మరి చింతో రామానుజస్య చరణౌ చరణం ప్రపద్యే మాతా పితాయువతయతనయా విభూచిత్ సర్వం యదేవ నియమేన మదన్వయానాం ఆద్యస్యనః కులపతేరు కులాభిరామం శ్రీమత్తదంఘి యుగళం ప్రణమామి మూర్ధ్నా భూతం సలస్య మహదాత్వయ భక్తనాథ శ్రీ భక్తిదార కులశేఖర యోగివాహాన్ భక్తాం గ్రిదేణు పరకాల యతీంద్ర మిత్రాం శ్రీమత్పరాంకుశ మునిం ప్రణతోస్మి నిత్యం వసుదేవ సుతం దేవం కంస చాణూర మర్దనం దేవకీ పరమానందం కృష్ణం వందే జగద్గురుం అతతీ పుష్ప సంకాశం హర నూపుర శోభితం రత్న కంగణ కేసూరం కృష్ణం వందే జగద్గురుం ఉత్ఫుల్ల పద్మ పుత్రాక్షం నీల జీమూత సన్నిభం యాదవానాం శిరోరత్నం కృష్ణం వందే జగద్గురుం కుటిలారక సంయుక్తం పూర్ణ చంద్ర నిపాననం విరస కుండలధరం దేవం కృష్ణం వందే జగద్గురుం శ్రీవత్సాంకం మహోరత్కం పునమాలా విరాజితం శంఖ చక్ర ధరం దేవం కృష్ణం వందే జగద్గురుం మందార గంధ సంయుక్తం చారుభాసం సుశోభితం పరిహి పించావ సూడాంగం కృష్ణం వందే జగద్గురుం రుక్మిణీ కేళి సంయుక్తం పీతాంబర సుశోభితం అవాప్త తులసీ గంధం కృష్ణం వందే జగద్గురుం గోపికానాం కుచద్వంద్వ కుంకుమాంకిత వక్షతం శ్రీనికేతం మహేశ్వాసం కృష్ణం వందే జగద్గురుం కృష్ణాస్తకవిదం పుణ్యం ప్రాతరుత్తాయ యత్వటేత్ కోటి జన్మ కృతం పాపం స్మరణేన వినశ్యతి శ్రీ కృష్ణ పరబ్రహ్మణే నమః వ్యాసం వశిష్ట నప్తారం శక్తే పౌత్రమ కల్మషం పరాశరాత్మజం వందే సుఖదాసం తపోనిధిం వ్యాసాయ విష్ణురూపాయ వ్యాసరూపాయ విష్ణవే నమో వై బ్రహ్మనిధయే వాసిత్సాయ నమో నమః యం ప్రవ్రజంత మనుపేతమపేత కృత్యం ద్వైపాయనో విరహ కాతర ఆజుహావా పుత్రేతి తన్మయతయా తరవోభినేదుహు తం సర్వభూత హృదయం మునిమానతోస్మి

శ్రీ సుఖ బ్రహ్మణే నమః కన్యా భరణి సంజాతం వాధూల కుల భూషణం శ్రీ రంగార్య గురో పుత్రం షఠ గోపమహం భజేత్ మది గురుభ్యో నమః భగవత్ బంధువులారా ఏతావాన్ అస్య మహిమా అంటే సకల చరాచర ప్రపంచము లోపల ఉంటాడు వెలుపల ఉంటాడు. ఉన్న లోపలి దోషములు గుణములు కానీ వెలువరి గుణములు దోషములు కానీ అతనిని అంటవు. అందులో ఉన్నప్పుడు అది ఎందుకు అంటావయ్యా? దాన్నే అంటారు మహిమ ప్రభావము. ఏతావానస్య మహిమ. అంటే మన ఊహకు, మేధస్సుకు, తర్కమునకు, హేతువులకు అందని స్వభావాన్నే మహిమ అంటాం. ఎందుకంటే అచింత్యం అంటే అర్థం అదే. చింతించడానికి వీలు కానిది. చింతించాలి అంటే ఏం చేయాలి? మన ఇంద్రియములు ఉన్నాయే వాటికి అందేది చింత్యం. కన్నో, ముక్కో, చెవ్వో, నాలుకో, మనస్సో, కుదయము, బుద్ధో వీటికి అందేది చింత్యం. మరి వీటి అవతల ఉంది? దాన్ని అచింత్యం. అది అచింత్యమైనటువంటి విషయములకు తర్కము పొసగదు. కేతువాదము అస్సలు పనికిరాదు. ఏమిటి కారణం అంటే ఒక మాట చెప్తాం అగ్ని కాల్చును. అంటే అగ్ని ఎందుకు కాల్చాలి నీళ్లు కాల్చని అంటాం. ఏం చెప్తాం చెప్పు.

ఏం చెప్పలేను. అగ్ని ఎందుకు కాల్చాలి, నీళ్లు కాల్చాలి? దొరకదు. దానికది స్వభావం. స్వభావము దానికే ఎందుకు ఉండాలి అనే ప్రశ్న హేతువాద పరిచిలోకి రాదు. ఏది? కార్యకారణ భావ సంబంధం మన బుద్ధికి అందుతుందో దాని గురించి మనం చర్చించినా, విచారించినా, మాట్లాడినా, ఆలోచించినా అది హేతువాదంలోకి వస్తుంది కానీ అసలు ఆ పరిధిలోకి రాని దాన్ని పట్టుకొని స్వభావం ఉంది. అన్నం తింటే కడుపు నిండుతుంది. కడుపు నిండుటం అంటే ఏమిటి? మన శరీరంలో ఏ ఏ అంశాలు తగ్గాయో అవి పెరుగుతాయి. శరీరానికి శక్తి కలుగుతుంది. శరీరానికి ఎలాంటి శక్తి కావాలో ఆ శక్తిని కలిగించే ఆహారం ఏదో దాన్ని తీసుకోవాలి. అంటే ఆహారానికి శరీరానికి శక్తి జనకత్వ సంబంధం ఒకటి ఉంది. ఇలా మనం హేతువు హేతు కార్యము కారణము చెప్పుకోవచ్చు. అని చెప్పుకోరేమో. అందువల్ల ఏతావానస్య మహిమ. అతని మహిమ అంతా ఎంతండి అంటే. జీవులు బద్ధులు ముక్తులు నిత్యులు అని మూడు రకాలు. అంటే సంసారంలో ఎప్పుడూ ఉండే వారిని బద్ధులు అంటారు. మన పాటలో శరసాలలో ఉండేవారు అని అంటారు. ముక్తులు అంటే చెరసాల నుండి విడుదలైనవారు. ఇక నిత్యులు అంటే ఎప్పుడూ చెరసాలకు పోనివారు. అంటే ఎప్పుడూ వైకుంఠంలో ఉండే వారిని నిత్యులు అంటారు. కొన్నాళ్ళు ఇక్కడ ఉండి వెళ్ళిన వాళ్ళను ముక్తులు అంటారు. ఇక్కడే ఉండే వారిని బద్దులు అంటారు. ఇందులో బద్ధుల కంటే ముక్తులు నిత్యులు ఉండేటువంటి పరమ పదము మూడు రెట్లు ఎక్కువ అని చెప్పుకున్నాం. పాదోస్య విశ్వాభూతాని త్రిపాద. కదా అస్య విశ్వాభూతాని విశ్వాభూతాని అంటే సకల ప్రాణి క్షయము. 14 లోక రూపములుగా ఉండేటువంటి బ్రహ్మాండము. ఇలాంటి బ్రహ్మాండములు అనంత కోట్లు.

ఈ అనంత కోటి బ్రహ్మాండములలో ఉండే సకల చరాచర జీవరాశులంతా పరమాత్మ దగ్గర ఉండే ముక్త నిచ్చుల కంటే ముక్త నిచ్చులలో అనుకోండి పోనీ ఒక భాగమే. అక్కడ ఉండేవారు మూడు భాగాలు. అంటే ఈ ప్రపంచం ఈ అనంత కోడి బ్రహ్మాండములలో ఎంతమంది ఉన్నారో దానికి మూడు రెట్లు ఎక్కువ అక్కడ ఉన్నారు. అయినా ఈ ఒక్క భాగం కూడా వస్తే బాగుండేది, పాపం బాధపడుతున్నారు వీళ్ళు. చెప్పాను కదా, 10 మంది కుమారులు ఉన్నా తల్లికి. తొమ్మిది మంది తన దగ్గర ఉన్న పొరపాటున ఒక్కడు దూరంగా ఉంటే ఏముంటుంది? అయ్యో ఒక్కడు దగ్గర ఉంటే బాగుండేది, దిగులు లేకపోయేది. పరమాత్మ కూడా వీరు ఎప్పుడు దగ్గరికి వస్తారా? వీళ్ళకి ఎప్పుడు జ్ఞానోదయం అవుతుందా? చెరసాల ఎప్పుడు విముక్తి అవుతుందా? చెరసాల నుంచి ఎప్పుడు బయట పడతామని మనం అనుకోవడం లేదు. స్వామి అనుకుంటాడు ఎప్పుడు వీడు బయటికి వస్తాడా? అంటే చెరసాలలో వేసిన వాడే ఎప్పుడు బయటికి వస్తాడో ఎదురు చూస్తున్నాడు. పడ్డ మనం మాత్రం ఇదే బాగుంది ఇక్కడే ఉందాం అనే స్థితిలో ఉన్నాం. ఆ స్వభావాన్ని చెప్పాడు పాదాశ్రయ బహిశ్శాసం అప్రజానాం య ఆశ్రమో వీళ్ళు పుట్టని వారు. ఉన్నారే అంటే నిశ్చితు. వారు పాదాః త్రయః. మూడు పాదముల మూడు భాగముల వారు అని చెప్పుకున్నాం. ఇలాంటిది అంతః త్రిలోక్యాత్వపరః గృహమేధః అబృహద్వ్రతః ఈ భాగం నేను చెప్పుకున్నాం. వీరిని గృహమేధం అంటున్నాం. బయట ఉండేవారు లోపల ఉండేవారు దీనికి కారణం ఏమిటంటే రెండు ఉన్నాయి ఒకటి విద్య అని మరి ఒకటి అవిద్య అని చెప్పుకున్నాం దీన్నే ఒకటి ధూమ మార్గం అని ఒకటి అర్చిరాది మార్గం అని చెప్పుకున్నాం విద్యావంతులు పర్వపదానికి వెళ్తారు అవిద్యావంతులు నరకంలో ఇక్కడే ఉంటారు అని తద్రవ్యమత్యగాత విశ్వం గోభి సూర్య ఇవా తపవయస్మా దండం విరాజ్యజ్ఞే భూత ఇంద్రియ క్రియ దీన్నే మనం బ్రహ్మాండం అన్నాం ఈ బ్రహ్మాండము నుండే

విరాట్ పురుషుడు ఆవిర్భవించాడు. నుండి నుండే సకల భూతములు, సకల ఇంద్రియములు, సకల ద్రవ్యములు ఏర్పడ్డాయని పురుష సూక్తం యొక్క భాగాన్ని చెప్పుకున్నాం. ఇప్పుడు అతని నుండి ఇంకా ఏమేమి పుట్టాయో చెప్తున్నాం అందులో యద యదాస్య నాభ్యాత్ నలినాత్ అహమాతం మహాత్మ ఇక్కడ మనం ఆపాం అనుకుంటాను ఇప్పుడు ఆ పరమాత్మ యొక్క నాభి పద్మము నుండి నేను పుట్టాను అంటున్నాడు. బ్రహ్మ చెప్తున్నాడు నారదుడికి ఈ మహానుభావుడి యొక్క నాభి పద్మము నుండి నేను పుట్టాను. నావిదం యజ్ఞ సంభారాన్ పురుషావయవాతృతే. నేను పుట్టినప్పుడు మరి నా పుట్టుకకి ఎవరు కారణమో అలాంటి మహానుభావులను తెలుసుకొని నాకు ఇలాంటి ఒక స్వరూపం, ఒక స్వభావం, ఒక ప్రభావం. ఇవన్నీ కలిపించిన పరమాత్మను ఆరాధించాలనుకున్నాను. న్యాయం కదా కృతజ్ఞత అంటాం కదా అండి. మరి అలాంటి పరమాత్మను ఆరాధించాలంటే ఆరాధించడానికి ద్రవ్యాలు కావాలి కదా. ఏ పా జూ కుంకుమ ఊది బొత్తిలు హస్తపురం పూడు పండ్లు ఇవన్నీ కావద్దు ఏం లేవుట. పురుషావయవైహి విన పరమాత్మ యొక్క అవయవములు తప్ప మరేం లేవు. నేను పుట్టాను ఒక చోటు నుంచి చూస్తే ఆయన కనబడుతున్నాడు. నేను ఆయన తప్ప మరేమీ కనబడటం లేదు. నా విధం యజ్ఞ సంపారాన్ పురుషావయవాతృతే పరమాత్మ యొక్క అవయవముల కంటే మరొక యజ్ఞ ద్రవ్యములు ఏవి నాకు కనపడలేదు. తేసు యజ్ఞస్య పచవః సవనస్పతయః కుశాః ఇదంచ దేవ యజనం కాలస్య ఉరుగుణాన్వితః వస్తువుని ఓడదయః స్నేహాః రసలోహ మృదో జలం. రుచో యజూంశి సామాని చాతుర్హోత్రంచ సత్తమ నామధేయాని మంత్రాస్య ద్రవ్యాణిచ పరమాత్మను ఆరాధించాలనుకున్న నాకు పరమాత్మ తప్ప మరేవీ కనపడలేదు పరమాత్మ అవయవములు తప్ప మరేవీ కనపడలేదు.

మరి ఎలా ఆరాధించాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉండగానే ఆ పరమాత్మ అవయవముల నుండే యజ్ఞమునకు కావలసిన అన్ని ద్రవ్యములు ఆవిర్భవించాయి. అది చెప్తున్నాడు పేరు యజ్ఞస్య పశవః వనస్పతయః కుశాః అంటే దర్భలు అలాగే దేవయజనం కాలము వస్తువులు ఔషధులు తైలము అంటే స్నేహం అంటే నెయ్యి అలాగే రసలోహ మృదః సోమరసము అలాగే లోహములు అంటే సుసులు కావాలి కదా వాటికి మృదః అంటే మట్టి ఇంకా జలము రుచః యజూంశి సామాని అన్నీ వేదములు చాతుర్హోత్రం అంటే కోత అధ్వర్యు ఉంటాం కదా ప్రకారంగా వీళ్ళు. ఉత్పిజ్యుడు, హోత, అధ్వర్యు, ఉపద్రుష్టులు అని నలుగురు చాతుర్హోత్రం అలాగే నామధేయాని మంత్రాక్ష్య ఆయా పరమాత్మ పేర్లు ధర్మల పేర్లు. ఆ రెండింటిని చెప్పేటువంటి మంత్రములు. అలాగే దక్షిణాస్య అని చెప్పాం కదా ఎంత ఎంత బ్రహ్మాండమైన యజ్ఞం చేసినా దక్షిణ ఇవ్వలేదు అనుకోండి హతో యజ్ఞ స్వదక్షిణః. దక్షిణ లేని యజ్ఞము వ్యర్థము. ఎందుకంటే యజ్ఞం అంటే ఎవరు? పరమాత్ము. పరమాత్మే ఆకు మనకు ముందర వస్తుంది. ఇవాళ ఇదొకటి వచ్చింది మీరు అనుకున్నాను. ఆకుతి రుచి అనేటువంటి వారిద్దరికీ కుమారుడిగా పుట్టాడు. ఆయన పేరేంటి? యజ్ఞం. ఒక్కడు పుట్టలేదు, జంటగా పుట్టాడు. అమ్మాయి పేరేమిటి? దక్షిణ. వారిద్దరూ దంపతులు. కాబట్టి యజ్ఞము చేసి దక్షిణ ఇవ్వకున్నా. దక్షిణ ఇచ్చి యజ్ఞము చేయకున్నా అంటే పూజించకున్నా బాగా పూజించి దక్షిణ ఇవ్వకున్నా బాగా దక్షిణ ఇచ్చి పూజించకున్నా ఆ దంపతులను విడదీసిన పుణ్యం మనకు వస్తుంది. కదా? అందుకోసమని యజ్ఞము కావాలి, దక్షిణా కావాలి. దక్షిణాస్తే అలాగే వ్రతానిచ దేవతానుక్రమః కల్పః సంకల్పః తంత్రమేవచ గతయః మతయః శ్రద్ధ. ప్రాయక్షిత్తం సమర్పణం. ఇవన్నీ కూడా పురుషావయవైహి యేతే సంభారాః సంభృతామయా.

యజ్ఞమునకు కావలసిన అన్ని సంభారములు అంటే అన్ని ద్రవ్యములు ఆ పరమాత్మ యొక్క అవయవముల నుండే ఏర్పడినాయి. నేను కూర్చుకున్నాను. ఇప్పుడు వాటితోటి. పరమాత్మ యొక్క అవయవముల వలన ఏర్పడిన ద్రవ్యములతో పరమాత్మను ఆరాధించాడు. కదా? పరమాత్మకి ఏం పేరు? యజ్ఞమని కదా? స్వామి యజ్ఞం కదా? పరమాత్మ అవయవాల నుంచి పుట్టిన ద్రవ్యాలని ఏమందాం మరి? అవి యజ్ఞమే. కదా? యజ్ఞముతో యజ్ఞ పురుషుడిని ఆరాధించారు. యజ్ఞేన యజ్ఞమయజంత దేవాః అంటే ఆ సమాధి. యజ్ఞేన యజ్ఞం అయజంత. యజ్ఞముతోటే యజ్ఞ పురుషుడిని పూజించారు. తెలియని వారు యజ్ఞంతో యజ్ఞం చేశారటండి ఇదేంటిది ఏ మాత్రం ఇది అని తెలీదు. అయజంత అంటే పూజించారు ఎవరిని యజ్ఞ పురుషుడిని ఎవరితో? యజ్ఞ పురుషునితోటి. యజ్ఞముతో యజ్ఞమును పూజించారు ఏమిటండీ? యజ్ఞముతో అంటే యజ్ఞ పురుషుని అవయవాల నుండి పుట్టిన ద్రవ్యములతో యజ్ఞ పురుషుని ఆరాధించాడు. యజ్ఞేన యజ్ఞమయజంత దేవా. నేను ఈ దవ్యములతో యజ్ఞం చేయగానే దీన్ని చూసినటువంటి ఇతర దేవతలు కూడా అలాగే ఆరాధన చేశారు. అంటే మరి తేన ఏమంటాం? యజ్ఞేన యజ్ఞమయజంత దేవాః తరువాత తరువాత తేన దేవాయజంత కదా తేన దేవాయజంత తేన అంటే తేన యజ్ఞేన దేవాహ యజంత ఎవరిని తాం? అంతర్పుష్వం ఉత్పద్దటి కాదు మొత్తం సృష్టి చెప్తుంది అది. పరమాత్మ ఎలా ద్రవ్యాలను సృష్టించాడు? ఎలా లోకాలను సృష్టించాడు? పరమాత్మ చేత సృజించబడినటువంటి లోకములు పరమాత్మ యొక్క ఏ ఏ అవయవములుగా ఆవిర్భవించాయి. అంటే సకల లోకములను పరమాత్మ స్వరూపముగా ఎలా చూడాలి? ఏ ఏ లోకములలో, ఏ ఏ ద్రవ్యములలో పరమాత్మ యొక్క ఏ ఏ అవయవ విభాగాన్ని భావించాలి?

అయినప్పుడు ఒకటే గుర్తు నేను సంపాదించిన ద్రవ్యముతో నేను భగవంతుడిని పూజిస్తున్నాను. కరెక్టే అండి? ద్రవ్యాలు వాడిచ్చినయి. నువ్వు ఎలా సంపాదించావు? అన్ని ద్రవ్యములు పరమాత్మ యొక్క అవయవాలు నుండి పుట్టాయండి. అవి తీసుకొని నేను సంపాదించానంటే ఏమన్నా బుర్ర ఉందా? ఎందుకంటే అలా నువ్వు వాడిచ్చినవే మొదలు. నువ్వెవరు? కదా? నువ్వెవరు? పరమాత్మ అందించిన శరీరం. పరమాత్ములు సాధించిన అవయవాలు. పరమాత్మ అందించినటువంటి ఇంద్రియములు. పరమాత్మ సాధించినటువంటి బుద్ధి. పరమాత్మ ఇచ్చిన ద్రవ్యాలు. పరమాత్మ నీతో చేయిస్తుంది. మరి నేను చేయడం ఏంటి ఇంకా? ఎక్కడ ఉంది? అందుకే యజ్ఞేన యజ్ఞమయజంత దేవా. యజ్ఞేన యజ్ఞమ యజంత ఏది అర్థం? పరమాత్మ యొక్క అవయవముల నుండి పుట్టినటువంటి ద్రవ్యములతో పరమాత్మను ఆరాధించాను. మొదలు నేను ఆరాధించాను. దేవా యజంత నన్ను చూసి. వాళ్ళెవరు దేవతలు అక్కడి నుంచి పుట్టిన వాళ్ళే. చెప్పాం కదా మనం బ్రహ్మ ఏదో హృదయం నుంచి ఇంకో చెప్పామే కాబట్టి అతని నుండి పుట్టిన దేవతలు ఎంత బాగా ఎంత లోతుకు వెళ్లాలంటే ఒక్కసారి ఈ విషయం అర్థమైతే. అర్థమైంది నిరంతరం మనం మననం చేస్తే పొరపాటున కూడా మనలో అహంకారం పుట్టదు. ఎలాగంటే మనము అతని నుండి పుట్టిన వాళ్ళమే. ద్రవ్యములు అతని నుండి పుట్టినవే. అతని నుండి పుట్టిన మనము అతని నుండి పుట్టిన ద్రవ్యములతో అతన్ని ఆరాధిస్తే ఎవరు చేసినట్టు ఆరాధన? కర్తృత్వం ఉందా? పోనీ మన భోక్తృత్వం ఉందా? మరి కర్తృత్వము భోక్తృత్వము లేని నీకు సంగీత్వం ఎందుకు? నువ్వు కర్తృత్వం కాదు. నువ్వు భోక్తృత్వం కాదు. మరి ఇది ఎందుకు కానవు నీకు? ఇది నాది అంటున్నావు కదా, నీది అవుతుందా? నువ్వే వాళ్ళని వాడవైనప్పుడు ఇంక నీదేమిటి?

ఒక అనదలచుకుంటే పరమాత్మ నావాడు అను కొంతవరకు ఔచిత్యం ఏదైనా కాస్త ఉంటే ఉండొచ్చు. తప్ప ఆ తక్కిటి నీదేంటి? నువ్వే పరతంత్రుడవు. నీవు ఆరాధించేటువంటి ప్రతి ద్రవ్యము వాని నుండి పుట్టినదే. అవయ్యవారే నువ్వు అక్కడినుంచే పుట్టావు. నీవు అతన్ని ఆరాధిస్తున్నావు అంటే అర్థము యజ్ఞమే యజ్ఞమును ఆరాధిస్తున్నది. యజ్ఞేన యజ్ఞమయజంత. యజ్ఞము చేతనే యజ్ఞము పూజించబడుతున్నది. అంటే పరమాత్మ చేతనే పరమాత్మ ఆరాధించబడుతున్నాడు. నేను ఆలాగిస్తున్నాను. తప్పు, ఈ ద్రవ్యములు నావి. తప్పు, నేను దీనికి కర్తను. అంటే వృఢ సూక్తాన్ని మనము. సక్రమంగా అర్థం చేసుకుంటే అర్థం చేసుకోవడం అంటే విన్నప్పుడు కాదు ఎప్పుడు దాన్ని మననం కూడా చేసుకోగలిగితే అహంకారం అనేది అచ్చుకైనా ఉండదు. యజ్ఞేన యజ్ఞమయజంత చెప్తున్నాడు. ఆ తమేవ పురుషం యజ్ఞం తేనేవ అయజం ఈశ్వరం. అజుడైనటువంటి ఆ మహానుభావుడిని ఆ యజ్ఞ యజ్ఞ పురుషుడిని తేనైవ అతనితోటే ఆ యజం పూజించాడు. అంటే యజ్ఞేన యజ్ఞం అయి. తతస్తే భ్రాతరః ఇమే ప్రజానాం పతయో నవ అయజన్. దాని తర్వాత నా సోదరులు నవ ఉన్న తొమ్మిది మంది వాళ్ళు కూడా ఆరాధించారు అంటే తేన దేవా యజన్. యజ్ఞేన యజ్ఞమై జంత తేన దేవా ఇది. యజ్ఞము చేతనే యజ్ఞుడి చేతనే యజ్ఞము చేతనే యజ్ఞము ఆరాధి యజ్ఞమే యజ్ఞమును ఆరాధిస్తున్నది. దాన్ని చూచి దేవతలు కూడా ఆ యజ్ఞ పురుషుడినే ఆరాధించారు. వాళ్ళు ఎవరయ్యా అంటే దేవా అంటే ఎవరంటే ప్రజాపతయః నవ.

మన దేవదరు అంటే ఎవరో ఇంద్రుడు చంద్రుడు అనుకుంటాం కదా అబ్బే వాళ్ళు ఎవరూ కాదు నవప్రజాపతులు ఆరాధించారు. అయజన్ అట్లా వ్యక్తం అవ్యక్తం పురుషం ఉసమాహితః. ఎలాంటి పురుషుడిని ఆరాధించారు వారు అంటే వ్యక్తం అవ్యక్తం. అంటే స్థూల రూపాన్ని సూక్ష్మ రూపాన్ని. కదా? వ్యక్తం అంటే కనపడేది, గోచరమయ్యేది. కదా? అవయక్తం అంటే ఏమున్నారే? పెద్దగా ఉండాలి. అవ్యక్తం దృష్టి గోచరం కానిది అంటే సూక్ష్మం. అంటే ప్రకృతిని పరమాత్మను లేదా ప్రకృతిని పురుషుడిని ఈ ఇద్దరిని తేనైవ వ్యక్తం. అవ్యక్తం పురుషం సుసమాహితాః అలాంటి పురుషుడిని పరమాత్మను సుసమాహితాః సావధాన చిత్తులై పరమాత్మ అవయవముల నుండి ఏర్పడిన ద్రవ్యములతో ఆరాధించారు. సుసమాహితాః తతశ్చ మనవ కాలే ఈజిరే ఋషయః మరి దాని తరువాత కాలక్రమంగా మనువులు, ఋషులు, మునులు, యోగులు, సిద్దులు, విద్యాధరులు, గంధర్వులు, యక్షులు, కిన్నరులు, సింపురుషులు ఇలా అన్ని రకముల ప్రాణులు ఈ మార్గాన్ని అవలంబించారు. అంటే అతని చేత సృష్టించబడ్డాం. ద్రవ్యములన్నీ అతనే ఇచ్చాడు. వాటితో అతన్ని ఆరాధిద్దాం. అనే ఒక దీన్నే కృతజ్ఞత అంటారు. కొద్దిగా శాస్త్రం ప్రకారం కార్తజ్ఞం అంటారు. ఇలాంటి దాన్ని పితరః విభుధాః దైత్యాః మనుష్యాః క్రతుభిహి విభుం నారాయణే భగవతి తద్దిదం విశ్వమాహితం. ఇలా యజ్ఞములతోటి క్రతువులతోటి అలాగే కొన్ని హోమములతోటి పూజలతోటి. ఆ పరమాత్మను ఆరాధించారు. అంటే ఏమర్థం అండి? ప్రపంచము అతని నుండి వచ్చినది. అన్ని లోకములు అతని నుండే వచ్చాయి.

లోకములలో ఉండే జీవులు అతని నుండే వచ్చారు. లోకములలో ఉన్న ద్రవ్యములు అతని నుండే వచ్చాయి. అతని నుండి వచ్చినటువంటి జీవులు అతని నుండి వచ్చిన లోకములో ఉండి అతని నుండి వచ్చిన ద్రవ్యములతో అతన్ని ఆరాపిస్తున్నాను. ఇందులో ఉన్న ఇక్కడ నేను ఎక్కడ? కాబట్టి మనము అర్థము చేసుకోవలసిన విధానం ఏమిటి? పరమాత్మే సకల ప్రపంచాన్ని ఆవహించి ఉన్నాడు. ప్రపంచములో అంతటా పరమాత్మే ఉన్నాడో ఈ ప్రపంచమంతా పరమాత్మలోనే ఉంది. కదా? ఇదం విశ్వం తస్మిన్ ఆహితం. ఈ ప్రపంచమంతా అతనిలో నిక్షేపించబడి ఉంది. అలాగే స పురుషః విశ్వే ఆహితః అలాంటి పరమాత్మ ఈ ప్రపంచంలో ఉన్నాడు. అంటే పరమాత్మే పరమాత్మలో ఉన్నాడు. పరమాత్మ కానిది ఏది? ఏకమేవ అద్వితీయం బ్రహ్మ. అంతా పరమాత్మే. జడ రూపము ఆయనే, చైతన్య రూపము ఆయనే. ప్రపంచ రూపము ఆయనే, జీవ రూపము ఆయనే. కాబట్టి విశ్వమాహితం నారాయణే భగవతి తదిదం విశ్వమాహితం. జ్ఞాన శక్తి బలైశ్వర్య వీర్య తేజస్సులు అనేటువంటి షాడ్గుణ్యము కలవాడిని ఏమంటాం? భగవాన్ అంటాం. భగః అంటే ఏమిటండి? భగవనిది ఏందంటాం? జ్ఞాన, శక్తి, బల, ఐశ్వర్య, వీర్య, తేజస్సు. క్షణాం భగయితి ఈరణ. ఈ ఆరు గుణములకు భగము అని పేరు. ఆ భగము కలవాడు భగవాన్. అంటే షాడ్గుణ్య సంపూర్ణుడు. భగవాన్ అంటే ఏమిటి? షార్ట్ గుణ్య సంపూర్ణులు. మనకు ఉన్నాయి అవి. పేరుకు ఉన్నట్టు ఉన్నాయి కదా. సమగ్రంగా అక్కడ ఉన్నాయి. ఏదో తోపో తలో కొంచెం ఓ అణువు అణువులో అణువు ఇక్కడ మన దగ్గర ఉంటాయి. కాబట్టి.

కా నారాయణే భగవతి తదిదం విశ్వమాహితం సకల చరాచర జగత్తు ఆ పరమాత్మ ఎండే ఉంచబడినది నిక్షేపము చేయబడినది. గృహీతమాయోరు గుణః సర్గాదౌ అగుణః స్వతః ఈ పరమాత్మ సృష్టి కంటే ముందు త్రైగుణ్యములు లేనివాడు. అగుణః అంటే గుణ రహితుడు అంటే ఏ గుణాలు? జ్ఞాన శక్తి బలేశ్వర్యాలు లేనివాడని కాదు మరి. అవి లేనిది భగవంతుడే కదా. కదా మరి ఏమిటి అగుణః అంటే? ప్రాకృతి గుణాలు ఉన్నాయి సత్వం రజస్తమః అన్నామే అలాంటి మూడు గుణములు సృష్టి కంటే ముందు అతనిలో లేవు. సృష్టి చేయాలనుకున్నప్పుడు వాటిని స్వీకరించాడు. అది కూడా తాను కాదు గృహీత మాయ ఉరుగుణ తన మాయ చేత ఆ గుణములను గ్రహించి ఈ చరాచర జగత్తును సృష్టించాడు. అంటే ఆ గుణాలు మాయలోకి వచ్చాయి. తనలోకి రాలేదు. అందుకే తాను సృష్టించక ముందు నిర్గుణుడే, సృష్టించిన తర్వాత నిర్గుణుడే, సృష్టిస్తున్నప్పుడు నిర్గుణుడే. పరమాత్మ కొంచెం చాలా జాగ్రత్తగా వినరు. పరమాత్మలో సత్వగుణము లేదు, రజోగుణము లేదు, తమోగుణము లేదు. ఎప్పుడూ లేదు. ఎప్పుడంటే ప్రళయకాలంలోనూ లేదు, రక్షణకాలంలోనూ లేదు, సృష్టికాలంలోనూ లేదు. అదేమిటండీ అంటే ఆయనకెందుకు? ఆయన అమ్మాయికి అప్పజెప్పాడు డ్యూటీ నువ్వు చేసుకో అన్నాడు. ఎవరమే మాయ. దానికే పేరు యోగమాయ అంటాం. యోగమాయతో ఈ గుణాలు తీసుకొని యోగమాయతోనే జగత్తును సృష్టించి యోగమాయతోనే రక్షించి యోగమాయతోనే సంహరిస్తున్నాడు తనకు ఏ గుణాలు అంటారు. తనకు సృష్టికి మధ్యన, తనకు జగత్తుకు మధ్యన, తనకు ద్రవ్యములకు మధ్యన ఎవరున్నారు? మాయ. అందుకే గృహీతమాయోరు గుణః.

మాయ చేత గృహీత ఉరుగుణ పరిపూర్ణ గుణాలను తీసుకుంటాడు. అది అతని వాడే సర్గాదౌ అగుణ. ఈ పరమాత్మ అందుకే సృష్టి కంటే ముందు ఏ గుణాలు లేనివాడు. సృష్టించేటప్పుడు. ఎక్కడో ఉన్న గుణాలను మాయ ద్వారా స్వీకరించి సృష్టి జరుగుతాడు. గృహీతమాయోరు గుణః సర్గాదౌ అగుణస్వతః సృజామి తన్నియుక్తోహం హరో హరతి తద్దు కాబట్టి ఇప్పుడు నేను నువ్వు అడిగావు కదా నువ్వే సృష్టిస్తున్నావు నీవే పరమాత్మవు నీకంటే ఇంకో బ్రహ్మ ఉన్నాడా అన్నారు చూడు బ్రహ్మమైన నాయనా. నేను సృష్టిస్తున్నాను కానీ సన్నియుక్త అతని చేత నియోగించబడి అతని ఆజ్ఞకు బద్ధుడనై నేను సృష్టిస్తున్నాను. అతని ఆజ్ఞకు బద్ధుడై హరుడు సంహరిస్తున్నాడు. అతని ఆజ్ఞకు బద్ధుడై ఇంద్రుడు మూడు లోకాలను పాలిస్తున్నాడు. ఇలా వీరందరూ ఆ పరమాత్మ యొక్క ఆజ్ఞాబద్ధులే తప్ప ఎవరికి వారు ఎవ్వరూ స్వతంత్రులు కారు. స్వతంత్ర శక్తిపరులు కూడా కాదు. సృజించే శక్తి కానీ, సంహరించే శక్తి కానీ, పరిపాలించే శక్తి కానీ ఎవరిది? పరమాత్ముది. అతని నుండి ఏర్పరచబడి అతనిచ్చిన శక్తి తీసుకొని అతని ఆజ్ఞతో అతని సంకల్పానుగుణంగా జగత్తును ఏర్పరుస్తున్నాను. అర్థమైందా? నేను తపస్సు గురించి చేస్తున్నాను, చెప్తున్నాను అన్నమాట. అందుకే హరో హరో హరతి తద్వశః విశ్వం పురుష రూపేన పరిపాతి త్రిశక్తి ధృత్. ఈ పరమాత్మే ప్రపంచాన్ని మూడు శక్తుల రూపంలో అంటే బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరుల రూపంలో రక్షిస్తాడు, సృష్టిస్తాడు, సంహరిస్తాడు. ఇతితియాస్. అభిహితం తాత యదేదం అనుపృచ్ఛతి నాయనా నీవు నన్ను అడిగిన దాన్ని నీకు వివరించాను మొత్తం అర్థమైంది కదండీ నీవే అనుకుంటున్నాను అంటే నేను కాదురా బాబు.

నేను కాదు, రుద్రుడు కాదు, ఇంద్రుడు కాదు, ఏ దేవతలు కాదు, ఏతావానస్య మహిమ. ఇదంతా ఆ పరమాత్మే. అతనిచ్చిన శక్తితో అతనిచ్చిన ఆజ్ఞను మేమందరం పాలిస్తున్నాం భీషాస్మాత్ వాతః పవతే భీషా ఉదేతి సూర్యః భీషాస్మాత్ అగ్నిశ్చేంద్రస్య మృత్యుర్ధావతి పంచమః అని చెప్పినట్టుగా నాన్యద్భగవత కించిత్ భావ్యం సత్ అసదాత్మకం. పరమాత్మ కంటే భిన్నమైనటువంటిది ఏది సత్తు రూపంలో కానీ అసత్తు రూపంలో కానీ ఉండటానికి. వీలే లేదు. ఏదైనా ఉన్నది అంటే అది ఏమిటి? భగవంతుడే. ఏదైనా పోయింది అంటే ఏమిటి? భగవంతుడే. ఏదైనా సృష్టించబడింది అంటే భగవంతుడే. భూతం భవ్యం భవత్యయత్. జరిగినది, జరగబోయేది, జరుగుతున్నది అంతా పరమాత్మే. పరమాత్మ కంటే భిన్నమైనది ఏది లేదు. న భారతీమేంగ మృషోపలక్ష్యతే నవై కొచిన్మే మనసో మృషాగతిహి. నీకు ఇంకో మాట చెప్తున్నాను నాయనా, నేను మాట్లాడిన మాట ఎప్పుడూ అబద్ధం కాదు. అలాగే నా మనస్సులోని ఏ సంకల్పం కూడా అబద్ధం కాదు, వ్యర్థం కాదు. నమే హృషీకాని పతంతి అసత్పథే నా ఇంద్రియములు అడ్డదారిలోకి వెళ్ళవు. నమే హృషీకాని పతంతి అసత్ప్రధే యన్మే హృద ఔత్కుంఠ్యవత ధృతో హరిహి. దీనికి కారణం ఏమిటంటే నేను పరిపూర్ణమైన భక్తితో పరమాత్మను ధారణ చేశాను. భగవంతుడిని నా హృదయంలో నిరుపుకున్నాను కాబట్టి నేను మాట్లాడిన మాట అబద్ధం కాదు. అలాగే కొతిన్మే మనసో మృషాగతిహి నా మనస్సులో కూడా అసత్ సంకర్పములు కలగవు. నా ఇంద్రియములు కూడా పతనం కావు.

ఇలా చెప్పడంలో తెలిసిందా అండి అర్థం ఏమిటో? మనము అబద్ధం ఆడకుండా ఉండాలంటే, మన సంకల్పములు వ్యర్థం కాకుండా ఉండాలంటే, మన ఇంద్రియములు మంచి దారిలోనే నడవాలంటే. మన మనస్సులో ఎవరిని ఉంచుకోవాలి? చాలు. మీకు ఏ కష్టము వద్దు. అయ్యో తప్పు చేస్తున్నాను, అయ్యో తప్పు చేశానేమో, అయ్యో తప్పు అవుతుందేమో అని ఎందుకు బాధపడతారు? వాడిని హృదయంలో బంధించండి. కావాలంటే పగ తీర్చుకోండి. ఏం పగ? ఇంతకాలం ముమ్మలను బంధిస్తావా సంసారంలో? ఇప్పుడు మేము నిన్ను బంధిస్తాం. ఇక పో బయటికి పో ఇతనైతే. పరమాత్మ ఏ బంధానికి ఏ పాశానికి చిక్కడు కానీ భక్తి పాశానికి అహం భక్త పరా ఈయన తానే చెప్పుకున్నాడు అంబరీష మనకు వస్తుంది అంబరీష ఉపాఖ్యాన్ని. దూర్వాసురు వెళ్లి అడిగితే చక్రం నాదే కానీ ఇప్పుడు నేను రమ్మంటే రాదన్నాడు. చక్రం నాదే. నేను చెప్తే పోలేదు అది పోనీ నా మాట విని పోతే నేను చెప్తే వచ్చేది. నేను చెప్తే పోలేదు. అది ఆయనకి ఇచ్చేసాను భరుషుడు. ఆయనే పిలవలేదు అమ్మని. నేను బాగా నా మత్త వెళ్ళింది. నేను చెప్తే పోలేదు తనే పోయింది. నేను చెప్పినా రాదు చక్రం నాదే కానీ పిలిస్తే రాదు. ఎందుకంటే నేను కూడా అతని ఇష్టం లేకుండా చక్రాన్ని పిలవలేను. పుతంతుడిని నేనైతే మొదలు అది ఎక్కడ అని పిలిచేవాడిని. అంబరీషుడు చెప్తే పిలుస్తారో ఏమో. అహం భక్తి భక్త పరాధినః వశీ కుర్వంతి మాం భక్తాః సత్ స్త్రీయః సత్పతిం జగత్. భక్తులు నన్ను వశం చేసుకుంటారు. ఎలా? సాధ్వి మణులు తన సేవలతో తమ భర్తలను ఎలా వశం చేసుకుంటారో. ఇప్పుడు ఎవరు మరి యజమాని? భర్త భార్య? చెప్పుకోవడం మాత్రం భర్తే. కానీ ఆ భర్త భార్య చేతిలో కీలు బొమ్మ. ఆ ఇల్లు నాదే. పై చెప్పుకుంటాడు. మన ఇంట్లో అమ్మాయి కానీ మన ఇంట్లో కోడలు కానీ ఏం చెప్తుందండి?

ఎక్కడికి పోతున్నామంటే ఏం చెప్తుంది? అత్త గారి ఇంటికి పోతున్నాను, అమ్మ గారి ఇంటికి పోతున్నాను. పేరుకి మాత్రం వీడిందట. ఒక్కడన్న అంటే ఒట్టు. ఎవరైనా మామగారు ఇలా అంటారండి? కొన్ని నాన్నగారి ఇల్లు రామ రామ తల్లిగారి ఇల్లు అత్తగారి ఇల్లు ఎవరిది ఇల్లు కబుర్లు మాత్రం మన ఇల్లు అని చెప్పుకుంటాం ఇదే సత్తుస్త్రీయ సత్పతి అంత పెద్దవాడే ఆయన వశమైనప్పుడు ఈ ఇల్లు ఆయన ఆనేది కాక మనదైతుంది. కాబట్టి మన మాట అబద్ధం కావద్దు అంటే మన సంకల్పం అబద్ధం కాకూడదు అంటే మన ఇంద్రియములు మంచి దారిలోనే నడవాలి అంటే వాడిని బంధించండి. పరమాత్మను మన హృదయంలో గట్టిగా బంధిస్తే ఏ బాధ లేదు. ఇది ఉత్తుత మాట కాదు, నా అనుభవంతో చెప్తున్నాను అన్నమాట. నమే ఋషీకాని పతంతి అసత్పదే జన్మే కృదా ఔత్కంఠ్యవత పరమాత్మను ఊరికే హృదయంలో ఉంచుకోవడం కాదు భక్తితో. కోరికతో, తపనతో, ఆర్తితో స్వామి రావయ్య రావయ్య రావయ్య నమ్మాలు వారిలాగా, పెరియాలు వారిలాగా మనకు ఉన్నారు కదా మహానుభావులు తొండరాడి పెరియాలు వారు ఉన్నారు. వీళ్ళంతా ఆయన లేకుంటే అమ్మో మేము బతకాలేం మేము బతకాలేం మేము బతకాలేం. బతకాలా రా. నేను తెచ్చిన పూలమాల నీకు అర్పించక ముందు ఎలా నీ దేవాలయం తలుపులు మూసుకున్నాయయ్యా అని అడిగాడు తండ్రి రడిపిడి. ఎంత ధైర్యం నీకు నీ గుడికి తలుపులకు? తలుపులు తెరుచుకున్నాయి ఏంటి? వేరే మాట లేదు. పూజారులు టైం అయిపోయింది తలుపు పెట్టేసారు. ఈ మహానుభావుడు పూల దండ తీసుకొని పోయాడు. అయ్యా సమయం అయిపోయిందని తప్పుడు పెట్టేసాము. సమయం అయిపోయిందా? అదేమిటి సమయం అంటే ఆయనే కదా, ఆయన అయిపోవడం ఏమిటి? ఏమంటే ఎవరండీ? కాడక్కరే స్వామి, స్వామి అయిపోడు ఎప్పుడు ఉంటాడు? ఏం చెప్పావ్ బాదనకు? ఏ తలుపులు తెరుచుకోవండి, నేను తెరవం. తెరవకుండా అవి తెరుచుకుంటారు ఇంకేం లేదు. మీరు మూచారా అవి మూసుకున్నాయా నేమే మూచామండి అది అవి తెలుసుకుంటాయి. అదేమిటి నేను అల్లిన అది తప్పు తప్పు. నా చేత అల్లించిన పూలమాలను తాను వేసుకోకుండా తలుపేసుకుంటాడా స్వామి?

సూత కూర్చున్నా తిరుచుకున్నా ఇక్కడ. పక్క వాళ్ళు వ్యాఖ్యానం చేస్తారు. తొండరడి పెడి ఆళ్వా సమర్పించిన పుష్పమాల అలంకరించుకోకుండా స్వామి దేవాలయం తలుపులు ఎలా మూసుకుంటాయి? ధైర్యం ఆ వాటికి? తెరుచుకున్నాయి తలుపులు. ఎవరిది ఈ ధైర్యం? ద్రవ్యం కాదే. ఇది అహంకారం కాదే. నీవిచ్చావయ్యా ద్రవ్యాన్ని. నీ సేవకు నీవు లేవు. నువ్వు తీసుకొచ్చావు. మరి నీ కైంకయ్యలో నేను బగుతానా? ఇప్పుడు ఈ మాలా పురమాలు ఏం చేయాలి? నీకే అర్పించాలి. తలుపు తీరు. తలుపు తెరిస్తే అంటాడు చమత్కారం నాకు పుండరాడి పెళ్ళాడు వాడు ఉంది కదా శ్రీ శ్రీమాల అంటాం మనం తిరుమాలయ్య అంటాం అందులో చెప్తాడు. తలుపు తెరిస్తే పూలమాల నీ దగ్గరికి వస్తుంది. తలుపు మూస్తే నేనే వస్తా. నీ ఇష్టం ఏం కావాలో తీసుకో. నాయనా వద్దురా కొన్నాళ్ళు ఉండు అని తలుపులు తెరుచుకున్నాను. అంటే ఆర్తి కావాలి. పరమాత్మ నా వాడు. ఈ ద్రవ్యం పరమాత్మ. నాకు ఈ రెండింటిని కూర్చింది దేని కోసం? ఆయన కైంకర్యం కోసం. అది చేయకుండా ఆయన ఎలా అడ్డం కాడం కలిపిస్తాడు? అబద్ధం కదా? నేను రావాలనా రవి రావాలనా చెప్పు. అయినా తలుపు తీస్తా ఎందుకు వచ్చిన బాధ. అది ఔత్కంఠ్యం అంటే దాన్ని అంటారు ఆర్తి అన్నమాట. స్వామిని చూడకుండా స్వామిని సేవించకుండా స్వామికి ఐంకర్యం చేయకుండా బ్రతకలేము. ఆర్తి అతితో పరమాత్మను నా హృదయంలో నిలుపుకున్నాను కాబట్టే నా వాక్కు కానీ, నా సంకల్పము కానీ, నా ఇంద్రియములు కానీ పక్క దారికి వెళ్ళుట లేదు ఔత్కంఠ్యవత ధృతో హరిహి సోహం సమామ్నాయమయః తపోమయః ప్రజాపతీనాం అభివందిత పతిహి ఇలా పరమాత్మను ఆర్తితో నా హృదయంలో నిలుపుకున్నాను కాబట్టే తక్కిన ప్రజాపతులందరూ నన్ను పతిగా ఆరాధిస్తున్నారు. నన్నే తపోమూర్తిగా సమామ్నాయ మూర్తిగా నన్ను ఆరాధిస్తున్నారు. అంటే న్యాయంగా ఎవరిది ఆరాధన అంట?

హృదయంలో ఆయన ఉన్నాడు కాబట్టి ఎలా శిష్యులు ఉన్నారు? ఆయన పక్కకు పోయాడు అనుకో నువ్వు ఎవడే పక్కకు పో అంటాడు. తెలుసు కదా మనకు ఎందుకు వస్తుంది దశమ స్నందంలో. బ్రహ్మ లోకానికి వెళితే రా అక్కడికి పో అన్నారు. అరే ఇది నాలోకం రా ఇవన్నీ తెలుసులే పో. తెలుసులే ఏంటి చెప్పాడు అప్పుడే ఆయన. ఆయన ఎవర్రా మా బ్రహ్మ ఉన్నాడు ఒకడు. మా బ్రహ్మ ఉన్నాడు దొంగ బ్రహ్మ వస్తాడు బ్రహ్మ నేనే అంటాడు నాటకాలు ఆడుతాడు పరిగెడగొట్టాడు. చెప్పాడే ఇవన్నీ. ఒక్క క్షణం ఆయన అటు చూస్తే బ్రహ్మ లేదు లోకం లేదు. కదా? మరి ఇప్పుడు ఎవరిది అన్నట్టు? నేను ఆరాధించబడుతున్నాను అంటే నన్ను గౌరవిస్తున్నారు, నన్ను పూజిస్తున్నారు, నన్ను అభిమానిస్తున్నారు, నన్ను భావిస్తున్నారు అంటే ఎవరు కారణం? స్వామి నా హృదయంలో ఉన్నాడు. ఈ ఒక్క అధ్యాయం అనేది మనకు చాలా ఆరవ అధ్యాయం కదా? ఇలాంటిది అంటే పరమాత్మ యొక్క సమగ్ర స్వరూపాన్ని బోధించే అధ్యాయం. దీనికి పేరు అహంకార నిరాశాధ్యాయము అని పేరు సాంప్రదాయక సాంప్రదాయం పేరు దీని పేరు పెట్టారు అహంకార నిరాశాధ్యాయం. అంటే ఈ అధ్యాయాన్ని అర్థపూర్వకంగా అనుసంధానం చేస్తే మనలో అహంకారం మచ్చుకైనా ఉండదు. పొరపాటున కూడా ఉండదు. అందుకే చెప్తున్నాడు అలాంటి పరమాత్మ నాలో ఉన్నాడు కాబట్టే సమామునాయమయః తపోమయః నన్ను వేదమూర్తిగా తపోమూర్తిగా ప్రజాపతీనాం అభివందితః. ప్రజాపతులందరూ నన్ను వందనాలు చేస్తున్నారు భర్తగా ఆస్థాయ యోగం నిపుణం సమాహితః తం నాత్యగచ్యం యత ఆత్మ సంభవః నీవింత గొప్పవాడవయ్యి మళ్ళీ ఇంకో ఆయన పేరు చెప్తావేమిటయ్యా అంటావా? నా గతి ఇటు నాకు తెలుసు నాయనా. మీ అందరికీ నేను చాలా గొప్పవాని కనబడుతున్నాను కానీ అసలు నా సంగతి చెప్తాను. నేను ఎక్కడి నుంచి పుట్టానో. అన్న సంగతి తెలుసుకోవడానికి వెయ్యేళ్లు పట్టింది. తము నాద్యగత్యం నేను ఎక్కడి నుంచి పుట్టానో ఆ మూలాన్ని తెలుసుకోలేకపోయాను. ఇది నా గొప్పతనం. ఇప్పుడు చెప్పు నేను గొప్పవాడినేనా? కనీసం ఫలానా దగ్గర నుంచి నేను పుట్టాను, నాకు మూలం ఫలానా అని తెలుసుకోవాలి కనీసం. ఇగో మా అమ్మ ఈమె, మా నాన్న ఈమె అందరూ తెలుసుకుంటారు. కానీ నాకు ఆ యోగం లేదు. మా నాన్న ఎవరు ఉంటే ఏమో తెలవదు.

ఆయన వచ్చి నీ నిన్ను నానని రా అని చెప్తే అప్పుడు అది ఉంది. నేను ఎంత గొప్పవాడిని. అందుకే అంటున్నాడు తమ్ నాద్యగచ్యం ఆస్తాయ యోగం నిపుణం సమాహిత ఊరికే కాదు. తిన్న తర్వాత సమర్థవంతమైనటువంటి యోగమును అవలంబించి కూడా మహాయోగమును అవలంబించి కూడా నేను ఎక్కడి నుంచి వచ్చానో తెలుసుకోలేకపోయాను ఆస్తాయ యోగం నిపుణం సమాహితః తమ్ నాద్యగచ్ఛం యత ఆత్మ సంభవః కాబట్టి ఇదంతా ఆ గొప్ప కాదు. ఆయన నాకు అందించిన గొప్ప అందుకే నతోస్మ్యహం తచ్చరణం సమీయుషాం భవచ్ఛిదం స్వచ్ఛేయనం సుమంగళం. కాబట్టి నేను ఏం చేస్తాను ఇప్పుడు? ఆ పరమాత్మ యొక్క శరణములనే శరణు వేడుతాను అంటే శ్రీమన్నారాయణ. వేద మంత్రం ఏనండి? బ్రహ్మ చెప్తున్నాడు. మాకు తెలుసు కదా వేద మంత్రాలను కానీ ఏ మంత్రాన్ని మంత్రపూర్వకంగా ఇవ్వకూడదు కాబట్టి ఇలా చెప్తాడు. మంత్రాన్ని మంత్రంగా చెప్పకూడదు. ఎవరికైతే మంత్రం యొక్క అభిరాష ఉందో వాళ్ళు గురువును ఆశ్రయించి తెలుసుకోవాలి. అది ఏంటి? నారద పురాణం ఉంది. నారద పురాణంలో రెండున్నర అధ్యాయాలలో 394 మంత్రాలు చెప్పారు. మళ్ళీ మహామంత్రాలు. 394 మంత్రాలలో ఒక 16 మంత్రాలు మాత్రమే స్పష్టంగా చెప్పాడు. కాచం అగ్నిం లక్ష్మీంచ అనుస్వారం నివేశ్యచ ప్రాణ ఆధార సంవేషః అగ్నేహ జాయ యతః భవేత్ మంత్రం ఏంటి? ఏమర్ధం అయింది?

చేస్తే ఒట్టు కదా ఆకాశము అగ్ని లక్ష్మి చంద్రుడు. దీనికి జరాయనం సమాహృత్య అగ్నేహ జాయ నీటికి నిలయము అగ్నికి భార్య కలిపేసేయండి అన్నారు. యా ఇది ఆకాశము అంటే హకారం. హుమ్ ఆకాశాత్మ అని చెప్తాం చూడండి. ఆకాశం అంటే హ, అగ్ని అంటే ర, లక్ష్మి అంటే ఈ, చందుడు అంటే సున్నా. మొత్తం కలిపితే హ్రీం అయింది. ఎవరికి తెలియదు ఆ చెప్పండి. ఆకాశము, అగ్ని, లక్ష్మి, చంద్రుడు అంటే హ్రీం. మొదటి ప్రణవం ఓం. ఓం హ్రీం. తర్వాత జల ఆయనం అంటే నారాయణ. తర్వాత చతుర్ధి ఆయ ఓం హ్రీం నారాయణాయ అగ్నేహ భార్య జాయ అగ్ని భార్య అంటే స్వాహా ఓం హ్రీం నారాయణాయ స్వాహా ఇది మంత్రం. ఎవరికి అర్థం కావాలి? ఎప్పుడు అర్థం కావాలి? ఇది అయిపోయింది మంత్రం అండి. డీకోడింగ్ చేయాలి. మొత్తం డీకోడింగ్ చేయాలి. ఎందుకంటే మనకు వర్ణ, మంత్ర, అక్షర, బీజ, సమామ్నాయ, కోశము అని అగస్త్యుడు రాశాడు. అందులో 14,000 బీజాలు ఉన్నాయి. వరుణాలు 54, 56 అనే తప్ప బీజాలు 14,000 ఉన్నాయి. ఆది బీజం, మధ్య బీజం, అంత్య బీజం, ఉపాంత్యం, ఉపమధ్యం, ఉపాధి ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతారు. హ్రీం అంటేనేమో ఆది బీజం. ఋహీం అంటేనేమో అంత్య బీజం. అంటే హా మొదలు పెట్టి రా తొలిగి పెడితే అది బీజం. రా మొదలు పెట్టి హా తర్వాత పెడితే అనలేం చూడండి. శ్రీ అంటాం కానీ రిహీం. అది నారికా పండ్లు సరే కుస్తీ బద్దీ కానీ అర్థం అదే అంటారు అది అక్షరాలు రావు మనకు పండితనం అంటే ఏం చెప్పుకోవాలి అని. అక్షరాన్ని పలకలేము. వాడు చెప్పిన అక్షరం ఇది ముందా అది ముందా ఏది కలపాలి ఏది ఏమీ తెలియదు. కానీ మనం మాత్రం ఓ మీరు చదువుకున్నామండి పండితులవండి కడమ్మ ఏం పండితురో ఇలా ఉంటాయి. దీన్ని మనం మంత్ర బీజం అంటాం. ఎందుకు ఇలా ఇచ్చాడంటే ఆసక్తి ఉన్నవారు తీసుకోండి.

అందరికీ యోగ్యమైన కొన్ని మంత్రాలు ఉన్నాయి. కొన్ని అష్టాక్షరిలు, కొన్ని షోడాశాక్షరిలు, ద్వాదశాక్షరి, త్రియక్షరి, పంచాక్షరి, షడక్షరి, సప్తాక్షరి, అష్టాక్షరి, నవాక్షరి, దశాక్షరి, ఏకాదశాక్షరి, ద్వాదశాక్షరి. ఈ తొమ్మిది రకాల మంత్రాలు ఓ 14 ఇచ్చాడు. అంటే ఒక్కొక్కటి 14. 14 తొమ్మిదులు. కదండీ? నూట నూట ఐరవై నూట ముప్పై నూట ఇరవై ఆరు ఉంటాయి. కాబట్టి ఇన్ని మంత్రాలను స్పష్టంగా ఇచ్చాడు. తక్కిన వాటిని రహస్యంగా ఇచ్చాడు. అంటే ఒక వర్ణముతో ఒక వస్తువును చెప్పాలన్నా, ఒక వ్యక్తిని చెప్పాలన్నా, ఒక కాలమును చెప్పాలన్నా. వాడి సంకల్పం దానికి ఉండాలి. అది లేనినాడు మనం ఉచ్చరించరేము. ఉచ్చరించిన మనకు అలాంటి స్వభావం అర్థం కాదు కాబట్టి తచ్చరణం నతోస్మిహం. ఈ బాధ అంతా నాకెందుకని నన్ను అందరూ మెచ్చుకుంటున్నారు, పొగడుతున్నారు, స్తోత్రం చేస్తున్నారు నాయనా. నాలో పొరపాటున వీరందరి స్తోత్రాలు విన్న నాలో అహంకారం రాకుండా కాపాడవయ్యా స్వామి అని రోజు నేను అతని పాదాలకు నమస్కారం చేస్తున్నాను. అందరూ నేనే శిష్యు కథ నిజమే కావటం అర్థం కాదు. చెప్పా జ్ఞాపకం కదా గురువు గారి కథ. ఆశ్రయం నది ఒడ్డున ఆశ్రయం ఉంది. గురువు గారు ఉన్నారు శిష్యుడు ఉన్నాడు బాగా నడుస్తూ ఉంది. ఆ అర్ధరాత్రి బ్రహ్మాండమైన వర్షం కూర్చుంది. అది పొంగి పొల్లుతుంది. శిష్యుడు బయటికి పోయి పిచ్చాదన తెస్తే వీడు తినాలి వండుకోవడమే గురువుగారికి ఏముండదు. ఇవాళ మనకు ఉపవాసమే అనుకున్నాడు. శిశుడు ఆ మంతము కొంచెం ఒక 12 వ వకల వచ్చాడు. గురువుగారు ఇగో బియ్యం పప్పులు ఎట్లా తెచ్చావురా ఊరికి పోయి వచ్చానండి. వరద లేదా ఆ వరద ఉందండి మోకాళ్ళొత్తి ఉందండి. అదేంటిరా? అభే నేనండి అస్మద్ గురుభ్యో నమః ఆచార్య గురు హర్య శరణం అనుకుంటూ వెళ్ళానండి. మా గురువు గారి పాదాలు చదరం అనుకున్నాను మోకాళ్ళు వచ్చే ఉన్నాయి. బుద్ధి మాత్రం సంతోషం ఏదో సాపాడు అయింది. మీ మనసులో బుద్ధి పుట్టింది నా కాళ్ళు ఇంత గొప్పయ్యా అని. సరే చూతాము. తెల్లారి పొద్దున తాను ఆత్మహత్య రోజు కడిగినప్పుడు పెళ్లి చేరినాడు. నిండా మునిగిండు అందులో. మరి శిష్యుడు వచ్చి పైకి తీసిండు. అయ్యో గురువుగారు ఇచ్చేవా అన్నారు అంటే నీకున్న బుద్ధి నాకు లేక అన్నాడు.

ఏమైంది అని నేను కూడా నీలాగా ఆచారి జర అనుకుంటే నేను దాటేవాడిని. నీ గురువు నేనే అనుకున్నా నా గురువు ఇంకోడు అనుకోలేదురా నీకు ముని అని పొరపాటు అయింది అన్నారు. చిన్న హాస్యం. అందులో ఎంత తత్వం ఉంది? పది మంది పొగిడినంత మాత్రాన మనము అధ్యక్షులం కాకూడదు. కదా? ఏం కాకూడదు? అధ్యక్షులం తెలుసు కదండీ? అధ్యక్షులు అది అంటే నెత్తి మీది కళ్ళు ఉన్న మాట. అది అధ్యక్షులు అంటే నెత్తి మీద ఒక నెత్తి కన్ను ఎత్తి ఎక్కినోడు అన్నమాట అధ్యక్షుడు అంటే అది. అందువల్ల అలా మనం కాకూడదు. మనం ఒకడు పొగుడుతున్నాడంటే మనము ఇదివరకు మన గురువుగారిని పొగిడినందువల్లనే ఈనాడు మన శిష్యులు మనం పొగుడుతున్నారు. ఈ ఘనత మనది కాదు, మన గురువు గారిది. నేను వారిని స్తోత్రం చేస్తే వీడు నన్ను స్తోత్రం చేస్తున్నాడు. వీడు ఏం చేస్తున్నారు? నేను చెప్పిన దాన్ని వాళ్ళు విని అది నేను చెప్పిందేనా మరి? నాకు వచ్చిందేనా? మా గురువుగారు చెప్తే నాకు వచ్చింది. గురువుగారు చెప్పిన దాన్ని వాళ్లకు చెబితే అది నా గొప్ప గురువుగారి గొప్ప అండి? వారు గొప్ప వారు వారికి మరి నా గొప్ప ఏంటంటే అబ్బా ఇదంతా నా దేం కాదు మా గురువుగారిది అనుకుంటే వీడికి ఆధిపత్యం కానీ జ్ఞానం కానీ స్వరూపం కానీ స్వభావం కానీ నిరుస్తుందనే తత్వాన్ని చెప్పటానికి నతోస్మిహం తచ్చరమం. అలాంటి మహానుభావుని చరణాల రోజు నమస్కారం చేస్తున్నాను ఎందుకు నాలో అహంకారం పడసూపకూడదని. ఎలాంటివి ఆ పాదములు అంటే సమీయుషాం భవచ్ఛిదం స్వస్తేనం సుమంగళం. సమీయుషాం అంటే సమ్యక్ ఈయుషాం బాగా సేవించ గోరే వారికి. పరమాత్మను నిరంతరము సేవించగోరేటువంటి మహానుభావులకు భవచ్ఛిదం. సంసారాన్ని తొలగించేవి. ఏమిటి? ఆయన కాదు ఆయనతో మనకేం పని అండి ఆయన శరణాలు. ఆయన ఎందుకు మనకు ఆ పాదాలు ఉంటే చాలు. అది గట్టిగా పట్టుకుంటే ఆయన ఇస్తే పోతే పోనీ వెంటనే పోతే పోవయ్యా నీ కాళ్ళు మాత్రం మాకు ఇచ్చుకో. పోగలిగితే పో కాళ్ళు మాకు ఇచ్చు మాకేం బాధ. అందుకే భవచ్ఛిదం అలాగే స్వత్యయనం. అన్ని శుభములకు అన్ని మంగళములకు అన్ని కళ్యాణములకు ఆయనే నివాసం. స్వత్యయనం సుమంగళం యోగి ఆత్మమాయా విభవం స్మపర్యగాత్ యధానభః స్వాంతం అధా

పరేకుతః పరమాత్మ యొక్క స్వభావాన్ని ఇంత గొప్పగా ఎందుకు ఈ మహానుభావుడు ఆరాధిస్తున్నాడు అంటే చెప్తున్నాడు యోహి ఆత్మమాయా విభవంస్మ పర్యగాత్. పరమాత్మ యొక్క మాయ వైభవంగా మనం గుర్తించాలంటే దేన్ని గుర్తించాలి? యధా నభః స్వాంతం అథ అపరే. ఆకాశం ఉంది. ఆకాశము తనలో ఉన్న దాన్ని తాను తెలుసుకుంటుందా? అలాగే తన అంతాన్ని తాను తెలుసుకుంటుందా? అది అనంతం. ఆకాశం అనంతం. అంతటా వ్యాపించి ఉంది. ఆకాశం అంతటా వ్యాపించి ఉన్న ఆకాశంలో ఏమేమి ఉన్నాయో. నాకు తెలుసా ఆకాశానికి? పోనీ ఉన్నవాడికి తెలుసా? మనలో ఏమున్నదో మనకు తెలియదు. మనము ఎవరిలో ఉన్నామో కూడా మనకు తెలియదు. మరి మనకి ఇంకేం తెలుసండి? ఇతరులకు తెలుస్తామా మనం ఏమిటి? తెలియదు. తనలో ఉన్నదే తనకు తెలియనప్పుడు ఇతరులలో ఉన్నది మనకెలా తెలుస్తుంది? ఇతరులు మనకెలా తెలుస్తారు? నీ పేరు ఏమంటా? నేను ఎక్కడ పుట్టానో నాకు తెలియనప్పుడు తక్కిన వాళ్ళ గురించి నాకేం తెలుస్తుంది? నన్ను తెలిసిన వాడని మీరు పొగుడుతుంటే నేను నవ్వాలనా ఎడవాలనా? నా సంగతి నాకు తెలుసు. మీకేం తెలుసు? అనుకోండి అలాగే. కానీ ఒకటి మాత్రం మర్చిపోకండి ఇదంతా. పరమాత్మ యొక్క మాయా విభవము. నాహం నయూయం యదృతాం గటిం విదుహు న వామదేవః కిముతా పరే సురాః. పరమాత్మ యొక్క సత్య పదము రుతాంగటిం అంటే ఏమిటి? సత్య మార్గం. సత్య పదం. పరమాత్మ యొక్క అసలు మార్గము అసలు స్వరూపము నాహం న యూయం. నేను కానీ మీరు కానీ మీరంటే నారదుడు ప్లస్ తన కాదు. వాళ్ళు నా వామదేవః ముదులందరిలో చాలా గొప్పవాడిగా పేరు ఎవరికి? వామదేవః ఎవరయ్యా వామదేవః అంటే శివాంసంభూతు. నిరంతరం పరమాత్మ దగ్గర ఆ రూపంలో ఉండి శ్రీమన్నారాయణుని యొక్క చరణ విరహాన్ని సహించలేని రుద్రుడు ఇలా వెళితే నలుగురు చూస్తే బాగుండదని ఆవేశం వేసుకొని వెళ్లి ఎప్పుడు అక్కడే ఉంటాడు.

ఆయన పాదాల దగ్గర కూర్చొని నిరంతరం ఆరాధిస్తుంటాడు. అందుకే ఉన్న ఋషులందరిలో గొప్ప ఋషి ఎవరయ్యా అంటే వామదేవః. వామదేవః మహాజ్ఞాని యథాహం అని స్వామి చెప్పుకుంటాడు. సుమించు నానంత వాడు ఒక దాస్య దాసి సంబంధం తప్ప తగినవన్నీ సమానమైనవి. ఆయన దాసుడు నీ యజమాని తప్ప తగినవన్నీ సమానమైనవి. కాబట్టి అంత మహాజ్ఞాన నిధిగా పేర్కొనబడిన వామదేవుడు కూడా ఈ పరమాత్మ యొక్క సత్య మార్గమును తెలియలేరు అన్నప్పుడు కిముత అపరే ఇక ఇతరులు ఏం తెలుసుకుంటారు. ఎలా తెలుసుకుంటారు సురాహ అన్నమాట. తను మాయయా మోహిత బుద్ధయస్తిదం వినిర్మితం చాత్మ సమం విచక్ష్మహే. ఆ పరమాత్మ యొక్క మాయ చేత మా బుద్ధులు మోహించబడి ఈ ప్రపంచమంతా మేమే సృష్టించామని చెప్పుకుంటున్నారు. ఆయన మాయ ఎంత గొప్పది అంటే మాకు తెలుసు మీరు విడిచింది కాదని. మేము కూడా ఆయన సృష్టి అని. ఈ రెండు చెప్పుకుంటే ఈ జగత్తునంతా నేను సృష్టించాను అందుకే నన్ను బ్రహ్మ అంటారు అని అందరికీ చెప్పుకుంటున్నాను. కానీ నేనే నేనని చెప్పుకుంటున్నప్పుడు అసలు తెలియని మీలాంటి వాడు నన్ను సృష్టిచేస్తా తప్పేముందండి? ఏమీ లేదు. కాబట్టి మీరు చెప్పినా నేను చెప్పుకున్నా దీనికి కారణం నువ్వు నేను కాదు. ఆత్మ మాయా విమోహితః. ఆ పరమాత్మ యొక్క మాయ చేత మోహించబడిన బుద్ధులం కలవి మేము వినిర్మితం చాత్మ సమం విచక్ష్వహే యస్యవతార కర్మాని గాయంతి. అస్మదాయయః నా యం విదంతి తత్వేన తస్మై భగవతే నమః ఇంకా చాలా స్పష్టంగా చెప్తున్నాడు ఏ పరమాత్మ యొక్క అనంతమైనటువంటి అవతారాలను అనంతమైన తత్వములను మేము రోజు గానం చేస్తూనే ఉన్నాము. నిరంతరం గానం చేస్తున్నాం. అతని అవతారములను గానం చేస్తున్నాం. అతని తత్వములను గానం చేస్తున్నాం కానీ అతనంటే ఎవరో మాకు తెలియదు. ఇదేంటి మా గొప్పతనం. అసలు వాస్తవంగా అతను ఎవరు ఏమో మేము కూడా చూడలేదు. మరి గానం చేస్తున్నారే అని చెప్పి చేస్తుంది. ఆ బుద్ధి కలిపిస్తే చేస్తుంది.

నిరంతరం 21 అవతారాలు, 61 అవతారాలు, 108 అవతారాలు, 300 అవతారాలు పేరు చెప్తున్నా, కథలు చెప్పుకుంటున్నా, ఇళ్లలు చెప్పుకుంటున్నా. ఇంతకీ ఆయన ఎవరయ్యా మేము మాకు తెలవదు. ఇది అసలు మా స్వరూపము. యత్యావతార తత్కర్మాణి గాయంతి అస్మదాదయః మాలాంటి వాళ్ళు నం నయం విదంతి తత్వేన. తస్మై భగవతే నమః సయేష ఆద్య పురుషః కల్పే కల్పే సృజతి అజః కాబట్టి ఈ ఆది పురుషుడే ప్రతి కల్పంలోనూ సృజతి సృష్టిస్తాడు లేదా తానే కూడా తాడు. కానీ ఆయన పేరేమిటి? అజాహ. పుట్టుక లేని వాడు. అర్థమైందా అండి? అజాయమానోపహుధా విజాయతే. ఆ మంత్రాన్ని కలిపే కలిపే సృజతి అజః. ఏ పుట్టుక లేని అతను తనకు మాత్రం పుట్టుక లేదు. తాను మాత్రం అందరినీ సృష్టిస్తాడు. ఒకదాని కాదు ప్రతి కల్పనలోనూ అది. సయేశ ఆద్య పురుష అతను ఆద్య పురుష. అతను సృష్టించబడేవాడు కాదు. అతను ఎప్పుడూ ఉంటాడు. ఉన్నవారందరి కంటే పుట్టిన వారందరి కంటే అతనే. మొదలు పుట్టేవాడు, మొదలు ఉన్నవాడు, పుట్టడం కాదు మొదలు ఉన్నవాడు. పుట్టిన వారందరికంటే ముందు ఆయనే ఉంటాడు. మనం ఏమనుకుంటాం అందరికంటే ముందరి వాడు బ్రహ్మ అంటాం కదా మరి ఆయన సృష్టి కాదు. ఆయన సృష్టి ఈయనే. ఇంకేం చేద్దాం? అందుకోసం అతను ఆదిపురుషుడు ప్రతి కల్పనలోనూ పుట్టుక లేని తాను సృష్టిస్తాడు. ఆత్మ ఆత్మని ఆత్మానం సంయచ్ఛతిచ పాతిచ. ఆత్మ ఆత్మని ఆత్మన ఆత్మానం సంయచ్ఛతి. తనను తనలో తనతో సృష్టిస్తాడు, రక్షిస్తాడు, సంహరిస్తాడు. ఎవరిని? తనని. ఎవరిలో? తనలో. ఎవరితో? తనతో. తనతో తనలో తనను తాను సృష్టించి రక్షించి సంహరిస్తాడు. కదా అంటే జగత్తు ఎవరు ఆయనే జగత్ సృష్టి ఎవరు ఆయనే స్థితి ఎవరు అతనే ప్రళయం ఎవరు అతనే చేసేవాడు ఎవరు?

అతని చూసేవాడు అందుకే ఆత్మ ఆత్మని ఆత్మన ఆత్మానం సంయచ్ఛతి. తాను తనను తనలో తనతో సృష్టిస్తాడు, రక్షిస్తాడు, సంహరిస్తాడు. ఆత్మాత్మన్యాత్మనాత్మానం సంయచ్ఛతిచ పాపిచ విశుద్ధం కేవలం జ్ఞానం ప్రత్యక్ సమ్యగవస్తితం. స్పష్టంగా చెప్తున్నాడు ఇందులో సత్యం. నిత్యం పూర్ణం అనాద్యంతం నిర్గుణం నిత్యం అద్వయం. ఈ పరమాత్మకు పరమాత్మ యొక్క అసలు స్వరూపం ఏమిటయ్యా అంటే విశుద్ధం అంటే గుణత్రయ రహితం. సత్వా గుణములు ఉంటాయి కదా, ఇలాంటి మూడు గుణములతో సంబంధము లేనిది కేవలం ఇతర సహకారములతో అవసరం లేనిది. కుమ్మరి వాడు కుండ చేయాలంటే మట్టి కుమ్మరి వాడిని సరిపోతాయా? ఓ చక్రం కావాలి, ఓ దండం కావాలి, మట్టిని తేవడానికి ఓ బండో, గాడిదో, గుర్రమో కావాలి. ఇంత చేస్తే మళ్ళీ కొనేవాడు కావాలి. కొన్న తర్వాత పగలగొట్టేవాడు కావాలి. మళ్ళీ కొనొద్దు ఇంకోడు. ఒకసారి కొన్నది అట్లనే ఉంటే అబ్బాయి ఏమో అవుతుందండి. అందుకే స్వామి కుమ్మరి వాడిని తయారు చేస్తాడు. కుండలు పగలగొట్టే రాయిని తయారు చేస్తాడు. వేరే కొనాలి దాని వెత్తేయాలి ఇంకోటి కొనుక్కోవాలి. అలా అయితేనే ఆ వ్యాపారం ఈ వ్యాపారం సాగుతుంది. సంహరించబడితే కానీ మళ్ళా సృష్టి జరగదు. వ్యాపార రహస్యం అండి అందుకే చెడిపోయే రోడ్డు వేసేది తొందరగా తొందరగా అంట వస్తుంది. నోరే మంచిగా వేసి మళ్ళీ వాడేవాడు వాడుస్తాడు. ఇదంతా వేద భగవంతుడి లేవు ఆయన తప్పేం లేదు స్వామి ఎట్లా చెప్పాడు. తయారు చేయమన్నాడు చాలా కష్టం అప్పుడు. మళ్ళీ కొనుక్కోమన్నాడు. వేయాలి అక్కడ ఊడితో అందుకని ఊడేం ఊడితో ఊడుతాడు మనం చూస్తాం కదా. మా రోడ్డు వేయగానే ఊడు తోగుతాడు. మళ్ళీ ఊడితో వాడేస్తాడు ఇట్లా ఎంత వ్యాపార రహస్యం అందుకే వాడే సృష్టిస్తాడు. వాడే రక్షిస్తాడు మళ్ళీ సంహరిస్తాడు అని చెప్పుకొని ఇందులో విశుద్ధం కేవలం జ్ఞానం ప్రత్యకు సమ్యగవర్చితం.

జ్ఞానమునకు ఎదురు కూడా ఉంటుంది అంటే అజ్ఞానము. జీవాత్మ తానే, పరమాత్మ తానే, ప్రకృతి కూడా తానే. అన్నీ లేకుండా ఉండేవాడు తానే, అన్నీ కలిసి ఉండేవాడు తానే. సమ్యగవస్థితం ఇది సత్యం. పూర్ణం, అనాది, అనంతం. కదా? ఆది లేదు, అంతము లేదు. త్రికాల బాధితము కాదు, ఏ కొరతా లేదు. ఇది పరిపూర్ణమైనది, సత్యమైనది, అనాది, అనంతం, నిర్గుణం. అంటే సత్వాది గుణ రహితం. అలాగే నిత్యం అంటే నాశము లేనిది. అద్వయం. స్వ సజాతీయ వస్తువంతర శూన్యం. అద్వయం అంటే తనలాంటి ఇంకో వస్తువు లేనిది. విజాతీయ లేదని కాదు. ఏకమేవాద్మితీయం బ్రహ్మ అంటే ఏమర్థం? బ్రహ్మ ఒక్కడే అని అర్థమా? ఇంకో బ్రహ్మ లేడు అర్థం ఏమంటే? ఇంకో పరమాత్మ లేడు కానీ జీవాత్మ లేడా? ఈ రాజ్యానికి రాజు ఒక్కడే అంటే ప్రజలు లేరని అర్థమా అది? ఊళ్ళు లేవు, నగరాలు లేవు, సైన్యం లేదు, గుర్రాలు ఏదో ఒక్క రాజే ఉన్నాడు ఇంకెందుకు వాడు రాజు? దేనికి రాజండి? రాజంటే ఏమర్థం? రంజి ఎట్టి రాజే కదా. రంజి పో చేయాలి ఎవరిని? తననేనా? మా దేశానికి ఒక్కడే రాదంటే అర్థం రెండో రాజులే అని అర్థం తప్ప ప్రజలు లేరు, ఊళ్ళు లేవు, నగరాలు లేవు, గుర్రాలు లేవు, ఏనుగులు లేవు. ఇంకెందుకు పొద్దుపోతే అన్నట్లుగా ఏకమేవాద్వితీయం బ్రహ్మ అంటే. రెండో బ్రహ్మ లేదని తప్ప జీవాత్మ లేదు, ప్రకృతి లేదని ద్విజాతీయాంతర శూన్యం అని కాదు, సజాతీయాంతర శూన్యం. తనలాంటిది ఇంకొకటి లేదు. వేరేలాంటిది ఉండకుంటే తానెందుకు మరి? అందువల్ల ఇలా నిత్యం అద్వయం ఋషే విందంతి మునయః ప్రశాంతాత్మేంద్రియ సదా పశ్యంతి సూరయః. వేదాహమేతం పురుషం మహాంతం ఆదిత్య వర్ణం తమసః పరస్తః అహమేతం వేదా ఏతేపి వేదా రుషే ఇలాంటి పరమాత్మ యొక్క స్వరూపాన్ని ప్రశాంతాత్మేంద్రియాశ్రయా మునయః విందంతి. ప్రశాంతమైనటువంటి మనస్సు ఇంద్రియములు హృదయము కలవారు మాత్రమే తెలుసుకుంటారు. పరమాత్మ ఇలాంటి వాడని పరమాత్మ ఇలా ఉంటాడని ప్రసన్నమైనటువంటి ఇంద్రియములు మనస్సు బుద్ధి.

ఈ ఉన్నవారు మాత్రమే దీన్ని తెలుసుకుంటారు. యదా తదేవ అసత్తర్కైహి తిరోధీయేత విప్లుతం. ఈ పరమాత్మ కుతర్కములు చేస్తే అంతర్ధానం జరుగుతుంది. కనపడడు నాకేం అవసరం లేదు. పరమాత్మ ఉన్నాడా లేడా అని అడిగేవాడికి లేదు అని వస్తుంది లేదు కనపడడు. పరమాత్మ ఉన్నాడు కనపడడు. ఎందుకంటే ఉన్నాడా లేడా అని ఎవరి గురించి అడగాలి? లేని వాని గురించా ఉన్న వాని గురించా? నీ యొక్క వస్తువు యొక్క పేరు చెప్తున్నావంటే వస్తువు పుట్టినాక పేరు పుడుతుందా పేరు పుట్టినాక వస్తువు పుడుతుందా? ఏం చేద్దాం అండి? వస్తువు ఉంటే పేరు ఒక ఆకారం తయారైనాక కుండ లేదా ఓ బిందె ఓ పుస్తకము ఓ కాగితము. వస్తువు సృష్టించినాక పేరు పెడతాం. పేరు సృష్టించా కదా? మరి పరమాత్మ లేడు అన్న మాట ఏం మాట? తెలివి కదా మాట్లాడేనా? లేని దానికి పేరు ఎక్కడ వచ్చిందండి? పరమాత్మ అంటున్నావు కదా అంటే? ఉన్నాడు. లేకుంటే పేరు రాదు. ఇంకా ఉన్నాడా లేడా అంటే ఇప్పుడు ఏం లేనట్టు. వాడు ఉన్నాడు కానీ బుద్ధి లేదు. ఒక వస్తువు యొక్క పేరు చెప్పి, పేరు చెప్తే వస్తువు ఉన్నది. మళ్ళా ఉన్నాడా లేదా అంటే అది మాత్రం ఉంది కానీ దాన్ని తెలియగల శక్తి లేదు. అందుకే అంటున్నాడు విందంతి మునయా ప్రశాత్మాత్మేంద్రియాచయాః యదా తదేవ అతత్తర్కైహి తిరోధియుత అదే అతత్తర్కములతో కుతర్కములతో ఆ తత్వమే అంతర్భవించబడుతుంది. ఆద్యోవతార పురుషః పరస్య కాల స్వభావః తదసత్ మనస్య అందుకే ఇతను ఆద్యః అవతార పురుషః. బ్రహ్మా అనండి, విరాట్ పురుషుడు అనండి, కదా? హిరణ్యగర్భుడు అనండి, ఇవి చెప్పుకుంటున్నాం కదా మహానుభావుడికి. ఇదంతా ఏమిటంటే పరమాత్మ యొక్క ఆద్య అవతారం.

ఇది మొదటి అవతారము ఆద్యోవతార పురుషః పరస్య కాలః స్వభావః సత్ అసత్ మనస్య అలాగే ద్రవ్యం వికారః గుణః ఇంద్రియాని విరాట్ స్వరాట్ స్థాత్ను చరిష్ణు. ఓం నమః మనము ఎన్ని ద్రవ్యములుగా చెప్పుకుంటున్నామో ఒకటి విరాట్ అంటున్నాం ఒకటి స్వరాట్ అంటున్నాం. అంటే విశేషేన రాజతే ఒకటి స్వయం రాజతే ఇంకొకటి. అప్పటిదాకా అండకోశంలో లేనట్టుగా పడి ఉన్నటువంటి పడుకొని ఉన్నటువంటి మహానుభావుడు ఒక్కసారి ఆ అండమును భేదించుకొని బయటికి వచ్చాడు. కదా? అప్పటిదాకా ఎవడు ఉన్నాడు కానీ మనకు కనపడలేదు, ప్రకాశించలేదు. ప్రకాశించకుండా ఉన్నవాడు ఒక్కసారి విశేషంగా ప్రకాశించాడు అంటే విరాట్. విశేషంగా ప్రకాశించటానికి ఇతర సహకారములు ఏమైనా ఉన్నాయా? అంటే అతనే మనకు కనిపించాడా? మనం అతన్ని చూశామా? ఏం చెబుదాం? అతనే కనిపించాడు. అంటే స్వరాట్. అతనే విరాట్, అతనే స్వరాట్. అతనే స్థాస్తును కూడా అతనే అంటే స్థిరంగా ఉండేవాడు అతనే శిరిష్ణు అంటే జంగమం అతనే అతనే స్థావరము అతనే జంగమం. అతనే విరాట్, అతనే స్వరాట్. అతనే ఎవరంటే ఆయనే భూమ్నః. భూమ అంటే సర్వవ్యాపీ భూమ కదా. అంతటా వ్యాపించేవాడిని భూమ విభుహు అంటాం చూడండి అదే భూమ్నః. సర్వవ్యాపీ అయినటువంటి పరమాత్మకే పేరేమిటి అంటే కాలః, స్వభావః, సత్, అసత్, మనః, ద్రవ్యం, వికారః, గుణం, ఇంద్రియాని, విరాత్, స్వరాత్, స్థాత్ము, చరిశ్యు. ప్రపంచంలో మనకు ఎన్ని పేర్లు ఉన్నాయో, ఎన్ని వస్తువులు ఉన్నాయో, ఎన్ని రూపాలు ఉన్నాయో అవన్నీ ఆ పరమాత్మ తనమాయతో

ఏర్పరిచినవే అంటే పరమాత్మే ఇన్ని రూపములు పొందాయే. అహం భవః యజ్ఞ ఇమే ప్రజేశాః దక్షాదయః యే భవదాదయశ్చ. ఉన్నాడు నేను అంటే బ్రహ్మను భవః ఎవరయనే రుద్రుడు అలాగే యజ్ఞః ఇమే ప్రజేశాః అంటే ఈ ప్రజాపతులందరూ దక్షాదులు అర్థం కాదని ఎవరండి. దక్ష, అకర్దమ, మరీచి, అత్రివి అంటున్నారు కదా. ఇలాంటి ప్రజాపతులు అలాగే భవదాదయః. నీలాంటి వాళ్ళు అంటే నారదుడు, సనక, సనందన, సనత్కుమార్ అంటున్నారు కదా. ఇలాంటి ఋషులు స్వరలోకపాలాః. సగలోక పాలాః నృలోక పాలాః తలలోక పాలాః కదా స్వర్గంలో ఉండేవాళ్ళు పాలించేవాళ్ళు ఇంకా సగలోకం ఆకాశ లోకంలోని వాళ్ళు నృలోకం వాళ్ళు తలలో కింది లోకాల వాళ్ళు గంధర్వ విద్యాధర చారణేశాః ఏ యక్షరక్షోరగ నాగనాథాః ఏవా ఋషీణాం ఋషభాః పితృణాం దైత్యేంద్ర సిద్ధేంద్ర ఈశ్వర దానవేంద్ర అలాగే అన్యజయే ప్రేత పిశాచ భూత కూష్మాండ యాదో మృగ పక్షి అధీశాః యత్కించ లోకే భగవన్ మహత్వ దోజ సహస్వత్ బలవత్ క్షమావత్ యత్ కించేదం ఇదేం చెప్తున్నారు యత్ యత్ కించ ఇదం అస్తి నాస్తి ప్రపంచంలో కొద్దిగా ఏది ఉన్నది అనిపిస్తుందో ఏది లేదు అనిపిస్తుందో భూతం భవ్యం భవ జయత్ తత్ సర్వం నారాయణః పరం బ్రహ్మ నారాయణః పరో జాత నారాయణః పరో ధర్మః సర్వం నారాయణాత్ పరం. అంతా ఆయనే యచ్చ కించిత్ జగత్ సర్వం దృశ్యతే సృయతే బివా అంతర్బహిశ్చ తత్ సర్వం వ్యాప్య అదే శ్లోకం అదే శ్లోకం అయ్యా స్వర్లోకపాల కగలు అర్థం అయింది అనుకుంటాను నృలోకపాల తలలోకపాల గంధర్వ విద్యాధర చారణ యక్ష రక్ష ఉరగ నాగ ఋషీనాం ఋషభాః పితృణాం దైత్యేంద్ర సిద్దేశ్వర దానవేంద్రః అన్యచయే ప్రీత పిశాచ భూత కూష్మాండ యాదో మృగ పక్షతీశా యత్కించ లోకే అదే వినిపిస్తున్నాం కదా మొత్తం యత్కించేదం జగత్సర్వం దృశ్యతే అన్నాను యచ్చ కించిత్ జగత్సర్వం అని

భగవన్ మహత్వత్ మహత్వతు ఓజస్వతు సాహస్వతు బలవత్. ఇదంతా ఆయన మహిమే. ఇదంతా ఆయన ఓజస్సే. ఇదంతా ఆయన సాహస్సే. ఆయన చెప్పుకున్నాను కదా ఓజస్సు అంటే ప్రవృత్తి ప్రవర్తన శక్తిని ఓజస్సు అన్నాం. వేగ శక్తిని సహస్సు అన్నారు. ధారణ శక్తిని బలము అన్నారు. మనం చెప్పుకున్నాం ఓజో సహా బలః అని చెప్పుకున్నాం కదా. ఇంద్రియములకున్న శక్తి ఓజస్సు. మనస్సుకున్న శక్తి సహస్సు. శరీరానికి ఉన్న శక్తి బలము. ప్రవర్తన ప్రవర్తన శక్తి ఓజస్సు. మనం రాసుకోలేదా మనం చెప్పినప్పుడు. ప్రవర్తన శక్తిని ఓజస్సు అంటారు. వేగ శక్తిని సాహస్ అంటారు. ధారణాశక్తిని బలం అంటారు. ఇది కూడా ఇంద్రియ, మన, శరీరం. ఈ క్రమంలో ఇంద్రియములకంతా ఓజస్సు, మనస్సుకు సహస్సు, శరీరానికి బలం. ధరించేదన్నమాట. కాబట్టి ఓజస్సు సహస్వతు బలవతు క్షమావతు శ్రీ హ్రీ విభూతి ఆత్మవతు అద్భుతారణం తత్వం పరం రూపవతు అంత మనకు రూపవతు కానీ నీ రూపం కానీ, గుణవతి కానీ, నిర్గుణం కానీ, క్రియావతి కానీ, నిష్క్రియం కానీ, ఇలాంటివన్నీ ప్రాధాన్యతః యాన్ దృష ఆమనంతి. శక్తులుగా, మహిమలుగా, ప్రభావములుగా, ఆశ్చర్యకరములుగా ఋషులందరూ వేటిని చెప్పుతున్నారు? ఏమేం పేరు చెప్తా బాబు అని జ్ఞాపకం ఉండదు. ప్రధానంగా ఋషులు దేన్ని చెప్పుకుంటున్నారో శ్రీ హ్రీ విభూతి ఆత్మ ఇలా ఆమనంతి లీలావతారాన్ పురుషస్య భూమ్నః పరమాత్మ యొక్క ఏ ఏ లీలావతారములను ఋషులు ధ్యానం చేస్తున్నారో ఆపీయతాం కర్ణ కషాయ శోషాననుక్రమిష్యే తైమాన్ సుపేచాం. అంటే ఏ పరమాత్మ యొక్క అనంతమైనటువంటి అవతార కర్మ గుణములను ఋషులు గానము చేస్తుంటే గానము చేస్తున్న దాన్ని వింటే మన చెవులకున్న రోగాలన్నీ పోతాయి.

అన్న కషాయ శోషణ చెవులకున్న రోగాలను ఎన్నింపచేసేది. చదువు మన చెవులకున్న రోగం ఏమిటి అంటే వినకూడని వాటినే వింటాము అని కదా. చూడక్కాదు మన మనస్సుకి పెద్ద రోగం ఏమిటంటే ఏ పని చేయకూడదో దాన్ని చేస్తాం. అదే వెళ్తాం పక్కకు పోము పక్క దారి పోతాం. అందరూ చిన్న పెద్ద తేడా లేదు. బుద్ధి మొదలు అకృత్యకరణే సిద్ధిహి ఇయం బుద్ధిహి మహీయసాం అంటాడు మనకు పద్మపురాణంలో. మానవ లోకంలో గొప్పతనం ఏమిటయ్యా అంటే చేయకూడని దాన్ని చేయాలని సంకల్పించేదే గొప్పవాళ్ళకు కూడా. అజ్ఞుల కాదు గొప్పవాళ్ళు కూడా అడ్డగారినే మొదలుపోతారు. దెబ్బ తిన్న తర్వాత అయ్యో బుద్ధి వచ్చిందండి. అసంభవం హేమ మృగస్య జన్మ తథాపి రామః దులుభే మృగాయ. బంగారు లేడి ఉంటదని రాముడు నమ్ముతారండి. అందరితో కూడా మనకే తెలుస ఉండదని. కదా అందరికీ తెలుసు. అయినా రాముడు లేడి బంగారం ఉందనుకున్నా ఏంటి కారణం అంటే ఆ తప్పు రాముడిది కాదు. రాయస్తమాపత్య విపత్తి కాలే. దియోపి పుంసాం మలినాభవంతి. ఆపదకాలం వస్తే మంచి వాళ్ళ బుద్ధి కూడా మురికి అవుతుంది అన్నారు. ఇంకేం కావాలని. అందుకోసమని ఇలాంటి వాటికి పోవాలి అంటే కర్ణ కషాయ శోష. అశ్రావ్య వినకూడని వాటిని విన్నందువల్ల చెవులకు ఏర్పడిన జబ్బును తొలగించేది ఆ పరమాత్మ యొక్క అవతార లీల కర్మ గుణగానం. కషాయ శోషాన్ అనుక్రమిష్యే త ఇమాన్ సుపేషాన్ బాగా అంటుకొని ఉన్నటువంటి ఈ సంస్కారం అంటామే ధర్మ బంధం అంటామే ఇలాంటి వాటిని అనుక్రమిష్యే నేను దాటేస్తాను. అంటకుండా చేసుకుంటాను, అతిక్రమిస్తాను. దాని వెంట వెళ్ళను. వెంట వెళ్ళేసి మా ముందులో మురుగుతాను. కాబట్టి కర్మలు, కర్మ శేషములు, కర్మ విపాకములు, సంస్కారములు, వాసనలు. ఇది వేరే ఏంటి? బంధములు అని చెప్పి. అవన్నీ మనను గట్టిగా కట్టేస్తాయి. ఎంత బాగా కట్టేస్తాయి అంటే మరి మనం విప్పుకోలేం.

ఇదేమో కొంచెం పాలిష్డ్ లాంగ్వేజ్ అన్నమాట. అసలు సంగతి ఏమిటంటే మనల్ని మనమే కట్టేసుకుంటాం, మనం మళ్ళీ ఇప్పుకోలేం. మనం ఇప్పుకోలేనంత గట్టిగా మనల్ని కట్టేసుకుంటాం. మనమేమో కట్టేసుకుంటాం, ఆయన వచ్చి ఇప్పాలి. పిల్లవాడు పరీక్ష కట్టాలి, పరీక్షకు ఫీజు ఎవరు కట్టాలి? తండ్రి కట్టాలి. పెన్నులు కాగితాలు ఎవరు ఇయ్యాలి? తండ్రి ఇయ్యాలి. సర్టిఫికెట్ వేయడంక ఉద్యోగం రావడానికి ఇంకేదో ఏమో ఇయ్యాలి కదా ఉంటాయి కొసలు మెప్పులు ఎవరు ఇయ్యాలి? ఆయనే ఇవ్వాలి. కదా మళ్ళీ తర్వాత వాడు వెళ్ళిపోతే చూసుకుంటూ కూర్చోవాలి. ఏం లేదు. అలాగే మనమే కట్ చేసుకుంటాం. అది మనల్ని బంధించి బాధ పెడుతుంటే చూసుకుంటూ కూర్చోవాలి. తిప్పుకోలేము మళ్ళీ ఆయన మధ్య నడవాలి. దాన్నే అంటారు భవబంధము అంటారు. అందుకే అనుక్ర అలాంటి భవబంధంలో నేను చిక్కుకోను. ఎందుకంటే రహస్యం చెప్తున్నాను నేను వేదం చదవటం కాదు. నా ముందు రుష్యులందరూ ఉంటారు. వాళ్ళంతా కూర్చొని ఆ పరమాత్మ యొక్క అవతార కథలు గానం చేస్తుంటే వినుకుంటూ కూర్చుంటారు. అందరికేమో బ్రహ్మే అందరికీ బోధిస్తున్నాడు అనుకుంటాడు నాకేం తెలవదు. నేను వినుకుంటూ కూర్చుంటాను అది వింటుండబట్టే నేను నేను కాదన్న సంగతి తెలుస్తున్నది లేకుంటే నేనే అంతా అనుకునేవాడిని ఇప్పుడు నువ్వు అనుకున్నట్టే నాధుడు చెప్తున్నాడు నాధుడు ఏమనుకున్నాడు లేండి నువ్వే బ్రహ్మవు నువ్వే చుట్టికత్తవు ఇంకో దేవుడు ఉన్నాడా అన్నాడు. ఎందుకన్నాడంటే నువ్వు వినలేదు ఆయన కథలు నిన్ను విన్నాను. వినబట్టే నాకు స్వరూప జ్ఞానం అయినా ఉంది లేకుంటే అది కూడా పోయేది కదా అందుకే చెప్పాను అహంకార నిరాత అధ్యాయం అని పేరు దీనికి నిత్యంలో పొరపాతలో మనలో కూడా ఈ అహంకారం తగ్గాలి. పూర్తిగా పోదు అనుకోండి, తగ్గాలి అనుకుంటే దీన్ని అప్పుడప్పుడు రోజు రోజు మా టైం లేదు కదా ఓపిక ఉండదు. టైం ఉంటుంది కానీ ఓపిక ఉండదు కదా. అందువల్ల అప్పుడప్పుడు దీన్ని అధ్యయనం చేస్తే అర్థం కాకుండా ఇబ్బంది లేదు అహంకారం కొంచెం. ఆ బుద్ధి నమో దీని తరువాత యత్రోద్యతః శిశలోద్ధరణాయ విభ్రత్ క్రౌడీన్ తనుం సగల యజ్ఞమధి మయీం అనంతః అంతర్మహార్ణవగ్వాగతమాది దైత్యం తం దౌర్ష్వయాద్రిమివ వజ్రధదో దధారా ఇప్పుడు ఋషులు చేస్తున్నటువంటి పరమాత్మ యొక్క అవతార గుణ గానమును విన్న నేను నా కర్ణ కషాయమును తొలగించుకున్నాను అన్నాడు.

అంటే కదా అంటే నా చెవులకు పట్టిన మన పాటిలో తుప్పు అంటాం కదా ఆ తుప్పును విడిపించుకున్నాను అన్నాడు కదా మరి ఆ ఒక్క పని ఆయన ఒక్కడే పొందితే ఏం లాభం? మనం కూడా కాస్త పొందాలి కదా. మన చెవులకు ఉన్న జబ్బు పోగొట్టాలి కదా. అందుకే ఇప్పుడు వ్యాస మహర్షి శుక్ర మహర్షి పరమాత్మ యొక్క ఈ అధ్యాయం అంతా అవతారాధ్యాయం అంటారు. పరమాత్మ యొక్క అవతార గుణానుకథనాధ్యాయం అని పేరు దీనికి. మనకు ఇందులో అన్నీ అవతారాలు వస్తాయి. అన్నీ అవతారాలలో ఏదయ్యా మేజ అవతారము అవతారంగా చెప్పుకునేది అంటే వరాహ అవతారం. ఎందుకంటే రుజిజార్ కి అది వేరు. తనకు మనం మొదలు చెప్పుకున్నాం రుషి బహువు తర్వాత నారదుడు అది వేరు. ఇక్కడ పరమాత్మ పరమాత్మగా మనం కోరితే అవతరించినట్టుగా వచ్చిన అవతారం వరాహ అవతారం. బ్రహ్మ తనను తాను రెండుగా చేసుకున్నాడు. ఒక ఆకారం పురుషాకారం, రెండో ఆకారం స్త్రీ ఆకారం. ఆమెను మనకు శిత రూప మనువు అంటున్నాం. వీరిద్దరూ అయ్యా మేము ఏం చేయాలి అంటే సృష్టిని పెంచండి అన్నాడు బ్రహ్మ. సృష్టిని బాగానే పెంచుతాం కానీ మరి పెంచిన సృష్టి ఎక్కడ ఉండాలి అన్నాడు. భూమి లేదు. అవతారంలో మునిగిపోయింది. లేదు. అంటే మొన్న వాళ్ళకి ఆవాసం ఉండాలి కదా అని వీళ్ళు అంటారు పునరావాసమా ఏదో ఆవాసం అంటారు చూడండి. ఉండడానికి ఏమైనా కావద్దా? సృష్టి బాగానే చేస్తున్నా చేస్తాం కానీ సృష్టించబడ్డ వాళ్ళు ఎక్కడ ఉండాలి అని ఫస్ట్ అడిగిన వాడు మను. మనం ఏం పెద్ద విజ్ఞానం ఏం ఉంది అక్కడ ఉంది అసలు విజ్ఞానం అక్కడ ఉంది. మనం ఏం అడుగుతాం? సృష్టించబడే ముందు సృష్టించబడే వాడికి ఆవాసము ఆధారం కల్పించినంక సృష్టించాలని నీతి చెప్పింది మనువు. అదే మయ్యడి వాడు మయ్యడి విప్రో కారు అనోడు మాకు వాట చెప్పాలంటే దానికి బ్రహ్మ నెత్తి పోకున్నాడు ఇదేం కమలా బాబు ఇప్పుడు బాగానే అడిగాడు కానీ మనటి దాకా భూమి పైనే ఉండే ఎందుకంటే బ్రహ్మాండ జలం ఉండే మొదలు దాన్ని తాగేసాడు బ్రహ్మేష్. నీరు లేదనుకున్నాడు. మళ్ళా నీరు పుట్టింది. భూమిని పడుకుని ముంచేసింది. ఇప్పుడు గతి ఏంటి?

అయ్యో స్వామి నాకు ఇది నా వల్ల కాదే మునిగిన భూమి ఎట్లనయ్యా స్వామి అని ఆయన తలుచుకున్నాడు బ్రహ్మ. తలుచుకోగానే ఒక్కసారి తుమ్ము వచ్చింది. గట్టిగా తుమ్మాడు. ఒకడు ముక్కు నుంచి బయట పడ్డాడు. ఎవడు వాడు? ఓరా. ఈ మహానుభావుడు అంగుష్ట మాత్రంగా పుట్టి చూస్తుండగానే ఏదో గజము, రెండు గజాలు, మూడు గజాలు, నాలుగు గజాలు, వంద గజాలు, వెయ్యి గజాలు, రెండు గజాలు ఆ బ్రహ్మ బ్రహ్మ లోకం ఆయన గిట్టల కిందకి పోయిందట. ఈయన పాదాలు గిట్టాలు అంటామే కదా దాని కిందకి పోయి బ్రహ్మలోకం బ్రహ్మ బ్రో ఉన్నాడు ఆయన. అర్థమైంది ఈయన ఆయనే. ఒక్కసారి ఆ మహానుభావుడు అమాంతం నీళ్ళలోకి పోతున్నాడు. నీళ్ళలోకి పోతూ ఒక్కసారి తన శరీరాన్ని దుడిపాడు గట్టిగా. అలా దులిపితే ఆ దులిపితే రోమలన్నీ రారిపడ్డాయి. వాటిని ఏమంటాం? దర్భలు అంటాం. వాటిని తీసుకొని ఋషులందరూ ఆ జలం తోటి అతన్ని పూజించాలనుకుంటే ఆ స్వామి రెండు కూరలు ఉంటాయే వాటిని సంఘర్షణ చేశాడు. అందులో నుంచి అగ్ని పుట్టింది. కిందికి వచ్చి దంతములతోటి భూమిని కొంచెం పైకి అన్నారు. మట్టి పైకి వచ్చింది. ఆ పైకి వచ్చినటువంటి మట్టిని యజ్ఞగుండంగా చేసి ఈ అగ్నిని అందులో వేసి ఈ దర్భలతో పరమాత్మ యొక్క వాలము యొక్క చాలనం వలన కలిగినటువంటి స్నేహం అంటే నెయ్యిని అందులో వేశాడు. వేటితో పరమాత్మ యొక్క నాసికారంతాలతో అవే శృపు శృవాలు. ఇంతగా ఆయన ఎవరండీ అంటే ఆయన పేరే యజ్ఞవరాహుడు ఉత్తవరాహుడు కాదు యజ్ఞవరాహుడు. ఆయన కేశములే దర్భలు, ఆయన ఏమిటి నాసికరేము మనం చెప్పుకున్నాం కదా. వికారంగా ఆయన యొక్క దౌంసరేము అగ్ని. ఆయన వచ్చినటువంటిది జలము, అక్కడ వచ్చినటువంటిది భూమి. మనకి ఈ మహానుభావుడు ఇస్తాడు భారతదేశంలో చెప్తాడు. ఈ మహానుభావుడే భూమిని పైకి తీసుకొని వచ్చి. నీళ్లలో నిలిపిన తర్వాత తన కోరలకు ఆ మట్టి అంటింది దంతాలు అంటాం కదా. కోరలకు మట్టి అంటింది. అంటిన మట్టిని కాళ్ళతో గీకి అలా పడేశాడు ముందర. పడేస్తే మూడు ముద్దలు అయ్యాయి. ఓ ఎలా మొదలయ్యాయి కదా ఏదో బాగానే ఉంది అని ఈ రోజు నుంచి మీరందరూ కూడా ఇలాగే పిండములు ఏర్పాటు చేసి పితృ జ్యోతన ఆరాశించండి. పితృ పితామహ పితామహ నేను పేర్లు పెడుతున్నాను. దీన్ని పిండ యజ్ఞం అంటారు. అంటే ఇది కూడా ఆయనేమో.

యజ్ఞవరాహుడు అండి. అది పిండ యజ్ఞము కావచ్చు. అతన్ని చూసి వేదములో అధ్యయనం చేశారు. స్వాధ్యాయ యజ్ఞం కావచ్చు, ద్రవ్య యజ్ఞం కావచ్చు, యోగ యజ్ఞం కావచ్చు, తపో యజ్ఞం కావచ్చు మొత్తం వరాహు. ఇలా నీటిలో దాగి ఉన్నటువంటి భూమిని నీటి మీదికి తెచ్చి సుజించబడినటువంటి వారికి ఆవాసం కల్పించిన రోజు. దాని రోజు అంటాం మంచి రోజు కదా దిక్కు లేని ఆధారం లేని మనకు ఆధారం కల్పించే రోజుని ఏం రోజు అంటామండి భలే మంచి రోజు కదా కదా? మరి భలే మంచి రోజు సంస్కృతం ఏమంటాం? మంచి అంటే వరం, రోజు అంటే అహం. రెండు కలిపితే వరహం. వరహం అంటే మంచి రోజు ఏం లేదు. ఏదో జంతువు అంటే జంతువు ఇటు కావచ్చు దానికి ఆ పేరు ఎందుకు వచ్చింది? ఎక్కడో అణుగున మునిగి ఉన్న భూమిని పైకి తెచ్చిన మంచి రోజు. పరమాత్మను ఆరాధించడానికి కావలసిన అగ్నిని ఆవిరిపై వేసిన మంచి రోజు. అన్ని శుభ అశుభ కర్మలకు అపవిత్రతను తొలగించి పవిత్రతను కల్పించేటువంటి దర్భలను సృష్టించిన మంచి రోజు. పిండ పితృ యజ్ఞ స్వరూపమును ఏర్పరిచిన మంచి రోజు. ఇన్ని రకముల మంచి రోజు కాబట్టి ఆ మంచి రోజు తెచ్చిన స్వామికి అదే పేరు. వరాహం అంటే ఏమిటండీ? వర అహహ మంచి రోజు. ఆయనకు ఇంకో పేరు ఏమిటి? సూకరం. కదు అసలు అది సూకరం. సుఖరం కాదు. సుఖరం అండి అంటే సులభంగా చేయొద్దు అని. నీటిలో దాగి విన్న భూమిని అమ్మో బయటికి తేగలమా అండి అయ్యే పనేనా నాకు ఇది దుష్కరం దుష్కరం దుష్కరం అన్నాడు బ్రహ్మ. కాదు సుకరం సుకరం సుకరం అన్నాడు ఈయన. ఆ మాట వచ్చి తీశాడు. ఆయన సుకరం. ఇదిగోండి వరాహమే రెండు ఒకటే అర్థం. కాబట్టి దానికే మనకు

పోతన భాగవతంలో అదేంటి తృతీయ స్కందం ఇక్కడ ఉంది మనకు పంచమ సప్తమ స్కందం ప్రత్యామ్నాథ్ స్కందంలో హిరణ్యాక్యుడు సంహరించిన తర్వాత ఆ వర్త చేసినటువంటి హిరణ్యకశ్యపుడు. తన తమ్ముడిని చంపిన స్వామిని చంపుతానని ప్రతిజ్ఞ చేస్తాడు. భుజశక్తి నా తోడ పోరాడ శంకించి మున్నీట మునిగిన మునుగు గాక. మిడ్లో ముగిన అవతారం ఏంటండీ? మత్స్య అవతారం. కదా? ఏదో నా బలమునకు వెరచి కొండ క్రింద అడిగిన అడుగు గాక. పూర్వ అవతారం. కాదు భూమిని బోయగా త్రవ్వి తాను దాగిన దాగుగాక అది కూడా సౌకర్య కాంక్షియై మున్నుతా దాగిన దాగుగాక సౌకర్య కాంక్షి అంటే సౌకర్య కాంక్షి. చెనకి చీల్చుటకునే హరి రూపమును గొంది నన్ను ఎదిరించిన ఏదో చూడు గాక. అంటే నరహరి నిరుసింహాముడు ప్రవేశ వాక్యంలో అంతకుముందు అయిన మూడవ అవతారాలు చెప్పి ఇప్పుడు నాలుగవ అవతారం రాబోతుంది అని చెప్పింది. అత్తన తెలుగు వైద్యం. గుంటూరులో చెప్పాను. నరసింహావతారమ్మ గారిని కథ చెప్పండి అంటే ఏముంది రెండు గంటలు అయితే ఏం చెప్తామని ఈ శిష వైద్యం తీసుకొని హిరణ్యకశిపుడు ద్వారపాలకుడే. దేవుడి జైలు కదా ఎలా నమ్మా రే అంటే పరమాత్మ గడిచిన అవతారాలు రాబోయే అవతారాలు ఆయనే కీర్తించారు. ఇగో మత్స్య అవతారం, కూర్మ అవతారం, వర అవతారం, రాబోయే నరసింహ అవతారం ఆయనే చేశాడు. అది పద్యం ఒక పద్యం వివరిస్తే రెండు గంటలు అయిపోయింది వ్యాఖ్యానం బాగుంది. అమ్మ పోతన భాగవతానికి ఇంత పోతన భాగవతానికి అసలు భాగవతానికి వస్తాడని పోతన దీన్ని అనువాదం చేశాడు. మామూలుగా ఏదో నేను మహావీరు ప్రతిజ్ఞ గర్వించే మాటలాగా ఉంటుంది అంత అవతారరా. అందువల్ల చిన్న చిన్న మాటలతో తత్వాన్ని చెప్పడం అంటేనే మరి జ్ఞానం అనే దానికి అర్థం. అలాంటి వరాహావతార మదద్యత్ర ఉద్యతః క్షితితల ఉద్ధరణాయ బిభ్రత్ క్రౌడీన్ తను.

భూమిని ఉద్ధరించడానికి క్రౌడి అంటే క్రౌడ క్రౌడ అంటే వరాహం కదా ఈ వరాహ శరీరాన్ని ధరించాడు. ఎలాంటిది ఇది సకల యజ్ఞమయం. పేరు కది వరాహ శరీరమే కానీ అది సకల యజ్ఞమయి సురుకు సురువాలు అగ్నిహోత్రం ముర్తిక దర్భలు ఇలా అన్నీ సోమలతలు ఇలా సకల పదార్థములు అతని నుండే వచ్చాయి కాబట్టి అతన్ని యజ్ఞ వరాహము అంటాం. తన శరీరము యజ్ఞమయ తనువు అంటాం. యజ్ఞమయం అనంతః అంతర్మహార్ణవ ఉపాగతమాది దైత్యం తం దౌష్టరయా అజ్రమివ వజ్రధరః దదార. వరాహావతారం వచ్చి అసలు ప్రయోజనం ఏమిటి అంటే భూమిని ఉద్ధరించున ప్రయోజనం. సరేనండి. ఆ పనికి పూనుకున్న మహానుభావుడు దానికి అడ్డు వస్తే ఇంకో రక్షసుడిని చీలిచి పాచాడు. సరే సరే. ఎలా? వజ్రధరః అద్రిమివ ఇంద్రుడు తన వజ్రంతో పర్వతాన్ని చీల్చినట్టుగా ఎవరిని చంపాడు తెలుసు కదా? హిరణ్యాక్షుణ్ణి. ఇదంతా నా లోకము. నేను దీనికి ప్రభువును. నా భుజ బలంతో సమానమైన బలం ఎవరికైనా ఉందా? ఎవరైనా నాతో యుద్ధం చేస్తారా? అని ఈ మహానుభావుడిని ఈ మహానుభావుడు అంటే హిరణ్యాక్షుడు. మొదలు హిమవంతుడిని అడిగాడు. నాయనా నేను చల్లటి వాడిని రా వేడి వాడిని కాదు నా బుద్ధ కాదు. అందులో ఒకవేళ చేతన అయినా నా మీద అందరూ మునులు, ఋషులు, యోగులు. ఏదో రకరకాల అంత భక్తులు ఇలాంటి వాళ్ళు ఉంటారు వాళ్ళందరికీ తపస్సు విన్నాం కదా నా వల్ల కాదు నాయనా వేరే వాళ్ళని చూసుకో అంటే పోనీ ఎవరో చెప్పు. సముద్రుడు దగ్గరికి పో నీ సంగతి చూస్తాడు. పోయాడు. అంటే నీ దోరక నీ దోరక ఎలా నాన్న ఇందులో అందరూ పశువులు, పచురులు, మృగ రత్నాలన్నీ ఉంటాయి అని ఆ కూర దన్న. ఎవడున్నాడయ్యా? అంటే మీరు సౌండ్ లేదు. పోనీ వరుణుడిని అడుగు పోము. పోయి వరుణుడు నా వల్ల కాదు. అంటే మీ వల్ల కాదు నాకు తెలుసు మీరంతా పిరికి పందలే కానీ సరిగ్గా నాతో కొట్లాడు ఎవరైనా ఉంటే చెప్పు. అంటే విష్ణుమూర్తి ఉన్నాడు పోయి కొట్లాడు.

నువ్వు ఎక్కడ ఉంటాడు? అడ్రస్ అడుగుతాడు. పేరు మాత్రం తెలుసు. పోనీ అడ్రస్ చెప్పేవాడైనా ఉన్నాడా? ఆ నాది అడుగు చెప్తాడు. అంటే నారద తగ్గిపోయాడు. నారద ఎవడో విష్ణుమూర్తి ఎక్కడ ఉన్నాడు? అయ్యో నువ్వు వింటావా అనుకోవా? ఏమైంది? ఇప్పటిదాకా మొత్తం భూమి నీదే అంటున్నావా? చెప్పుకున్నా నేను మొత్తం భూలోకం అంతా నాది, స్వరలోకం నాది, ఇంకో లోకం చెప్పుకున్నారా? ఇప్పుడే కిందికి పోయాడు సముద్రం కిందికి. భూమిని ఎత్తుక పోతున్నాడు నీ భూమిని. తొందరగా పో అక్కడే ఉన్నాడు. మాయ చేస్తే మాయం అవుతాడు. వాడు అసలు మహా మాయ అయ్యాడు. వాడు ఏరుగా ఉంటాడో నేను చెప్పను. కానీ అక్కడ ఉన్నాడు. భూమిని మాత్రం పైకి తెస్తుంటాడు. ఎత్తుక పోతాడు. నీకు దక్కదు. నిజంగా భూమి నీదేనా? అయితే దక్కించుకో. రెండు పనులు అయితాయి. వాడు దొరుకుతాడు, భూమి దక్కుతుంది. నువ్వయ్యా నిజంగా నచితం అంటే అయ్యా నమస్కారం అండి అంటే పోవద్దు. పోమన్నాడు యు యు వస్తో కాదు పొమ్మనే చెప్పాడు అటో ఇటో తెలవదు. గచ్చ గచ్చ అన్నాడు అన్నమాట. సరే వెళ్ళేవారు కదా వీడు అహో వన్య మురుగ అన్నాడు చూసి. ఓ అడవి పంది ఆ ఇది. అవునయ్యా నాయనా నేను వన్యమృగాన్ని ఎందుకు వచ్చానంటే నీలాంటి గ్రామమృగాన్ని రామని వచ్చాను. గ్రామమృగాన్ని తిరుపుతున్నాడు ఏంటి? అలా తాను చేస్తున్న పనికి అడ్డు వచ్చినటువంటి హిరణ్యాక్షుడిని దంష్ట తోటి వజ్రంతో పర్వతం లాగా చీల్చినవాడు. అంటే ప్రతి అవతారానికి రెండు ప్రయోజనాలు. ఒకటి రక్షణ, ఒకటి శిక్షణ. పరిత్రానాయ సాధువునా భూమిని ఉద్ధరించాడు హిరణ్యాక్షుడిని సంహరించాడు. ఇలా అంతర్మహారణభ ఉపాగతమా అందుకనే కథంతా సూచించాడు. సముద్రం లోపలికి వచ్చిన ఆది దైత్యుడిని వాడే మట్టమేడు రాక్షసుడు. తప్పు జలము భూమి వచ్చిన వచ్చినోడు వాడే. ఇంతకుముందు ఎవడు ఉన్నాడు ఎవడు లేడు. అందు ఎందుకంటే మరి హిరణ్య ఎవడు ఉన్నాడు అంటే కాదంటాడు. హిరణ్య పెద్దవాడా హిరణ్య పెద్దవాడా? పెద్దవాడండి. హిరణ్య ఎవడు హిరణ్య అక్షుడు అంటే మనం అందరం అంటాం. హిరణ్య పెద్దవాడు అంటాం కదా తప్పు హిరణ్య అక్షుడే పెద్దవాడు. ఎందుకంటే కవల పిల్లలలో ఎవరు పెద్దవాడండి? తరువాత పుట్టినవాడా మొదలు పుట్టినవాడా? ఆ తప్పు తరువాత పుట్టినవాడు.

అవర పిల్లలలో తరువాత పుట్టిన వాడే పెద్దవాడు. ఏమిటి కారణం? వీర్యము ఇంద్రియములు అంటామే వీర్యము యొక్క బిందువులు రెండు బిందువులు పడితే ఇద్దరుగా పుడతాం. రెండు బిందువులు మొదటి బిందువు అడుగున ఉంటుంది. తర్వాత బిందువు పైన ఉంటుంది. ఏది ముందు వస్తుంది? పై బిందువు ముందు వస్తుంది. అడుగు బిందువు తర్వాత వస్తుంది. తర్వాత పుట్టిన వాడు పెద్దవాడు. అది వాడి మాటే. ఎందుకంటే యం హిరణ్యాక్షం అసూత స తతః అంటాడు. హిరణ్యాక్షుడిని తర్వాత కన్నది అయం ఆది వాడే పెద్దవాడు. కానీ హిరణ్యకశ్యపు మహా అధిహన్. హిరణ్యకశ్యపుడిని అగ్రజులు అంటున్నారు కానీ హిరణ్యకశ్యపుడిని మొదలు ప్రసవించింది. హిరణ్యాక్షుడిని తర్వాత ప్రసవించింది. తర్వాత రంచిన వారే పెద్దవాళ్ళు. లోకమంతా చిన్నవాడు అంటున్నారు అని అంటారు. కాబట్టి శాస్త్రం ప్రకారము హిరణ్యాక్షుడే అన్నా అతనే ఆదిదైత్యుడు. ఇలాంటి ఆదిదైత్యుడిని తను తన వర వజ్రం తోటి చీల్చాడు. ఆ అద్రిమివ వజ్రధరః దదారా జాతో రుచేహి అజినయత్ సుయమాన్ సుయజ్ఞ ఆకూతి సూనుహు అమరాన్ అథ దక్షిణాయామ్. తరువాత అవతారం ఆ కూతికి రుచికి అవతరించినటువంటి ప్రజాపతి రుచి అంటారా మనం ఆ వారిద్దరికి అవతరించిన మహానుభావుడు యజ్ఞః తన పేరు యజ్ఞ పురుషుడు ఇప్పుడు చెప్పానే వారి భార్య దక్షిణ ఆ దక్షిణ యందు యజ్ఞ పురుషుడు దేవతలను సృజించాడు. అలాగే యజ్ఞ యాగాదులను సమాధిని తపస్సు యొక్క స్వరూపాన్ని అందరికీ బోధించిన మహానుభావుడు. ఆకోతి సూనుహు అమరానధ దక్షిణాయాం లోకత్రయస్య మహతీం అహరత్ యదాత్పీం ఈ మహానుభావుడు మూడు లోకములు పడుతున్నటువంటి బాధను యజ్ఞముతో తొలగించాడు. అంటే భూమి వర్షించడం లేదు. సత్యములు, పంటలు లేవు. ప్రాణులు ఉన్నాయి, ఆహారం లేదు. ఏం లాభం అండి? ఎవరు ఇయ్యాలి?

భూమి ఎలా ఇస్తుంది భూమి? భూమిని తవ్వి ఇత్తనం వేస్తే పండదు. ఎందుకంటే నీరు కావాలి. కదా? నీరు కావాలంటే వర్షం రావాలి. వర్షం రావాలంటే ఏం చేయాలి? యజ్ఞాద్భవతి పర్జన్యః యజ్ఞ కర్మ సముద్భవః కర్మ బ్రహ్మోద్భవం విద్ధి బ్రహ్మ అక్షర సముద్భవం వర్షము గీతనే ఎక్కడదో కాదు వర్షం వచ్చేది యజ్ఞం నుండి. కదా యజ్ఞాద్భవతి పర్జన్యః యజ్ఞం ఎలా జరుగుతుంది కర్మ సముద్భవః మనం చేస్తేనే ఆరాధనే యజ్ఞం భగవత్ ఆరాధన అండి పరమాత్మను మనం ఆరాధిస్తే పరమాత్మ మనకు వర్షాన్ని ఇస్తాడు ఈ వర్షం తోటి ఏమవుతుంది పంట పండుతుంది. పంట తోటి ద్రవ్యం వస్తుంది. ద్రవ్యంతో మళ్ళీ యజ్ఞం చేస్తాం. అంటే ఒకసారి ఇచ్చి ఇచ్చిన దాన్ని తీసుకొని మళ్ళీ ఇవ్వటం మానేస్తే ఇప్పటి గవర్నమెంట్ లాగా భగవంతుడు రుణాలు మాఫీ చేయడు. ఇస్తేనే మళ్ళీ ఇస్తాడు. నువ్వు యజ్ఞం చేయు. చేస్తే వర్షం ఇస్తాను. చేయవా నీ వర్షం కూడా ఇవ్వు. ఆయనకెందుకు పోవాలి? మళ్ళీ నాకు ఇచ్చింది ఇవ్వు కానీ నీకు అప్పు ఇచ్చాను నాకు ఇవ్వు. వడ్డీ సహా అప్పు తీరిస్తే మళ్ళీ నీకు అప్పిస్తాను. కావాలంటే వడ్డీ మాఫీ చేస్తాను. కానీ అసలు మాఫీ చేస్తే ఆయన ఉండడం మనం ఉండం. కదా అది యజ్ఞాద్భవతి అంటే అర్థం అదే. అతను ఇచ్చాడు తీసుకో మళ్ళీ అతన్ని ఆరాధించు. అతను ఇచ్చిన వాటితో అతన్ని ఆరాధించినప్పుడే మళ్ళీ అతను నీకు ఇస్తాడు. ఆరాధన మానేవు. ఇవ్వడు ఇంకొకసారి చెప్పాం అదేంటి ఏదో అన్నారు ఏం మథనం అండి మేఘ మథనం ఏదో అంటే చేస్తే ఎందుకు అడిగారు అసలు ఆ ఇందులో ప్రతి ఒక్కరు అడిగారు నన్ను ప్రశ్న. మేఘమథనం చేస్తే ఎందుకు రాదండి వర్షము అంటే వర్షం వచ్చేది మేఘమథనంతో కాదండి మనోమథనం చేసుకోవాలని చెప్పి. అందరూ అదే బాగా అనుకున్నా వచ్చింది ఆమె కరెక్ట్ అది చేయాలి. మనస్సును మధించుకోరా నాయనా అప్పుడు వర్షం వస్తుంది యంగ్యం మేఘమథనం చేస్తే రాదు తమోరు మేఘం ఉండొద్దు మథనం చేయడానికి. అదనం చేయరా మేఘం ఉండాలి. మేఘం ఉండాలి అంటే మేఘము వర్షించడానికి కావలసిన ద్రవ్యాలు రసాయనం ఒకటి ఉంటుంది పదార్థం అది అక్కడ ఉండాలి ఆల్రెడీ. మరొకటి ఒకటి వాయుమండలము ఒకటి మేఘమండలము ఒకటి జన ఇవన్నీ మండలాలు నాలుగు ఉన్నాయి వరుసగా. ఈ వాయుమండలము మేఘమండలము మధ్యన రసాయన ద్రవ్యాలు ఏర్పడతాయి.

గాలు రావాల్లో ఏర్పడితే మేఘాలు ఏర్పడతాయి. ఆ ఏర్పడిన మేఘాల్లో సూర్యుడు కిరణాల ద్వారా జలాన్ని చేరుస్తాడు. అప్పుడు వాయువు వస్తే ఈ మేఘాన్ని ద్రవించి వర్షానికి నొప్పి పడుతుంది. రక్షణ లేకుంటే నువ్వు ఏం చేస్తే ఏం పడుతుంది? రక్షణ అని మేము కూరుస్తా ఉన్నాం. ఏ రక్షణతో మబ్బులో నీరు వస్తుందో దాన్ని కూరుస్తాను. నాకు మొదలు మబ్బు ఉండాలా వద్దా? ఉండాలి దానికి ఏం చేస్తావ్? మేఘం ఉంటే మధరం చేస్తావ్. మేఘం లేకుంటే ఏం చేస్తావ్? అది మేము ఏం చేయలేమండి. నేను చెప్తున్నాను మనం మధరం చేసుకోండి అని చెప్పాను. ముందు దీన్ని బాగు చేసుకోండి. అంటే పరమాత్మ మనకి ఇస్తున్నాడు సహ యజ్ఞా ప్రజా కృష్ట్వా పురోవాచ ప్రజాపతిహి అనేన. ప్రసవిష్యధ్వం ఏచ ఓస్తు ఇష్టకామధుక్. కాబట్టి ఈ యజ్ఞ పురుషుడు మూడు లోకములకు ఉన్నటువంటి గొప్ప బాధను యజ్ఞముల ద్వారా తొలగించి సకల జగత్ కళ్యాణమును చేశాడు ఆ కోతి సూనుం. అమరాన్ అథ దక్షిణాయాం లోకత్రయస్య మహతీం అహరత్ యదాత్తిం స్వాయంభువేన మనునా హరిరిత్యనూక్తః ఇతనే స్వయంభువేన మనునా హరిరీతి అనూక్తః ఇతన్ని మనము హరి అంటున్నాం. స్వయంభువ మను ఇతన్ని హరిగా ఆరాధించాడు. ఇలాంటి మనకు ఒకటి వరాహ అవతారం ఇంకొకటి. యజ్ఞావతారం రెండు అవతారాలు చెప్పుకున్నాం. మిగతా అవతారాలను మళ్ళీ రేపు చెప్పుకున్నాం. స్వస్తి ప్రజాభ్య పరిపాలయంతాం న్యాయేన మార్గేన మహీ మహీశాః గోబ్రాహ్మణేభ్య శుభమస్తు నిత్యం లోకా సమస్తాః సుఖినో భవంతు అస్మద్ గురుభ్యో నమః అవతారం మొదలైంది.

Salutations - 'Mari chinto raamanujasya charanau charanam prapadye...' I take refuge at the feet of Ramanujacharya. I bow with my head to the glorious dual feet of the master of our lineage. Salutations to the great saints: Bhaktisara, Kulashekhara, Yogivahana, Parakala Yatindra, and Shrimat Parankusha Muni.

Salutations to Sri Shuka Brahma. Salutations to Sri Ranga's guru lineage and to Shatakopa. Salutations to our teachers. Dear devotees of the Lord - 'etaavaan asya mahimaa' - the Paramatma exists within the entire moving and unmoving creation, and He also exists outside it. Whatever faults or qualities are within or outside - none of them taint Him. Even while being within it - what does that mean?

I cannot describe it. Why should fire burn? Why should water burn? Cannot be found. That is its svabhaava (inherent nature). The question 'why does it have this svabhaava?' does not enter the realm of rational inquiry. Whatever cause-and-effect relationship our intellect can grasp - about that we can debate, inquire, speak, and reflect - that falls within rationality. But the very ground of all that...

All the jivas in all the countless crores of Brahmandasas (cosmic eggs) - they are but a fraction of the muktas and nityaas in the Paramatma's abode. Those who dwell there are three times more numerous than all beings in all these worlds. Even so - if even this one portion could come there, how wonderful it would be! The immensity of the Lord's realm...

The Virat Purusha manifested. From that were formed all bhutas (elements), all indriyas (senses), all dravyas (substances) - we spoke about the portion of the Purusha Suktam. Now we are describing what else was born from Him. In that context - 'yad yad aasya naabhyaat nalinaat ahaam aatam mahaatma' - here we stop for now. From the navel lotus of that Paramatma...

And while wondering how to worship Him, from the very limbs of that Paramatma all the materials needed for yajna (sacrifice) manifested. That is now being described - 'yajna paravah, vanaspatayah, kushaaah' meaning darbhas (sacred grass), likewise 'devayajanam' - the time and materials for worship - oshhadhis (medicinal herbs), oil meaning 'sneham' meaning ghee, likewise rasa-loha-mridah - soma rasa, metals like susulus, and whatever is needed...

All the materials - all the dravyas - needed for yajna manifested from the very limbs of that Paramatma. I have gathered them all. Now with these - the dravyas that arose from the Paramatma's own limbs - one worships the Paramatma. The Paramatma's name - is it not 'Yajna'? Is the Lord not Yajna Himself? With the dravyas born from the Paramatma's limbs, one worships the Paramatma...

When that becomes clear - one thing alone comes to mind: 'I am worshiping the Lord with materials I earned.' That is correct, isn't it? But the dravyas were given by Him. How did you earn them? All dravyas were born from the Paramatma's limbs. If one takes those and says 'I earned them' - is there any sense in that? Because from the very beginning all was given by Him. Who are you, then?

If one wishes to say one thing - 'the Paramatma is mine' - to that extent there might be some propriety, some faint reason. Except for that, what else is yours? You yourself are entirely dependent (paratantra). Every dravya you use in worship has come from Him. You too emerged from Him. You are worshiping Him - meaning yajna itself is worshiping yajna. 'Yajnena yajnam yajayanti...'

Our 'devadaru' - we think it means Indra, the Moon, or some such - not at all. The nine Prajaapatis performed this worship. 'Ayajan atla vyaktam avyaktam purusham usamaahitah' - what kind of Purusha did they worship? 'Vyaktam avyaktam' - the manifest and the unmanifest. 'Vyaktam' means what can be seen, what is perceivable. 'Avyaktam' means what is...

The beings of all the worlds came from Him. The dravyas of all the worlds came from Him. The beings who came from Him, living in the worlds that came from Him, with the dravyas that came from Him - worship Him. And in this - where am I? Therefore the way we must understand is: the Paramatma Himself is the entire creation...

'Kaa naaraayane bhagavati tadidam vishvam aahitam' - the entire moving and unmoving world is deposited in, placed in that Paramatma. 'Grihitamaayoru gunah sargaadau agunah svatah' - before creation this Paramatma was one without the three gunas. 'Agunah' means devoid of gunas - but which gunas? Not that He lacked jnaana, shakti, bala, and aishvarya - those He always has. Then what?

Through Maya He takes on great and abundant qualities. That is His own doing. 'Sargaadau agunah' - before creation, this Paramatma had no gunas of that kind. When creating - He assumes the gunas that existed elsewhere, through Maya, and creation proceeds. 'Grihitamaayoru gunah sargaadau agunasvatah, srijaami tanniyuktoham, haro harati tad dhu' - therefore now, I myself am creating - He says...

Not I, not Rudra, not Indra, not any deity - 'etaavaan asya mahimaa' - all of this is that Paramatma alone. It is by the power and command He gave that all of us function. 'Bheeshaasmat vaatah pavate, bheeshaa udeti sooryah, bheeshaasmat agnih chendrasya mrityurdhavati panchamah' - as that verse says - 'naanyad bhagavat kinchit bhaavyam sat asadaatmakam' - there is nothing beyond the Paramatma, whether sat or asat...

Do you understand the meaning of all this? What it is telling us - if we want to never speak falsehood, if we want our intentions to never be futile, if we want our senses to walk only the right path, if we want our mind to function rightly - whom must we keep in our mind? That is enough. No other effort needed. 'Oh, I am making mistakes, oh I may have erred, oh this might go wrong' - why worry about all that?

Where are you going - what does she say? 'I am going to my mother-in-law's home, going to my mother's home.' She merely left in name only. Not a single one. Do some fathers-in-law say such things? Some say 'father's house, mother's house, in-law's house, whose house' - we talk of 'our house' - same truth here...

Suta sits here and there. The neighbors comment: 'Without wearing the flower garland offered by Tondaaradippodi Alvar - how can the doors of the Lord's temple close?' Did they have the courage to close? The doors opened. Whose courage was this? Not the dravya's. Not ahamkara's. You gave the dravya, O Lord. For Your service - You Yourself are not present. Where are You?

Because the Lord is in that disciple's heart - how are the disciples? Wherever He turns, the disciples follow. You know why - this comes in the Tenth Canto. When he went to Brahma-loka - 'come, go there' He said. 'Hey, this is My world - I know all about it, go.' 'I already know' - what did He say then? 'Who is that - our Brahma is there...'

Only when He comes and calls you - 'I need you, come' - then it happens. 'How great I am!' That is why He says: 'tam naadyagachyam aasthaaya yogam nipunam samaahita' - not just any way. Even having adopted the most masterful and powerful yoga with concentration - 'mahaa-yogam avalam-bhi kauda' - even adopting such yoga - I was unable to trace from where I came. 'Aasthaaya yogam nipunam samaahita...'

If you do this, I promise - akasha, agni, Lakshmi, the moon. 'Dikshu jarayanam samaahritya agner jaaya' - the abode of water, the wife of fire - combine them. 'Yaa' - akasha means 'ha.' 'Humaakashaatmaa' - they say 'aakasha' is 'ha,' agni is 'ra,' Lakshmi is 'ee,' the moon is 'sunna' (anusvara). Combining them all gives 'Hreem.' Nobody knows - that...

Some mantras are for all, some are specific. There are ashtaaksharis (8-syllable), shodashaaaksharis (16-syllable), dvaadashaaksharis (12-syllable), triaksharis, panchaaksharis, shadaksharis, saptaaksharis, ashtaaksharis, navaaksharis, dashaaksharis, ekaadashaaaksharis, dvaadashaaksharis - these nine types of mantras - about 14 varieties each. One each of 14. Nine times 14. That makes 126...

If I had thought like that, I would have crossed over. If I had thought my guru was the same as your guru, I would not have thought my guru was another - that is where the mistake happened for you, the sage said. A small joke. But how much philosophy is in it? Just because ten people praise us does not mean we should become proud. Should we not become what? A chairperson - you know, don't you? An adhyaksha - that understanding...

'Parekutah' - why does this great one worship the Paramatma's nature so magnificently? He says: 'yo hi aatmamaayaa vibhavam sma paryagaat' - to recognize the Paramatma's maaya as His own magnificence, what must we recognize? 'Yadhaa nabhah svaantam athaa apare' - there is the sky. Does the sky know what is within itself? Similarly, does it know its own end?

He sits at the Lord's feet and worships constantly. Therefore among all the sages, who is the greatest sage? 'Vaamadevatah' - Vaamadevah. He is the great jnaani - 'yathaatham' - the Lord says so of Himself. Even so - nothing equals Him - only a master-servant relationship exists - nothing else is comparable. He is the Lord's servant, you are His master's servant - that is the distinction. Thus so great a treasury of knowledge was...

Continuously - 21 avatars, 61 avatars, 108 avatars, 300 avatars - naming them, telling their stories, speaking of them at home. But who is He after all? We do not know. This is our true nature. 'Yat yad avatara tatkarmaani gaayanti asmaadaadayah, maalaam-like vaaralu nayam vidanti tattvena, tasmai bhagavate namah, saya esha aadyah purushah kalpe kalpe...'

He who sees Him - that is why 'aatmaa aatmani aatmanaa aatmaanam samyacchati' - He creates Himself within Himself by Himself, protects Himself, and dissolves Himself. 'Aatmaatmanyaatmanaatmaanam samyacchati cha paapi cha, vishuddham kevalam jnaanam pratyak samyagavasthitam' - very clearly the truth is being stated here. 'Satyam nityam poornam anaadyantam nirgunam nityam advayam' - this Paramatma is...

Knowledge also has its opposite - ignorance. The jivaatma is Himself, the Paramatma is Himself, even prakriti is Himself. He who exists without anything is Himself, He who exists with everything combined is also Himself. 'Samyagavasthitam' - this is the truth. 'Poornam, anaadi, anantam' - complete, without beginning, without end. Not contradicted by the three times (past, present, future), lacking nothing. This is complete, true, without beginning, without end...

Only those who are present at this moment know this. 'Yadaa tadeva asatttarkaih tirodhiiyeta viplutam' - if one engages in false arguments about the Paramatma, He becomes concealed. He cannot be seen. 'I don't need that.' Those who ask 'does the Paramatma exist or not?' - the answer that comes to them is: 'He does not.' He is present but unseen. Why? About whom should we ask 'does He exist or not?' - about one who doesn't...

This is the first avatar. 'Aadyo vtaara purushah parasya, kaalah svabhaavah sat asat manasya,' likewise 'dravyam vikaarah gunah indriyaani, viraat svaraat sthaatnu charishnu' - 'Om namah' - all the dravyas we speak of - one is 'viraat' and one is 'svaraat.' 'Visheshena raajate' is one; 'svayam raajate' is another. Before this, all were within the cosmic egg...

'Erparichinaive' means these are the forms the Paramatma Himself has taken. 'Aham bhavah yajna ime prajeshah dakshaadayah ye bhavadaadayashcha' - 'I' means Brahma; 'bhavah' means Rudra; 'yajna' and 'ime prajeshah' mean all these Prajaapatis - the Dakshaadis - who are the Dakshaadis? Daksha, Akardama, Marichi, Atri - these Prajaapatis are being mentioned. And 'bhavadaadayah' - and you all...

'Bhagavan, mahatvattu, mahatvattu ojasvattu saasvattu balavat' - all of this is His magnificence alone. All of this is His own ojas (energy). All of this is His own saahas (courage). The Lord - as I explained - 'ojas' is the power of active engagement; 'saahasa' is the power of velocity; 'bala' is the power of sustenance. We discussed: 'ojo sahaa balah' - the strength of the senses is what...

The disease of the ears - 'chaaduvu' means the ailment of our ears. What is the disease of our ears? We listen to only what should not be listened to. Likewise our mind - what is the great disease of the mind? We do what should not be done. That is where we go astray - not on the right path, we go sideways. No difference between young and old. 'Buddhi modal akritya-karane siddhih iyam buddhi...'

This is somewhat polished language. The real truth is: we bind ourselves, and we cannot free ourselves. We bind ourselves so tightly that we cannot free ourselves. We tie ourselves up, and He must come and untie us. A child must appear for an exam - who must pay the exam fee? The father must pay. Who must provide the pens and paper? The...

That means the rust on our ears - the 'patina of ignorance' we speak of - 'I have shaken off that rust.' He said so. But if only he obtained that one thing - what is the benefit to the rest of us? We also need to receive a little of it. The disease of our ears must be cured too. That is why now Vyasa Maharshi and Shuka Maharshi describe this chapter - the 'Avatar Adhyaya' - the chapter on incarnations.

Alas, Lord - how can I lift the earth that has sunk beneath the waters? Brahma thought of this. As he was thinking, he felt a sneeze coming on. He sneezed powerfully. One being came out of his nose. Who was that? Hey! This great one was born the size of a thumb and even as they watched - one cubit, two cubits, three cubits, four cubits, growing...

Yajna-Varaaha! That is the name. It could be a pinda-yajna. They studied the Vedas upon seeing Him. It could be svadhyaya-yajna (study sacrifice), dravya-yajna (material sacrifice), yoga-yajna, tapo-yajna - the complete Varaaha. In this way, He brought the earth that lay hidden beneath the waters back up to the surface, and created a dwelling place for those who had been created. That day - we call it an auspicious day...

In Potana's Bhagavatam - it is in the Third Canto; for us this is the Fifth and Seventh Canto; in the Panchama and Saptama Canto - after Hiranyaksha was slain, his vengeful brother Hiranyakashipu took an oath to kill the Lord who killed his younger brother. 'Let the one who, doubting my arm strength, dared to fight - the one who sank into the waters first - sink and drown in those same waters.' The mid-water avatar - what was that?

To lift the earth, He assumed the 'krouda' form - 'krouda' meaning 'varaaha' (boar). He took on this varaaha body. What kind is it? 'Sakala yajna-mayam' - it embodies all sacrifices. Though named varaaha, it is 'sakala yajna-mayi' - the sruk (ladle), sruva (spoon), agnihotra, murti-ka (clay vessel), darbhas - and all of that - soma plants and all materials - all came from Him, therefore He is called 'yajna-varaaha.' His own body itself...

Where do You reside? He asks for an address. He knows only the name. Is there even someone who can give the address? 'Ask Mine - I will tell.' Meaning - Narada was humbled. 'Narada - where is Vishnu?' 'Oh, do you think I can answer that easily?' What happened? He said until now: 'all of the earth is mine - I have the entire world, heaven and earth are mine' - and then...

Among the children born after them - the one born later is actually the elder. What is the reason? Two drops of seed fall - two are born. Two drops - the first drop settles at the bottom. The second drop settles on top. Which one comes out first? The top one. The bottom one comes out later. So the...

How will the earth give its yield? You cannot just dig the earth and plant a seed and harvest. Why? Water is needed. For water, rain must come. For rain to come, what must be done? 'Yaagnaad bhavati parjanyah, yajna karma samudbhavah, karma brahmoudbhavam viddhi, brahma akshara samudbhavam' - as the Gita says, rain does not come from anywhere else - rain comes from yajna. 'Yagnaad bhavati parjanyah...'

When clouds form along the wind paths, clouds gather. The sun through its rays sends water into those clouds. Then when wind comes, this cloud is compressed and compelled to rain. Without protection, whatever you do - whatever falls, falls. 'I will pour out what is protected.' With whatever protection moisture is stored in the clouds - that I will pour. My...