ఆ ఇప్పుడు వచ్చి పోతుంది. అవుతుంది అవుతుంది సరే. ఆ అదే ఏది లాస్ట్ ది కాదు ఇప్పుడు అది మధ్యలో వస్తుందిలే అది ఆఫ్ చేయాలి. లాస్ట్ ది అంటే ఇప్పుడు ఆన్ ఆఫ్ ఇప్పుడు రికార్డింగ్ రికార్డింగ్ బటన్. హ్మ్ ఓకే ఓకే ఆ అవును ఆ మీరు అన్నీ కరెక్టే చెప్పారు అంతా బానే ఉంది కానీ మీరు ఏం చెప్పలేదంటే ఆ ఆన్ అయ్యే వరకు బొన్న నొప్పి పట్టుకోమని చెప్పలేదు మీరు సరే మరి ఆ ఆ ఆ తెలుసుకున్నారా? ఆ ఆ ఆ తెలుసుకున్నా. ఆ ఊరికిన ఆయన అన్నీ చెప్పిందంతా బాగానే ఉంది కానీ అట్లా వచ్చి పట్టుకొని ఉండాలి లైట్ వచ్చే వరకు పట్టుకొని ఉండాలని పట్టుకొని ఉండాలని మనం మొత్తం ఆస్తమి కానీ ఏదో ఒకటి చెప్పకుండా ఉంటారన్నమాట వాడు చెప్పకుండా ఉండాలంటే ఏం అవ్వదు. శ్రీశైలేశ దయాపాత్రం శ్రీ భక్త్యాది గుణాం నమం యతీంద్ర ప్రవణం వందే రమ్యజా మాతరం మునిం లక్ష్మీనాథ సుమారంభాం నాధయామున మధ్యమాం ఆత్మదాచార్య పర్యంతాం వందే గురు పరంపరాం యోనిత్యమచ్యుత పదాం భుజ యుగ్మ రుక్మవ్యామోహ తస్పతి తరాని కృణాయమీనే ఆత్మద్గురుహో భగవతోచ్యుతేక సింధ్రో రామానుజస్య చరణౌ చరణం ప్రపజ్యే మాతా పితా యువతయస్ తనయా విభూతి సర్వం వ్యదేవ నియమేన మదన్వయానాం ఆద్యస్య నః కులపతేర్వ కులాభిరామం శ్రీమత్ తదంగ్రి యుగళం ప్రణమామి మూర్ధ్నాత్ భూతం సదస్య మహదాత్వయ భక్తనాథ శ్రీ భక్తిసార కులశేఖర యోగివాన్ భక్తాంగిరి రేణు పరకాల యతీంద్ర మిశ్రా శ్రీమత్పదాంగుజ మునిం ప్రణతోస్మి నిత్యం వసుదేవ సుతం దేవం కంస చారూర మర్దనం దేవకీ పరమానందం కృష్ణం వందే జగత్గురుం అతి పుష్ప సంకాజన్ హార నూపుర శోభితం రత్న కంకణ కేయూరం కృష్ణం వందే జగద్గురుం ఉత్పుల్ల పద్మ పుత్రాక్షం నీరజీమూత సన్నిభం యాదవానాం శిరోరత్నం కృష్ణం వందేతి గద్గురుం కుటిలారక సంయుక్తం పూర్ణ చంద్ర నివాననం విరసత్ కుండలధరం దేవం కృష్ణం వందేతి గద్గురుం శ్రీ వర్షాంకం మహోరత్కం వనమాలా విరాజితం

శంక చక్రధరం దేవం కృష్ణం వందే జగద్గురుం మందార గంధ సంయుక్తం చారుహాసం సుశోభితం వరిహి పించావ చూడాంగం కృష్ణం వందే జగద్గురుం రుక్మిణీ కేడి సంయుక్తం పీతాంబర సుశోభితం అవాప్త తులది గంధం కృష్ణం వందే జగద్గురుం గోపితానాం కుచద్వంద్వ కుంకుమాం కిత వక్షసం శ్రీనికేతం మహేశ్వాసం కృష్ణం వందే జగద్గురుం కృష్ణాష్టకమిదం పుణ్యం ప్రాతరుత్సాయయత్పనేతి కోటిజన్మ కృతం పాపం స్మరణేన వినత్యతి శ్రీ కృష్ణ పరబ్రహ్మణే నమః వ్యాసం వశిష్టనత్తారం సిక్తేత్ పౌత్రమ కల్మకం పరాచరాత్మయం వందే సుఖతాతం తపోనిధిం వ్యాసాయ విష్ణురూపాయ వ్యాసరూపాయ విష్ణవే నమో వైబ్రహ్మనిధయే వాసిష్టాయ నమో నమః యం ప్రవ్రజంత మనుపేతమపేత కృత్యం ద్వైపాయనో నిరహ కాతర ఆజుహావా పుత్రేతి తన్మయతయా తరవోభినేదుహో తం సర్వభూత హృదయం మునిమానతోస్మి శ్రీ సుతబ్రహ్మణే నమః కన్యాభరణి సంజాతం వాధూల కులభూషణం శ్రీ రంగారియ గురు పుత్రం శఠ గోపమహం భజే అస్మద్ గురుభ్యో నమః భగవత్ బంధువులారా సోహం కథన్ విసృజే తవ భృత్య సేవాం అని చెప్పుకున్నాం. కామాభికామనయ ప్రపతన్ ప్రసంగాత్ ఒకదాని వెంట మరొకటి. ఒక కోరిక పూర్తి కాగానే ఇంకో కోరిక. ఒక సంపద పూర్తి కాగానే మరో సంపద. ఒక ఆపద తొలగిపోగానే ఇంకొక ఆపద. ఇలా విపద్ విపదం. సంపత్తు సంపదం అనుధావతి శాస్త్రం. ఒక్కసారి ఒక శుభం కలిగిందంటే వరుసగా దాని వెంట కొన్ని శుభ కార్యక్రమాలు జరుగుతుంటాయి. అలాగే ఒక్క ఆపద వచ్చిందనుకోండి ఇక వరుసగా ఒక దిక్కు కాకుండా అన్నీ వస్తుంటాయి. అలాగే మనసులో ఒక కోరిక పుట్టి ఆ పుట్టిన కోరిక తీరింది అనుకోండి దాని వెంట మరో లక్ష కోరికలు పుడతాయి.

ఇలా మహా కోరికల ప్రవాహంలో పడిపోతున్నటువంటి నన్ను చేయి పెట్టి బయటికి లాగి నీ దాస్య రుచిని అంటించినటువంటి నారద మహర్షిని. సేవించిన తరువాత ఇక నేను ఎప్పుడు మళ్ళీ నీ పృత్యుల సేవను ఎలా విడిచిపెడతానయ్యా? నాకు ఇంతటి చక్కని అమృతాన్ని అందించినటువంటి వారిని వదిలిపెట్టగలనా? అంటే పరమాత్మ భక్తులంటే నిరంతరం మనకు అమృతాన్ని అందించేవాళ్ళు. అలాంటి వారి సేవ నేను కథం. వృత్య సేవాం మత్ప్రా అయిపోయినా చెప్పుకున్నాం మత్ప్రాణ రక్షణం అనంత పితుర్వధస్య మన్యే సువృత్య ఋషి వాక్యం వృతం విధాతం. చెప్పు నా మాటే నన్ను రక్షించుట అలాగే పితుర్వసత్య మా నాన్నగారిని సంహరించుట అనేటువంటిది ఇది కేవలం ఇది ప్రధానం కాదు స్వభృత్య ఋషి వాక్యం వృతం విధాతున్ స్వభృత్య రుచి నీ పుచ్చుడి ఎటువంటి రుచి స్వభృత్యస్య రుచి బ్రహ్మ వాక్యము నారద వాక్యము అలాగే హిరణ్యకశిప వాక్యము ఇతను చెప్పాడు కదా కంతే హరామి నిశ్రత్తు ఖండిస్తాను అభిరక్షతు నాకంటే విడిగా ఉన్నటువంటి ఎవరైనా దేవుడు ఉంటే స్వామి ఉంటే త్వామీశ్వరః మదపరః అవతు కం హరా అని చెప్పుకున్నాడే అలాంటి అలాంటి నీ భృత్యుని మాదిరి అని చేయడానికి ముందు చెప్పుకున్నాం కదా అందువల్ల. ఇక్కడ అర్థం అవుతుందన్నమాట. నీ పృత్యుడు ఉంటే ఎవరో కాదు. ఇదండీ కచ్చి ఇప్పుడే. అతనే అన్నాడు నీ గ్రహసు ఖండిస్తాను ఇంకో దేవుడు ఉంటే కాపాడని. ఉంటే కాదు ఉన్న దేవుడు కాపాడని. పరమాత్మ నీ చిరస్సును కాపాడమి అని చెప్పారు కాబట్టి ఆ వాక్యాన్ని నిజం చేస్తూ నీవు వచ్చావని ఏకత్వమేవ జగయేదముస్యయత్వం ఆద్యంతయో ప్రదత్ అవస్థితి మధ్య తస్య సృష్ట్వా గుణవ్యతికరం నిజమాయ ఏదం నానేవ తైహి అవస్థితః తదనుప్రవిష్తః తత్సృష్ట్వా

అదనుత్ప్రవిష్య సత్యత్య చెప్పుకున్నానే ఆ రీతిలో గుణవ్యతికరం సృష్టివా అంటే ప్రకృతిని అక్కడి నుంచి చెప్పుకున్నాం మహత్తత్వమే. ఆ మహత్ తత్వాన్ని సృజన చేసి నిజమాయయ అంటే ప్రకృత్య నీ మాయతోటి మహత్ తత్వాన్ని అందులో తైహి అనుప్రవిష్టః అని బ్రోధించి నానేవ తైహి అవస్థితః వారితో కూడి నానేవ పలువిధములుగా బహుశ్యాం ప్రయాయేయ అన్నాం కదా ఆ రీతిలో ఇంత విశ్వాన్ని తయారు చేస్తున్నావు త్వంవాయిదం సత్ అసతీచ భవాన్ తతోన్యామాయ యదాత్మపర బుద్ధిరియం అపార్థా త్వం వాయిదం సత్ అసత్ ఈశ భవాన్ తతోన్యా మాయ. గురు కనపడతాయి చిత్తు అచిత్తు ఈశ్వరు. అంటే జీవుడు, ప్రకృతి, ఈశ్వరుడు. ఇప్పుడు నీవు సత్తు, మరి ప్రకృతి సత్తి, మరి జీవుడు సత్తి. ఆ సత్తి ఎక్కడ వచ్చింది? మాయ దేనందావ్? అవి నీకంటే వేరా? నీవేనా? అవన్నీ నీవే అయితే మరి నీకంటే వేరు ఇంకోటి లేదు. ఇంకోటి నీకంటే వేరు లేనప్పుడు అసత్యం ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది? భేద బుద్ధితో అసత్తు ఉన్నట్టా లేదా అభేద బుద్ధితో అసత్తు ఉన్నట్టా లేక భేదాభేదములు రెండూ కాక సత్తేనా? అంటే ఇది కేవలం త్వం వా ఇదం సత్ అసత్ ఈచ భవాన్ తతోన్యామాయ నీకంటే అలాగే సత్తు కంటే మాయ అనేది అన్య విడిగా ఉంటుంది, అదే యోగమాయ దాన్ని ప్రకృతి అంటున్నాం. మాయ అంటే ప్రకృతి అనుకోవాలి, సత్తు అంటే నీవు మరసత ఎక్కడ వచ్చింది అంటే ప్రళయ కాలంలో ఈ సత్తే అసత్తుగా భావిస్తుంది. దృష్టి కాలంలో అసత్తు సత్తు అవుతుంది. అదే కదా. అది రహస్యం. ప్రళయకాలంలో ఇప్పటిదాకా సత్తుగా ఉన్నది ప్రళయకాలంలో అసత్తులా భాసిస్తుంది.

అసత్తు అనుకుంటున్నటువంటిది సృష్టి కాలంలో సత్తు అవుతుంది, ఈ అసత్తు సత్తు కావటానికి సత్తు అసత్తుగా భాసించడానికి కారణం ఏమిటి? తవమాయ నియోగమాయ యోగమాయ వలనే. ఒకటి చాలా రకాలుగా చాలా ఒకటిగా భాసిస్తుంది పేద బుద్ధి అభేద బుద్ధి రెండా కయ్యే అందుకోసమని త్వంవా ఇదం సత్ అసత్ ఈచా అందుకే నువ్వు రెండిటికీ నాయకుడవు సత్తుకు అధిపతివి నీవే అసత్తుకు అంటే సృష్టి కాలంలో నీవే ఉన్నావు ప్రళయకాలంలో నీవే ఉన్నావు, రక్షణలో నీవే ఉన్నావు. త్రిధా నీవే కదా. అందుకే తతోన్యా మాయా. యదాత్మపర బుద్ధిరియం అపార్థ నేను వాడు అనే బుద్ధి అపార్థం. అంతా నీవే కదా. నీవే ప్రళయకాలంలో లేనట్టుగా ఉంటున్నావు. శుచిక నీవే ప్రపంచమంతా అవుతున్నావు. కాబట్టి నేను అనుకొనబడేటువంటి ఈ శరీరంలో ఉన్నటువంటి ఈ జీవుడు, పక్క ఆ జీవుడు ఇద్దరు ఎవరు? నీవే నీ స్వరూపము నీవే రా మారావు. కాబట్టి వాడు వేరు, నేను వేరు, వీడి శత్రువు, వాడు మిత్రుడు అనే భేద బుద్ధి ఉంది అది అపార్థ. విశ్వం విష్ణువు అంతా పరమాత్మ స్వరూపమే. కాబట్టి ఇదంతా అపార్థము అపార్థ యతి యస్య జన్మ నిధనం స్థితిహి క్షణం చ తద్వై తదేవ వసుకాలవద అష్టితరువోహో ఇందులో యత్ యత్ జన్మ నిధనం స్థితిహి ఈక్షణం చ ప్రపంచంలో జన్మ స్థితి నిధనం పుట్టుక రక్షణ సంహానం తర్వాత ఈక్షణం ఈక్షణం అంటే సంకల్పం సాయిక్షత సభుశ్యాం ప్రజాయేయి అంటాం కదా ఇలాంటి సంకల్పం ఇవన్నీ కూడా తద్వై తదేవ వసుకాలవత్ అష్టితరువు. ఇది ఎలాంటిది అంటే కాలవత్ అష్టితరువు చమరుకాయ అంటే ఒక విత్తనం. విత్తన మహా విత్తనాన్ని మనం భూమిలో నాటుతున్నాం వపనం అంటాం నాటుతున్నాం. నాటినప్పుడు ఆ ఇత్తులో ఇంత పెద్ద మర్రి వృక్షం ఉందని ఎవరైనా ఊహించగలరా? లేదు. పెద్ద చెట్టు మొలిచిన తర్వాత ఇంత వృక్షము ఆ ఇత్తు నుండే వచ్చిందండి అని చూడని వాడు అనుకోగలరా?

చెట్టును చూసినా ఇది ఇంత చిన్న ఇత్తు నుంచి వచ్చింది అనుకోలేం. అలాగే ఇత్తును చూసినా ఇంత చెట్టు ఇందులో ఉంటుందని ఊహించలేం. హలో. కానీ సూక్ష్మావస్థలో బీజమే వృక్షము. స్థూలావస్థలో కూడా వృక్షమే బీజము. ఆ. అంటే స్ఫూలం అయితే వృక్షం అవుతున్నది, స్ఫూలం అయితే బీజం అవుతున్నది. ఈ బీజంలోనే వృక్షం ఉన్నది. హలో నమస్తే చెప్పండి చెప్పండి చెప్పండి ఆర్గన్ స్లభ అండి ఓకే కాబట్టి పేషెంట్ అన్నా లేకపోతే మన ఊరు అగ్ని అన్నా అయ్యంగార్ అని కానీ మైసూరి వెళ్ళిపోతారు. ఇక్కడ ఉన్నారు వాళ్ళ రిలేషన్ ఇక్కడ బెకరీ పెట్టారు మన దగ్గర. అయ్యంగార్ అవును ఇక్కడే ఉన్నారు కదా ఇక్కడ ఇక్కడ మన నాగోడు రోడ్డు. నాగోడు రోడ్డు పెట్టారా? పెట్టారు ఇక్కడ. వాళ్ళకేదో జ్వర బంద్ అని చెప్పారు. ఇది అయ్యంగార్ చైనా ఒక బేకరీ ఇక్కడ లోపల ఉంది మన బిఎన్టి క్యాలరీలో. ఆ ఆ చాలా ఉన్నాయి సార్. చాలా ఉన్నాయి ఏం కాదు మన వాళ్ళు అయ్యంగార్ మన వాళ్ళే. వాళ్ళు పెట్టిన వాళ్ళు అందరూ అయ్యంగార్లే. ఆహా బేకరీలా? ఆ వీళ్ళు అయ్యంగార్ బేకరీ అని పెట్టినాడు మైసూరులో ఉన్నాడు. వాడు ఎట్లాంటి కోటీశ్వరుడు అయ్యాడు. వాళ్ళ ఇంటికి కూడా తీసుకెళ్ళండి అన్నాడు. ఆ వీడికి ఏదో దగ్గర అది కానీ అది చూస్తే అది ట్రిక్ అయింది. అది బాగా చేసేటప్పటికి వాళ్ళ దగ్గర కొంతమంది మామూలుగా వీళ్ళు ఉద్యోగం లేని ఐఎన్ఆర్ వాళ్ళు వీళ్ళందరూ ప్రతి చోట పెట్టుకుంటున్నారు. అది పుల్లారెడ్డి స్వీట్ లాగా. ఆ అలా పెట్టుకుంటున్నారు. పుల్లారెడ్డి సహదేవరెడ్డి వెంకట్ రెడ్డి పెట్టుకున్నారే. అలా పెట్టుకుంటున్నారు. కానీ కొంత మెయింకేజ్ చేస్తున్నారు ఇక్కడైతే అసలు వాళ్ళకి సంబంధించిన పెట్టాడు మన నాగరోడ్డు వద్దలో నాగరోడ్డు పెట్టాడు అది ఉంది కదా ఇది మహాలక్ష్మి పెట్టారు అది అయిన తర్వాత లేకపోతే ఒక బార్ లాగా ఏదో ఉంటుంది దాని తర్వాత అది పక్కన పెట్టాడు. ఆ అది అది కూడా సంతోష్ అన్న గారి దగ్గర ఒక బ్రాండ్ ఇచ్చాడు వాళ్ళ బ్రదర్ చాలా పెంచింది యాదగిరి థియేటర్ పక్కన. ఓపెన్ అప్పుడు తీసుకెళ్ళాడు ఒకడు వాడు మొత్తం ఆ ఎక్విప్మెంట్ అంతా తెచ్చుకున్నాడు బాగా ఒక 10 లక్షలు 20 లక్షల ఎక్విప్మెంట్ ఉంది. అది ఎగ్ లేకుండా అది అటు కూడా ఉండకూడదు అందులో కేక్ తయారు చేసేది ఈ బిస్కెట్స్ లో కూడా కొంతమంది వైట్ ఎగ్ వైట్ వేస్తారు.

అది లేకుండా తయారు చేసి జలాటిన్ అని అది వేసి తయారు చేసేసి తెచ్చాడు. ఆ వాడు దగ్గర మొత్తం ఎక్విప్మెంట్ తెచ్చాడు. అట్లా ఉంటేనే బాగుంటుంది. ఇతను కూడా కొన్ని అక్కడ చేసుకొని వస్తున్నాడు పర్వాలేదు అక్కడ బాగా. ఆ అతను అన్నమాట. ఇంకా అందరూ తెచ్చేస్తే కూడా అట్లా ఏం ఏది ఏ ఏ ఏ ఇంట్లో అన్ని ఇంట్లో ఎక్కువ ఉంటది. అంటే బిస్కెట్లు ఉడుకోకుండా అయిపోతాయి. అసలు ఇక అమెరికాకి వెళ్లి బేకరీ ప్రోడక్ట్స్ గాని కానీ మొన్న మొన్న ఒక ఇతను ఒక డాక్టర్ చెప్పాడు. క్యాప్సూల్ క్యాప్సూల్ ఉంటది కదా? అవునా? ఆ క్యాప్సూల్ క్యాప్సూల్ పై కవరు ఆ పశు పశు యొక్క ఇది అనట కదా? ప్యూర్ నాన్ వెజ్ అది నాన్ వెజ్ అనట అది. ప్యూర్ మళ్ళీ అందులో ఏంటి కర్రీ లేకుండా కావాలా? ఎముక ఆ ఇంకా మాంసం అది కాదు దాన్ని ఏమంటారు అది ఎందుకు పనికిరాని పదార్థం కొవ్వు అదంతా దాని వెనక ఇది ఉంటుంది కదా కాట ఎక్కడ ఉంటుంది అవును అది ఆ భాగాన్ని చెప్పుకుంటున్నాడు. దాంతో దాంతోటి తయారు చేయమని చెప్తున్నాడు క్యాప్సూల్ అంటే అదేనండి. మీరు ఎంత శుద్ధంగా ఉంటున్నా క్యాప్సూల్ చేసుకుంటున్నారంటే మీరు అందులో పడేటట్టు లేక అంటున్నారు. అసలు నా మెసిటేరియన్ ఉండేవాళ్ళు లేరు చూస్తుంటే. ఏం కాదు అందుకనే ఒకసారి నేను ఆ యాక్సిడెంట్ అయింది కదా చాలా పెద్ద అది నేను అప్పుడు అప్పుడు అన్నారు అన్నమాట ఎందుకు వేసుకోవాలి మీరు అలా దిద్ది చేస్తే ఎట్లా అది ఇది అంటే పోనీ టాబ్లెట్ లాంటిది ఏమైనా ఉంటుంది రోడ్డు మీద ఏదో అనేది అక్కడ వేసుకోవాలి వేసుకోవాలి తర్వాత టూత్ పేస్ట్ కి నాన్ ఇన్స్టెడ్ చేసుకున్నాం కదా అది టూ సే సామ్ అన్నీ ఎక్సెప్ట్ బాబ్లూ బాబు ఏదో హిమాలయం నుండి ఆయుర్వేదం తయారు చేస్తున్నారు అది మంచిది ఇప్పుడు హిమాలయం వాడుతున్నాం అదే వాసన యాదిష్నార్ దగ్గర ప్యూర్ వెజిటేరియన్ టూత్ పెస్ట్ అది చూడలేదు అది ఒక్కటే అది ఇస్తున్నారు ఎందుకంటే వాళ్ళు పాపం ఎవరెవరు ఒక రకంగా ఇయ్యండి ఇయ్యండి హిమాలయ ఆయుర్వేద హిమాలయం ఉంది హిమాలయ ఒకటి బాబు వజ్రదంతి వజ్రదంతి వాడిది ఆయుర్వేద వాడిది అది వాడి ఒక్కడే అచ్చినవన్నీ ఏదో కలుస్తుంది. ఓ కలుస్తుంది. మరి అందరినీ బ్రెస్ట్ లాగా చేస్తున్నారు వాళ్ళు అందరూ. ఆ తెచ్చేసారు వాళ్ళు. ఆ తెచ్చే సోప్స్. ఆ అవన్నీ అనేటువంటివి కొన్ని సోప్స్ చాలా వెజిటేరియన్ సోప్ అయితేనే మన వాళ్ళు. అది ఆయన వేస్తే సోప్ పెట్టుకోరు. సబ్బా? సబ్బా పెట్టుకోరు. ఆహా సరే కదా. అప్పుడు చెప్పారు నీ ఆదులు కూడా పెట్టుకోరు. తమాష ఏంటంటే నేను కూడా ఇంత చంద్రిక చంద్రికనా ఏదో రాయి వేయడం సబ్బు ఉంది అందులో ఉన్నాయి కొన్ని ఉన్నాయి.

మైసూర్ షాండీలో ఉండదు. మైసూర్ షాండీలో ఉండదు. మైసూర్ షాండీలో ఉండదు. ఓన్లీ ఆయిల్ అండి. ఆ గుడ్డు ఆయిల్ తో వేయించుకున్నాం. మేము వాడేది అది మైసూర్ షాండీలో ఒకటి తర్వాత ఇంకోటి ఏదో ఉంది ఆ రెండు వాడతాం. తక్కినవి అన్నీ అంతే. ఈ రెండు వాటిలో జీఎంగా చెప్తే కానీ తెలియలేదు నాకు. అసలు మాకు ఆ దృష్టి పోలేదు. పోలేదు ఎట్లా పోతుంది పోలేదు. తర్వాత నేను కంపెనీ వెంటనే అడిగితే అవును సార్ మీకు తెలియకపోవడం వచ్చింది మీకు తెలియాలి కదా డాక్టర్ గారు అన్నారు. మన అదే మా సడగూడ అబ్బాయి ఉన్నాడు చిన్న అబ్బాయి. అదే కాదు. అక్కడ మెడికల్ షాప్ ఉంది. ఇక్కడ మన పక్షిర్ బాగు తన్ని ఏమంటారు? మోర్ బెంట్ మోర్ బెంట్. అమర్కిని అమర్కిని ఎక్కువ ఉంది చూడండి. అవును. అమర్కిని ఎక్కువ ఎదురు ఉంది. స్కైలిన్ టాకీ పక్కన. ఆ పక్కన ఆ ఉంది. అది మా మా కడగణ అబ్బాయి ఇది. దానికి అందరూ వాళ్ళ దగ్గరికి వచ్చి 10 15 ఏళ్ల క్రితం అనుకుంటున్నాను దగ్గరికి వచ్చి చిన్న ఆయన చిన్న ఆయన గారు ఎవ్వడు పెట్టని పేరు కావాలి మెడికేట్ షాప్ కి అన్నారు. అది వాడు చెరక అని పెట్టడం చేసినాడు. చెరక మెడికల్ హాల్ ఎవడు తెలవదు అది అక్కడ ఎవడు తెలవదు అని చెప్పాడు. చాలామంది చెరక చక్ర చక్ర అంటారు దాన్ని. చెరక సమ్మితం మన ఋషి చెరక మహర్ష్ అది చెరక మెడికల్ హాల్ అని పెట్టడం అని చెప్పాడు పెట్టాడు. యాదా తర్వాత ఏమో రెండు రెండు పూనా నుంచి ఒకడు వచ్చి ఈ పేరు మీకు ఎవరు చెప్పారు? నీవు యంగ్ గా ఉన్నావ్ ఇది నీకు ఎలా తెలిసింది? అంటే మా చిన్న స్కాలర్ అండి ఆయన చెప్పారు మంచి పేరు అని. మనం మాట్లాడుతున్నప్పుడు ఇట్లా ఉంటే మీరు చాప్సీలు వేసుకుంటే నాన్ వెజ్ అయిపోయినట్టేనండి అన్నారు. ఆయన వచ్చిన మీరు ఇంకేం చేస్తారు అన్నారు. అంటే సరేలే కానీ ఇలా శాస్త్రం చెప్పినట్టు నా తోటి ఉండదు విషాన్ని విషాన్ని ఔషధంగా వాడితే విషాన్ని కాదనే శాస్త్రం. ఆ కొన్ని కానీ తెలియనంత వరకు మనకు దోషం కాదు కదా తెలియదు కదా తెలిసిన తర్వాత అది వేరే విషయం. యస్యేదమాత్మని జగత్ విరయాంబు మధ్యే శేషే ఆత్మన నజసుఖానుభవో నిరీహః బీజంలో వృక్షం. వృక్షము నుండి బీజం చెప్పుకున్నాం కదా అంటే వృక్షము ఆ బీజము నుండే వచ్చింది ఈ వృక్షము నుండి అలాంటి బీజమే

వెళ్లి వస్తుంది. ఈ రెండు ఒకేసారి చూడలేం. కదా? బీజమును చూసినప్పుడు వృక్షం కనపడుతుంది. వృక్షం చూసినప్పుడు బీజం కనపడుతుంది. బీజంలో వృక్షం ఉంది అనుమానం ఏం లేదు. కనపడదు. నీలోనూ జగత్తు ఉంది. కనపడదు. జగత్తులో నువ్వు ఉన్నావు. కనపడదు. అందుకనే అష్టి తరువు అది అన్నారు. బీజము వృక్షములకి ఎలాగైతే ఒకదానిలో ఒకటి ఉండి కూడా కనపడదో. వృక్షము నుండి విడిగా కనపడుతుంది బీజం. మరి మనకు ఫలం వచ్చి అందులో బీజం కనపడుతుంది విడిగా ఉంటుంది. కానీ ఈ బీజం నుండే ఈ వృక్షం వచ్చింది అన్న సంగతి పరస్పరం కార్యకరణ భావాన్ని చెప్పుకోవాల్సింది తప్ప ప్రత్యక్షంగా రెండిటికీ స్థితి చూడలేము. అలాగే జగత్తు నీలో నీవు జగత్తులో. అజ్ఞాన దృష్టిని విషయం చేయమని చూడలేదు. రెండు ఒకటేనయ్యా అని కూడా తెలుసుకోలేదు. అందుకే తద్వై తదే వసుకాలవదస్త తరువోహో న్యచ్ఛేదమాత్మని జగత్ విలయాంబు మధ్యే ఈ. ఈ ఎందుకు చెప్తున్నాడు ఈ మాట అంటే ఈ సకల చరాచర జగత్తును నీలో దాచుకొని నీలో ఉంచుకొని ప్రళయకాల సముద్రంలో శేషే ఆత్మన నువ్వు హాయిగా నిద్రిస్తున్నావ్ ఎలా నిజ సుఖానుభవః నిరీహః హాయిగా నిద్రిస్తున్నాడు అంటే అర్థం తెలుసా ఏమిటో ఏ కోరిక లేనివాడు అన్నమాట. సంకల్ప కూడా లేదు అంతే కదా. కోరిక ఉందనుకోండి ఇంతసేపు పడుతుందా? అవుతుందో కాదో అవుతుందో తెల్లారితే ఏమవుతుందో అయ్యో అనుకుంటాం ఇన్ని చేశాం. ఇన్ని గుర్తుకున్నాం సమయానికి తీరా కాకుంటే ఎట్లా ఇంకేం నిద్ర ఎక్కడికి వాళ్ళకి? హాయిగా నిద్రపోయాడు అంటే మీరు ఇహ వాడికి దిగులు లేకుంటే నిద్రపడుతుంది. దిగులు ఎప్పుడు ఉంటుంది? కోరిక ఉంటేనే ఉంటుంది. స్వామి నీవు నిరీహః ఎలాంటి కోరిక లేక ఎలాంటి సంకల్ప కల్పన లేకుండా సముద్ర మధ్యను నీవు హాయిగా సేకే పడుకొని ఉంటున్నావు.

యోగేన మీలిత దృక్ ఆత్మని పీత నిద్రహా తుర్యే స్థితోనతు తమః నగుణాంశ్యయుక్షేయుక్షే నీవు యోగముతోటి నిమీలిత దృక్. కనులు మూసుకొని ఉంటున్నావ్. ఆత్మని పీత నిద్రః తుర్యే స్థితః అతు తమః న గుణాం శ్రేయం శ్రేయం ఆ సమయంలో ప్రళయకాలంలో తమోగుణం కానీ ఇతర గుణములను కానీ కూర్చడం లేదు. ప్రకృతికి గుణములు ఉన్నాయి. సూక్ష్మావస్థలో కనపడవు. స్థూలావస్థలో బయటపడతాయి. సూక్ష్మావస్థలో ఉన్న ప్రకృతికి క్షోభ కలిగించి గుణములతో సంబంధం కలిగిస్తే మహత్తత్వాన్ని సృష్టి చేస్తుంది. కలియకాలంలో ప్రకృతిలో గుణములతో సంబంధాన్ని నీవు కల్పించవు. మూల ప్రకృతి వేరే ఉంది. మూల ప్రకృతి అవికృతి కదా. మూల ప్రకృతిహి అవికృతిహి. అక్కడ గుణ అది గుణ వ్యతికరం కాదు. గుణ సామ్యము కాదు. గుణ భూమి కాదు. సూక్ష్మావస్థలో గుణములు అందులో మీకు ఉన్నట్టే తెలియదు. అది మూల ప్రకృతి ఉంటాయి కానీ ఉన్నట్టు తెలియదు. అది అవికృతి అవ్యక్తం అంటారు దాన్ని. అవ్యక్తము మూల ప్రకృతి. ఈ అవ్యక్త మూల ప్రకృతి అనేటువంటి దాన్ని ఇంకా ఇంకా చాలా దూరంగా దూరంగా పోయి అంటే అయితే దీనికే సూక్ష్మము అంటారు. సూక్ష్మము. అవి అవ్యక్తము, మూల ప్రకృతి, ప్రధానము, తరువాత వ్యక్తం, వికారం. ఇప్పుడు సృష్టి ఏడు అవస్థ. ఏడవ స్టేజికి వస్తే కానీ ప్రకృతి అవుతుంది, అప్పుడు అది మహత్తత్వాన్ని సృష్టిస్తుంది. కాబట్టి అది ఆ మొదటి ఏదైతే ఉందో సూక్ష్మ ప్రకృతి ఆ సూక్ష్మ ప్రకృతి ఆవగింజలో ఒక లక్షో భాగం ఉంటుంది. అందుకే దాన్నే దాన్నే స్వామి మనకు శ్రీవత్సము అన్నాడు, పరమాత్మ హృదయంలో అది శ్రీవత్సము అని ఒక కొన్ని పురాణాలు చెప్పారు. అన్ని జీవస్తంభం ఉంటాయి జీవులో మొత్తం జీవుడు కానీ అన్ని అక్కడ ఉంటాయి అని అర్థం. అంత ఇంత పెద్ద ప్రకృతి అంటే అనంత కోటి బ్రహ్మాండములు ఆ ప్రకృతి యొక్క లక్ష అంశ అంశలోని భాగం ఇంత బ్రహ్మాండం. వాడికి అనంత కోటి బ్రహ్మాండం ఇదంతా కూడా నిజం.

ఒక ఎంత ఇప్పుడు ఏడో ఏడో స్థానికి వచ్చినప్పుడు. మరి అయినప్పుడు ఇంత అనంత కోటి బ్రహ్మాండముడే ఆ అసలైన ప్రకృతిలో ప్రకృతి భాగంలో లక్షాంశము ఉంటే మరి అసలి ప్రకృతి ఎంత ఉంటుంది? మరి దాని మూల ప్రకృతి దాని సూక్ష్మావస్థ అదంతా పరమాత్ముని యొక్క వక్షస్థలంలో శ్రీ వక్షాంశంలో ఉంటుంది. కాబట్టి మీరు పరమాత్మను చూసినప్పుడు ప్రకృతి కనపడదు, జీవుడు కనపడదు. అలాగే జీవుడిని చూసినప్పుడు ప్రకృతి కనపడదు, పరమాత్మ కనపడదు. పోనీ ప్రకృతినే చూస్తే తత్వినే కనపడదు. ఇలా ఒకదాన్ని చూసినప్పుడు ఇంకోటి కూడా ఆ పక్కనే ఉన్నదని తెలియకపోవుట, తెలియలేకపోవుట నియమాని. ఇది నియోగమయ్య. అంటే నీవే నీవు ప్రకృతిలో గుణాలను కూరిస్తే సృష్టి విడదీస్తే ప్రళయం. కదా. అందుకే తమః నా గుణాంశ్య యున్చే తస్యైవతే వపరిదం నిజకాల శక్త్యా సంచోజిత ప్రభ్య ధర్మనః ఆత్మగూఢం అలాంటి సూక్ష్మావస్థలో మరి నీవు కాలశక్తిని అందులో జోడించి సంచోచిత ప్రకుచ ధర్మాల్లో క్షోభ కలిగిస్తే అప్పుడు ఆత్మగూఢం నిజ తే ఒపుహు ఇంతకాలం నీలో రహస్యంగా దాగి ఉన్నటువంటిదే ఈ శరీరము. ప్రళయకాలంలో ఏది రహస్యంగా దాగి ఉందో అదే నీవు మళ్ళీ వాటికి ఆ గుణాలను కూర్చినప్పుడు అది విశాల రూపాన్ని పొందుతుంది. అది జగత్తు. ఎక్కడ జగత్తు? నీ శరీరమే. నీ శరీరమే జగత్తు, నీ శరీరమే జీవుడు, నీ శరీరమే ప్రకృతి. ఎప్పుడు నీవు శరీరాన్ని చూపెట్టినప్పుడు. అది చూపెట్టలేదు, ఇవేమి మనకు కనుక్కోడు. ఇలా నాతో ప్రభు ధర్మణః ఆత్మ నీవు ప్రకృతిని క్షోభింపచేసి ఇంతకాలం నీలో దాగున్నటువంటి ఆ ప్రకృతిని మూల ప్రకృతిని బయటికి తెలువరిస్తున్నావు. అదే సృష్టి. ఆత్మగూఢం. అంభసి అనంత శయనాత్ విరమ విరమత్సమాధేహే నాభేరభూత్ స్వగణికావటవన్ మహాభ్యం.

అదే అంటున్నాడు అంభసి అనంత శయనాత్ సముద్రంలో అనంతుని అనంత ఆదిశ్వుడు అతని యొక్క శయనాత్ పై చెయ్యి మీద విరమత్సమాధే సమాధిని విరమించిన నీ నుండి నీ నుండి కాదు నీ నాసే. నీ నాభి నుండి స్వకణికా వటవతు మహాభ్యం తన చిన్న గింజ నుండి పెద్ద వృక్షం లాగా నీ నాభి నుండి మహా పద్మం పుట్టింది. బహ్వాదం అంటే ఏంటి? అనంత కోటి బ్రహ్మాండములు ఒక్కొక్క బ్రహ్మాన్ ఒక్కొక్క రేకు లాగా ఉంటుంది. బహ్వాదం అంటే ఏంటి? ప్రపంచం ఏంటి? బ్రహ్మాండాలు అవన్నీ ఒక్కొక్క రేకు ఒక్కొక్క బ్రహ్మాండం. అలాంటి రేపులన్నీ అనంతము, అందులో వచ్చి ఆ వాడు చేరుతాడు బ్రహ్మ. అందులో కూర్చొని కృషి చేస్తున్నాడు, బయటికి ఎందుకు రాడు? కాపీ కొడతారండి, మొదటి కాపీ కొట్టేవాడు ఆయనే, మనలేమో కాపీ కొట్టొద్దు అంటాడు. అవునండి, అందులో కూర్చొని దాన్ని చూసుకుంటూ కృషి చేస్తాడు. ఆ తాయ తా పూర్వమకల్పయతు ఏంటిది మరి అది? ఆ పద్మంలో కూర్చొని ఒక్కొక్క రేఖుని జాగ్రత్తగా ఆ ఎక్కడ ఉంది చూసి ఆ సుక్షిస్తున్నాడు. ఇక్కడ మనం కాఫీ ఇస్తాం అంటారా ఏమంటారంటే మోహరి కాఫీ కొట్టేవాడిని ఆయన అన్నావా? మోహరి కాఫీ కొట్టేవాడు ఆయనే మోహరి ఒకసారి ఒకసారి ఆయన డిబార్ చేస్తే సమస్య ఉండదు అన్నమాట. మనకి బాధ ఉండదు, సృష్టి బాధలు ఈ జనులు ఈ శరీరాలు ఆదరై రారు. ఆదరై రారు. పరమాత్మ ఎప్పుడు అడిగాడు కదా లేదా సీఏ కాదు ఎన్కో ఉంటుందేమో. ఐసి ఐసిడబ్ల్యూ కా సిఏ కో బుక్కులు ఇస్తారట. అవును. ఓపిక ఉంటే చేతనైతే బుక్కులు ఎటికీ కూడా రాయి జవాబు. ఎక్కడ దొరుకుతుందో దొరికించుకొని రాస్తే గొప్పోడే. అది రాస్తే దొరుకుతుంది టైం అయిపోతుంది. ఎటికీ లోపు రాసేయ్. ఎటికీ లోపు. అంటే అవన్నీ ఏ చాప్టర్ ఏది ఉంటదో చూడడానికి తెలిసి ఉంటే బుక్ ఇస్తే మాత్రం చాప్టర్ తీసి రాసేస్తాను. కానీ ఏ చాప్టర్ ఉందో తెలవకుండా అదే సంగతి ఉంది. అందుకే ఐజిడబ్ల్యూ వచ్చిందంటే వాడికి. ఇది ఫాస్టింగ్ ఏదో అంటారు దాన్ని. అవును. ఫాస్టింగ్ అంటే మామూలుగా చిన్నవాడు ఒక పాట్ వేశాడు. అదే ఏదో మూడు పాటలు రెండు పాటలు ఇంటర్ ఏదో ఉంటుందట కదా. ఇంటర్ పాట్ వేశాడు. దాని పైన ఇంకేదో ఉంటుంది రెండు రోజులు ఇయ్యలే. ఇంటర్ ప్యాక్ అయ్యారు పార్క్ అయితేనే కాదు. ఇంటర్ ప్యాక్ ఇంటర్ లో కూడా మొత్తం ఇండియా లెవెల్ లో 21, 21 ఫస్ట్ ర్యాంక్ వచ్చింది. ఇది ఒక మంచిదే మంచి ర్యాంకేనట. 400, 300 వస్తాయట.

రా రా రా రా దానికి 21 ప్లాన్ కి వచ్చింది. అది వచ్చినాకనే ఇద్దరు బ్యాంకు వాళ్ళు పిలిచారు అన్నారు. అందరూ మళ్ళీ చేరాలేదు ఇక. ఇక ఆయనకి ఇంకేదో ఉంటది కదా ఇంకో ఎగ్జామ్ అది అది ఇస్తే ఇంకా ప్రెసెంట్ కే పోతారట ఈ ఇండస్ట్రీలు ఉంటాయి కదా వాటికి పోతాయి. అలా అన్నారు. మరి మనకి ఇది ఆధారం బయటికి ఆపి ఇవ్వరంటే మన బ్రహ్మగారు అని అర్థం. ఇలాంటి స్వామి యొక్క నాది నుండి సకల ప్రపంచ బ్రహ్మాండ. బ్రహ్మాండ కోశములు దాని పేరే పద్మ కోశం అంటాం ముగ్గ. పద్మ కోశం అంటాం భువన కోశం అని చెప్తాం మనం. అవును పంచమ స్కందంలో భువన కోశం అన్నాం. ఈ పద్మం అంటే ఒక్కొక్క రేకు ఒక్కొక్క బ్రహ్మాండం. ఆయన అందులో కూర్చొని ఆ బ్రహ్మాండాన్ని చూసుకుంటూ సృష్టి చేస్తాడు. ఇలా నాభేరభూతు మహాభ్యం తత్సంభవః కవిహి. అలాంటి పద్మల నుండి పుట్టినవాడు బ్రహ్మ. తత్సంభవః కవిహి అతః అన్యదపస్యమానః. అంత పెద్ద పద్మంలో ఏం కనపడలేదు ఆయనకు. తాను వచ్చాడు చుట్టు చూస్తే ఏం కనపడుతుంది? పద్మం ఇంకేం లేదు. అందుకే అన్యదపస్యమానః ఏది దొరకక ఏది చూడక త్వాం బీజం ఆత్మనితతం స్వబహిహి విచింత్య పద్మం అయితే ఉంది. పద్మం ఉంది, పద్మానికి బీజం ఉండాలి కదా. మూలం ఉంటుంది ఎక్కడో. కాబట్టి ఎక్కడ ఉంది ఇది మూలము అని పద్మానికి బీజాన్ని మరి ఇంకెవరైనా ఉంటే మరి పద్మాన్ని వేసిన వాళ్ళు ఉండాలి కదా వాళ్ళు. బీజం అంటే బీజాన్ని ఇంకొకరు నాటే వాళ్ళు ఉండాలి. నువ్వు ఇలా నిన్ను పద్మ బీజాన్ని వెలుపల లోపల అంటే పద్మం లోపల చూశాడు, పద్మం వెలుపల చూశాడు, పద్మం కింది వెలుపల చూశాడు. దొరకదు అంటారు చూడండి. తత్సంభవః అన్యదా పస్యమానః త్వాం బీజమాత్మని తతం స్వబహిహి విచింత్య నావిందత్ అబ్దశతమప్సు నిమజ్యమానః. కొతగు దిగి నీళ్లలో మునిగాడు. అడుక్కుపోయాడు ఎక్కడ దొరుకుతుందేమో అని బియ్యం. ఎన్నాళ్ళు ఓ నూరేళ్ళు వెతికాడు దొరకలేదు. అయినా నాకు కొంచెం అర్థం కాలేదు బ్రహ్మ మరీ అంతమాయకుడా అంటున్నాడు. ఎందుకంటే జ్ఞాతే అంకురే కథం ఇహ ఉపరభేక బీజం. మొలక వచ్చినంక బీజం కనబడుతుందా అండి ఎక్కడన్నా లోకానిలో. ఈ సంగతి కలవదా?

ఆ బీజం ఉంటే బీజం ఉంటే మొలక రాదు. మొలక వచ్చి బీజం ఉంటుందా? పద్మం వచ్చి బీజం ఎక్కడ ఉంటుంది ఇంకా? ఆ మాత్రం కాదు పాపం బ్రహ్మ అయ్యో అంటున్నారు. జాతే అంకురే కథం ఇహ ఉపరభేత బీజం. దొరకని బీజం కోసం వందు ఏళ్ళు ఎత్తికారండి బ్రహ్మ. మరి ఇది నీ మాయ కాకుంటే మరేమిటండి అంటున్నారు. సత్వాత్మయోనిహి అతి విస్మితః ఆస్తితః ఆ బ్రహ్మ పరమాశ్చర్యంతో పద్మంలో మళ్ళీ వచ్చి కూర్చొని కాలేన తీవ్ర తపస పరిశుద్ధ భావః ఉపదేశంతో తీవ్రమైనటువంటి తపస్సు చేసి మనస్సును పరిశుద్ధి పొందించుకొని త్వాం ఆత్మనీశ భువి గంధమివ అతి సూక్ష్మం భూమిలో గంధం లాగా తనలో నిన్ను చూశాడు. ఎలా? అతి సూక్ష్మం. భూమిలో గంధం ఉంది కదా? ఎక్కడ ఉంది నేను చెప్తాను. పోనీ ఎంత ఉంది అంటే మట్టి తీసుకున్నారు వాసన వచ్చేసింది. ఈ వాసన మట్టిలో ఏ భాగంలో ఉంది? అంతటే ఉంది. పోనీ మట్టి అంతా ఉందా? చాలా సూక్ష్మ అవస్థలో ఉంది. అలాగే ఆత్మలో పరమాత్మ కూడా సూక్ష్మ అవస్థలో ఉంటది. అంటే ఆ మట్టిలో గంధం లాగా నిన్ను భూతేంద్రియాశయమయే వితతం దదర్శ భూత ఇంద్రియ ఆశయమయే. పంచభూతములు, పంచజ్ఞానేంద్రియములు, పంచకర్మేంద్రియములు, పంచతన్మాత్రులు. ఇలాంటి వాటితో ఉన్నటువంటి ఈ శరీరంలో, ఈ మనస్సులో, హృదయంలో అంతఃకరణంలో నిన్ను దర్శించాడు. ఏవం సహస్ర వదనాంగ్రి శిర కరోరు నాశాస్య కర్ణ నయనాభరణ ఆయుధాఢ్యం మాయామయం సదుపలక్ష్త సన్నివేశం. దృష్ట్వా మహాపురుష మాప ముదం విరించః ఇన్ను చూశాడు ఎలా ఉన్నావు నీవో సహస్ర తీర్ష పురుషః సహస్ర అక్ష సహస్ర పాత్ సగూమిం విశ్వతో వృత్వా అత్యతిష్టద్దశాంగూళం మనం చెప్తున్నాం విష్ణుపురాణాల్లో చెప్పాం ఇదే స్తోత్రం ఇచ్చింది. సగల జగా జగత్తులను వ్యాపించి ఉన్నాడు. సహస్ర తీర్ష సహస్రాక్ష అంటే అనంత క్రియాశక్తి అనంత జ్ఞానశక్తి. అనంత కర్మశక్తి అంటే క్రియ అంటారు. క్రియా జ్ఞానాలు ఈ తలకాయలు, వెయ్యి కాళ్ళు, వెయ్యి చేతులు ఉంటే మనం భయపడి పారిపోతాం మనం. స్వామిని చూస్తానండి. ఏమి అర్థం? సాస్త్రం అనంతం. తలకాయ అంటే జ్ఞానం. అనంతమైన జ్ఞానము కలవాడు.

అలాగే అనంత కరములు ఉంటే అనంతమైన క్రియాశక్తి గలవాడు. ఇచ్చాశక్తి, క్రియాశక్తి, జ్ఞానశక్తి. మనకు తక్కువ ఉంటాయి స్వామికి అనంతం. ఇలాంటి మహానుభావుడు ఆయన నిన్ను చూచాడు సహస్ర వదనాంగిరి శిర కరోరు నాసాస్య కర్ణ నయనాభరణ విభాగ్యం. శిరస్సులు, వదనములు, పాదములు, చేతులు అలాగే నాస ఆస్య కర్ణ నయన ఇలాంటివన్నీ ఉన్నటువంటి నిన్ను చూచి మాయామయం. సదుపలక్ష్త సన్నివేశం చక్కగా గుర్తించబడేటువంటి అవయవ సంస్థానం ఉన్నటువంటి నిన్ను మహాపురుషం దృష్ట్వా నిన్ను చూపి ముదం విరించః ఆపా బ్రహ్మ. ఆనందాన్ని సంతోషాన్ని పొందాడు. అలా పొంది తస్మై భవాన్ హయచిరః తనువంచ బిభ్రతో వేదద్రుహావతి బలౌ మధుకైట భాగ్యౌ హత్వా ఆనయత్ స్తుతి గణాస్తు గజస్తమస్తు సత్వం తవ ప్రియతమాం తనుమామనంతి. అలా బ్రహ్మ నిన్ను చూసిన సమయంలోనే నీవు అతనికి నీ సంకల్పంతో వైదిక పరిజ్ఞానాన్ని అందించబోయావు. నీకు బ్రహ్మకు మధ్యన ఇద్దరు రాక్షసులు వచ్చి ఆ అనంతమైనటువంటి వేద రాశిని వాళ్ళు అపహరించారు. ఇలా అపహరించినటువంటి వేద రాశిని మళ్ళీ బ్రహ్మకు అందించటాని కోసం నీవు హయగ్రీవావతారంలో వచ్చి ఆ రాక్షసుడిని సంహరించి వేదాన్ని బ్రహ్మకు అందించావు. బ్రహ్మకు వేదమును అందించడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు అడ్డుగా వచ్చినటువంటి రాక్షసులు అంటే తమోగుణములు. వేదమును అందిస్తుండగా వాళ్ళు వచ్చి తీసుకొని పోయారంటే బ్రహ్మ రజోగుణం వాడు అన్నమాట. అందుకే పాఠం చెప్తున్నా కానీ పురాణం చెప్తున్నా కానీ ఏం వస్తుంది? బ్రహ్మాండంగా వస్తుంది కదా? ఈ అలవాటు ఎవరు చేసిండ్రు? మొదటి కృష్ణుడు వాళ్ళే కదా? మామ చెప్తుంది మన ఇద్దరి పేరు బ్రహ్మ బాబు. పాఠం చెప్తుంటే నిద్రపోవడం ఆచారం ఇప్పుడు కాదు. మొట్టమొదటి నుంచి ఉంది ప్రతి శిష్యుడు బ్రహ్మ వారే కూర్పాటు పడ్డారు. సందు దొరికిందని తాటకు చూసేపోయారు. అందుకే పాఠం చెప్తూ నిద్రపోతే వాళ్ళు వస్తారని శాస్త్రం తాటకులు వస్తారు. అందుకే పాఠ ఆరంభంలో తాటకులు రాకూడదని.

మనం ప్రార్థన చేస్తాం శాస్త్రం. ఇలా నీవు ఆ బ్రహ్మ రజోమూర్తి. నిద్ర తమోగుణము. ఆ రెండిటినీ వాళ్లే అలకేడబుల్ మధుకైటమ రజస్సు తమస్సు. వారిద్దరిని సంహరించినటువంటి నీ స్వరూపం శుద్ధ సత్వమయం. అందుకే హైగరి స్వామి అంటే ఏ గుణం అన్నమాట? సత్వగుణం కాదు, శుద్ధ తత్వగుణం. కదా అంటే ఈ రోజు కూడా అతనే కఠం చెప్తాది కదా ఆ రజోబనం తపోబనం మనకు పాఠం చెప్పడానికి శిష్యుడు ఇలా ఉండాలి గురువు ఇలా ఉండాలి ఇలాంటివన్నీ జరుగుతుంటాయి మనం ముందు ఈ పని చేసుకొని జాగ్రత్తగా ఉండాలి. సత సిద్ధం శుద్ధ స్ఫటిక మని పూహృత్ ప్రతిపటం సుధా సద్రీచి వి జుతిభి రపతాప త్రిభువనం అనంతైహి త్రయ్యంతైహి అనువిహిత హేషా హళహళం హతాశేష అవజ్యం హయవదనం అశేషావజ్య హతం అన్నమాట. అన్ని దోషములు తొలగించినవాడు అన్నమాట. అంటే తమోగుణాన్ని, రజోగుణాన్ని పోవటం. అందుకే తదస్సిద్ధం శుద్ధస్పతిక మణి భూహృత్ ప్రతిపతం అదే అర్థం. శుద్ధ స్పతిక మన తో పోటి జీవి అంటే శుద్ధ తత్వ గుణము. హైదిరి స్వామి శుద్ధ తత్వ మూర్తి బ్రహ్మ రజోమూర్తి మధుగైతపులు పతమూర్తి. వేదాన్ని అపహరించుట అంటే ఏంటి? అప్పుడు పుస్తకాలు ఉన్నాయా? గ్రంథాలు పడకపోవచ్చు కదా, పుస్తకాలు లేవు అప్పుడు. ముక్త వాచన అనుచానము గురువుగారు చెప్తారు, శిష్యుడు మళ్ళీ అంటాడు అన్నది ఇక్కడ ఉంటుంది. ఒక సారి రెండు సార్లు చెప్తే అది ఇక్కడ కావాలి. వస్తే విద్యార్థి అయ్యా పుస్తకం ఉంది రాసుకుంటాను అన్నాడు అనుకో అంటే పనికిరావు బొమ్మ అంటాడు. మా గురువు గారు పాఠం వర్ధిస్తా అంటే వర్ధిస్తావా? మళ్ళీ పుస్తకం పడుకుని మళ్ళా వర్ధిస్తావా? పాఠం చెప్పిన తర్వాత. ఇన్ని సార్లు చదివినాక మళ్ళీ వదిలిస్తా అన్నారు, ఇదేం మట్టి బుర్రారా ఏం బుర్రా అది? మళ్ళీ మా వారు చదివిస్తా అంటే మళ్ళీ రేపటి దాకా ఎంబడి చెప్పాలి, పాఠం విన్నావా చెప్పు. ఏమిటి అది అది సుందరత్వం అన్నమాట, మరి చెప్పాలంటే మా గురువుగారు బాగా నిద్రపోయారు బాగా అని చెప్పుకుంటారు, నిద్ర నిద్ర ఇంకోటేం లేదు. ఎక్కడ పోతున్నారు అయ్యా కదా మనం పొరపాటు ఆపే ఏమయ్యా ఆపేసావేంరా? రఘునామన్వయం అన్నావు వచ్చే ఏది? అంతమే లేదు ఏం లేదు మూసుకొని కళ్ళు మూసుకోవడం అంతే. ఏ అక్షరం దగ్గర ఆపి అక్షరం చెప్పేవాడు.

నిద్ర నాకు రా నీకు కాదు ఎందుకు పోదాం అని అంటారు. ఇది అది స్థితి అన్నమాట. ఆ రోజుల్లో అసలు పుస్తకం పట్టుకొని పాఠం చెప్పడం అంటే తప్పు పడటానికి రాలేదు. ఆయన పోయే అమ్మాయి పోనీ పోనీ పోనీ. రాదు పోనీ పనికిరాని వాడు వాడు ఎందుకు ముందు బుక్కు ఉండి పాఠం చదివి వాక్యం అర్థం అది పురాణానికి పుస్తకం ఉండాలి వచ్చిన మరది చాస్ పురాణం చెప్పేటప్పుడు పాఠం చదివి పుస్తకం అవసరం లేదు పురాణం చెప్తే ముందు గ్రంథం ఉండాలి నువ్వు చూడు చూడు తర్వాత అండి పసుపు ఉండాలన్నా కదా అది అది అది. నువ్వు పౌతుల నోటికి వచ్చినా సరే దంధా ఉండాలి లైన్ చూడాలి. ఇష్టం టైం బట్టి ఏదో చూడు ఒక రక్షణం చూడు చాలు అంతే ఉండాలి. అలాంటి తన స్మృతి ప్రతిభ ఇదే దాన్ని హరించాడు. నిద్రపోయామనుకోండి గురువు వారు మాకు తెలవదు మనకేం జ్ఞాపకం ఉండదు. అసలపోతుండు. అలాంటి మధుకైటవులను హయగ్రీవ రూపంతో సంహరించి మళ్ళీ బ్రహ్మకు వేదమును అందించిన శుద్ధ సత్వమూర్తివి. తజస్తమస్య సత్వం తవ ప్రియతమాం తనుమామన అందుకే నీకు చాలా ఇష్టమైనటువంటి శరీరం ఏమిటంటే సాత్విక తనువు నీకు ఇష్టమని పెద్దలు చెప్తున్నారు ఇష్టం నృతిర్య కురుషి దేవ జషావతారైహి లోకాన్ విభావయతి ఏం చేస్తున్నావ్? లోకములను కాపాడుతున్నావ్. సృష్టించి సృష్టించిన వాటిని కాపాడుతున్నావ్. ఎలా? నృ, తిర్యకు, ఋషి, దేవ, శశావతారై. నరులుగా. తిరియక్ వరాహ ఉంది కదా వరాహ తిరియక్ పసుపు చాలు కదా కాబట్టి నరుడు అంటే రామకృష్ణ అవకారాలు నరులు వరాహ కూర్మాదులు తిరియక్కులు అలాగే ఋషి కపిల వీళ్ళంతా ఋషులు, దేవ ఉపేంద్రుడు వామనావతారం, శేష మత్స్యావతారం. ఇలా రకరకాల అంటే ఈ చిన్న మాటలు అన్నీ చెప్పేసారు అది వచ్చాయి. దత్తాత్రేయుడు కూడా వచ్చే ఇంకా వాళ్ళంటే రుషకుడు ఆయనే, యజ్ఞుడు ఆయనే, కపిలుడు ఆయనే, దత్తాత్రేయుడు అంతా రుషులే కదా. దత్తాత్రేయుడు ఆయనే ఇదంతా రుషుల్లో వచ్చేస్తాడు. రాముడు, కృష్ణుడు, పరశురాముడు అలాగే కలిపి వీళ్ళంతా నురుగులో వచ్చేస్తారు.

ఈ తిరియకులో వాడు వాళ్ళు మొత్తం అన్ని చూసేయండి అన్నమాట. ఆ అన్ని చూసేయండి. ఇలాంటి అన్ని రకాల అవతారాలతోటి లోకాన్ విభావయసి హంసి జగత్ ప్రతిపాన్. నృతిరియకు. రెండు కలిపాయి కదా అసలు శాస్త్రంలో ఆయన ఎవరు హిరణ్యకశ్యపుడికి శాపం పెడతాడు మనకు భారతంలో చెప్తాడు భారతంలో మోఠ్ధర్మ పర్వంలో శుక్రాచార్యుల శాపం హిరణ్యకశ్యపుడికి శుక్రాచార్యులు అంటే ఆయన ఇది ఒక కోమం చేస్తుంటే హవిస్సు తీసుకోవడానికి ఆ మహానుభావుడు వచ్చినప్పుడు శుక్రాచార్యులు వచ్చినప్పుడు అతన్ని ఇది లోపల ప్రవేశం లేకుండా ఆపుతారు. అదే గురువు ఆయనే పురోహితులు మరి. శిరణకశ్యపుడు తన భట్లో ఎవరిని రానియ్యకుంటే శుక్రరాజు రానియ్యడు. వాళ్ళు చాలా వికారమైన చేఠలు చేశారు ఆ ద్వారపాల మీద. ఒకడికి వచ్చి ఇంత వికార చేఠ చేశావు కాబట్టి నీవు నీ వధ ప్రపంచంలో ఎప్పుడు ఎక్కడ ఎవరి కూడా వింత జంతువులు తాగుతావు అని చెప్పాడు. ఎవడు ఎవడు చూడడు ఆ జంతువు చూస్తుండరు కదా అలాంటి ఉద్య జంతువుతో నీ వతా నరసింహుడు మృగముగా కాదు మనిషిగా కాదు అది ఏం జంతువు అంటే ఏం చెప్పడం అండి అంటే గురువుగా చెప్పమని అంటారు మనం సరే భారతంలో బాగా ఇస్తారు భారతంలో మురదాపురంలో 341 నలభై అధ్యాయం ఉంది అధ్యాయం మొత్తం బ్రాహ్మణుల ప్రభావాన్ని. తప్పు చేసిన వాడు ఎవడైనా సరే వాడిని శిక్షించే అధికారం బ్రాహ్మణునికే. బ్రాహ్మణుడే శిక్షించాడు. ఎవ్వరిని వదిలిపెట్టలేదు. ఇంద్రుడిని శిక్షించాడు. ఎవరు? జౌతముడు జౌతముడు శంకరుడిని శంకరుడిని శుక్రాచార్యులు శిక్షించాడు. బ్రహ్మ ఆ శంకరుడిని తప్పు చేసి శుక్రాచార్యులు శిక్షించాడు అనేక కంఠం నిరకంఠతం ఎక్కడిది? అన్ని ఉన్నాయి. అలాగే మనం ఆయన పేరు ఏంటి బ్రహ్మను ఆ శాపం ఎలా ఉంది. మురుగుమాలి శిక్షించారు. ఇలా వరస పెట్టి బ్రాహ్మణులే తప్పు చేసిన వాళ్ళని శిక్షించే అధికారం వాళ్ళదే. వాళ్ళు పరిశుద్ధులుగా ఉండి శిక్షించాలని ఒక అధ్యాయం మొత్తం చెప్పారు. అధ్యాయం ఒక రెండు శ్లోకాలు దాకా ఉన్నాయి. ఇంచుమించు ఒక 150 సంఘటనలు చెప్పాడు. ఏ రాజు కాదు తప్పు చేశారు ఎవరెవరు? ఎవరెవరు తప్పు చేశారు ఎలా శిక్షించారు బ్రాహ్మణులు ఎలా శిక్షించారు? బ్రహ్మ రుద్రేంద్ర విష్ణువు కూడా భూ మహర్షి చేశాడు కదా ఇలా చావం పెట్టాడు ఆయనకు కూడా సతీ ప్రియా వియోగం జరుగుతుంది ఇలా విష్ణువు రుద్రుడు బ్రహ్మ ఇంద్రుడు చంద్రుడు చంద్రుడు చాపం వచ్చేసాడు.

దక్షునికి వచ్చేసింది. దక్షునిచ్చారు కదా మహానుభావుడు. ఇది ఎందరెందరు కప్పులు చేశారు, ఎలా బ్రహ్మదే సంపంద బ్రాహ్మణులు శిక్షించారు. అది పరిచర్య పరం ఆ మోర్ష ధర్మ పరం మూడంతరం నలభై రెండు నలభై ఒకటి నలభై రెండు అధ్యాయం ఎలా ఉంటుంది అలా విజయరామ ఇలా కాబట్టి నీవు శుద్ధ సత్వ తనువు అయ్యావు. ఇత్తం లోకాన్ విభావయసి హంసి జగత్ ప్రతిపాన్ అన్ని లోకాన్ని సృష్టిస్తున్నావు. జగత్తును బాధించే వారిని సంహరిస్తున్నావు. ధర్మం మహాపురుష పాశీ యుగానువృత్తం. ఏ యుగంలో ఏ ధర్మం ఉందో ఆ ధర్మాన్ని నీవు పరిపాలిస్తున్నావు. ఛన్నః కలౌ యదభవత్ త్రియుగోధ తత్వం. కలియుగంలో నీవు చిన్న నీవు దాగి ఉండి సత్వాన్ని కాపాడు వలె సమస్యలను మోసి అని అనగలుగుతున్నావు శిక్షిస్తున్నావు అందుకే నీకు త్రియుగః అని పేరు స్వామికి త్రియుగః అంటే కృత, త్రేత, ద్వాపరములు, సత్వము, రజస్సు, తమస్సు, రక్షణ, సృష్టి, సంహారం. ఇవన్నీ కూడా త్రియుగః అని అర్థం. ఇలా త్రియుగోధ నీవే త్రియుగః అన్నమాట. నైతన్మనస్తవ కథాసు వికుంఠనాధ సంప్రియతే. దురిత దుష్ట దుష్టం అసాధు తీవ్రం. ఇవన్నీ ఎందుకు చెప్తున్నావ్ నాకు? నాకు తెలవలేదా? నీకు తెలవలేదా? నా చరిత్ర, నా ప్రభావం నా ముందర చెప్పడం ఎందుకయ్యా అంటే, అయ్యా మీరు చెప్పడం కాదు, నీ గొప్పతనం అంతా చెప్తున్నాను. ఇంత మంచి నీ కథలలో లగ్నం చేయని మనస్సును సృష్టించావు. ఎంత గొప్పోళ్ళా నువ్వు. నైతన్మనః తవ కథాసు వికుంఠనాద సంప్రియతే దురిత దుస్తం అసాధు తీవ్రం ఎలాంటిది మనస్సు దురితం మహా పాతకం దుష్టం అసాధు చెడ్డది తీవ్రం

ఇలాంటి మనస్సు వేరే ముచ్చటలు కావాలంటే ఆ చెప్పు అమ్మ వింటాను అంటారు కానీ భాగవతం చెప్తాను వింటావా అబ్బా టైం లేదండి. అబ్బే అసలు వినరు. అదే పక్క ఇంటి వాళ్ళలో కూర్చొని వాళ్ళ తల్లి, వాళ్ళ నానమ్మ, అమ్మమ్మ వాళ్ళ సంబంధాలు ఎప్పుడు పెళ్లి చేసుకున్నారు, ఎప్పుడు విడాకులు తీసుకున్నారు, ఎప్పుడు కొట్టాడుకున్నారు, మళ్ళా కొత్త పెళ్లి ఎప్పుడు చేసుకున్నారు, మొగడు మంచి వాడు, పెళ్ళాం మంచి ఓ రోజుల కొద్ది పక్కకే పోరు. అదే సీతారామ కళ్యాణం రుక్ ప్రయాణం అంటే ఆ రుక్ ప్రయాణం మా పని ఉంది. అవునండి ఎవరి పని ఇదంతా? ఇదంతా నీ పని కదా నేను ఏం చేస్తాను ఊరికే పని. ఇలాంటి మనస్సును ఎందుకు సృష్టించావయ్యా? ఇంత తీవ్రంగా, దురితంగా, దుష్టంగా. నీ కథలు తప్ప సచినే కావద్దు. అవి మాత్రమే కాదు. ఇలాంటిది తవ కథాసు దురిత దుష్టం అసాధు తీవ్రం సంప్రియతే ఎందుకంటే ఇది కామాత్రురం హరద శోక భయేతనార్థం తత్మిన్ కథన్ తవ గతిం యుమృశామి దీనా దీనికి ఇంకోటి ఏంటంటే కామాత్రం విపరీతమైన కోరికలు ఉంటాయి. అనంత వైకుంఠ ముకుంద కృష్ణ కాదు ఆ మాట అనమంటే అంటాను ఇది ఆ కీర్తన చేస్తే మంచి భార్య వస్తుందా మరి? సంతానం జరుగుతుందా? నాకేమైనా డబ్బులు వస్తాయా? అని చెప్పాను కదా. వృగ్గాశాంతి అంటే ఎన్ని వందలది? వెయ్యిదా, పదిహేను వందలదా, వెయ్యి మూడు వందలదా, నాలుగు వందలదా? కామాత్రురం. ప్రతిదానికి కోరికే. ఎంత దారం పడే అంటే కామ ఆతురం అన్నాడు. అంటే కోరిక అనే వ్యాధి. అది డబ్బు. అలాగే హర్ష శోక భయేషణార్ధం ఇందులో ఏమేమి ఉంటాయి? హర్ష, శోక, భయ, ఈషణ. కోరిక తీరింది సంతోషం. మధ్యలో ఆగిపోయింది దుఃఖం. దుఃఖం తాగిందా? మరి మళ్ళా వస్తుందో లేదో భయం. అయ్యో రాకుంటే మళ్ళా కోరిస్తాడు. ఇలా హర్ష శోక భయేషనార్ధం మనసు చెప్తున్నాడు. మనస్సు ఇలా ఉంటుంది. హర్ష శోక భయేషనార్ధం. తత్మిన్ కథం తవ కటిన్ జమ్ స్వామి అలాంటి మనస్సు మాకు ఇచ్చినప్పుడు ఎవడైనా ఆ మనస్సులో నీ గురించి పట్టించుకుంటాడయ్యా. ఎట్లా ఆలోచిస్తారయ్యా నువ్వే ఇచ్చావా అలాంటి మనస్సుని. నీ గురించి ఆలోచించే మనస్సుని ఇయ్యాలి కానీ నువ్వు తప్ప అన్నీ ఆలోచిస్తాం మేము.

అలాంటి మనస్సులో నిన్ను ఎలా నేను ధ్యానిస్తాను, ఎలా చూస్తాను. అందుకే ది తస్మినిక సంతవ గతిం విమర్శామి దీనా ఇస్వైకతోచ్యుత వికర్షతి మావి తృప్తా శిశునోన్యత స్వగుదరం శ్రవణం కుతశ్చితు. పరిస్థితి ఏమిటంటే ఒక్క మనస్సు పెట్టావు. పది ఇంద్రియాలు పెట్టావు. ఎలాగయ్యా? కొంచెం ఆలోచించాలి కదా. మనసు ఒకడు ఉంటే ఒకడు ఇంద్రియం పెట్టు. అది పెడితే నాలుక ఏమంటుంది మొదలు అదంగ దూరం ఉంటుంది. నోట్లు ఏమన్నాయి నోట్లు ఏమన్నాయి అంటుంది అది. కళ్ళు రూపం పెట్టమంటుంది. చెవులో పాట కావాలంటుంది. ఆలోచించండి. అలాగే ఉదరం పడేయ్ ఆహారం కావాలి ఆహారం కావాలి అంటుంది. ముక్కు నాకు వాసన కావాలి అంటుంది. ఒక పక్క నాసిక ఒక పక్క కన్ను ఒక రకం ఒక ఇది ఇలా రకరకాలుగా అన్ని శ్రవణం కుతస్థిత్ ఘానః అన్యతా చబల దృప్త్య కర్మశక్తి ఎలాగంటే భవ్యః సపత్న్యయువ గేహపతిం. పొరపాటున ఒకరి కంటే ఎక్కువ మందిని పెళ్లి చేసుకుంటే ఆ చాలా మంది భార్యలు నా దగ్గర ఈ లాంటి నా దగ్గర రెమ్మని భర్తను ఎలా? తలో దిక్కు లాగుతారో ఈ పది ఇంద్రియాలు నా పని చూడు అంటే నా పని చూడని లాగుతాయి. వెగలిపోవాలి. ఆ సృష్టించేవాడు పై సృష్టి అయిపోయేది కదా. ఇంద్రియాలు పది, మనస్సులు పది సమస్య లేదు తలో దిక్కు పోతుంది. మన స్వీయం ఒక్కడి చేసావ్ కింద పని చేసావ్ ఇప్పుడు ఏం చేయాలయ్యా? పైనుంచి ఏమన్నావ్ అవి వదిలిపెట్టి నన్ను శవించావు అంటున్నావ్. వాటినే తప్పించుకోలేకపోతున్నావ్ నేను ఎలా వస్తా? అందుకే భక్తి యహ సపత్నే యువ గేహ పతిములునంతి ఏవం స్వకర్మ పతితం. భవ వైతరణ్యాం అన్యోన్య జన్మ మరణాచన భీత భీతం ఇలా జీవుడు తాను ఆచరించేటువంటి కర్మ ప్రవాహంలో పడి భవ వైతరణ్యాం సంసారం అనేటువంటి వైతరణి నది. ఇది ఎక్కడ ఉంటుందో చాలా దగ్గరలో ఉంటుంది. దేనికి దగ్గరలో? యమలోకానికి దగ్గరలో ఉంటుంది. ఓకే అండి అండి. ఇలా ఆ సంసారం అనే వసరం నదిలో అన్యోన్య జన్మ మరణాచన పీత పీతం ఎలాంటిదది అయితే పుట్టాలి లేకుంటే చావాలి. సరే ఈ పుట్టుకకు చావుకు మధ్యన అచనం తినాలి. అనుభవించాలండి ఎందుకు పుడుతున్నాం? పుట్టింది ఎందుకు తినడానికి? తిన్నది ఎందుకు చావటానికి? చావటం ఎందుకు పుట్టడానికి?

మనం జన్మ మరణ అచ్చెన మూడే పదం మనకు. ఇంకేమున్నాయి? పుట్టాలి, తినాలి, చావాలి. చావు పుట్టుకకు పుట్టుక తినడానికి తినడం చావడం. అంతేనా? తినడం చావడానికి కదా? ఇది బగడానికే చవడానికే తినేది. ఇలా జన్మ మరణ అచన భీత భీతం ఇదే గతి. అయ్యో పుట్టాడు నొక బాధ పుట్టాడు కాబట్టి చస్తాడు. చచ్చాడు కాబట్టి మళ్ళీ పుడతాడు. తిప్పుతున్నాడు అంటే చస్తున్నాడు. అన్నీ భయాలే. ఇలా మాటిమాటికి భయపడుతూ భయపడుతూ పత్యంజనం స్వపర విగ్రహ వైర మైత్రం ఇంకా ఈ మధ్యన తాను పుడుతున్నాడు తాను చస్తున్నాడు తాను తింటున్నాడు బానే ఉంది. ఆ ఎడిపే వేడవచ్చు కదా. ఈ మధ్యన వాడు వాడు నా వస్తువు గుంచుకున్నాడు నేను వాడిని చంపుతాను. నువ్వే చస్తున్నావు వాడిని ఏం చంపుతాడు ఇంకా? పోనీ వాడిని చంపి నువ్వు అవుతావా సక్రమంగా సరాకాలం? ఈ రాజ్యం నాది వాడు ఆక్రమించాడు వాడిని చంపి నేను ఏరుకుంటాను ఎన్నాళ్ళు ఏరుకుంటావు? నిన్ను వచ్చి ఇంకోడు చంపుతాడు. మళ్ళీ ఈ మధ్యలోనే ఈ పుట్టి తిని తక్కేలోపే ఒకడు శత్రువు ఒకడు మిత్రుడు వాడి మీద ద్వేషము వాడి మీద స్నేహము ఇంకోడి మీద పగ పరస్పరం కొట్లాట అంటే ఈ నాలుగు రోజులు కూడా ఎక్కడ ప్రశాంతంగా మేము ఉంటాము అని నువ్వు ఇన్ని సృష్టించావు కదా అయ్యా మహానుభావా. ఒక్క మనస్సు పెట్టి అది ఇదే పెట్టడమే మహా ఘోష. దానికి తోడు ఇంతమందిని పెట్టి ఓడు మిత్రుడు, ఓడు శత్రువు, పగ, కోపము, ద్వేషము, యుద్ధము. ఇన్ని పెడితే ఎలా వేరి పడతారా? పడ వైపు వస్తారా? ఈ రీతిలో స్వపర విగ్రహ వైర మైత్రం హంతేది పారచర పీపురుహి మూఢ మధ్య. నేను ఇన్ని బాధలు పెడుతున్నానే, ఇంత సముద్రంలో వీడిని పడేశానే, ఓ వాడు ఏం బయటికి వస్తాడో పాపం అని కాస్త నువ్వే దయ చూసి మమ్ములను బయట పడేయవయ్యా. మా అంతర మేము వస్తామా ఈ సంసారం ఏంటి? నువ్వే రానియ్యాలి అంటే నువ్వే నమ్ములను బయట పడేయ్యాలి వేరే మార్గం లేదు ఇలా కోన్ వర్తతే శిలయుగే భగవన్ ప్రయాసః ఉత్తారణేస్య భవ సంభవ లోపహేతోహో అందుకే అంటున్నాడు. సంసారం అనేటువంటి మహా సముద్రం నుండి బయటికి తీయుట నీకో లెక్క. ఎందుకంటావా పడేసింది నువ్వే కదా? ఎవరు పడేశారో వాళ్లే తీయాలి. నువ్వు పడేసి మేము లేస్తాం.

పడేయకుండానే లేవాలి పడేసి ఇంకేం చేస్తామయ్యా. అందుకే పడేసిన నీ వమ్ములను ఉద్ధరించాలి. అందుకే అంటున్నాడు కోన్ వర్తతి అఖిల గురో భగవన్ ప్రయాగః ఉత్తాళని. ఇలాంటి సంసారము నుండి తరింపజేయడం నీకు పెద్ద కష్టం కాదు. భవ సంభవ లోపహేతోహో మూఢేషువై మహదనుగ్రహః ఆర్థబంతో కింతేనతే ప్రియజన అనుసేవతాంనః మహానుభావులంటే ఎలాంటి వారు? మూర్ఖుల యందు దయ చూపే వాళ్లే మహానుభావులు. కదా? మంచి వాళ్ళందరినీ మంచి వాళ్ళని ఉత్తర్మి చేసి వాళ్లే ధరిస్తారు. జ్ఞానం ఉన్న వాళ్లకు నువ్వు బోధించాలనా? అవసరం లేదు కదా, వాళ్లే పైకి వస్తారు. బాగా మంచి మేధ ఉన్నవారు అందుబాటు సహజంగా బాగా పాడుతారు మాకు వస్తాయి. మనం ఎవరికి బాగా పాడం చెప్పాలి? తెలుగు కొనుకే చెప్పాలి. ఎవడు బుద్ధి తక్కువోడో, ఎవడు మంద బుద్ధియో వాడిని కూర్చోబెట్టి వాడిని బాగా నూరిపోసి వాడిని తయారు చేయాలి. మేధావి మేధావి నీ ఈ పాడం ఎందుకు వాడే చూసుకుంటాడు. అందుకోసమని మాలాంటి దీనులను మూర్ఖులను నీవు దయచూసి బయటికి తేవాలి అందుకే తే అచిల గురు మూఢేషు మహదనుగ్రహః ఆర్థబంధో మహానుభావాల దయ మూర్ఖులయందే ఉంటుంది కింతేనతే ప్రేజనాన్ అనుసేవతాం నః మేము నీ భక్తులను నిరంతరం సేవిస్తున్నటువంటి మమ్ములను దయ చూపి ఈ సంసారము నుండి బయట పడేయవలసింది అనుసేవతాం. నైవోద్విజయ పర దురక్షయ వైతరణ్య త్వద్వీర్య గాయన మహామృతమగ్న చిత్తః నాకు ఈ నరకం అంటే కానీ అలాగే వైతరణి అంటున్నాడు. నాకు చెప్పాను కదా భయం నీకు. అలాంటి ఆ వైతరణి నుంచి నరకలోకం నుంచి నాకేమి భయం లేదు. నేను భయపడను. ఏంటి కారణం? త్వద్వీర్య గాయన మహామృత మగ్న చిత్తః. నీ అనంతమైనటువంటి ప్రభావాన్ని గానము చేస్తున్నాం. ఆ గానము అనేటువంటి మహా సముద్రంలో ముడిగి ఉన్నాను నేను. సముద్రంలో ఉన్న నది ఏం చేస్తుందయ్యా? అది ఇస్తాను అది. నినుంది ఎక్కడ? సముద్రంలో. అది వచ్చిన తర్వాత కరుస్తుంది మీరు కూడా అలా కరువు కదా. కాబట్టి నాకు వైతరణి వల్ల భయం లేదు. నేను నిరంతరం నీ కథాగానంలో ఆనందంగా ఉన్నాను.

సోచేతతో విముఖ కేతస ఇంద్రియార్ధమాయా సుఖాయ భరం ఉద్వహతా విమూఢాన్. మరి నీకు ఎప్పుడైతే భయం లేదో నీవు ఎప్పుడు నన్నే ధ్యానం చేస్తున్నావు మరి నీకు ఈ బాధ అంటే ఎందుకు ఇంకా ఇవన్నీ ఎందుకు చెప్తున్నావు? నీకేం బాధ లేదు నన్ను ధ్యానం చేస్తున్నావు నువ్వు నా భక్తుడవు సంసారం నిన్నేం చేయదు. అయ్యో స్వామి బాధ అంతా నా గురించి కదయ్యా. ఇంత అద్భుతమైనటువంటి నీ చరిత్రము, నీ ప్రభావము, నీ దయ ఇవన్నీ ఉండగా వీటిని వదిలిపెట్టి సంసారంలో పడి మగ్గుతున్న వాళ్ళ గురించి నా బాధ. మీరు ఎలాగో బయటనే ఉన్నారు. మీరు బయటికి వచ్చాను కదా అని మునుగుతున్న వాళ్ళని చూడకుంటే బయటికి వచ్చాను లాగా. అందుకే నేను సోచితతః విముఖ చేతసః ఇంద్రియార్ధమాయా సుఖాయ పరముద్వహతః ఇంద్రియములు విషయములు. వీడి యొక్క మాయా సుఖం కోసం బరువు మోస్తున్న వాళ్ళ గురించి నా బాధ. నా బాధ నా గురించి కాదు. అది బాధ దీనుల గురించి అది మన బాధ చెప్పారు కదా. వరునాయక మాయ వీయ పేరు వారు లేకుంటే రమ్మా వారు. ఎవడో రాదు వీడు రాదు వాడు ఓడిపోయాడు వాడు పోయి బిచ్చ మెచ్చుకున్నాడు అందరూ చూశారు వీడికి ఎందుకు బాధ అంటే అలాంటి వాళ్ళని ఉద్ధరిస్తేనే మహానుభావుడు. అందులో ఆయనే ఇది సొల్లు సొల్లు ఏం ఏం విను సొల్లు ఏం అంటాడు. ఎవరు ఏమనుకోని నేను చెప్పే తీరుతాను. ఉమ్ అనుకుంటా అనుకుంటా నేను చెప్తాను. నువ్వు ఏమన్నా అనుకో. దయ ఇగో వీళ్ళు పాడైపోతున్నారు. ఎట్లా పాడైపోతున్నారు. ఎందుకు చెప్పా అవసరం ఏం వచ్చింది? కాబట్టి ఆ మహానుభావుడు ఎవరైతే దుఃఖంలో పడి, విషయంలో పడి, సంసారంలో పడి నీ యందు అవిముక్తి యందు బాధపడుతున్నారో అలాంటి వారి గురించి నేను బాధపడుతున్నాను. ప్రాయేణ దేవ మునయః స్వవిముక్తి కామాః మౌనం చలంతి విజనే నా పరార్థ నిష్టాః లోకంలో చాలామంది చాలామంది మహానుభావులు, మునులు, యోగులు, తపస్సులు. ఏం చేస్తున్నారు? తమంతా తాము ఓ చెట్టు కింద కూర్చొని ఘోరమైన తపస్సు చేసి వాళ్ళు తరించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు కానీ నా పరార్థ నిష్ణ.

ఇతరులను దీనులను తరింప చేయాలని ఆలోచించడం లేదు సామాన్యంగా ఆలోచించరు. ప్రాయేన దేవ మునయః స్వవిముక్త కామాః వారికి ఎలాంటి కోరికలు లేవు. అందువల్ల మౌనం చరంతి ఇవ్యనే నా పరార్థ నిష్టా ఏకాంతంలో మౌనంగా తపస్సు చేస్తారు. తప్ప వాళ్ళు పరార్థ నిష్టా నా కాబట్టి. నైతాన్ విహాయ కృపణాన్ విముక్ష ఏకః నాన్యన్ పదస్తి శరణం భ్రమతః అనుపశ్యే. ఇలాంటి దీనులందరినీ వదిలిపెట్టి నేను ఒక్కడినే మోక్షానికి రావాలని అనుకోవడం లేదు. వీళ్ళంతా నా వాళ్ళే, మా పిల్లలే. కదా? వాళ్ళందరికీ కూడా మోర్సం ఇవ్వాలి ఒక వాడు. నువ్వు వాళ్ళొకడికి ఒప్పుకోను, ఒకడికి ఒప్పుకోను. నాకు అవసరం లేదు. నాకు ఎలాగ ఇస్తావు? నేను అనుగ్రహం పొందాను తెలుసు నాకు. కానీ మరి వీళ్ళంతా? అంటే తాను ఈ అసుర బాలకుల తత్వాన్ని భోజించాడో వాళ్ళందరికీ కూడా మోషం ఇస్తే నేను వస్తాను. లేదు నేను కూడా రాను. నాకు నేను ఎవరి ఎవరి వరకు ఒకడు ఒక్కడు బాగు చూసుకుంటే తగిన గతి ఏమిటి? అందువల్ల నేను వీడను నైతాన్ విహాయ కృపణాన్. విముక్షయేతః దీనిలో వెలిబెట్టి నేను ఒక్కడిని మోక్షాన్ని కోరటం లేదు. నాన్యం పదస్తి శరణం భ్రమతః అనుపశ్యే. నేనే చేయాలా ఇంకో లేదా అంటే నాన్యం శరణం. సంసారంలో పడి మగుతున్న వాళ్లకు నీవు తప్ప ఇంకో దిక్కు లేదు. లేదు ఇంకోడు కాపాడలేడు నువ్వే కాపాడాలి. సంసారంలో ఉండడానికి చాలామంది కాపాడతారు. సంసారంలో అన్ని రకాల కామాలు, భోగాలు కావాలంటే చాలామంది ఇస్తారు. సంసారం వద్దంటే మాత్రం ఎవరూ ఉండవు నువ్వు ఒక్కడే రావు. మోక్ష ఉంటే నువ్వే ఇవ్వాలి. కోరికలు ఇచ్చేవాళ్ళు ఏమన్నా కానీ సంసారంలో ఉండే వారి గురించి మాట్లాడటం లేదు. సంసారం బదలి నిన్ను చేరగాలంటే నీవే దిక్కు. నా ఒక్కనికి ఇస్తే ఒప్పుకోను అనడం జరిగింది. వాళ్ళందరికీ నీవు తప్ప ఇంకోడు మోక్షాన్ని ఇవ్వలేడు. ఇలా చెప్పి విజయేత నృత్య వెన్ మైధునాది గృహమేది సుఖం హి తుచ్ఛం కండూయనేన కరయోరివ దుఃఖ దుఃఖం.

తన్న చెప్తున్నాడు ఎంత మైధునాది గృహమేద సుఖముండే స్త్రీ పురుష సమాగమాన్ని అబ్బా చాలా సుఖము అంటున్నారు కొద్దిగా ఏమైనా తెలివి కొంచెం ఉంటే ఎలాంటిది ఇది ఖండూయనేన కరయోరివా దురద పెట్టింది అనుకోండి ఇలా గీక్కుంటాం. కదా కొంచెం గట్టిగా గీక్కుంటే ఏమైతుంది అబ్బా అని ఏడుస్తాం. అలాంటిదేమో అది కూడా. కొంచెం గట్టిగా దుఃఖం పెట్టామంటే అయ్యో పో నాకు సంసాగం వద్దు భార్య వద్దు కట్టు వద్దు. దుఃఖాన్ని కలిగిస్తుంది, దుఃఖాల సమూహాన్ని పెంచుతుంది. అలాంటిది నాకెందుకయ్యా? కరయోరివ దుఃఖ దుఃఖం తృప్యంతినేహ కృపణాః బహు దుఃఖ ఆ ఏడుపుకు. అలాంటి ఏడుపునే కోరి అలా ఏడుస్తూనే ఉంటారు కానీ తృప్తి పొందటం లేదయ్యా మనుషులు. తృప్యంతి నేహ కృపణాహ దీనులు బహు దుఃఖ భాయః అనేక దుఃఖాలను వీళ్ళు పొందుతున్నారు. కండూతివత్ మనసిజం విషహేత జీర ఎలాగైతే ఏం చెప్తారు వైద్యులు దురద పెడితే గోరు తగిలేటట్టు గీక్కోవద్దు. సప్తి కవి ఉంది అంటారు కదా సహించు దురద పెడితే ఏమవుతుంది కాసేపు తర్వాత. దుర్ద ఎప్పుడు ఉండదు. ఏదో రక్తంలో మార్పు ఏదో చిన్న బాబు చదువుతుంటే దుర్ద వచ్చేస్తుంది. ఆ ఒక్కటి అయినా ఆగితే అదే పోతుంది. కాబట్టి కండూతిని దుర్దను సహించినట్టుగా కామ ఆకృతను కూడా సహించాలి. సహించామనుకోండి దుఃఖాన్ని అది ఇవ్వదు ఇది దుఃఖాన్ని ఇవ్వదు. అందుకే కండూతివత్ మనసిజం విషహేత ధీరుడైనవాడు దురుదలాగానే కామాగ్నిని కూడా సహించాలి విషహేత ధీరః మౌన వ్రత సురతపో అధ్యయన స్వధర్మ వ్యాఖ్యారహో జప సమాధయః ఆపవర్గ్యా మోక్షాన్ని ఇచ్చేవి ఏమిటంటే లిస్ట్ ఇచ్చాడు. ఏమిటది? మౌన, వ్రత, శృత, తపో, అధ్యయన, స్వధర్మ, వ్యాఖ్య, రహోజప, సమాధయః. తొమ్మిది. ఇవన్నీ మోక్షాన్ని పొందటానికి సాధనాలు. ఆపవర్గ్య ప్రాయ పరం పురుషతేతు అజితేంద్రియానాం వార్తా భవంతి. ఇవన్నీ ఇంద్రియయం లేని వాళ్లకు కేవలం ముచ్చట్లే వార్తలే అట అలాంటి వాటితో మోక్షాన్ని పొందవచ్చునట అనుకుంటారు.

ముద్దట చెప్పుకుంటారండి ఆచరిస్తారా? అవన్నీ ఎవరు చేస్తాడు? ఎవరికైతే ఇంద్రియ నిగ్రహం ఉందో వాడు చేయగలడు. ఇండియన్ నిగ్రహం లేని వారికి ఇవన్నీ వార్తలే. చెప్పుకోవడం మేకొచ్చి తప్ప ఆచరించడానికి ఇవేవి పనికిరావు. అందుకే. వార్తా వదతునా నవాత్ర తు దాంభికానాం రూపే ఇమే సదసతి తవ వేద సృష్టి బీజాంకురావివ నచాన్యదరూపకస్య సత్రూపం అసత్రూపం ప్రకృతి జీవుడు. సృష్టి ప్రళయం ఇవన్నీ కూడా ఇవి ఈ రెండు నీవే ఎలాంటివి బీజ అంకురాలువా చెప్పుకున్నాం కదా బీజాన్ని చూస్తే అంకురం కనబడదు అంకురాన్ని చూస్తే బీజం కనబడదు. ప్రపంచాన్ని చూస్తే నువ్వు కనబడవు, నిన్ను చూస్తే ప్రపంచం కనబడవు. కానీ వాస్తవంగా అంకురం బీజంలోనే ఉంటుంది. బీజము అంకురం నుంచే వస్తుంది, ప్రపంచమంతా నీలోనే ఉంది, నీవు ప్రపంచంలో అంతా ఉన్నావు కదా? కాబట్టి ఈ సదస ధర్మాలు ఉన్నాయా? ఇవి నచాన్యద రూపకస్య, ఇవన్నీ తవ వేద సృష్టే. అందులో నీవు ఉంటావు నీవు అది ఉంది అని చెప్పుకున్నప్పుడు ఇలాంటి రూపంలో బీజాంకురావివ నచాన్యద రూపక రూపం నీవు ఇంకేముంటుందయ్యా. నీకే రూపం లేదు, నిరాకారా అని గుణాస్తున్నావు. అంటే పాంచభౌతిక రూపం లేని నీకు పాంచభౌతిక రూపాలన్నీ నీ నుండే వచ్చాయి. అంటే ఏమన్నారు మరి? ఉన్నది ఏమంటా? లేనిది వచ్చిందా ఉన్నది వచ్చేసిందా? ఉన్నదే వస్తుంది లేనిది రాదు. ఇలా చెప్పుకొని యుక్తాః సమక్షముభయత్ర విచిన్వతే త్వాం అందుకే నిన్ను ఇక్కడ అక్కడ ప్రకృతిలోనూ జీవునిలోనూ సృష్టిలోనూ ప్రళయంలోనూ అన్ని చోట్ల వీరు నిన్ను వెతుకుతూనే ఉంటారు. ఎలా యోగేన వన్నిమివ దారుచు నాన్యతస్య. కట్టెలో నిప్పు ఉందా లేదా?

ఉంటే చూపెట్టు. ఏం చేయాలి అప్పుడు? మదనం చేయాలి. సరేనా? అరణి అంటారు. మీరు చూశారు పాత వాళ్ళు చూస్తారు మీకు రోజు యజ్ఞం చేసే వాళ్ళు ఇప్పుడేమైతే హార్త విపురం చేసి మా దగ్గర వెళ్తున్నారు. కదా? అది యజ్ఞము కాదు అది అగ్ని కాదు. ఏం చేయాలి ప్రథనం చేయాలి. అరని ఉంటుంది చిన్నది అందులో కట్టె పెట్టి బాగా గట్టిగా తిప్పితే నిప్పు పుడుతుంది. ఆ నిప్పుతో మనం ఏం చేయాలి. ఇది ఇప్పుడు కలియుగం. అసలు కృతత్రత ద్వాపర యుగాల్లో అరణ్య లేదు యోగైనా సవరజలో అందులో పేర్చి అగ్ని సూక్తం అగ్నే త్వం పారయామసి ముందే ఇలాంటి అగ్ని సూక్తాన్ని అధ్యయనం చేస్తే అందులో నుంచి అది నోత్రులు వస్తాయి. కట్టెలో దాగి ఉన్న అగ్నిని యోగంతో బయటికి తెప్పించినట్టు ప్రపంచంలో అంతర్యామిగా ఉన్న నిన్ను ధ్యానంతో బయటికి తేవాలి. కదా? ధ్యానం వచ్చిన వాడే నిన్ను చూస్తాడు. యోగం వచ్చిన వాడే అది నిన్ను చూస్తాడు. సంబంధం పరుస్తాడు. ఇలా. యోగేన వన్నిమివ దారుషు నాన్యతస్యాత్ త్వం వాయుహు అగ్నిహి అవనిహి వియత్ అంబు మాత్ర కదా పంచభూతాలు నీవే మాత్ర అంటే పంచతనుమాత్రలు నీవే ప్రాణేంద్రియాని హృదయం చిత్ అనుగ్రహస్య ప్రాణములు, ఇంద్రియములు, హృదయము అలాగే జ్ఞానము, అనుగ్రహం బుద్ధి, అనుగ్రహము సర్వం త్వమేవ. ఇవన్నీ ఎవరు? నీవే సగుణః విగుణస్య భూమన్ నీవే గుణవంతుడవు నీవే నిర్గుణ. సగుణుడవు నీవే, నిర్గుణుడవు నీవే. నాన్య స్వదస్యపి మనోవచసా నిరుక్షం నీకంటే వేరే. ఏది ప్రపంచంలో లేదు. ఆ నీవు మనస్సుకు అందవు, వాక్కుకు అసలు అందవు. నిరుక్తం నైతే గుణాః న గుణినః మహదాదయః. తత్వారజస్తాది గుణములు అవి ఉన్నటువంటి మహత్పత్వాలు ఇవన్నీ సర్వే మనస్ప్రభూతయః సహదేవ మర్త్యాః మనస్సు జ్ఞానేంద్రియములు కర్మేంద్రియములు మధ్య తన్మాత్రలు.

అలాగే పంచభూతములు ఆద్యంతవంతః ఇవన్నీ ఆద్యంతములు అంటే జనన మరణములు కలవే. అన్ని ఇంద్రియాలు దేవతలంతా ఉన్నాడు కదా సహదేవ మర్త్యాః బ్రహ్మ కూడా అలాంటి వాడే కదా. బ్రహ్మ పుడుతున్నాడు తాస్తాడు రెండు ఉన్నాయి. అందరూ కూడా ఆద్యంతవత్యః పుట్టుక మరణాలు ఉన్నటువంటి వాళ్ళు గురుగాయ విదంతి హిత్వామేవం విముశ్య సుధియా విరమంతి శబ్దాత్. నీ ఒక్కరివే ఆ రెండు లేని వాళ్ళు. కాబట్టి జ్ఞానులు ఈ విషయాన్ని తెలుసుకొని శబ్దాతు విరమంతి. నోరు మూసుకుంటారట కప్పుడు చేయదంటున్నారు. అంటే ఏద మధ్యాహ్నం చేయాలి, యజ్ఞయాగాలు చేయాలి అన్నీ మానేస్తారు. ఎందుకంటే అవన్నీ పోయేవే. అవి పోయేవే. వాటి వల్ల వచ్చే ఫలాలు అవి పోయేవే. అది మంచి అంత అయింది. ఆ కాబట్టి లోకాలు పోతాయి, కర్మలు పోతాయి, ఇంద్రియాదులు పోతాయి, యోధిరి మనుష్యాదులు పోతారు. అన్నీ పోయేవే. తెలివి గల వాళ్ళు ఏది పోదో దాన్ని కోరుకుంటారు. అంటే నిన్ను మాత్రమే కోరుతారు జ్ఞానులు. అజ్ఞానులు వీటిని కోరుతారు, కోరుతున్న ఎవరు పోతారు. అందుకే అంటున్నాడు ఏవం విమృశ్య సుధియః విరమంతి శబ్దాత్. ప్రవృత్తి నుండి వాళ్ళు విరమిస్తారు. తత్ తేర శక్తమ నమస్తుతి కర్మ పూజాః కర్మ స్మృతి చరణయోహో శ్రవణం కథాయాం కాబట్టి. నేను ఒక్కటే కోరుకుంటున్నాను మహానుభావా ఏమిటి నమః స్తుతి కర్మ పూజ. ఇవే చేయాలి. నీకు నమస్కారం చేయాలి నీ స్తోత్రం చేయాలి నీ సేవలు చేయాలి నిన్ను పూజించాలి. థాంక్యూ. అంతే. అయ్యోరా స్మృతిశ్చరణయోహో శ్రవణం కథాయం. మా బుద్ధి నీ పాదాల్లో ఉండాలి, మా చెవులు నీ కథలో వినాలి. లేదా మా చెవుల్లో నీ కథ ఉండాలి. మా బుద్ధి నీ పాదాల్లో ఉండాలి. మా బుద్ధి నీ పాదాల్లో ఉండాలి. మా చెవుల్లో నీ కథ ఉండాలి. శ్రవణ యోధాయా సంసేవయాత్వయి వినేతి షడంగయా కిం నీ నా మనస్సు నా బుద్ధి ఇవన్నీ కూడా త్వయి సంసేవయాత్వయి.

నిన్ను సేవిస్తూ ఉండాలి. కాబట్టి షడంగయ కిం భక్తిం జనః పరమహోసగతౌ లతేత. ఇలాంటి షడంగమైన ఈ భక్తి లేకుండా ఎవరైనా నిన్ను పొందుతారా? నిన్ను పొందాలంటే ఏం కావాలి? భక్తి కావాలి. భక్త్యాత్వనన్యయా సిత్యః అహమేవం విధోజ్యు అని చెప్పానే ప్రహ్లాదుడు ముందే చెప్పేస్తున్నాడు. ఇలా ఏ తావత్ వర్ణిత గుణః భక్తి ఆభ్యతేన నిర్గుణః ఇలా ప్రకృతి గుణ రభితో అయినటువంటి పరమాత్మ ప్రహ్లాదను చేత ఇంత బాగా ఇంతసేపు గుణములన్నీ వర్ణించబడి ప్రహ్లాదం ప్రణతం ప్రీతః యతమన్యుహు అభాషతః ఇలా నమస్కరించి ఉన్నటువంటి ప్రహ్లాదుడిని చూచి ప్రీతి చెంది యత మన్యుహు కోపమును నిగ్రహించుకొని పోయి నాన్న అమ్మ. ప్రతి గోపం కాస్త ఇప్పుడు పోయింది స్వామి. అప్పుడు అభాసత ప్రహ్లాదునితో అంటున్నాడు. ప్రహ్లాద భద్ర భద్రంతే. మంగళ స్వరూప ప్రహ్లాద తే భద్రం నీకు శుభమగుగాక ప్రీతోహం తే అసురోత్తమా నేను ఈ విషయంలో సంతోషించాను వరం వృణీస్వాభిమకం నీకు ఏమేం కావాలో ఆ వరాలన్నీ కోరుకో కామ పూర్వోస్మి అహం రుణాం. నేనంటే ఎవరు? మానవుల కోరికలు పూర్తి చేసేవాడిని. చెప్పు ఇంకేం కావాలో చేస్తాను. నాకున్న బిరుదే అది కదా అర్ధికల్పక ఆపత్పక ఏమో ఏమర్ధ చెప్పాలంటే అర్ధికల్పక అంటే ఏమర్ధ అడిగిన వారికి ఒక ఇచ్చేవారు కదా నాకు అదే బురుదయ చెప్పు నీకేం కావాలి మా అప్రణి అప్రిణతః ఆయుష్మన్ దర్శనం దుర్లభం కిమే నాకు నన్ను ప్రీతి ప్రీతుడిని చేయకుండా నా దర్శనం దొరకదు నేను కాదు నాకు అంటే అర్థం ఏంటి నన్ను

మెప్పి ఇచ్చారన్నమాట. నా మెప్పు లేకుండా నన్ను చూడలేరు. దర్శనం దుర్లభందిని. దృష్ట్వామాం నపునర్జ్యంతుహు ఆత్మానం తప్తుమర్హతి. ఒక్కసారి నన్ను చూసిన తర్వాత మళ్ళీ ఆ జీవి తన గురించి తాను బాధ పడకూడదు అంటే అవాప్త సమస్త కామహంత్. ఒకసారి భగవంతుని చూశామంటే ఇంకా కోరికలు ఏముంటాయి? అన్నీ అయిపోయాయి. కాబట్టి పీడంతి శదమాం ధీరాః సర్వభావేన సాధవః లోకంలో అన్ని రకాలుగా సాధువులు నన్ను సంతోషింపచేస్తారు శ్రేయస్కామాః మహాభాగా సర్వాసామాతి సాంపతిం నేను ఎవరిని? అన్ని కోరికలకు అతి పతిని నేనే. నేను తలుచుకుంటే అన్నీ ఇవ్వగలను. అందుకే శ్రేయస్కాములైన మహానుభావులందరూ నన్ను ఎలా మెప్పించాలో అని చూస్తుంటారు. అలాంటి నన్ను నీవు మెప్పించావు. చెప్పు నీకేం కావాలి? ఏవం ప్రలోభ్యమానోపి వరైహి లోక ప్రలోభనైహి ఏకాంతిత్వాత్ భగవతి నైత్యత్తాం అసురోత్తమా స్వామి ఇంత జాగ్రత్తగా వాడిని ప్రహ్లాదుడిని బుట్టలో వేసుకోవాలని చూశాడు. ప్రలోభ్యమానః సూతాం అడుగుతారా లేదా? కోరుకుంటాడా లేదా కోరుకో ఏం కావాలో అన్నీ ఇస్తాను. నేను నేను నేను అనుకున్నాక ఏమి ఇవ్వను చెప్పు నీకు ఏం కావాలి నాకున్న బిరుదే అది అని ఇచ్చేయమని నేను చెప్పు ఏదైనా కోరుకో. ఇలా రకరకాలుగా అతన్ని. లోహ పరిచారు. అయినా వరైహి లోక ప్రలోభనైహట. అఖిల లోకములు కూడా ఆశపడే గురాలని ఇస్తాదన్న. అలా చేసినా కానీ ఏకాంతిత్వాతు భగవతి వాడెవడు? ప్రహ్లాదులండి ఇంకొకడు కాదు. వాడికి ఏం కావాలి? పరమాత్మ కావాలి. భగవతి ఏకాంతి వాడు. పరమాత్మ యందే అన్నీ ఉంచినవాడు.

భగవంతుని కంటే ఇంకో వస్తువు ఉంటదన్న సంగతి వాడికి తెలియదు. పరమైకాంతి అంటాం కదా అలాంటి వాడు కాబట్టి నైచ్ఛత తాన్. స్వామి చూపెట్టిన ఆశలను కోరికలను అతను కోరలేదు. ఎందుకంటే అసురోత్తముడు అట ఉత్తసురుడు కాదు. అసురుడైతే కోరుకునేవాడు కానీ వీడు అసురోత్తముడు కాబట్టి నైత్యత్తాన్ వాటిని కోరలేదు అని చెప్తే. అంటున్నాడు భక్తి యోగస్య తత్ సర్వం అంతరాయతయా అర్పతః ఎందుకు కోరలేదంటే మనలో పొరపాటున కోరికలు వచ్చాయంటే ఇంక భక్తి ఎందుకుంటుంది? కోరిక భక్తి యోగానికి విఘ్నమని భావించారు అంతరాయతయ. భక్తియో దత్తరో అంతరాయతయ అర్భకః మన్యమానః హృషికేశం స్మయమానః ఉవాచ. పరమాత్మను చూచి ఆశ్చర్యపడుతూ. మళ్ళీ అంటున్నాడు మా మాం ప్రలోభయ నన్ను నాకు ఆశ పెట్టకయ్యా ఎందుకంటే ఉత్పత్తి ఆసక్తం కామేషు తైహి వరైహి పుట్టినప్పటినుంచి ప్రతివాడు ఈ కోరికలలో ఈ వరాలలో ఆసక్తులయ్యే ఉంటారు. నేను కూడా పుట్టాను కాబట్టి ఇప్పటిదాకా చాలా కోరి ఉంటాను. చాలా దెబ్బ తిని ఉన్నాను నాయనా, మళ్ళీ వద్దు. నన్ను అతుగా పెళ్లి చేయకు. తత్సంగ భీతః నిర్విణ్ణః మూక్షుహు త్వాముపాశ్రుతః. నాకు కోరికలంటే వణుకు. తత్సంగ పీత. వాటితో కలవాలంటేనే నాకు భయము. కాబట్టి నిర్విణ్ణ ఇది విరక్షితంది అని పూర్తి వైరాగ్యాన్ని నేను పొందాను. సత్సంగ భీతః నిర్విణ్ణః ముముక్షుహు మోక్షమును కోరాలని అనుకుంటున్నాను. మోక్షమును ఆశ ఉండమని అందుకే త్వాము పాత్రిత నిన్ను ఆశ ఉండమని కోరికాక నువ్వెందుకు చాలామంది నడిచినారు. అది వద్దనే ఇంత బాధ. నిన్ను మాత్రం ఆశ్రయించాను, మోక్షం కోరి ఆశ్రయించాను. వృత్య లక్షణ జిజ్ఞాసుహో భక్తం కామేశ్వతోదయత్. నాకు అది కూడా తెలుసు, నువ్వు ఎందుకు అలా కోరమన్నావు. వీడు.

ఎలాంటి భక్తుడు చూతామని కాదు భృత్య లక్షణ జిజ్ఞాసుహు భక్తుల యొక్క స్వరూపాన్ని తెలియగోరి భక్తం కామేషు అచోదయత్. భక్తుల్ని కోరికలలో ప్రేరేపించావు. భవాన్ సంసార బీజేషు హృదయ గ్రంథిషు ఎలాంటివి కోరికలు? హృదయానికి గ్రంథి ముడేస్తుంది పీటముడి. ఇంకోటి సంసారానికి అవే బీజాలు. సంసార బీజేషు హృదయ గ్రంథిషు కామేషు భక్తాన చోదయత్. నీలాంటి కోరికలలో నన్ను పడేస్తావా? నీ భక్తులను పడేస్తావా? నాన్యదాతేచి లగురో ఘటేత కరుణాత్మనః ఇది కాకుంటే మమ్ముల నీవు పరీక్షించటం కాకుంటే కోరుకోమని ఎందుకు అంటావయ్యా? నాణ్యత తేకిలగురో ఘటేతను కరుణాత్మవు. అంటే సంసారంలో పడ్డ వాళ్ళను బయటికి తెచ్చేవాడవే కానీ బయట ఉన్న వాళ్ళను సదర పడేస్తావా? వావం కాదు చూస్తాం వీడి సంగతి చెప్పడానికి చిన్నగా ఒక టెస్ట్ చేయాలని అడిగావు కదు అంటున్నారు. కరుణాత్మః ఎందుకంటే యక్త ఆశిస ఆశాస్తే నత భృత్యః సవై వణిక్. ఎవడైతే యజమాని నుండి కోరికలు కోరుతాడో వాడు సేవకుడు కాదు. వణిక్ అంటే బిజినెస్ మెన్ వ్యాపారి. అవునండి నాకు నువ్వు ఏమి ఇస్తావ్? నీ సేవ చేస్తాను. పొద్దున్న ఎంత, మధ్యాహ్నం ఎంత, సాయంకాలం ఎంత. ఎంత ఇస్తే ఇంత ఈ చేస్తాను. అన్న వాడు సేవకుడు అండి. అలాగే ఇంటిస్తాను చెయ్యి అన్నాడు ఏమన్నాడు. అది ఎందుకు కాదు అదే అంటున్నాడు. యస్త ఆశిస ఆశాస్తే నస భృత్యః సవై వణిత్. అలాంటి వాడు సేవకుడు కాదు వాడు వ్యాపారి. ఆశాసానః నవై భృత్యః స్వామిని ఆశిస ఆత్మనః. తన యజమానిలో కోరికలు మాత్రమే నిరంతరం ఎవరైతే కోరుతాడో నవై పృత్యః అలాంటివాడు పృత్యుడు కాదు. న స్వామి పృత్యతః స్వామిమిచ్చన్ యోరాతి చాసితః

నన్ను వీడు యజమానిగా అంగీకరించాలి, నాకు వీడు అన్ని సేవలు చేయాలి, కాబట్టి నేను వీడికి కోరికలు ఇస్తాను అని సేవకుడు అడిగినవి ఇచ్చి సేవ చేయించుకునేవాడు యజమాని కాదు. సేవ చేసి కోరికలు కోరేవాడు భృత్యుడు కాదు. చెప్తున్నాడు. నా స్వామి భృత్యతః స్వామి అని ఇచ్చాను యో రాతిచ ఆసితః. అహన్ త్వకామః త్వద్భక్తః త్వంచ స్వామి అనపాత్రయ మన మధ్యన ఇవెందుకయ్యా? నీకు నాకు మధ్యన ఈ కోరికలు ఎందుకు? అంటా కదా పానసార బ్రోక్ అంటాం కదా అండి. అలాగా అహంతు అకామః. నాకే కోరిక లేదు. త్వద్భక్త నేను నీకు భక్తుడిని. త్వంచ స్వామి అనపాత్రియ నీవు నాకు యయమానివి ఇంకో పక్క జారిపోయేవాడవు కాదు. నన్ను నీవు ఒడిగిపెట్టావు నేను నిన్ను ఒడిగిపెట్టాను. నేను నీ పుచ్చు నేను రామస్వామి ఇది. ఈ మధ్యన కొడుకులు ఎందుకు వచ్చాయి? వాడితోటి ఏం పని? అందుకే నాణ్యమా ఇహ ఆలయో అర్ధాః. ఈ రెండు తప్ప మన మధ్య ఇంకో సంబంధమే లేదు. నేను సేవకుడిని నువ్వు యజమాని. ఇంకో రక్షణం లేదు. ఇంకో ప్రయోజనం లేదు. రాజ సేవక యోరివా దృష్టాంతం వాడు రాజు వీడు సేవకుడు. ఏమి ఇస్తే రాజు ఏమి చేయకూడదు అంటే వాడు రాజు కాబట్టే ఇస్తాడు వీడు సేవకుడు కాబట్టి సేవ చేయాలి. మాకు రాజుగారు బాగా బహుమతి ఇచ్చారు, నేను బాగా సేవ చేస్తాను అంటే ఆ సంబంధం జీరో. రాజసేవక యోరివా ఇది రాశీశనే కామాను వరాం స్వం వరదర్శప. కామానాం కృతి అసంరోహం భవతస్తు వరం రుణే. అయినా నీ అంతటి వాడు కోరుకో అన్న తర్వాత కోరుకోకుంటే నీ ప్రిస్టేజి క్వశ్చన్ కదా. ఏమనుకుంటావేమో అయినా సరే నువ్వు ఇంత గట్టిగా కాదని అడగాలని అంటున్నావు కదా. నిజంగా నీవు నాకు వరం చేయదలుచుకుంటే ఇస్తాను కోరుకో అన్నావు కదా ఇప్పుడు కోరుకున్నాను.

ఏం కోరుతున్నాను? కామానాం కృతి అసంరోహః. ఈనాటి నుండి నా మనస్సులో ఎలాంటి కోరికలు కలగకుండా ఉండే వరమివ్వు. అడిగామండి. వరం అడిగాం. కామానాం హృది అసంరోహః భవతస్తు వరం వృణే. నా హృదయంలో ఈనాటి నుండి ఎలాంటి కోరికలు మొలకెత్తకూడదు. ఈ వరాన్ని నీ నుండి నేను కోరుకుంటున్నాను. ఇంద్రియాని, మనః, ప్రాణః, ఆత్మ, ధర్మః, ధృతిహి, మతిహి, శ్రీహి, శ్రీహి, తేజః, స్మృతిహి, సత్యం యత్యనశ్యంతి జన్మనా. ఎంత చెప్పారు చూసారా? కోరిక ఎంత భయంకరమైనదో చెప్తున్నారు. ఎస్సే అనుమాన అంటే దేని పుట్టుకతో దేని అంటే ఏ కోరిక పుడితే మన మనస్సులో కోరిక పుడితే ఇంద్రియములు, మనస్సు, ప్రాణము, శరీరము, ధర్మము, ధైర్యము, బుద్ధి, సిగ్గు, సంపద, పరాక్రమము, జ్ఞాపకశక్తి, సత్యము. 12 నశిస్తాయి. ఎంత భయంకరమైనదో కోరిక. ఒక్క కోరిక పుడితే ఇన్ని పాడైపోతాయి. యస్య నశ్యంతి జన్మన విముంచతి యదా కామాన మానవా మనసిస్థితాన్. తన మనస్సులో ఉన్నటువంటి కోరికలను మానవుడు విడిచిపెట్టినప్పుడే తరిశ్యేవ పుండరీకాక్ష భగవత్వాయ తలపతే. కూడా భగవంతుని గురించి ఆలోచించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. పరమాత్మను గురించి ఆలోచించాలి అంటే మొదలు తన మనస్సులో అన్ని కోరికలను తొలగించుకోవాలి. పరిపూర్ణంగా కోరికలను తొలగించుకున్నవాడే పరమాత్మను గురించి పట్టించుకోవటానికి ప్రయత్నిస్తాడు. కాబట్టి నమో భగవతే తుభ్యం పురుషాయ మహాత్మనే మహానుభావా నీవు మహాపురుషుడవయ్యా నీకు నమస్కారం హరయే అద్భుత సింహాయ. బ్రహ్మణే పరమాత్మనే నీవు పరమాత్మవు నీవే పరబ్రహ్మానివి నీవే అద్భుత సింహం ఈ ఘట్టమే

నృసింహ పురాణంలో లక్ష్మీ నృసింహ సహస్రనామ స్తోత్రం ఉంది దేహాలు చేసింది. అక్కడ 300 రకాల సింహాలని చెప్తారు చాలా. అద్భుత సింహాయ, వీర సింహాయ, చౌర్య సింహాయ. ధైర్య సింహాయ, నృసింహ సింహాయ, వరా సింహాయ, ఖగ సింహాయ, పూత సింహాయ, ఓ బాబ్బా 300 రకాలు. 300 రకాల సింహాలనే వర్ణిస్తారు. ఇన్ని రకాల సింహాలు ఉన్నాయి. అద్భుత సింహతే నమః రేణు రూప సింహతే నమః శాస్త్ర నామస్తోత్రం భగవంతు సింహ పురాణంలో చెప్తాడు ఇలా ఇలాంటి మీకు నమస్కారం స్వామి అంటే నృసింహుడు అంటున్నాడు నైకాంచినోమే మయి జాతు ఇహాచితః ఆశాశతే అముత్ప్రచయే భవద్విధాః పరిపూర్ణముగా నా యందు మనస్సు లగ్నం చేసిన మీలాంటి వాళ్ళు ఈ లోకంలోని ఏ కోరికలను కోరరు నాకు తెలుసు అది. భవద్విధాః అధాపి మన్వంతరమేత దత్ర దైత్యేశ్వరాణాం అనుపున్ష్వ భోగాం. నా యందు భక్తున్న వాళ్ళు ఎవ్వరూ సాంసారిక భోగాలను కోరికలుగా కోరరు. కానీ నా భక్తులకు మాత్రం నేను అన్ని భోగాలు ఇస్తాను. వాళ్ళు అడగరు, నేను ఇవ్వకుండా కూర్చోను. అడగకపోవడం ఎలా భక్తుల ధర్మమో, అడిగినా లేకున్నా అన్నీ ఇవ్వటం స్వామి ధర్మం. అందుకే నీవు కూడా మీ నాన్నగారి లాగా ఒక మన్వంతర కాలం రాజ్య పరిపాలన చెయ్యి. ఇప్పుడు ఇది కస్టమ్ కూడా ఓ మనమంతర పరిచారు 71 మహాయుగాలు. అంతే కాదు. యుగానా మేఘ సప్సతిహి పరిపాలయామాస దైత్యః సర్వలోక భయంకర అంటాడు అందులో. కాబట్టి నీవు కూడా అధాపి మన్వంతరమే దైత్యేశ్వరానాం అనుభుంషువ భోగా నీవు కూడా ఒక మన్వంతర కాలము దైత్య రాజుల యొక్క రాజ్య భోగాలను అనుభవించు తథా మదీయా దిషమాన ప్రియాహ త్వం ఆవేశ్యమామాత్మ అని సంతమేకం. ఇంతకాలము రాజ్య భోగం అనుభవిస్తే మళ్ళీ కోరికలు మళ్ళీ భోగాలు విడిచిపోతుంది అనుకుంటున్నావా? నీకు ఆ భయం అక్కరలేదు. నీవు రాజ్యం పరిపాలిస్తూ నిరంతరం నా కథలను సేవిస్తూనే ఆనందిస్తుంటావు. మనస్తడు పోదు ఇది వరం.

మనకు ఆవేశ్యమామాత్మని సంతం ఒక్కడే మనస్సులో ఉన్నట్టు నన్ను ఒక్కడిని నా యందే మనస్సు ఉంచి సర్వేసు భూతేసు అధ్యజ్ఞమీ సంయజస్వ యోగేనచ కర్మ సకల ప్రాణులలో నేనున్నానని పూద దయను చూపి అందరిలో ఉన్నటువంటి స్వామి నన్ను చూస్తూ సకల ప్రాణులను ఆరాధించు. సకల ప్రాణులలో పరమాత్మను చూచి పరమాత్మ ప్రాణులలో పరమాత్మను చూచి ప్రాణులను ఆరాధించు. ఎలా పరమాత్మగా. అందుకే యోగేనచ కర్మ హిన్వన్ అలా సంతమేకం సర్వేషు భూతేషు అధియజ్ఞ మీచం యజస్వ యోగేనచ కర్మ హిన్వన్ పని అంతా వదిలిపెట్టి కర్మ చెయ్యి ఫలితం వదిలిపెట్టు. ఇలా భోగేన పుణ్యం కుచరేన పాపం కలేవరం కాలజలేన చిత్వా క్లియర్ గా చెప్పేసింది. నీవు ఇంతకాలము చేసినటువంటి పుణ్యమునంతా భోగానుభవంతో పోగొట్టుకో. కదా? భోగం అనుభవిస్తుండగా అంటినటువంటి పాపాన్ని నా నామస్మరణతో పోగొట్టుకోండి. భోగేన పుణ్యం కుశలేన పాపం కలేవరం కాలజేవేన శరీరాన్ని కాలవశంతో వదిలిపెట్టుకోండి. కాల జవేన గిత్వా కీర్తిం విశుద్ధాం సురలోక గీతాం దేవలోకంలో కూడా గానం చేసేటువంటి నీ పరిశుద్ధమైన కీర్తిని వితాయ వ్యాప్తి చేసి మా వేచ్ఛతి ముక్త బంధః అన్ని బంధాలు తొలగి నన్ను చేరుతావు ఎప్పుడు మనవంతర కాలం అయిపోయిన తర్వాత 71 మహాయుగాల తర్వాత ఏతత్ కీర్తయేన్ మక్ష్యం త్వయా గీతమిదంబరః త్వాంచ మాంచ స్మరణ్ కారే కర్మ బంధాస్త్రముచ్యతే నేను చెప్తున్నాను నాయనా, నీవు నన్ను చేసినటువంటి ఈ స్తోత్రాన్ని గానం చేసినవాడు ఎలా స్వాంచ మాంచ స్మరణ్. నిన్ను నన్ను నన్ను గిరించిన నీ స్తోత్రాన్ని స్మరిస్తూ గానం చేసినవాడు క్రమంగా సంసార బంధం నుంచి విముక్తుడవుతాడు. దయతే వరం వరయ ఏతత్తే వరదేశాన్ మహేశ్వర యద యదనిందత్ పితామేత్వం అవిద్వాన్ తేజ ఐశ్వరం ఇంతలో పాపం నువ్వు కూడా మీ నాన్నగారి లాగా మనవంతర కాలం పరిపాలించు అన్నాడు కదా నాన్నగారిని గుర్తు చేశాడు స్వామి.

విడికి భయం పుట్టింది రాదు. వాడు ఏదో పిచ్చి కూతలన్నీ పూసాడు. స్వామికి కోపం వచ్చి వాడిని అరకన పడేసి కష్టం అన్నాడు. జ్ఞాపకం వచ్చి స్వామి స్వామి ఓ చిన్న వరం అడుగుతానయ్యా ఏమనుకోకు ఓ అంటున్నాడు వాడు వరం వరయ ఏతత్తే వరదేశాన్ మహేశ్వరా నేను ఈ నుంచి ఒక చిన్న వరం కోరుకుంటున్నాను యదనిందతి పితామే స్వామ్. మా నాన్నగారు అవిద్వాన్ తెలియని మా నాన్నగారు నిన్ను నిందించాడు. నీ పరమ ప్రేయస్సు నిందించాడు విద్ధామరసాశయః అసహనము గర్వంతో కొట్టబడి సాక్షాత్ సర్వలోక గురుం ప్రభుం. ఎవరు? సకల లోకాని గురువు, ప్రభువు అలాంటి నిన్ను భ్రాతృహేతి మురుషా దృష్టి నపదరుని చంపాడు అని ఒక అపనిధి పడేశాడు. స్వద్భక్తే మయీచాహవాన్ నిన్ను నిందించాడు. నీ భక్తుడైన నన్ను. శిక్షించడానికి ప్రయత్నించాడు. తస్మాత్ పితామే పూయేత దురంతాత్ దుస్వర స్వామి ఇన్ని తప్పులు చేశాడు మా నాన్నగారు. మరి మా నాన్నగారికి ఆ పాపం అంటకుండా చూడుతాడు. నీవు మా నాన్నగారు పాపం నుండి పరిశుద్ధులయ్యేలా చూడవయ్యా పూతస్తే అపాంగ సందృష్ట పద కృపణ వస్తర నీ దృష్టి పడింది అనుకో వాడు పవిష్టులయ్యే ఉంటాడు కానీ ఏమో పాపం నన్ను దిచ్చాడా అని నువ్వు కోప్పడితే కష్టం కదా. అందుకే నాన్నగారికి అలాంటి పాపం అంటకుండా చూడవయ్యా స్వామి అని వరం కోరాడు ప్రహ్లాదుడు. వరం కోరను అన్నాడు మళ్ళీ నాన్నగారి జ్ఞాపకం వచ్చేసాక ఎలా అదే బంధం అంట సతోల బంధం అంట. అప్పుడు త్రిసప్తభిహి పితాపూతః పితృభిహి సహతే అనగా పిచ్చివాడా ఒక్క మీ నాన్న ఏమిటిరా? మీలాంటి పరమభారతుడు వంశలో పుట్టిన తర్వాత మీ నాన్నగారు కాదు త్రిసప్తభి 21 తరాలు తరించారు కొమ్మ అన్నారు. నేను నాన్న యారి నుంచి త్రిసప్తవిహి 21 తరాలట. మరి ఎక్కడ ఉందో తెలవదు మనకు. ఎందుకంటే నారాయణుడు మొదటివాడు, బ్రహ్మ రెండోవాడు. హలో చింత అండి. అక్కడ నుంచి మరి ఇచ్చి మూడో వాడు, కత్యపుడు నాలుగో వాడు, వీడు వెనక నుంచి ఐదో వాడు. వీడు ఐదో వాడే స్వామి నుంచి. మరి ఆయన కన్నా ముందు ఎక్కడ లేదు మరి. ఏం చేద్దాం అంటే తర్వాత ఏం చేద్దాం.

ఇది లేవు కాబట్టి ముందు వెనక చూసుకొని 21 తరాలు పరి పవిత్రులయ్యారు. అంటే బ్రహ్మ కూడా పవిత్రు అంతే అంతా అయిపోయేది ఎత్తు సాహస వచ్చి ఒక విధంగా నీరు పవిత్రులయ్యారు అని చెప్తున్నాడు స్వామి నువ్వు పుట్టావు నన్ను పవిత్రులు చేశావు అని భగవత్ రామాజీ రావు వారు కూరత్పాల్వా సంబంధంతో నాకు మోచం వచ్చింది అన్నారు. శాస్త్రం మనం. అలాగే ఇప్పుడు మన వాత్యంలో ప్రహరా సంబంధంతో పరమాత్ముడు పవిత్రుడు అయిపోయాడు అన్నమాట. శ్రీమన్నారాయణ కూడా పవిత్రుడు అయిపోయాడు చెప్తున్నాడు. యత్ సాధోస్య గృహే జాతః భవాన్వై కులపావనః నీ పేరు కులపావనుడు. అగ్ల గులాన్ని పావనం చేసేటువంటి నీవు పుట్టావయ్యా ఈ వంశంలో. నీలాంటి పరపవిత్రుడు పుట్టిన తర్వాత ఇంకా పాపం. నీ నాన్న ఒక్కడికే కాదు ఈరోజు యొక్క తరాలు తరిస్తారు. యత్ర యత్ర చ మద్భక్తాః మద్భక్తాః ప్రశాంతాః సమదర్శినః సాధవః సముదాచారాః తే పూయంచపి కీకటాః చివరికి పురుగులు కూడా పవిత్రం అవుతాయి. ఎక్కడెక్కడైతే నా భక్తులు, ప్రశాంతులు, సమదర్శులు, సాధువులు, చక్కని ఆచారం గలవారు ఉంటారో అలాంటి వారు ఉన్నచోట పురుగులు కూడా పరమ పాపులు ఉన్నారు ద్రోహులు ఉన్నారే అలాంటి వారు కూడా పావనులు అవుతారు. ఒక్క భక్తుడు ఉంటే చాలు ఆ వంశమనే కాదు అక్కడ ఉన్న వారందరూ పరిశుద్ధులు అవుతారు. సర్వాత్మనా నహింసంతి భూత గ్రామే సుఖించన ఎవరయ్యా నా భక్తులు అంటే పొరపాటున కూడా ఏ ప్రాణిని హింసించని వారు. కించన ఉచ్చావశేష దైత్యేంద్ర మద్భావేన గతస్పృహాః గొప్పవారి యందు చిన్నవారి యందు నన్నే చూస్తాడు. గతస్పృహాః దేన్ని కోరరు. భవంతి పురుషాలోకే మద్భక్తాః త్వామనువ్రతాః అలాంటి వాళ్ళు నా భక్తులు. ఎలా ఉంటారంటే తాను నీలాగా ఉంటారయ్యా ఇంకేం చెప్పాలి. నిన్ను అనుసరించి ఉంటాను అనుకో అన్నారు త్వామనువ్రతాః భవాన్మేహలు భక్తానాం సర్వేతాం ప్రతిరూపదృత్. నా భక్తులందరికీ నీవే ఐడియల్. ఆదర్శం అండి. ఎలా ఉండాలి? మోడల్ అంటాం కదా, మోడల్. పరమ భక్తులకు ఎవరు మోడల్ అంటే రేస రాజులు మోడల్. మనం కాదు ఆయన ఇస్తున్నాడు స్వామి. నా భక్తులందరికీ నీవే ఆదర్శము, నీవే రూపము. సర్వేకాం ప్రతిరూప దృకు కురుత్వం ప్రేత కార్యాని పితుహు పూతస్య సర్వజః. నాయనా, నా అంగ సంగము, నా దృష్టి సంగము, నీలాంటి పుత్రుడు ఇన్ని రకాలు ఉండడం వల్ల వానికి ఎక్కడికి పాపం ఇంకా? కదా? అందుకే వాడు సర్వాత్మనా పవిత్రుడు అయ్యాడు.

అయినా లోకాచారం ప్రకారం వాడికి నువ్వు ఏం చేయాలి? ప్రేత కార్యములన్నీ నీవు పూర్తి చేయి. చెప్తున్నాడు మదంగ స్పర్శనేనాంగ లోకాన్ని యాస్యతి సుప్రజాహనా శరీర సంగం. పరిశుద్ధ అయిద్ది కదా అందువల్ల వాడు ఉత్తమ లోకాలే చేరుతాడు. పిత్రియంచ స్థానమాతిష్ట యధోక్తం బ్రహ్మవాదివి. నీవు వ్రత కార్యం పూర్తి చేసి ఆ తండ్రి గారి సింహాసనాన్ని అధిష్టించు. అది తిట్టి బ్రాహ్మణోత్తములు చెప్పినట్టుగా నా యందు మనస్సు ఉంచి రాజ్య పరిపాలన చెయ్యి. అనుకుంటున్నావా నేను రాదు కానీ అది అవుతావు. అన్నగారి సీట్లో మాత్రం ఉంటావు కానీ యధోక్తం బ్రహ్మవాదివి. బ్రాహ్మణ బ్రాహ్మణోత్తముడు చెప్పినట్టు వినాలి. అది కూడా నా యందు మనస్సు లగ్నం చేయాలి. ఇలా చేసి కురు కర్మాణి మత్పరః నా మనస్సు నా యందు మనస్సు ఉంచి కర్మలను ఆచరించు అని నారసింహుడు ఆజ్ఞాపించాడు. రేపు ఏదనుకుంటానో బహుశా ఎల్లుండి ప్రహ్లాద పట్టాభిషేకం. మంచి గట్టం పద్మ దాట దాన్ని మనం ఎల్లుండి జరుపుకుందాం. రేపు భాగవతము మీరందరూ ఉంటారు తెలియగా చెప్తున్నాను రేపు ఉండదు. మళ్ళీ ఎల్లుండి అందరూ రండి. స్వస్తి ప్రజాభ్య పరిపాలయంతాం న్యాయేన మాజ్గేన మహీం మహీషాః గోబ్రాహ్మణేభ్య శుభమస్తు నిత్యం లోకా సమస్తాః సుఖినో భవంతు అస్మద్ గురుభ్యో నమః ఒక్కొక్క రకమైన అన్నది అబ్బో చాలా కష్టం ఉంది. ఏ దీన్ని దీన్ని ఏం చేస్తారు? అది అందుకే నేను చెప్పాను.

Recording setup discussion at the beginning - microphone and recording button adjustments. The discourse is being set up for recording.

Opening invocation: salutations to Lord Krishna adorned with a conch and discus, wearing yellow garments, with a peacock feather crown, together with Rukmini. Praises to Krishna as the world-teacher.

Thus thrown into this great flood of desires, the great sage Narada pulled me out with his hand and implanted in me the taste of serving the Lord. After receiving that service of the Lord, how can I ever again abandon the service of His devotees? Who would abandon such amrita (nectar)?

As we discussed earlier - through the disturbance of the gunas the creation proceeds from prakriti: first the mahat-tattva, then from mahat-tattva the rest unfolds. The Lord enters into that creation with His maya - "taihi anupravishtas" - He permeated it. "Naneva taihih avasthitah" - though one, He appears as many.

What appears as unreal (asat) in pralaya (dissolution) becomes real (sat) at the time of creation. What makes the unreal appear real and the real appear unreal? It is your yogamaya alone. Because of this divine illusion, one thing appears as many and many appear as one.

Looking at a tree one cannot imagine the small seed it came from. And looking at a seed one cannot imagine the great tree within it. Yet in its subtle state the seed IS the tree. In its gross state the tree IS the seed. So: in the gross state it becomes the tree; and in dissolution, the tree returns to being the seed.

Someone prepared food without that ingredient and brought the proper equipment. He had made the right preparations. Others too were bringing their contributions. The cooking arrangements were being made properly.

Mysore Sande does not have that ingredient. Only pure oil. We used egg fried in oil. We use two specific oils. The rest are all similar. Unless we specifically mention GMO-free, no one understands.

These two cannot be seen simultaneously. When we see the seed, the tree is not visible. When we see the tree, the seed is not visible. Yet there is no doubt that the tree is in the seed. Similarly, the universe is within you. It is not visible - and you are within the universe, yet not visible. Hence the verse about the tree and seed.

You are in yoga - "yogena milita-drik" - with eyes closed, abiding in the atma. "Pita-nidras" - having consumed sleep. "Turye sthitah" - established in the fourth state (turiya). At that time of pralaya, you are not within any guna - not tamas, nor any other quality.

When one reaches the seventh stage, the original prakriti in its entirety - countless crores of universes are just a fraction of that prakriti. Then what is the original prakriti itself? And what is the subtle state of that original prakriti? All of it rests in the Lord's chest - in the very breast of the Lord.

This is what is being described: from the Lord reclining in the cosmic waters, from His navel arises the lotus. From that lotus a small seed - like the banyan seed - grows into the great universal tree. From that navel Brahma himself is born.

Discussion about a banking exam and career paths - some digression about practical worldly matters, illustrating how young people face choices between different paths and examinations.

When the seed is present, the sprout does not emerge while the seed remains intact. Once the sprout comes, where is the original seed? Poor Brahma - "jate ankure katham iha uparabhet bijam" - once the sprout has emerged, where can one find the original seed? And this is your maya - what else could it be?

Similarly, if there are infinite arms there is infinite kriya-shakti (power of action). Iccsha-shakti, kriya-shakti, jnana-shakti - we have these in small measure, but the Lord has infinite amounts. Such is He who looked upon you - "sahasra-vadanangiri shira-karooru-nasa-asya-karna-nayanabharana-vibhagyam."

We offer prayers to the Lord according to the shastra: O Lord, you are Brahma in rajas-form. Sleep is tamas. Those two - Madhu and Kaitabha - represent rajas and tamas. You who slew them - your own nature is shuddha-sattva. Hence "Haigiri Swami" - what guna is that? Not sattva, but shuddha-tattva beyond all gunas.

Sleep does not come to me, so let's go - that was the attitude. In those days bringing a book and explaining a lesson was considered wrong. But a student who couldn't read in those days - such a one was not considered useless. Even those who couldn't read had their own wisdom passed down through tradition.

In these tiriyak (animal) forms He sees all - meaning: through all these forms of avatar, you illuminate the world and protect it. Thus: "lokam vibhavayasi hansi jagat-pratipan" - through various avatars you sustain the world. Two important matters are then mentioned.

Then came Daksha's story. What happened to Daksha? This great soul - how many vessels were created, how the Brahmanas disciplined - this is the 42nd chapter. This is how it is - so therefore you, O Lord, always act in the world to protect dharma.

Such a mind hears "come listen to Bhagavatam" but says "no time." Yet sits for hours hearing gossip about neighbors - when someone was born, when they got married, what happened to that family. People have all the time in the world for gossip but none for Bhagavatam.

How shall I meditate on you in such a contaminated mind? Hence the verse: "tasmin ica santava gatim vimarshami" - in this one mind you have placed ten sense organs. How is that possible? One mind, ten senses. How can it be in all places at once?

We only have: birth, eating, and death. Nothing more. We are born to eat, we eat to die, we die to be born again. This endless cycle of janma-marana-achana (birth, death, eating) is what we keep repeating. There is birth, there is suffering at birth; there is death, there is suffering at death.

Without pushing down, how do we rise? If we push down, what else can we do? Hence: "kon vartati akhila guro bhagavan prayagah uttalani" - it is not difficult for you to save us from this samsara. Your compassion for the deluded is the great grace.

So those who have no fear of you and who constantly meditate on you - why do you speak of suffering to them? They have no suffering. You say: I give suffering? But you are my devotee meditating on me. What concern is this sorrow to you? These are for those who turn away from me and seek happiness through sense-objects.

The great munis generally seek their own liberation. "Praye na deva munayah" - they generally have no worldly desires. Hence they wander in solitude in silence doing tapas. They are focused on their own liberation, not on others. "Naita nistha parar-thabhih" - they are not committed to the welfare of others.

Now it is said: how great is the conjugal pleasure? If you have a little wisdom you know - "khanduyaena karayori-va" - like scratching an itch. When there is an itch, one scratches. If you scratch hard - what happens? The relief lasts only a moment. Then the itch returns worse.

It is said so clearly - but will people practice it? Who will practice it? Only those who have sense-control (indriya-nigraha). Those without sense-control can speak of it but never live it. These are only words in their mouths - they cannot practice what they preach.

Show it if you have it. What must be done then? Manthana (churning). You have seen in ancient times people who did daily yajna - they used arani sticks for fire-making. That kind of yajna requires friction. Without friction, no fire. One must use the arani sticks to create the sacred fire.

Similarly, the five elements are "adi-anta-vantah" - they have beginning and end. All the devas too - "sahadeva martyah" - even Brahma is like that - he is born and he dies. All are "adyanta-vatyas" - those with birth and death.

You must continuously serve the Lord. "Shadanga-ya kim bhaktim janah parama-ho-sagatau lateta" - without this six-limbed bhakti, can anyone attain you? To reach you, bhakti is essential. "Bhaktya tvamananyaya siddhas" - I am known through one-pointed, unwavering bhakti alone.

I gave it from my pleasure, from my desire - without my pleasure, no one can see me. Darshana (sight of the Lord) is not easily obtained. "Drishtva mam napunajyantuh" - having once seen me, a jiva need never again suffer on its own account. For then all desires are fulfilled.

He does not know any other thing exists beyond the Lord. Such a one is the parama-ekanti - the supreme exclusive devotee. Therefore "naicchata tan" - he did not desire what the Lord offered. Because he is "asurott-ama" - not an ordinary asura but the best among asuras, a supreme devotee.

What kind of devotee did He want to see? "Bhritya-lakshana jijnasuh" - desiring to know the characteristics of a true servant. "Bhaktam kameshu achod-ayat" - He inspired the devotee toward desires. What are those desires like? Like knots in the heart, like seeds of samsara.

He says: in order that this boy accepts me as master and renders all service to me - I give desires to the devotee. But I am not a master who gives desires so the servant serves out of need. The servant who asks for things and serves is not a true bhritya. The one who serves and then asks - he is not a bhritya either.

What am I asking? "Kamananam hridi asanrohah" - from this day on, let no desire sprout in my heart. This is the boon I seek. I am asking for a boon, O Lord. Grant me freedom from desire in my heart. Let no desire arise in me henceforth - this is the boon I seek from you.

In Nrisimha Purana there is the Lakshmi-Nrisimha Sahasranama stotra with 300 types of lions mentioned - adbhuta-simha, vira-simha, chaurya-simha, dhairya-simha, nrisimha-simha, vara-simha, khaga-simha, and so on. Amazing - three hundred types of lions described.

Place your mind on me alone - "aveshya manmatmani santam" - with your single mind fixed on me alone, worship all beings by seeing the Lord in all of them. "Sarveshu bhuteshu adhyajnam sam-yajasva yogena cha karma" - worship me in all beings with yoga and action.

That one got frightened and ran away. He had been rambling nonsense. The Lord got angry and pushed him down hard. He realized his mistake - "O Lord, forgive me, I want to ask one small boon." He said: "Varayam etat te varadeshat maheshvara" - O great Lord, I ask one small boon from you.

Because of this, 21 generations before and after were purified. Brahma too was purified in this way - all of them were sanctified because of Prahlada's birth. The Lord declares: you were born, you have purified me. Sri Bhagavat Ramoji Rao also said this.

Even so, following worldly convention, what must you do for him? Complete all the funerary rites. The verse says: by touching his body - now purified - he will attain exalted worlds. Complete the funeral rites as prescribed by Brahma. Assume your rightful position as the king.