పండికేనే మనం ఈ జన్మలో మళ్ళీ అలాంటి సుఖం దుఃఖం పొందాలి. అది కదలలేదు మనం ఇక్కడ సంభించిపోవాలి వేరే మార్గం ఏం లేదు. అందుకే ఏతావ తిరిగి రాజేను పుంసః ప్రవృత్తి లక్షణస్య ధర్మస్య.

విభాగతయః ఉచ్చావచావ ధర్మము ఎలా పరిణమిస్తుంది? ఎలా ప్రసాదిస్తుంది అనే విషయాన్ని మేము ఉచ్చావచావ చదృశాః యథాప్రశ్నం. యా చెప్తే కిమన్యత్త భయామ మీరు అడిగినవన్నీ ప్రశ్నకు తగ్గట్టుగా చెప్పాను. ఇంకేం చెప్పమంటావ్? మనం ఏమంటాం అడిగితే? ఏది మనకు మన సంసారానికో, మన కామనలకో, మన స్వరూపాలకో మనకు ఇచ్చే అడుగుతాం. పరిణిత్ ఏమడుగుతున్నాడు? మోక్షానికి పోవలసిన మార్గాన్ని చెప్పమంటున్నాడు. అందుకే యధాప్రశ్నం వ్యాచ కేతి మన్యత్ కథయామా. అదే అర్థం చెప్పాం. మరి ఇంకేం చెప్పాలో చెప్పు. హరిసుఖ యోగిందుడు పరిక్షిత్తును అన్నాడు అన్నమాట. ఇలా ఇప్పుడు రాజో వాచ మహర్ష యేతుడు వైచిత్యర్యం. లోకస్య కథం మళ్ళీ ఇంత చెప్పినా కానీ మన సందేహం అలాగే ఉంటుందండి. సృష్టించే వారు పరమాత్మ అయినప్పుడు పరమాత్మకు అందరూ సమానమైనప్పుడు మరి అందరినీ ఒకే తీరుగా సృష్టించకుండా కొందరిని రాజులను కొందరిని బిచ్చగా ఆడను, కొందరిని గుడ్డి వాడను, కొందరిని కుంటి వాడను. కొందరిని ఏదో బుద్ధి పాప కూడా కొంద ఆ వయస్సులో కూడా బుద్ధి కూడా పెరగాలి. కొందరికి అది పెరగదు. ఇప్పుడు పెద్దగా ఉంటాడు వారి బుద్ధి చిన్నగా ఉంటుంది. కదా కాబట్టి ఇన్ని రకముల పరిమాణాలు పరిణామాలు ఎందుకు జరుగుతూ ఉన్నవి అని తెలుసుకోబోయి లోకస్య కథం. ఎందుకు అసలు ఈ వైచిత్రి ఎందుకు నరకమని, స్వర్గమని, దాససులని, దేవతలని, పాపమని, పుణ్యమని ఇది చేయవచ్చని ఇది చేయకూడదు అని ఇన్ని రకాల భేదాలు ఎందుకు వచ్చాయి స్వామి? ఏ రుషి చెప్తున్నాడు త్రిగుణత్వాత్ కర్తుహు షఠయా కర్మగతయా పురుషగ్విధాః సర్వాయేవ సాత్కత్య మునిద్వ్యాసి తదైవ కర్తుహో చద్ధయా వైజా దిశ్యాత్ కర్మపరం విచదృశం భవతి యాహి అనాద్య విద్యయా కృత కామానాం తత్ పరిణామ రక్షణా స్తుతయః సహస్రశః ప్రబుత్తాః తాసాం ప్రాచీయేన అనువర్ణయిష్యామః.

ఈ విషయంలో కర్త త్రిగుణం కాబట్టి అంటున్నారు. త్రిగుణత్వాత్ కర్తుహు. ఎందుకంటే కొందరికి ఆనందం, కొందరికి కోపం, కొందరికి దుఃఖం. ఎందుకు రావాలి? అందరూ ఒకటే కదా. మీరే చెప్పారు. అందరూ ఒకటే, అన్నీ ఒకటే. అన్నీ పరమాత్మే సృష్టించారు. అన్నీ పరమాత్మే సృష్టిస్తే కొందరు లా అనుకుంటున్నారు, కొందరు ఇలా అనుకుంటున్నారు. చెప్పండి వాళ్ళు అంటున్నారు. త్రిగుణత్వాత్ కర్తుహు కర్త త్రిగుణం కాబట్టి శ్రద్ధయా కర్మగతయః పుతస్మిదాః వారి వారి గుణమునకు తగిన సత్వ వారికి ఉంటుందండి, సత్వగుణం అనుకోండి సత్వ ఎక్కువ ఉంటుంది, రజోగుణం అయితే ఆ తమోగుణం అయితే ఇంకా తక్కువ ఉంటుంది. గుణ అనుగుణం శ్రద్ధ. శ్రద్ధ అనుగుణం ఆచారం. ఈ మూడు మూడు గుణాలు లేకపోతే అందరూ మంచి వాళ్ళు లేవు చాలా గొప్ప వాళ్ళు ఏం లేదు. అందరూ అహం బ్రహ్మ అని హాయిగా అనుకోవచ్చు. కదా అది అనుకోకూడదని మంచి వదా అని పెట్టాడు. అది అర్థం. శ్రద్ధయా కర్మగతయా పుతగ్విదాః సర్వా ఏవ సర్వస్య తారతమ్యేన భవంతి. వారి వారి తారతమ్యాని బట్టి. వారి వారి కర్మాధికారాన్ని బట్టి పురజన్మలో వచ్చినటువంటి సుకృతి విషయాలను బట్టి వారికి లభించేది వచ్చేస్తుంది. ఎలా వస్తుంది? దాని మీద ఎలా చూసుకోవాలంటే విసదృశ్యం భవతి తదైవ కర్తుహు శ్రద్ధయా వైసాదృశ్యా కర్మ ఫలం విసదృశ్యం భవతి కర్తకు శ్రద్ధ తక్కువైతే బస్సు పూర్తి చేసి ఓ ఓ వెయ్యి ఏళ్ళు ఐదు వందల ఏళ్ళు ఎంతో చేస్తారు. కానీ ఈ వెయ్యి ఏళ్ళు కాబట్టి అద్ద లేకుంటే అందుకే అదే ఇదానీం ప్రతిజిద్ధ ప్రతిజిద్ధ రక్షణ రక్షణస్య అధర్మస్య తదైవ తత్తు ఉత్సాహా యా వైజా దిశ్యాత్ కర్మఫలం దిశ్య దిశ్యం భవతి వా భవతి యా అనా అనాద్య విద్యయా కృతకామానాం తత్పరిణామ లక్షణా శ్రుతయః సహస్త్రితః ప్రవృత్తా తాసాం ప్రాచురీయేన అనువరణైస్యామః ఇదే విషయాన్ని చక్కగా బోధించినటువంటి వేద వాక్యాలు చాలా ఉన్నాయి కానీ వాటిని ఇప్పుడు ఇలా మనం అధ్యయనం చేయకూడదు కదా

అది జలజయం భవతి యాగి అనాత్య విద్యయా కృతకామానంత పరిణామ లక్షణాః అనంతమైనటువంటి అవిద్య చేత మనలో పోరి కలిగింది ఏంటి కారణం అవిద్యే. అవిద్య లేని వారికి కోరిక కలగదు. ఎందుకు? కోరిక కలిగింది అంటే కోరబడేది వేరు, కోరేవాడు వేరు. కదా? భేద బుద్ధి ఎప్పుడు దేవునితో వస్తుంది? అవిద్యతో వస్తుంది. అందుకే అనాద్య విద్యయా కృతకామానాం తత్పరిణామ రక్షణాః కృతయః. ఈ అవిద్య వలన ఏర్పడినటువంటి కోరికలు తీరటానికి కావలసిన సృష్టి జరుగుతుంది. పాములు ఎందుకు సృష్టించావు? కత్తిలు ఎందుకు సృష్టించావు? అవి హాని చేస్తాయి కదా. అంటే నీ కోరికే మాకేముంది? నీవు పోయిన జన్మలో ఏదో దిమాగుడిగా పుట్టావు. లేదు మంచి తమడిగా పుట్టావు. అమార్తం ఒక బృగం వస్తున్నది. దీనికి నిన్ను చంపడానికి. అయ్యో దీన్ని చంపి ఆయుధం ఏమైనా ఉంటే బాబు ఇప్పుడు మాటలు రావు. అనుకుంటే స్వామి ఆయుధం ఇచ్చేసాడు. దాన్ని చంపేశాడు. పారేశాడా కానీ మళ్ళీ తీసుకుంటాం. అంటే ఇదే రీతిలో ఒక్కొక్కసారి ఒక్కొక్క పరిణామాన్ని బట్టి మనకు వచ్చేటువంటి సాహస్రిక ప్రవృత్తాః తాసాం ప్రాచుర్యేననువర్ణయిచ్యామః. వారి వారి కోరికలకు అనుగుణంగా ఏర్పడేటువంటి సృష్టి భేదాలను. చాలా విశదంగా ముందు ముందు వివరిస్తాము. అంటే సృష్టిలోని వైషమ్యము పరమాత్మ సంకల్పాయత్సం కాదు జీవుల యొక్క కామాయత్సం. మనం కోరుకుంటున్నామండి కత్తి కావాలని, పాము కావాలి, ఓ తేలు కావాలి, ఉప్పు కావాలి, కారం కావాలి, పులుపు కావాలి, ఏదో అన్నం కావాలి లేదా పొంగలి కావాలి. వాడు గొరగాయ ఇచ్చాడు. బియ్యము ఇచ్చాడు, అన్నం వండుకోండి, పొద్దున వండుకోండి అన్నాడు. మనం తెలివి ఎక్కువ ఆ రెండు కలుపుతాం. కదా దానికి పెట్టి పెట్టాం కదా. అన్ని కూరగాయలు ఒకే అన్నంలో పడేసి వండితే ఏమంటాం కదా? ఆ కదా మరి ఏదో చేస్తున్నాం. ఇదే రోగం అంటే మా కోరిక అంటాం. కాబట్టి ప్రపంచంలో ఇన్ని రకముల సృష్టిలు ఎందుకంటే మనము కోరిన దానికి అనుగుణంగా మనం ఎందుకు కోరుతున్నామయ్యా అంటే

అది పోదు అది పోదు దాంతోటి ఇది దీంతో అది పెళ్లి అయితే ఇదంతా కదా పెళ్లి అయితే పిచ్చి కుదురుతుంది పిచ్చి కుదురుతే పెళ్లి అవుతుంది ఈ రెండు కావు మనకి అవిద్య పోదు మన కోరికలు తెలియదు ఈ దృష్టి ఆగ అదే అన్నమాట అంటే ఆ పండ్రాలు నరక నామ భగవన్ కిం దేశ విశేత అథవా బహిత్లోక్యా ఆభుజి అంటారా అదే స్వామి వేరే చెప్పారు మీరు ఏదో కామ కా కామం అంటున్నారు కర్మ అంటున్నారు అవిద్య అంటున్నారు ఇంకేమంటున్నారు ఒక కరితము దుఃఖము అంటున్నారు ఎలాగో ప్రసంగం వచ్చింది కాబట్టి మరి నరకాలు నరకాలు అంటున్నారు కదా ఈ నరకాలు ఈ దేశ విశేషా అది కూడా ఒక ప్రదేశమేనా ఒకవేళ అయితే అవి త్రిలోకములలో చేరినయ్యా త్రిలోకాని కంటే బయట ఉన్నాయా? లోకత్రయ అంతర్భూతములా లోకత్రయాత్ బహిర్భూతములా అంటే అంతరాలయేవా నాయనా బయట కావు. లోకత్రయము లోపలనే అవి కూడా ఉన్నాయి. అంతరాలైవతి జగత్యాస్తు ఎక్కడ దిధి దక్షిణస్యాం అధస్తాతు భూమే. బాగా వినాలి. నరక ఎక్కడ ఉంది? దక్షిణ దిక్కులో భూమికి కిందగా ఉంది. నరక లోకం వృద్ధంలో ఉండదు. కిందనే ఉంటుంది. అధస్తాద్ భూమే ఉపరిష్టాద్ జడాద్ జడాది. నీటి కంటే పైన భూమి కంటే కింద. నరక యొక్క అగరు స్థితి ఈ అగరు స్థితి లోక అది ఇక్కడ ఆ అది ఈ స్థితిలోకంలో ఎందుకు జరిగింది భూమండలం ఉంది భూమిలో కూడా నీళ్లు ఉన్నాయి కదా నీళ్లు ఎంత రాదు చూడండి ఆ నీటికి భూమికి మధ్యనే ఉన్నాయి అది కొంచెం గట్టిగా మనం భూమిని తొక్కామంటే నడవల పడతాం పోయి. అందుకే బాగా రోజుల్లో ఇంతకంటే ఎక్కువ తొవ్వొద్దు అనేవాళ్ళు. భూమిని ఇంత లోతు కంటే ఎక్కువ అంటే కనీసం ఎంత వాళ్ళు చెప్పింది ఎంత అంటే నూరు. నూరు నూరు గజాలు. అంటే 300 అడుగులు. 300 అడుగులు దాటి భూమిని తవ్వొద్దు అన్నాడు. ఖచ్చితంగా అవి నరకాలు. ఇప్పటి కాలంలోని మానవులకు ఈ క్రోధము, ఈ లోపము, ఈ ఆవేశము, ఈ హ్యూసా ప్రవృత్తి ఇవన్నీ ఎందుకు వస్తున్నాయి? 300 అడుగుల లోతు దాచిన బోరు కొట్టి ఆ నీళ్లు తాగుతున్నాం కాబట్టి వస్తుంది.

ఉన్నాయి అపార్ట్మెంట్ అవి ఉన్నాయి కదా ఒక్కోడు 500 ఇస్తాడు బంజారా ఇస్తాడు 1800 2000 2000 అందుకే మరి నరకం అంతా అక్కడే ఉంది అవునండి ఐశ్వర్యం అంటే ఏమిటండి సంపద అంటే ఏమిటి పుణ్యం కాదు నరకం వాడు నిద్రపోరు అన్నం తినరు వాడు బాగుండు మనం బాగుండం ఇయ్యడు అవునండి. అది కదా మీరు ఎంత లోతుకు వెళ్లి నీటి తాగుతుంటే అది నరకం వస్తది అన్నమాట. నరకమే లేదు నరకం కాదు. చూస్తున్నారు. ఇలా అస్యామ అగ్నిశ్వాస్తాదయః పితృగణాః ఇంకెవరు ఉంటారంటే అగ్నిశ్వాస్తులు అనుకున్నారే దేవతలు పుత్ర దేవతలు. అలాంటి పితృగణమంతా దిశి స్వానాంగోత్రాణాం పరమేన సమాధిన సత్యాయి వాసిత ఆజాతానా అని వదంతే. కింద భూలోకంలో తవ తమ కులంలో ఉన్నవారు బాగుండాలని కోరుకుంటూ పితృగణములు ఇక్కడ ఉంటాయి. వదంతే. ఆ నరకం అంటే పితృ పితృలోకం అంటే అదే యమలోకం పితృలోకం అంటాం. యత్రహవ భగవాన్ పితృరాజః వైవర్సతః ఎవడున్నాడే వీడు ఇతను ఎవరు భగవాన్ పితృరాజః అంటే యముడు స్వవిజయం ప్రాపితేషు స్వపురుషైహి జంతులు సంబరేచేషు పదలోకానికి వచ్చినటువంటి వాళ్ళు. ఆ లోకానికి ఎప్పుడు వస్తారు అంటే సంపరేతీయుడు మరణిశ్చియ వస్తారు యథా కర్మావజ్యం దోషమేవ అనుల్లంఘిత భగవత్ శాసనః వారు వారి వారి శరీరంలో ఉండగా వారి వారి కర్మ అనుగుణంగా వారు ఏమేమి పాపాలు చేశారో ఆ చేసినటువంటి ఆ దుష్ట కర్మ తగినటువంటి ఫలితాన్ని తన పురుషులతో ఇతను ఇప్పిస్తుంటాడు. అయితే ఇతనికి అతని ఇతనికి ఇందులో ఇంట్రెస్ట్ ఏం లేదు. భగవత్ శ్యాసన. అనుల్లంఘిత అన్నాడా? అనుల్లంఘిత భగవత్ శ్యాసనః పరమాత్మ ఆజ్ఞను కాదనక సగణః దమం ధారయతి. తన గణంతో దమం అంటే నిగ్రహం. శిక్ష తప్పు చేసిన వారిని శిక్షిస్తుంటాడు పరమాత్మ యొక్క ఆజ్ఞ వలన. తత్రహి ఏకే నరకా నేతవశత్యం కనయెత్తి అత సాంస్తే రాజన్ నామరూప రక్షణః అనుక్రమిస్యామః చెప్తున్నారు కొందరు ఈ నరకాలు 21 అంటారు. మరి కొందరు 61 అంటారు. మరీ ఎక్కువ చెప్తే భయపడతారు కాబట్టి 21 చెప్తాం. చెప్తున్నాడు గారు. తామస్తే రాజను నామ రూప లక్షణః పేర్లు ఆచారము లక్షణములు ఇలాంటి వాటిని అనుక్రమిష్యామః వివరిస్తున్నాము.

ఏంటది తామిశ్రము, అంధతామిశ్రము, రవరవము, మహారవరవము, కుంఫీపాకము, కాలకూత్రము, అతిపత్రవనము, సూకరముఖము, అంధకూపము, కృమిభోజనము, సంతోషము తప్ప. సూర్మి, వజ్రకంటక, చాల్మరి, వైతరలి, పూర్యోదాహ, ప్రాణరోధ, విశతనం, లాలాభక్త, సారమేయదనం, అవీచిహి, అయత్పానం. ఇలా మొత్తం మనకు 21 నరకముడు అన్నమాట. వీటిని వివరించామనుకోండి రేపటి నుంచి భాగవంతం వద్దు అంటాము అవోయి అంటాము మనం. ఇలా ఆ ఇంతవరకు వచ్చింది కించ పాదమి కించ క్షారకర్తమః రక్షోగణ భోజనః శూలప్రోతః దందశోకః అవద నిరోధనః పర్యావర్తనః సూచి ముఖవితి అష్టాభినుచతి నరకాః వివిధ యాతన ఇది కాకే ఇంకో ఏడు ఉంటాయి. అది కాకుండా మొత్తం 28. వీటిని ఏమంటారు? యాతన భూములు అంటారు. ఇవి వివిధ యాతన చాలా రకమైనటువంటి యాతనలను అనుభవించడానికి ఏర్పడినటువంటి భూములు కాబట్టి వీటిని యాతన భూములు అంటారు. యాతన భూములు ఆపుదామా? అయిందా? అవును సార్. మొత్తం దానికి ఇది వరకు చెప్పుకుంటే దేవుడు చెప్పుకుంటే అయిపోతుంది బహుశా. పంచమ స్కందం రేపు సమాపకం. స్వస్తి ప్రజాభ్య పరిపాలయంతాం న్యాయేన మార్గేన మహీం మహీశాః గోబ్రాహ్మణేం యశ్శుభమస్తు నిత్యం లోకాత్ సమస్తాః సుఖినో భవంతు అస్మద్ గురుభ్యో నమః ఏ తనాల్లో కూడా మనసు లోపల ఉంటుంది. ఆ ఆ ఆ ఆ తప్పదు. ఇప్పుడు మనం చెప్తున్నా బ్రహ్మలోకం ఇప్పుడు నేను చెప్తున్నా చంద్రలోకం కూడా బ్రహ్మలోకం కీర్తన ఇక్కడ అధ్యాయం లో కొట్టించే. ఈ చంద్రోడ పై పేలంట బ్రహ్మలోగం అవును సార్ ఉత్తరాయణ ఉత్తరాయణ మాత్రం ఇందాక ఇయ్యాల వాళ్ళు అంటే ఇప్పుడు మన శిష్ట చెప్తున్నాడు బ్రహ్మలోగ దారి పరమార్థం నుంచి జీవితం వచ్చే మొత్తం ఇందాక లోగం పదహారు ఉన్నాయి పరమార్థం

Mangalacharana: 'Appadachara yuni yudham yune yuru parampara yo nityam astud vadarum yure yumal poviyamo vadaspatidara ni yunarayanye. Appad guro appado stotre yavindro rama nitya jarano pura...' - Salutation to Narayana, the eternal, the Lord of all lineages and traditions.

'Madhu gurubhyo namah. Bhagavat naara prashnam vyachakya - ajana kadu ikkada. Sasya mula deshe sudara yojana sahasrantaram aste yavai kala bhagavatah tamasi' - at the base/root of the cosmic universe, a thousand yojanas distant, dwelling in the darkness - there is the Patala loka (underworld) of the Lord's cosmic time.

'Bhakti-yoga adhokshaje lokasya ajanathe vidvan chakre satvata-samhitam' - Vyasa, for the sake of the world that does not know bhakti-yoga toward Adhokshaja (Vishnu who is beyond the senses), composed the Satvata Samhita. What is the name of the Bhagavatam? The Satvata Samhita - 'Satvatas' means those who possess the highest Vedantic wisdom - the 'Sasvatas' (eternal ones).

'Sankarshana - samyak karshati' - the one who draws everything properly. 'Drastu-drishyayoh' - the seer and the seen. What does this mean now? If an object exists - it is 'drishyam' (the seen). Similarly there is the one who sees - 'the seer' (drastu). But the seer - looking at the object - sees it - but he (does not merge with it)...

There is no consciousness (chaitanya) - that is a separate matter. Those who were to be created in forms without consciousness - they (those souls) earned that by their merit (sukrita). That means they committed sin (paaapam). Not a great sinner - therefore he (gets such a birth)...

Now - some are being made by karma to drink blood at night; some are blood-drinkers; some don't even drink milk (survive on nothing). Is it not cruel? (Someone asks.) 'Not cruel for us' - [Speaker explaining the justice of karma: each being experiences exactly what it earned through its own past actions.]

Something very small may be truly great (in significance); something apparently very great may not actually work against us. Therefore we must constantly pray for Paramatma's grace (kataksha). That is why: 'drastu-drishyayoh' - between the seer and the seen - [Returning to the fundamental Vedantic principle: the witness-Self (Paramatma) is distinct from everything witnessed.]

'Ekadasha vyuhah' - this great soul - He who desired to dissolve the worlds at the time of pralaya (cosmic dissolution) - with controlled fury (amarshavirachita kopa) - 'once He frowns (brows knitted in anger) - bhramat bhra-bho-nantarena...' - the worlds begin to tremble and are dissolved.

'He blessed him' - they feel happy: 'Look, He blessed our Paramatma!' - when said over there, that person is very enthusiastic. 'What do I get from it? He blessed me, He also gave to mine...' [ASR unclear - the speaker is describing sectarian rivalry, where groups compete over whose deity received the Lord's grace, missing the universal nature of divine grace.]

'Ananta vijnana bala eka dhaamani' - 'in the single abode of infinite knowledge and strength' - we say that. 'Prathamanm gunarnavah adideivah upasanvrita amarta roravegas lokanam svastaya aste' - why do these Naga daughters (kumari-manis), these Naga girls... [Description of Ananta Shesha, the infinite serpent who bears the earth and on whom Vishnu reclines.]

The enmity (vigraham) having gone, and grace (anugraham) having come - with grace-filled smiles and gracious glances - completely satisfied - 'svapa' - who are the 'svaparsva' - the chief attendants (vibhudha-yutha-pati) - [Description of Shesha's attendants who rejoice when His anger dissolves and gracious form emerges toward devotees.]

'Vanamali Gadachakri shankhee chakri chananjake srimaan narayano vishnur vasudevobhi rakshatu' - 'May Vasudeva, Vishnu, Narayana - the bearer of the forest-garland, the club, the conch, the discus - protect us.' Why 'vanamali'? He who has the vanamala (wild forest-flower garland). 'Ila madhukara-gurasa madhukara-gurasam bhojayantim svam-bara...' [Praise of Narayana with His divine emblems and the honeybee-scented forest garland.]

Who are they - 'Valmikis?' 'Valmikus, Valmikus' (ASR repetition) - no - who else - Matsya (fish), Satyavati - what do they call the fisherman's name - Satyavati's father - then - 'Satyavati's sons' - they - their name - 'devi kaaya...' [ASR unclear - speaker discussing Veda Vyasa's parentage as son of Satyavati, the fisherman's daughter, who gave birth to Vyasa.]

Thus entering (the heart) - 'antarhridayagata-achu nirbhirakti' - the knot (granthi) in the heart - Paramatma's aradhana (worship) removes that knot, burns it away. 'Adeva vidhyate hridaya-granthi - sijyante' - the heart-knot is pierced - [The celebrated Bhagavatam teaching: devotional worship to Paramatma severs the ego-knot (ahankara-granthi) at the heart's core, liberating the soul.]

'Let us appeal to our karma - go ahead, children.' What does the scripture say? 'If a father gives a son a lot of money' - what does that mean for the son? 'He is making a monkey of you (spoiling you)' - that's what it means. Similarly, Paramatma...

What do we understand - 'that's what we are saying - how can we, beings of small intellect (alpabuddhulu), know such a One? Anaashaat kadamoha veda satya vartma - how can we know the true path of this Paramatma? We who are foolish...' [The devotee's humble confession: Paramatma cannot be known through the little intellect; only His grace (kripa) reveals Him.]

By Paramatma's divine grace (divya kripa) - for all sentient and insentient beings - whatever food (aharam), recreation (viharam), and dwelling (vasati) is needed - the Lord has arranged it and given it. But we who have entered (His) home - what are we doing?

One Name - when a guru says 'follow Hare Krishna' - 'Hare Rama Hare Rama Hare Rama' following them; 'Hare Krishna' following them; 'Krishna' means Krishna; 'Hare Rama Hare Rama...' - [The importance of receiving a specific divine name (nama) from one's guru and faithfully following it. The Name is the supreme sadhana in Kali-yuga.]

'Anuvat sahasramurdhnah bhugolam sagiri sarit samudra-satvam aanandyaat animiti vikramasya bhumnah ko viryani adhiganayeta sahasra-jihvah' - 'Who can count the glories of that infinite-valorous One - even with a thousand tongues? The One who bears the entire earth with all its mountains, rivers and oceans on His single serpent-hood (Ananta Shesha)!'

'That means He is without limit - of immeasurable great strength and valor' - 'mule rasayah sthitah atmatantrah' - He dwells at the very base of Rasatala (lowest realm), self-dependent (atmatantra). [Description of Ananta Shesha dwelling at the root of the universe, the cosmic foundation of all creation, fully self-sufficient.]

Moreover with so many food items available - why choose only 'ruchi rama' (just the tasty/pleasurable)? If sweet - we'll give it - laddu is sweet, Mysore pak is sweet, jalebi is sweet, something else is sweet - leaving all those, take one piece of kova (milk sweet) and mix it well - [Analogy: just as discriminating taste selects the finest sweet, the wise seeker should discriminate and choose the Supreme among all pleasures.]

'Vibhaghatayah ucchavachava-dharmamu - elaa parinamistundi? Elaa prasaadistundi anee vishayam - ucchavachava chadrushyah yatha prashnam.' 'Ya chepte kimanyat - bhayam' - all you asked - (will be answered): '[Shuka answering Parikshit's questions about how dharma manifests in high and low forms across different contexts and beings.]

In this matter - 'karta triguna' - that's why it is said. 'Because the doer (karta) is tri-guna (of three qualities).' Because: some feel joy, some feel anger, some feel sorrow. Why should this happen? Everyone is the same - right? 'You yourself showed it...' [The three gunas (sattva, rajas, tamas) create different experiential responses in different jivas to identical situations.]

'That is jalay-ayam bhavati yagi - anatya vidyaya kritakama-nanta parinama lakshanah' - by the endless avidya (ignorance) - the desire that arose in us - 'what is the cause? Avidya itself.' Those without avidya do not develop desire. Why?

It won't go - it won't go - with this, with that - this - 'if marriage happens, this madness (fixation) settles. If this madness settles, marriage happens.' These two (marriage and obsession) are not the solution for us. Avidya won't go - our...

There are apartments - those are there - one person gives 500, Banjara Hills gives 1800, 2000, 2000 - that's why hell (naraka) is right there - yes, sir - what is aishvarya (prosperity)? What is sampada (wealth)? [Speaker uses a contemporary real-estate pricing analogy to comment on how attachment to wealth creates naraka-conditions in this very life.]

'What is it? - Tamisra, Andha-tamisra, Raurava, Maha-raurava, Kumbhipaka, Kala-sutra, Asipatra-vana, Sukara-mukha, Andha-kupa, Krimi-bhojana, (Santosham tappu) - Surmi, Vajrakantaka, Chalma-ri...' - (listing the twenty-eight narakas/hells described in Bhagavatam Canto 5): Tamisra, Andhatamisra, Raurava, Maha-raurava, Kumbhipaka, Kala-sutra, Asipatra-vana, Sukaramukha, Andhakupa, Krimibhojana, and more.