యదేవ నియమేన మదన్వయా ఆద్యత్యన కులపతేను కులాభిరామం శ్రీవక్తదంగ్రి గుళం కృణవామి మోద్ర పుతుంజరస్య మాదాత్వయ భక్తనాథ శ్రీ భక్తిసార కులశేఖర యోగివాః భక్త అంగ్రి నేను పరకాదయ సీంద్ర విజ్ఞాం శ్రీమత్ పరాంగుజమనిం ప్రడతో అస్మి నిత్యం వసుదేవ సుతం దేవ ముఖం చానూర వర్ధనం దేవకీ పరమానందం కృష్ణం వందే జగత్ గురుం అతి పుత్పదం కాసింహార నోపుర శోభితం రత్న కంచన కేయూరం కృష్ణం వందే జగత్గురుం ఉత్కుల్ల పద్మ పుత్రాక్షం నీరజీ మూత దంతిభం యాదవానాం శిరో రత్నం కృష్ణం వందే జగత్గురుం కుటిలారక నైయుక్తం పూర్ణ చంద్ర నిభాననం విరసత్ కుండలధరం దేవం కృష్ణం వందే జగద్గురుం శ్రీవత్సాంచం మహోరస్చం పునమాలాభిరామితం శంగటేత్రధరం దేవం కృష్ణం వందే జగద్గురుం మందార గంధ సంయుక్తం చారుహాసం సుసోభితం వరిహి పించ్యావ చూడాంగం కృష్ణం వందే జగద్గురుం రుక్మిణీకే సంయుక్తం పీతాంబర సుసోభితం అవార్త తులసీ గంధం కృష్ణం వందే జగద్గురుం గోపితానాం కుచద్వంద్ర కుంకుమాం చిత వక్షసం శ్రీనికేతం మహే శ్వాసం కృష్ణం వందే జగద్గురుం కృష్ణాత్కచమిదం పుణ్యం ప్రాతరుత్సాయ స్వజే కోటి జన్మ కృతం పాపం స్మరణేన వినస్యతి శ్రీ కృష్ణ పరబ్రహ్మణే నమః వ్యాసం వశిష్టనత్తారం శక్తే ప్రౌత్రమ జన్మగం పరాసరాత్మయం వందే సుగతాసం తపోనిధిం వ్యాసాయ విష్ణురూపాయ వ్యాసరూపాయ విష్ణవే నమో మై బ్రహ్మనిధయే వాశిష్టాయ నమో నమః యం ప్రవ్రజంత మనుపేతమపేత కృత్యం ద్వైపాయనో విరహకాతర ఆజుహావ ఉత్రేతి తన్మయతయా సర్వోభినేదుహో తం సర్వభూత ఉదయం మునిమానతోస్మి శ్రీ సుఖ బ్రహ్మణే నమః కన్యాభరణి సంజాతం వాదూల కులభూషణం శ్రీ రంగార్య గురో పుత్రం షఠగోపమహం భజే

అస్మత గురుభ్యో నమః పూర్వాపద్యః హరేర్ నామ రూపయాన ఆయుధాని నః బుద్ధీంద్రియ మనఃప్రాణాన్ పాంతు పార్షద భూషణాః ఈ శ్లోకము నారాయణ కవచానికి సారం అన్నమాట. సంబరి అంటాం కదా ఇది సంబరి కింద లెక్క అంటే మనకి ఇందులో ఏమేం చెప్పాడు హరేహే నామ రూప యాన ఆయుధాని పరమాత్మ యొక్క పేరు రూపములు అలాగే యానము అంటే వాహనములు తరువాత ఆయుధం. అదే నామ రూప యాన ఆయుధాని ఇవి మనకు తరువాతి. అన్ని అన్ని రకములైనటువంటి ఆపదల నుండి పరమాత్మ యొక్క నామము, పరమాత్మ యొక్క రూపము, పరమాత్మ యొక్క వాహనములు, పరమాత్మ యొక్క ఆయుధములు. ఇవి మనను అన్ని ఆపదల నుండి కాపాడాలి. అయితే అసలు మనకు ఈ ఆపదలు రావటానికి కారణం ఏమిటి? మొదటిది బుద్ధి. అది లేదనుకోండి బాగాలేదన్నమాట. ఆలోచించండి. మన ఆలోచనే కదా కారణం. బుద్ధి, ఇంద్రియ, మన, ప్రాణ. బుద్ధి, ఇంద్రియములు, మనస్సు, ప్రాణం. ఈ నాలుగింటిని కాపాడాలి. ఈ నాలుగు బాగుంటే మనకు అబద్ధాలు రావు. కదా? బుద్ధి ఆలోచన కలిగిస్తుంది. ఇంద్రియములు పని చేస్తాయి. మనస్సు సంకల్పిస్తుంది. ప్రాణము ప్రవర్తింపజేస్తుంది. ఫలానా కావాలి అని మనస్సు అనుకుంటే దాన్ని ఎలా పొందాలో ఆలోచన బుద్ధి చెబుతుంది.

ఆలోచన ఇంద్రియములు హమలు చేస్తాయి ప్రవర్తిస్తాయి దానికి ముందరికి వస్తాయి. దానికి కావలసిన బలాన్ని ప్రాణం స్థానం. ప్రధాన నాలుగే బుద్ధి ఇంద్రియములు మనస్సు ప్రాణం. వీటిని జాగ్రత్తగా మనం కాపాడుకుంటే మనం కాపాడుకోలేం. అందుకే పరమాత్మ కాపాడాలి. నామ రూప యాన ఆయుధాని చూసారా కదా అవి కూడా నాలుగే నాలుగు నాలుగే నామ రూప యాన ఆయుధాని పరమాత్మ నామము మన బుద్ధిని పరమాత్మ యొక్క రూపము మన ఇంద్రియములలో. పరమాత్మ యొక్క వాహనం ఏ యానములు అవి మన మనస్సును. పరమాత్మ ఆయుధాలు మన ప్రాణములు. వీటిని ఇవి కాపాడాలి అంటాడు. బంది చేసి పెట్టేయండి. నాలుగు నిమిషాలు. నాలుగు. నామ, రూపా, యాన, ఆయుధ. బుద్ధి, ఇంద్రియ, మనః, ప్రాణం. ఆ నాలుగు ఈ నాలుగింటిని కాపాడుతాయి. అంటే ఇది ఇందులో కేవలం ఏదో పేరుకు చెప్పడానికి కాదు. నిరంతరం పరమాత్మ యొక్క నామ సంకీర్తన చేస్తే మన బుద్ధిలో చెడు ఆలోచనలు రావు. నిరంతరము పరమాత్మ యొక్క రూపమును మనం ధ్యానం చేయగలిగితే మన ఇంద్రియములు చెడుగా చెడు వైపు ప్రసరించవు. నిరంతరం పరమాత్మ యొక్క వాహనము గరుడుడు. గరుడుని మనం నిరంతరం ధ్యానం చేస్తే మన మనస్సు చెడును సంకల్పించదు. పరమాత్మ యొక్క పంచాయుధములను మనం ప్రార్థన చేస్తే మన ప్రాణములు చెడు పనులకు బలమును అందించవు. యథాక్రమమే ఎవరు చెప్పినా ఒక ఊరికే ఊసుపోక చెప్పిన మాట కాదు సృష్టి అలాగే వీటి స్వభావం.

స్వరూపము స్వభావాన్ని బట్టి వీటి ఏం చెప్పారు? బుద్ధి, ఇంద్రియ, మనసు, ప్రాణము. ఇవి మంచిగా ఉండాలంటే పరమాత్మ యొక్క నామ, రూప, యాన, ఆయుభ పృథం. వాటిని మనం స్మరిస్తే ఇవి మన సక్రమంగా ఉంటాయి. అందువల్ల మనం అన్ని ఆపదల నుండి ఇవి నామరూపాయాన ఆయుధములు. బుద్ధి ఇంద్రియ మన ప్రాణములను కాపాడుగాక. మన ప్రాణాన్ని పా ఇంకా సరిపోలేదని పార్షద భూషణ. మరి స్వామికి అన్నీ చెప్పాలి ఇక్కడ రెండు చెప్పలేదు మరి. నాలుగే చెప్పాడు. రూపమని నామ, రూప, యాన, ఆయుధాలు. ఇంతేనా? మరి ఆభరణాలు లేవా? పరమాత్మ ఆభరణాలు ఉన్నాయి కదా అలాగే పార్షదులు అతని సేవకులు నిత్య సూర్యులు అనంత గరుడ వచ్చేసారు ఇంకా ద్వారపాలకు విశ్వస్తులు అంతా ఉంటారు కదా వాళ్ళంతా పార్షదులు అంటే పక్కన ఉండేవారు నిరంతరం పరమాత్మ దగ్గరే ఉండి సేవ చేసే వారిని పార్షదులు అంటాం. జై విజై కుందా నగునారు ద్వారపాతం రసదిక్కు పారమిత్వం ఎనిమిది నలుగురికి నాలుగు దిక్కులకు నాలుగు ద్వారాలకు ఒక్కోదానికి ఇద్దరు ఉంటారు. అందులో ప్రధానమైనది చండ ప్రచండ జయ విజయ నంద కుముద అని ఉన్నారు. ఇలాంటి వాళ్ళు అలాగే వారి యొక్క ఆభరణములు శ్రీవత్సము, కౌస్తుభము, వనమాల. వక్ర కుండలములు, గ్రైవేయములు, కేజూరములు, హారములు, కిరీటములు, కటకములు, కుండలములు ఇవన్నీ భూషణాలు. కాబట్టి పరమాత్మనే జ్ఞానించాలన్న నియమం ఏం లేదు. భగవంతుడిని ప్రార్థిస్తేనే అబద్ధ అవుతాయని లేదు. భగవంతుని ఆభరణాలను ప్రార్థించినా చాలు. వారి పాటలు సేవకులను ప్రార్థించినా చాలు. అదో స్తోత్రం. ఎవరిని కలిసినా మనకేది జ్ఞాపకం లేదు ఆ కౌస్తుభ అన్నా చాలు. స్వామి కౌస్తుభం, స్వామి యొక్క హారం, స్వామి యొక్క మంగళగుండలాలు, స్వామి యొక్క అందుకే మన తిరువాయిముడిలో ముడిత్యోదియాయని స్వామి కిరీటాన్ని వర్ణించాడు.

పరమాత్మ యొక్క ముడి చోతి అంటే చోతి అదే జ్యోతి ఏ కాంతి. కిరీడము యొక్క కాంతిని మొదలుపెట్టాడు. కానీ కిరీడము చెప్పొచ్చు, కొండ రాసి చెప్పొచ్చు, హారము చెప్పొచ్చు. పరమాత్మకు సంబంధించినవి వేటిని మనం స్మరించినా మన మనస్సు, మన బుద్ధి, మన ప్రాణము, మన ఇంద్రియములు చెడు వైపు ప్రసరించకుండా క్షేమానికి, హితానికి ప్రవర్తిస్తాయి అన్నమాట. పార్శ్వత భూషణ యధాహి భగవానేవ వస్తుతః సత్ అసత్యయత్ సత్యేనారాయణ సర్వేయాంతు నాశం ఉపద్రవాత్ ఎందుకయ్యా అంటే అన్నీ ఆయనే కదా అనేకే సత్తు ఆయనే అసత్తు ఆయనే అంటే సృష్టి ఆయనే ప్రళయము ఆయనే కదా ప్రపంచం ఎవరు పరమాత్మే. పరమాత్మ పంచంగా మారాడు. ప్రళయం ఎవరు? ప్రళయం పరమాత్మే. తానే సృష్టించాడు, తానే సమర్ధింపజేశాడు. అంటే ఏమర్థము? తాను తనను ప్రపంచముగా వ్యాపింపజేశాడు. సూక్ష్మాకారంలో ఉన్నటువంటి పరమాత్మ స్థూల రూపాన్ని ఆగ్రహింపచేశాడు. స్థూల రూపం అంటే జగత్తు ప్రపంచం. స్థూలంగా ఉన్నటువంటి స్వామి తన రూపాన్ని సూక్ష్మీకరించాడు అంటే ప్రయాణం. ప్రపంచం కనబడితే సృష్టి, కనబడకుంటే విళయం. కొత్త వించేం లేదు, సూర్యుడు కనబడితే ఉదయం అంటున్నాం. కనబడకుండా పోతే అస్తం ఏమంటున్నాం. ఆయన పోయాడా? అస్తం వించాడా? ఆయన ఉన్నాడు మనకు కనపడటం కావాలి మాత్రమే. మనకు కనపడటం లేదు. ఆయన అస్తమించాడు, వెళ్ళిపోయాడు, ఇక్కడికి పోయేది ఆయన పని ఆయన చేస్తున్నాడు. కాబట్టి ఈ ప్రపంచం కూడా ఎక్కడికీ పోదు. ఉంటుంది. కనబడుతూ ఉంటుంది, కనబడకుండా ఉంటుంది. కనబడకుండా ఉంటే ప్రళయము, కనబడుతే సృష్టి. పరమాత్మ సూక్ష్మ రూపం పొందుట ప్రళయం. సూక్ష్మ రూపం పొందుట సృష్టి. అందుకే సత్తు ఆయనే ఆ సత్తు ఆయనే. రెండు ఆయనే కాబట్టి సత్యేనానేనా ఈ సత్యం మనం తెలుసుకుంటే.

అంటే మనకు ఆపదలు రావటానికి మూలం ఏమిటి? నేను నాది అన్న భావం. నేను నాది అన్న భాగ ఎప్పుడు కలుగుతుంది? పరమాత్మ వేరు, ప్రపంచం వేరు అనుకున్న భాగం కలుగుతుంది. పరమాత్మ నుండి ప్రపంచం వచ్చినది అన్నా తప్పే. పరమాత్మే ప్రపంచంగా మారాడు. ఎవ్వని తే జేలింతు జగం ఎవ్వరి లోప నుండు సుత్యగా ఉన్నాడు సర్వము తాన అయిన వాడెవ్వడు. యస్మిన్నిదం యతస్తేదం ఏనేదం యయిదం జగత్. పరమాత్మే జగత్తుగా మారాడు. పరమాత్మ ప్రచన ఉండి జగత్తు అని కాదు పరమాత్మే జగత్తుగా మారాడు. మట్టి కుండ అయింది, మట్టి వేరు కుండ వేరు కాదు కానీ ఉన్న మట్టి అంతా కుండ కాదు. ఎన్ని లక్షల కోట్ల కుండలు ఉన్నా ఇంకా అది కాకుండా వేరే మట్టి కుండనే ఉంటుంది. ఉన్న మట్టిలోని ఒక్క కొంత అంశ ఏదో కుండలో గురువులో ముంతలో చిప్పలో ఏమో చేసుకుంటాం. మనం వాయు పదార్థాలన్నీ ఉన్న మట్టిలో చాలా తక్కువ భాగం. అలాగే ఈ ప్రపంచమంతా కూడా పరమాత్మలోని సహస్ర లక్ష కోటి కోటి అంశలలో ఒక అంశం. తాను జగత్తుగా మారాడు. మరి జగత్తు అంటే పరమాత్మి అయినప్పుడు కొంచెం జాగ్రత్తగా మనం పరిశీలిస్తే పరమాత్మ నుండి మనకు ఆపద కలుగుతుందా? పరమాత్మ మనకు అబద్ధను కలిగిస్తాడా? అయినప్పుడు మరి అబద్ధ ఎక్కడిది? హాని ఎక్కడిది? బాధ ఎక్కడిది? ఇవన్నీ లేవు ఇదంతా అజ్ఞానం. అహంకారం కలబడుతుంది. అంటే పరమాత్మ కంటే వేరు అనుకుంటే వస్తాయి. ఈ ఇల్లు నాది, ఈ భార్య నాది, నేను ఇది, ఇది నేను సంపాదించాను. నీవే సంపాదిస్తే మరి నీవే ఎందుకు పోగొట్టుకుంటున్నావ్? ఇల్లు సంపాదించుకున్నావ్, ఇల్లు అమ్మేసుకుంటావ్. డబ్బు సంపాదించుకున్నావ్, డబ్బు పోతున్నది. శరీరాన్ని బాగా కట్టబడి ఏంటి అది ఏంటి జిమ్ము, జిమ్ము అది ఎట్లా ఎక్సర్సైజ్ చేస్తాడు. శరీరం బాగా పెంచుకుంటాడు. ఓ 40, 50 ఏళ్ళు కాగానే జీర్ణం అవుతుంటుంది. మరి నీ జీర్ణం ఎంత తగ్గుతుంది? ఆ మనం అనుకుంటే ఉంటాదండి ఎలాగో పోతుంది. మరి ఎలాగో పోదు మరి ఇది పెంచుకోవడం ఎందుకు పోదు పోగా? పెంచుకోవడం నీవు కాదు, తగ్గించుకోవడం నీవు కాదు. సంపాదించుట నీవు కాదు, పోగొట్టుకొనుట నీవు కాదు.

అంతా పరమాత్మే అనుకున్నప్పుడు, పరమాత్మ నుండి హాని రాదు, పరమాత్మ నుండి ఆపద రాదు, పరమాత్మ నుండి భయం రాదు. కాబట్టి సకల చరాచర జగత్తు పరమాత్మే. అన్న జ్ఞానం ఉన్నవారికి ఇది సత్యము సత్యేనా అనేనా? న సర్వేయాంతు నాచం ఉపద్రవాః ఈ సత్యమును తెలుసుకున్నందువల్ల మనకు అన్ని రకముల ఉపద్రవములు. నశించుగాక ఆపదలన్నీ తొలగిపోతాయి. అర్థమైంది కదా? ఎప్పుడు తొలగిపోతాయి? అనేన సత్యం. ఈ విషయం తెలుసుకుంటే పరమాత్మే జగత్తుగా మారాడు. ఈ జగత్తు అంటే పరమాత్మే అని తెలుసుకున్న వాడికి ఆపదలే ఉండవు. ఎక్కడ ఉంటాయి? ఈ ఇల్లు నాది, ఆ ఇల్లు పక్క వాడిది, ఈ డబ్బు నాది, ఆ డబ్బు ఇంకొకనిది. అనుకున్నప్పుడు వాడు నీ డబ్బు కొనుక్కుంటాడు, నువ్వు వాడి డబ్బు కొనుక్కుంటావు. నువ్వు వాడి పరమాత్మ ఇచ్చేది ఎవడు, ఇచ్చేది ఎవడు. ప్రశ్నే కాబట్టి సకల ఆపన్ నివారణ పరమాత్మే ప్రపంచము అన్న జ్ఞానమే అన్ని ఆపదలను తొలగిస్తుంది. యథా ఏకాత్మ్యానుభావానాం వికల్పరహిత స్వయం భూషణాయుధరింగాఖ్యాసక్తిహి శక్తిహి స్వమాయయా ఇదే విషయాన్ని కాస్త ఇంకొంచెం స్పష్టంగా వివరిస్తున్నాడు జాగ్రత్తగా. ఏకాత్మ్యానుభావానాం వికల్ప లహితః స్వయం. పరమాత్మకు ఎలాంటి వికల్పము లేదు కదా. గుణము అని, గుణి అని, ద్రవ్యమని, వస్తువు అని. కదా ప్రియము అప్రియము నాశము సత్తు పుట్టుక పెరుగుట మనం చెప్పుకున్నాం చూడండి మనం ఇలాంటివి ఏ వికలపాలు ఉండవు రూపము గుణము ద్రవ్యము క్రియ వస్తువు ఉత్పత్తి వికారము నాశము ఇలాంటివి ఏవి స్వామి దగ్గర స్వామికి ఉండవు. ఇదంతా ఏకాత్మ్యానుభవం. అంటే పరమాత్మ ఒక్కడే ఏకమేవ అద్వితీయం బ్రహ్మ చెప్పుకున్నాం కదా పరమాత్మనే వారు ఒక్కడే. అతనే జగత్తుగా మార్పు చెందుతున్నాడు. జగత్తే అతనుగా ప్రళయకాలంలో ఉంటుంది. ప్రళయంలో అతను ఉంటాడు జగత్తు కనపడదు.

సృష్టి కాలంలో జగత్తు కనపడుతుంది. అతను మనకు కనబడడు, అతను ఉంటాడు. కానీ రెండు సమయాల్లో ఇద్దరిని చూసిన వాడే జ్ఞాని. కదా? కళయకాలంలో పరమాత్మ కనబడాలి, జగత్తు కనబడాలి. సృష్టికాలంలో కూడా పరమాత్మ జగత్తు కనబడాలి. సృష్టికాలంలో స్థూలము జగత్తు, సూక్ష్మం పరమాత్మ. కళయకాలంలో సూక్ష్మం పరమాత్మ. పోవాలండి. అన్ని సమయాల్లో ఉండే పరమాత్మ ఒకడే ఏకాత్మ్యము. అది కూడా వికల్ప రహితము ఎలాంటి భేదము లేదు. అలాంటి స్వామి ఆ ఉన్నటువంటి భేదములను మనము వాటిని ఏ భేదము చెప్పుకుంటున్నామో ఆ భేదములను మనకు చూపటానికి భూషణ ఆయుధ లింగాఖ్యాహ శక్తి. పరమాత్మ కొన్ని భూషణాలను, కొన్ని ఆయుధములను, కొన్ని శక్తులను ధరిస్తాడు. తన మాయతో. ఏమిటి ఇవన్నీ? ఇవే విభూతులు, పరమాత్ముడి యొక్క విభూతులు ఉన్నాయే అవే భూషణములు, ఆయుధములు, ఆ లింగములు స్వామి యొక్క శ్రీవత్సము అంటాం. ఏమిటి శ్రీవత్సం అంటే ప్రకృతి యొక్క పేరు శ్రీవత్సము అంటాం. కౌమొదటి అంటాం స్వామి యొక్క మాయ అన్నాం. అలాగే గరుడు అంటాం. పరమాత్మను బోధించేటువంటి వేదము అంటాం. అలాగే శంఖము అన్నాం పరమాత్మ యొక్క వేదము అంటాం. ఇలా ఒక్కొక్క విభూతికి గుర్తుగా ఒక్కొక్క దాన్ని పరమ ధరిస్తాడు. భూషణములను ఆయుధములను ఆకారములను తనమాయతో వికల్పములే ఇలా ఉంటాయి. న్యాయంగా వికల్పములు ఆయనకేవి లేవు. స్వమాయయా తేనైవ సత్యమానేన సర్వజ్ఞః భగవాన్ హరిహి. ఈ రహస్యం తెలుసుకుంటే ఇలాంటి సత్యమానముతో నిజమైన ప్రమాణంతో ఏం చేయాలి? భగవాన్ సర్వజ్ఞః పరమాత్మకి ఏం పేరు? యస్ సర్వజ్ఞః స సర్వభిత్ అంటుంది వేదం. పరమాత్మ అన్నీ తెలిసినవాడు.

పరమాత్మ, జ్ఞానము, శక్తి, బలము, ఐశ్వర్యము, వీర్యము, తేజస్సు. ఇది ఏమంటారు? ఆరు గుణములు షాడ్గుణ్యము అంటాం. ఈ షాడ్గుణ్యములు కలిగి ఉండుటే భగవత్వం భగవాన్. భగః అంటే అర్థం ఏమిటి? భగం అంటే ఆరు గుణములు. జ్ఞాన శక్తి బల ఐశ్వర్య వీర్య తేజములను భగము అంటారు. భగము కలవాడు భగవాన్. తను హరిహి పాతు సర్వైహి స్వరూపైహినః ఇలాంటి పరమాత్మ తన యొక్క అన్ని స్వరూపములతో మనను సదా సర్వత్ర సర్వదా అన్ని వేళలా కాపాడాలి, అన్ని చోట్లా కాపాడాలి, అన్ని చోట్లా ఉన్నవాళ్ళు. నేను ఉండను కాపాడుతాను అంటే మనం ఒప్పుకోవద్దు. జ్ఞానం ఉన్నవాడు స్వామి నన్ను కాపాడు అనొద్దు స్వామి నువ్వు కావాలి అన్నాడు. ఆయన ఉండాలి. కాపాడవసరం లేదు. కాదు. మన దగ్గర ఆయన ఉంటే ఇంకా ఆపదలు వస్తాయి. బాధ ఎక్కడ ఇవ్వండి పరమాత్మ ఉంటే. పరమాత్మ కావాలా? పరమాత్మ కాపాడటం కావాలా? అజ్ఞానులు నువ్వు వద్దు స్వామి, నీ రక్షణ కావాలి అంటారు. జ్ఞానులు రక్షణతో వద్దు నువ్వే కావాలంటారు. ఒకరు అర్జునుడు ఇంకొకరు దుర్యోధుడు. అర్థం కాదండి. వీడు ఏం కోరాడు సైన్యం కోరాడు, అర్జునుడు ఏం కోరాడు స్వామి కోరాడు. స్వామి ఉంటే స్వామి సైన్యం అండి, కానీ ఒక సైన్యం కావాలన్నా? పరమాత్మకి ఏం పేరు? సర్వప్రహరణాయుధః. అదే కొరడా కొరడా కావాలన్నా, సంకర్పం చాలు వీడు ధ్వస్తోభవ. భూమి చేయుతాడు ఎందుకు వచ్చిన బాధ? అందుకే జ్ఞాని పరమాత్మను కోరుతాడు, అజ్ఞాని పరమాత్మ రక్షణను కోరుతాడు. అందుకే సదా సర్వత్ర సర్వగహ చిన్న చిన్న శ్లోకాలే కానీ మొత్తం వేదము యొక్క సారమంతా ఇందులో ఉంది. ఈ అర్థం తెలుసుకొని దీన్ని మనం అనుసంధానం చేస్తే మనకు దీనికి విశేషమైనటువంటి ఫలితం. ఫలితం అంటే ఏం ఫలం ప్రభావం.

పరమాత్మ స్వరూపాన్ని చూడగలిగితే అంతకు ముంచి కూడా ఫలితం ఏం కావాలి మనకు? భగవంతుడిని సాక్షాత్కరించుకోవటం కంటే సుఖం ఉందా? ఆనందం ఉందా? సంతోషం, ఐశ్వర్యం ఉంటుందా ఎక్కడైనా? అంతా ఆయనే. కిన్నాం ఐశ్వర్యం, ఐశ్వర్యం అంటే ఏమిటి? పరమాత్మ యొక్క పాలకత్వం కదు? ఈశ ఈశిత. ఈశ అంటే ఎవడు? పాలించేవాడు. నియమించేవారు. ఈ సకల చరాచర ప్రపంచాన్ని పరమాత్మ ఎలా పాలిస్తున్నాడో తెలియుటే ఐశ్వర్యం. కదు ఆయన ఈశ్వరుడు. అందుకోసం పరమాత్మ యొక్క స్వరూపాన్ని బాగా తెలుసుకుంటే అతనికి ఎన్ని స్వరూపాలు ఉన్నాయో అన్ని స్వరూపములతో మమ్ములను అన్ని చోట్ల అన్ని వేళలా అన్ని రూపములతో అంతటా ఉండి కాపాడాలి. నువ్వు ఏమ అవ్వలేదు అని చెప్పండి. అన్నీ కవరే లేదు మొత్తం వచ్చేసింది. అందుకే సర్వైహి స్వరూపైర్న సదా సర్వత్ర సర్వగా. ఇంకా మీకు సర్వత్ర సర్వగా అంటే అర్థం కాలేదేమోనని. దాన్ని వ్యాఖ్యానం చేస్తున్నాడు విధిక్షు దిక్షు ఊర్ధ్వం అధః సమంతాత్ అంతః బహి. దే కదా అన్ని చోట్ల అంటే ఏ చోట్ల అండి? ఒకటి విదిక్షు. విదిక్ అంటే ఏమిటి? రెండు దిక్కుల మధ్యదిక్కు. అర్థం కాలేదా? తూర్పు దక్షిణం మధ్యన ఏముంటుంది? ఆగ్నేయం. కదా? అలాగే దక్షిణం పశ్చిమం మధ్యన నైరుతి. అలాగే పశ్చిమం, ఉత్తరం, వాయవ్యం, ఉత్తరం, తూర్పు, ఈశాన్యం. ఇలా ఆగ్నేయము, నైరుతి, వాయవ్యం, ఈశాన్యం వీటిని ఏమంటారు? విజిక్ అంటారు. తూర్పు, దక్షిణం, పశ్చిమం, ఉత్తరము దిక్కులు అంటారు. కాబట్టి విదుక్షు, దిక్షు. విదిక్కులలోనూ, దిక్కులలోనూ ఊర్ధ్వం అధః పైన కింద సమంతాత్.

అంతట అంతః బహి లోపల వెలుపల ఇంక చెప్పండి ఏమైనా ఉన్నాయా? ఆలోచించండి. మనకు రక్షణకు కావలసిన చోటు ఇంకేదైనా ఉందా ఇవి తప్ప అన్ని చేయరు. ఏమైనా రాలేదేమో అని హమంతాద్ అన్నాడు. కవర్ అయిపోతాయి అందులో. ఇది అన్ని చోట్ల భగవాన్ నరసింహ. ఎవరు కాపాడాలి ఈ అన్నిటిలో అంటే నరసింహుడు కాపాడాలి. ఎందుకు ఈయన వాడు కాపాడాడు అంటే ఆయన ఒక్కడే అంతరం ఉన్నారని చాటినోడు ఆయనే మరి. హిందు గలడు అందు రేడని సందేహము వరదు చక్రి సర్వవదను ప్రతిగా చేస్తే రహలాదుడు ఆ రూపంలో వచ్చాడు. సర్వ వ్యాపకుడు ఎవరయ్యా అంటే నరసింహ స్వామి. భక్త రక్షకుడు ఎవరు నరసింహుడే పిలవడానికి వచ్చాడు. కదా అందుకే. అన్ని చోట్ల అర్థం కదా కథాక్రమం అన్నమాట. అలాంటి నారసింహుడు ప్రహాభయం లోకభయం స్వరీనా. క్షమిస్తాను ఏంటంటే నారసింహుడి గర్జన విని 33 కోట్ల దేవతలు రాత్రి అందరూ భయపడి పారిపోయారు. న్యాయంగా అందరినీ భయపెట్టిన గర్జెనది. కానీ భయపడిన వారి కంటే భయము తొలగిన వారే ఎక్కువ మంది ఉన్నారు. కదా నారసింహుడు వచ్చేసాడు అంటే. వాడు చస్తాడు ఇక మనకు ప్రమాదం ఈనాటించి లేదు. సకల లోకములకు అప్పటిదాకా ఉండేటువంటి భయాన్ని తన గర్జనతో పోగొట్టాడు. రహాభయం లోకభయం స్వనేన స్వనం అంటే ధ్వని గర్జన తన గర్జన తోటి లోకభయాన్ని పోగొట్టి స్వతేజస గ్రస్త సమస్త తేజః అంతవరకు హిరణ్యకశ్యపుడి తేజస్సు అంటే మూడు లోకాలు మింగేసింది అంత తేజస్సు వాడిని. దాన్ని స్వామి మింగేసింది. తన దివ్యమైన తేజస్సుతో సకల ఇద తేజస్సులన్నిటిని మింగేశాడు. తన గర్జనతో లోక భయం అంతా పోగొట్టాడు. తన రాకతో పరమాత్మ సర్వవ్యాపకుడు అని అందరికీ చాకాడు. ఇది మనకు ఇతర అవతారముల కంటే నరసింహ అవతారంలోని ప్రత్యేకత. అందుకే విదుత్తు దిక్షో సదత్ సమంతాత్ అంతర్బహిర్భగవాన్ నారసింహః ప్రహాభయన్ లోకభయం స్వనేన.

స్వతేజత గ్రస్త సమస్త తేవః ఇది మనకు నారాయణ కవచమో నమః భగవన్ ఇదమాస్యాతం వర్మ నారాయణాత్మకం ఇంద్ర ఇది నాయన నీకు నారాయణ కవచాన్ని చెప్పాను. విజేక్షతి అంజేతాయేన దంసితః అసుర యూధప. ఏన తమచితః ఈ కవచాన్ని బాగా బంధించుకుంటే నీవు అసుర యూధపములు శాక్త సైన్యాన్ని విజయశతి నీవు గెలుస్తావు. అంటే నమ్మకమేనా ఏమైనా షూరిటీ గ్యారెంటీ ఇవ్వాలి కదా అంటే చెప్తున్నాడు ఏత సారయమానస్తు యం యం పసితి చక్షుత పదావా సంస్తు సేత్ సద్యః సాధ్వ సాతు సగిమిచ్యటే ఇలాంటి నారాయణ కవచాన్ని ఉపాశించినవాడు, ఈ కవచాన్ని ధరించినవాడు కంటితో చూస్తే చాలు, కాలితో తాకితే చాలు, అలా తాకబడినవాడు, చూడబడినవాడు. అన్ని పాపముల నుండి అన్ని ఆపదల నుండి తొలగింపబడతాడు. అందుకే పాత రోజుల్లో ఫలానా దగ్గర ఉన్నారు అంటే ఒకసారి వెళ్లి కనబడి వద్దాము. చూసుద్దాం కాదు చూసుద్దాం అనే మాట తెలియని మాట అంటాడు. సంప్రదాయం ఏమిటి? ఒకసారి కనపడి వద్దాం. మనం చూడొద్దు, వాడిని మనం చూడాలి. అందుకే మనకు రామాయణంలో రామచంద్రుడు అరణ్యానికి పోయే ముందు దానాలు చేస్తాడు, అన్నీ అందరికీ ఇచ్చేస్తాడు. అప్పుడు కౌసుల అయినవాడు భార్య అంటుంది ఏమని రామము దరిసేయ. రాముడికి నిన్ను చూపు అది. ఆ పాద చూడండి ఆ పాదలు కొన్ని సంవత్సరాలు అలా పడి పొర్లాలి ఆనందంతోటి. రాముడిని చూడు కాదు రాముడికి నిన్ను చూపు. అంటే నువ్వు రాముడికి అడ్డ పడు అట్టింది వాడు చూసుకుంటాడు. చెప్పు పోతే పని లేదు. మరి వాడు బుద్ర పడితే వాడు ఊరుకుంటాడా? అతాక్షం పడితే ఇంటికి ఎలా తెలియగలుగుతావ్ అని. అందుకే రామం వెదికించి దేవా అప్సతి మళ్ళీ అందులో. రాముడికి నువ్వు చూపుకో ఏమైనా కొంచెం పొందుతారు.

రాముడిని చూడలేదు రాముడికి చూపు. పెద్దలకు మనం కలపడాలి. పెద్దలను మనం మనం వాళ్ళ పెద్దలను చూడడానికి మనం చూసి వాళ్ళని ధరిస్తారా వాళ్ళని చూసి వాళ్ళని ధరిస్తారా అందుకే రామం ధరిసేయా. శాస్త్రం అది. అందుకే నారాయణ కవచాన్ని ధరించిన వారి జ తుడబడిన వారి కాలును తాకిన కాలుతో తాకబడిన సాత్వసాత్ సవిముచ్ఛిటి. అన్ని రకముల ఆపదల నుండి వారు. విడువబడతారు. నాకు తశ్చిత్భయం తస్య విద్యాం ధారయతో ద్విజా విముఖ్యతే. ఈ నారాయణ కవచాన్ని ధరించే వారికి ఎక్కడి నుండి ఎలాంటి భయము కలగదు. రాజదక్షి గ్రహాదిభ్యః వ్యాఘ్రాదిభ్యస్య కరిహిచిత్. మనకు భయం కలిగే చోట్లేమిటి? మొట్టమొదట ఎవరు కారణం మన భయానికి? రాజు రాజు. అది మొదట ఎవరు ప్రమాదం. మొట్టమొదటి ఆపద రాజే. రెండోది దస్యు అంటే దొంగలు, 3వది గ్రహములు, 4వది. గుగం లేదా రాజులు దొంగలు గ్రహములు గుగం ఈ నాలుగు భయానికి కారణం నారాయణ కవచాన్ని మనం అనుసంధానం జపం చేస్తే ఈ నాలుగింటి నుండి మనకు భయం కలగదు ఇమాం విద్యాం పురాత స్థితి కౌసికో ధారయంతి యా యోగధారణయా స్వాంగం జగౌ సమరుతం ఒక దృష్టాంతం చెప్తున్నాడు. కథ చెప్పాలి కదా. నమ్మకం కదా. పూర్వము ఒక మహానుభావుడు ఒక బ్రాహ్మణోత్తముడు ఆయన పేరు ఏంటంటే కౌసికుడు. ఇతను ఈ విద్యను బాగా ఉపాశించాడు. ఉపాశించి దీన్నే ధారణ చేస్తూ యోగ ప్రభావంతో అతను తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టాడు. ఎక్కడ మారుతన్వని అంటే ఒక సౌడభూమి అంటాం మనం. సౌడభూమి ఉంటుంది కదా అలాంటి చోట ప్రాణం తీసి పెట్టాడు. అలా శరీరం వైపు వెళ్ళిపోయాడు. సరే యోగం దారతో పోయింది కాబట్టి యోగంతో శరీరం తగలబడుతుంది వేరే దాహం అవసరం లేదు. ఎవరో ఒక అచ్చి పంజరం ఉంటే అది కూడా ఉంటే ఉండదు లేకుంటే లేదు. అస్తి అస్తి ఉంటే ఉంటాయి. ఈ అస్తిపంజరాన్ని పడుంది అస్తిపంజరం. ఆ అస్తిపంజరం ఉన్న చోటు నుంచి ఓ గంధర్వుడు చిత్ర గంధర్వుడు తన భార్య పిల్లలతో విమానంలో పైనుంచి వెళుతున్నాడు.

ఎక్కడ ఉందో దాని పక్కనుంచి పోవాలి. దాని మించి పోకూడదు మరి మహాభాగ పోతాడు. విమానానికి ఏం తెలుసా వారికి మాత్రం ఎన్నో ఉంటాయి ఎవర పెట్టి చూసుకో పొరపాటున పోబోయాడు. అమాంతం విమానం పోయింది. కింద పడ్డాడు. అప్పుడు ఒక మా నాయన వీడు ఫలానా వాడయ్యా నాయన నీ గతి ఇంతే పడ్డావు కాబట్టి ఈ అస్తులు తీసుకొని పోయి ఎండలో కలిపి విడితే నువ్వు ప్రయాణం సుఖంగా ప్రయాణం చేస్తావు వీడు కదలవని బోధిస్తే. వాటిని తీసుకొని ఆశ్చర్యపడుతూ వాటిని జలంలో మల్జనం చేసి తాను తన ఎరువుకు వెళ్ళాడు. అంటే నారాయణ కవచాన్ని ధరించిన వాడి అస్తిపంజరం కూడా అంతటి ప్రభావం కలిగి ఉంటుంది. ఇది అలాంటి వారి సంగతి ఏం చెప్పాలి ఇట్లాంటి. తస్యోపరి విమానేన గంధర్వపతిహి ఏకదా యయౌ చిత్తరధః శ్రీపిరువుతః యత్ర ద్విజక్షయః ఎక్కడ ఈ బ్రాహ్మణుడు? దేహాన్ని వదిలిపెట్టాడో దాని మీద నుంచి విమానంతో వెళ్ళాడు. అలా వెళ్ళినప్పుడు గగనా సున్యపతత్ సద్యః వెంటనే ఆకాశం నుండి కింద పడ్డాడు. సవిమానః అది కూడా అవాక్షిర తలచింతల పడ్డాడు. మంచిగా పడితే బాగానే ఉండేది కానీ తలచింతల పడ్డాడు. సవాలకిల్య వచన. రోజు చెప్పారా మీకు? వాలకిల్యులు మహర్షులు తెలుసు కదా? 60 వేల మహర్షులు వాలకిల్యులు. ఇలాంటి మహానుభావులు. చెప్పినందువల్ల అస్తీన్యాదాయ నిస్మితః ఆశ్చర్యంతోటి ఆ ఆస్తులను తీసుకొని ప్రాచ్య ప్రాచీ సరస్వత్య సరస్వతి నదిలో దాన్ని నిమజ్జనం చేసి స్నాత్వా ధామ స్నానం చేసి తన ఇంటికి తాను వెళ్ళాడు. ఇది మనకు సంగ్రహంగా నారాయణ కవచం యొక్క ప్రభావం. అందువల్ల యైదంసున్ రియాత్ కారే యోధారయతి చ ఆదృతః ఎవరు ఈ నారాయణ కవచాన్ని కాలే యధాకాలం అంటే వినదగిన కాలంలో వింటారో విన్నవాళ్ళు ఆదరణతో ధరిస్తారో తం నమస్యంతి భూతాంగ లాంటి మహానుభావుడికి అన్ని ప్రాణులు నమస్కరిస్తాయి. నారాయణ కవచాన్ని విన్న వారికే అందరూ నమస్కరిస్తారట. ధరించిన వారి గురించి ఇంకేం చెప్పాలి? అలా ముచ్యతే సర్వతోభయాత్ పాత రోజుల్లో ఏదన్నా ఆపద వచ్చిందంటే నారాయణ కవచ సప్తాహం నారాయణ సప్తాహం కాదు.

అంత ఓపిక లేదు. మొత్తం భావత్ సప్తా ఏం చేయాలంటే చాలా కష్టం కష్టంతో కూడించే పని. మా వల్ల కాదు నేను కానీ నారాయణ కవచ సప్త ఈ కవచాన్ని ఇప్పుడు మనకి నాలుగు రోజులు అయింది. అది మరీ తొందరగా మరీ మెల్లగా అయితే బాగుండదు కొద్దిగా ఊరికే చెయ్యి. వాస్తవంగా జాగ్రత్తగా చెప్పుకుంటే సప్తాహం అది అవుతుంది ఏడు రోజులు. నారాయణ కవచ సప్తాహం అని శాస్త్రం. ఆపదలు వచ్చాయి అంటే అవలేని ఊళ్ళోకి బందిపోతులు వస్తున్నారు అంటే నారాయణ కోచి. అనుభవించే మట్టపిల్లి అని క్షేత్రం అవుతుంది కృష్ణాతీరం. మట్టపిల్లి మిస్మ క్షేత్రం. అక్కడ స్వామి విగ్రహాలను స్వామిని తురుష్కులు దోషం చేయాలని వచ్చారు వచ్చారు వస్తున్నారు పోతే దారే ఆ పూజ భక్తుడు మట్టపెళ్లి నృసింహం అని 90 శ్లోకాలు. పండితుడు గారి అర్థం కాదు నోరు తిరిగాడు. అన్నీ వారుణ యమ అగ్ని బీజాలతో రాశాడు శ్లోకాలు. గంభీరాంభోదస్తంభేజ స్ఫాతనస్ఫోటితాండం జంభారి అంభోరి సంభూత వహరితం శంభుదం గంభాస్తంభోరు గుంభం ధనుజపయకరం సంభ సంభోద దింబం బ్రహ్మ భర్యం భోజ సంభ అన్నీ ఒక ఏ అక్షరం పెట్టుకుంటే అదే బియ్యం. అలా కొంప శ్లోకాలు. స్వామి మరి ఏం చేస్తున్నారు వాళ్ళు నీ ఇష్టం. ఇన్నాళ్ళు నూరా ఆడు వాళ్ళకి వాళ్ళు వస్తున్నారు ఆ సంగతి ఏమిటి చెప్పు. మొదలు పెడితే ఒక్కొక్క శ్లోకానికి ఐదు ఏమంటారు కంది కేనటి గాయి అంట కేనటి గాయి అంటే కేనటి గాయి కంది గండు గండు అంటే తుమ్మిది లాగా ఉంటాయి అంటే పెద్ద కందిరి గాయి లాగా ఉంటాయి ఒక్కొక్క మనిషికి ఐదు పోలేరు. కళ్ళు, మొహం అంతా దద్దులు వచ్చేసి ఒకటే పారు గెలుపుతున్నారు. మళ్ళీ ఆ ప్రాంతానికి రాలేరు అన్నమాట. వాళ్ళని దద్దులు పెడతాయంట కరిస్తే వాళ్ళ దద్దులు వచ్చేస్తాయి. అందులో పోయి కళ్ళల్లో కరిస్తాయంట. ఇంకెవరు ఏం చేస్తారు కళ్ళల్లో కరిస్తే? క్షేత్రం అంటే పెద్ద క్షేత్రం అంటే అటు పోయారంటే అంతే వెళ్ళిపోవాల్సిందే. కేవలం ధారణ. అలాగే బండిపోటీలు అన్నీ వచ్చినప్పుడు నారాయణ కవచం. ఈ అతి వృష్టి వచ్చినప్పుడు అతి వృష్టి వస్తుంది, అప్పుడు చేశాం ఒకసారి ఇప్పుడు చేయలేదు కానీ అప్పుడు తక్కువ అయింది. ఆ మధ్యన 10 ఏళ్ళ క్రితం కర్ఫ్యూ వచ్చేది ఊరికే ఇటు పోవడానికి వీల్లేదు. లెడ్డు దగ్గర ఉండేవాళ్ళం అక్కడ మాట్లాడడం కూడా అంతా ఉన్నారు. ఈ మంది బయటికి పోదు ఇక్కడ పోదు అని చెప్పడం అందరూ పోవడం చెప్పుకునేవాళ్ళు.

గుడ్ ఏముంటున్నావ్? గుడ్ ఆ కబుర్లు ఎందుకు? కూర్చోండి. తత్వ వస్తానని చెప్పుకున్నాం. ఎన్నో ఎన్నో రోజులు చెప్పడం చెప్పుకున్నాం. అచ్చేముంది ఇంత రోజులు ఉంటేనే అచ్చేముంది. పద్మ రోజులు అయిపోయారా అన్ని పోతాయి ప్రశాంతంగా బయటికి పోయావా? సత్కార్య చేపం ఎలాగ ఇంట్లోనే కూర్చుంటున్నారు పనేం లేదు. ఏ వదిలేకపోతున్నావ్ చేసుకున్నావ్. ఆ రీతిలో బందిపోట్లు వచ్చినా, ఆపదలు వచ్చినా, వ్యాధులు, రోగం, జ్వరం వస్తే మహా జ్వరం ఈ జ్వరం టైఫాయిడ్ లాంటిది వస్తుంది ఈ రోజు కరువులో ఉంటుంది ఏదో. ఇవర కచ్చితంగా ఉంటుంది జ్వరం. అలా వచ్చినా కానీ ఇవే. అప్పుడు అప్పుడు టైఫాయిడ్ అని పేరు లేదు. వైష్ణవ జ్వరం, శివ జ్వరం అని పేరు. గుళ్ళలో ఉంది శివ జ్వరం తొందరగా పోతుంది. వైష్ణవ జర వచ్చి పోదు అవసర పెడుతుంది. తిథి చూసి తిథి నక్షత్రం వంచాంగానే ఇప్పటికి నచ్చాడు. తిథి వార నక్షత్రం మూడు చూసి ఆ రోజు వచ్చిందంటే అది వైష్ణవ జర తొందరగా పోదు. కాబట్టి ఆ జపాలు అనుష్టానం చేసేవాళ్ళు. ఇంకో రోజు వస్తే చివరి రోజు. మనకు బాణాసుర సంవాదం దశకల వస్తుంది. శివ చేతురు చుట్టి పోటీ. ఆ ఆ గట్ట చదువుకోవడం. పాత రోజులే కదా ఈ మందులు కానీ ఎక్కడ ఉన్నాయి. అంతా బాగా స్నానం చూసుకోవాలి. అంటే ఆ రీతిలో మనకు. దీన్ని ధరించిన దీన్ని విన్న అన్ని భూతములు నమస్కారం చేస్తాయి అన్ని భయాలు తొలగిపోతాయి ఏతాం విద్యామధిగతః విశ్వరూపాత్ చటక్రతుః ఇలాంటి హయగ్రీవ అందుకనే ఏతాం విద్యం అన్నాడు చూసారా పైన దాకా కవచం అన్నాడు ఇప్పుడు విద్యం గమనించాలి మనకు జ్ఞాపకం చేశారు ఇది ఏమిటో కాదు ఇది హయగ్రీవ బ్రహ్మ విద్యం. ఈ హయగ్రీవ బ్రహ్మ విద్యను విశ్వరూపుడి వలన ఇంద్రుడు పొంది త్రైలోక్య లక్ష్మీం భుభుజే వినిర్జిత్య మృధే అసురాత్. ముడిదే యుద్ధంలో అసురాను రాక్షసులను వినిర్జిత్య గెలిచి యుద్ధంలో రాక్షసులను గెలిచి త్రైలోక్య లక్ష్మీం భుజి మళ్ళీ త్రైలోక్య రాజ్య సంపదను అనుభవించాదు. అంటే ఒక్క క్షణం ఆచార్యుల వారికి అవమానం జరిగితే చేస్తే ఇంద్రుడు ఎన్ని బాధలు

పడుతున్నాడు, పడ్డాడు అయిపోలేదు ఇంక అప్పుడే. ఇంక ఎప్పుడైపోయింది? ఇంకా చాలా ఉంది. ఆ చాలా ఉంది ఇంకా. ఎందుకంటే పోయిన రాజ్యం వచ్చింది. ఈ కథ ఉందే, ఈ కథ అద్భుతమైన కథ. అంటే మన స్వరూపం, మనం మన మానసిక స్వరూపం. ₹1000 పోయాయి. ₹2000 వచ్చాయి అనుకోండి, అబ్బా ₹1000 పోయి ₹2000 వచ్చాయి కదా, నా కష్టం తప్పింది అనుకుంటాడు. వెయ్యి రూపాయలు ఉన్నప్పుడు నువ్వు ఎంత జాగ్రత్తగా ఉన్నావో ఇంకో ఎక్కువ వస్తే నీకు అదేమిటి? అమ్మో ఎలా దాచుకోవాలి ఈ దిగులే సరిపోతుంది. డబ్బు పోవటానికి అంటే డబ్బు రావటమే ఆపద అంటాడు విజుడు. యుద్రాశ్రునికి చెప్తాడు రాజ్యం పోవటం ఆపద కాదు. రాజ్యం రావటమే ఆపద. పాండవులను వెళ్ళే తర్వాత విదురుడు వాళ్ళకి రాజ్యం పోయింది, వాళ్ళు సాయంగా ఉంటారు. నీకు ఇది ఎప్పుడు పడుతుందో తెలియదు తాలారే, వాడు ఎప్పుడు వస్తాడో ఎప్పుడు గుంజుకుంటాడో, ఎప్పుడు వస్తాడో ఎప్పుడు గుంజుకుంటాడో, ఎప్పుడు యుద్ధం చేస్తాడో ఎప్పుడు గుంజుకుంటాడో. నీకు ఆహారం లేదు నిద్ర లేదు, మాకు రాజ్యం లేదు మాకేం అడవిలో ఉన్నాం, దొరికి తింటారో లేకపోతే పండుకుంటారు వాళ్ళకి ఏ దిగులు లేదు. ప్రజలు తావాలి ఏమో ప్రజా బలం కొనుక్కుంటాడు వాన కొనుక్కుంటాడు వీళ్ళని అడుగుతాడు ఏం చేస్తాడో ఇక్కడి నుంచి వస్తాడు ఎప్పుడు రాజ్యం అవుతుంది కాబట్టి డబ్బు పోవటానికి అంటే డబ్బు రావటమే ఆపద రాజ్యం పోవటానికి అంటే రాజ్యం రావటమే ఆపద అలాగే పోయిన రాజ్యం వచ్చింది కాబట్టి నాకు ఏమి అనుకోకు. పోయిన రాజ్యం రాగానే మదం పెరుగుతుంది. అహంకారం పెరుగుతుంది. నాంత వాడిని లేదు, నేనే గొప్పవాడిని. ఈ అహంకారం తోటి చాలా తప్పులు చేస్తాను. అవి మళ్ళీ ఇంకా ఎన్నో కొత్త ఆపదలను తెచ్చిపెడతాయి. అంటే ఒక్కసారి భాగవత అపరాధం చేస్తే ఎన్ని రక అద్భుతాలకు దారి తీస్తుందో చెప్తున్నాడు. సత్యాసన్ విశ్వరూపస్య శిరాం చిత్రీణి భారతా ఇప్పుడు కథ చెప్తున్నాడు. ఏ విశ్వరూపుని వలన ఇంద్రుడు నారాయణ కవచం. హయగ్రీవ బ్రహ్మ విద్యను పొంది తాటతులను జయించి త్రైలోక్య రాజ్యాన్ని పొందాడో అలాంటి విశ్వరూపునికి మూడు చిరస్సులు ఒకటి కాదు.

సోమపీధం సురాపీధం అన్నదం. దానికి మూడు తలకాయలు. ఎందుకు మూడు తలకాయలు అంటే చాలా వ్యంగ్యంగా మనం దిప్పి కొడుస్తున్నాం. మనకు తలకాయ ఉండేది ఎందుకు? తలకాయ ప్రదానం నోరు తినడానికి. నోరు నిండు కండి. తాగ తినాలి. అతనికి మూడు తలకాయలు. ఒక తలకాయ ఏమో సోమరసాన్ని తాగుతుందట. ఇంకో తలకాయ ఏమో సురాపానం చేస్తుంది. ఇంకో తలకాయి అన్నాదం అన్నం తినేది. అంటే వాడి పని అదే అన్నమాట. అంటే ఏమిటి? ఇంత జ్ఞానము సంపాదించి కూడా భోగమునకే ప్రాధాన్యం ఇచ్చాడు. మనందరం మాకు ఉన్నాయి మూడు తలకాయలు. కదా? ఎప్పుడు తాగుదామా, ఎప్పుడు చిందామా అని తప్ప ఎప్పుడు ఇందామనే వాళ్ళు ఎన్నరు ఉన్నారు? ఉంది కదా ఆలోచిస్తే. అందుకే మనందరం విశ్వరూపులమే అర్థం. ఇవన్నీ ఏంటి? యాసుడు ఈ కథ చెప్పినా దెబ్బ కొడిపే. ఇదిరా మీ గతి జాగ్రత్తగా ఉండండి. తెలుసుకొని బాగుపడండి. తెలుసుకొని ఏదో అనుభవిస్తారు. సోమపీధం, సురాపీధం అన్నదమికి సుశృమ. ఇంకా జో అంటే విన్నా నేను చూడడానికి అబ్బా అంటున్నా చూడండి. సవై బరిజి దేవేధ్యః భాగం ప్రత్యక్ష ముచ్చకై అవదతు యస్య పితరః దేవాః. సప్రశ్రయం నృపా ఈ మహానుభావుడు ఇంద్రుడికి రాజ్యం వచ్చిన తర్వాత మరి రాజ్యం రాగానే ఏం చేయాలి? కృతజ్ఞత చెప్పాలి, థాంక్స్ చెప్పాలి భగవంతుడికి. కదా? దేవతాలకు థాంక్స్ అంటే ఏమిటి? యజ్ఞములే కదా. ఒక పెద్ద యజ్ఞం వదిలేశారు. మరి యజ్ఞం ఎవరు చేయాలి సరే? పురోహితుడే. ఎవరు పురోహితుడు విశ్వరూపుడే. ఈ మహానుభావుడు యజ్ఞశాలకు చుట్టూ దర్భలు ప్రాచీనాగ్ర దర్భా సద్గుష్టి ఇయ్య అంటాం. అలా ప్రాచీనాగ్ర దర్భలను పరిచి. వాయువాయ ద్రవ్యాల నుంచి ఆయా ఆహుతులను ఇస్తున్నాడు. ఇంద్రాయ స్వాహా, అగ్నయే స్వాహా, వాయువే స్వాహా, బృహత్పదయే స్వాహా ఇలా. తమకు పితృస్థానీయులైనటువంటి దేవతలను ప్రత్యక్షంగా బహిరంగంగా పెద్దగా స్పష్టంగా ఉచ్చరిస్తూ ఆహుతులను ఇచ్చాడు.

దేవతలు తండ్రులే అబ్బా వీడు చాలా బుద్ధిమంతుడే అనుకునేటట్టు చూడండి. యస్య పితరః దేవాః సప్రశ్రయం చాలా వినయంతో ప్రత్యక్షంగా ఉచ్ఛకైహి పెద్దగా ప్రత్యక్షంగా పెద్దగా వినయంతోటి దేవతలకు దేవేభ్యః భాగమవదత్ ఇంద్రాయ స్వాహా అగ్నయే స్వాహా అని వారి వారి భాగాలను వారికి ఇచ్చారు యజ్ఞంలో. సయేవహితదౌ భాగం పరోక్షం అసురాన్ ప్రతి. మరి తండ్రులు వీళ్ళైతే మరి తల్లులు ఎవరు ఆయన తల్లుల వంశం ఎవరు తాటలు కదా మరి దితీయ దితీయ కదా వాళ్ళ దగ్గర కాబట్టి తల్లుల వంశం మాతృవంశ అయినటువంటి రాశ్రితులకు కూడా భాగం ఇవ్వాలి కదా పెద్ద ఇష్యూ ఒప్పుకోరని పరోక్షం. ఇంద్రాయ స్వః అక్కడ ఇచ్చి బలి జక్ర స్వః అని ఇస్తున్నాడు. వాళ్ళకి ఇస్తున్నాడు. చాటుగా వాళ్ళకి పెడుతున్నాడు. ప్రత్యక్షంగా వీళ్ళకి ఇస్తున్నాడు. ఇలా సయేవ దదౌ భాగం పరోక్షం అసురాన్ ప్రతి యజమానా అవహతు భాగం మాతృ స్నేహ వశానుగ కారణం అది. మాతృ స్నేహం తల్లి మీది ప్రేమతో తల్లికి సంబంధించిన బంధువులు కాబట్టి రాససులు వాళ్ళతో రహస్యంగా భాగం ఇచ్చారు. ఒకే యజ్ఞంలో ఇద్దరికి భాగం ఇస్తే ఏమన్నట్టండి? ఒక సామితం ఉండేది పాత రోజులు. క్యారెక్ లో కౌడు పోసి తెలుసునా ఏంటి తర్వాత మర్చిపోయారా? కుక్కలకు తగువు పెట్టినట్టు అని. ఊళ్ళలో చాటల తౌరు పెట్టి కుక్కలకు బాగా పెట్టేవారు. కుక్కలకు కూడా ఏంటి కుక్క తాని చేయడానికి కూడా చెంది లేదు. అడుగుతాడు మనకు చమత్కారం కాకిగా కాకిగా పుట్టించు కానీ కుక్కగా పుట్టించకయ్యా అని ప్రార్థిస్తాడు. కాకి కాకి కాకి కాకి ఒక చిన్న మాంసఖండం కనబడితే తాను తినదు. తన వాట అవన్నీ పిలిచి పెడుతుంది. అదే కుక్క తాను తినదు ఇంకొకడు తినదు. దొరికితే వచ్చి మూజ అయిపోతుంది దూరంగా ఉంటుంది అది రాంగానే చిన్న దొరక ఇక్కడ నిలబడుతుంది ఇంకోడు వచ్చి మూజ పడేటప్పుడు పోయి దానికి కడుస్తుంది. అది ఈ గొట్టాటలో వస్తా చాట కూడా కింద మట్టి మట్టి పాలు అవుతుంది. అందుకే ఎక్కువ బత్తు కంటే కాకి బత్తు పొడితది అని చెప్తారు. శాస్త్రం అది శాస్త్రం పాత రోజుల్లో చిన్న చిన్న

ఆ ఇవే ఇవే కథలు మనకి ఇదే ధ్యానం. అప్పటి రోజులు ఇవే డిగ్రీలు ఎంఏలు పీహెచ్డీలు. జంతువులే కుక్కలు, కాకులు, పిత్తలు, చిలుకలు, పిల్లులు, ఎలుకలు విడుదులు అదే చెప్పేవాడిని. మొత్తం స్టోరీ పంచనంత్రం అదే మరి ఆలోచించ మృగాలు అదే చెప్పేవాడిని. కాబట్టి ఈ రహస్యంగా వాళ్ళకి ఇచ్చేసరికి అర్థమైంది దేవతలకు. వీడు దేవ హేళనం చెప్తున్నాడు, దేవతలకు అవమానం చేస్తున్నాడు అనుకొని తద్దేవ హేళనం తస్య అలాగే ధర్మాధికం. అధర్మం కూడా. ధర్మానికి అది అవమానం కదా. నీకు ప్రేమ ఉంటే చెప్పు అయ్యా, నేను మీకు ఐదు భాగాలు మీకు ఇస్తాను, ఆరో భాగం వాళ్ళకి ఇస్తాను. ఎలాగైతే మీరు నా తండ్రులో వాళ్ళ నా తండ్రులు ఉండేవాళ్ళు. తల్లి తండ్రి దగ్గర ఉన్నవాళ్ళు వాళ్ళు తండ్రి ఉన్నవాళ్ళు మీరు. మీకు నాలుగు ఇస్తాను ఓ రెండు భాగాలు వాళ్ళకి ఇస్తాను. కానీ మీకు ఐదు ఇస్తాను ఒకటి వాళ్ళకి ఇస్తాను. చెప్పు. చెప్పకుండా అంతా మీకే ఇస్తున్నానని చెప్పి అందులో కొంత భాగాన్ని తెలియకుండా రహస్యంగా వాళ్ళకి ఇస్తే ధర్మాధికం. ఇది ధర్మానికి అపచారం. దేవతలకు అవమానం. ఈ రెండిటినీ తెలుసుకొని ఆలక్ష్యతరత భీతః తత్సీర్షాణి అచ్చినతు ఋషా కోపం వచ్చేసి ఇంద్రుడు అతని మూడు శిరసులను ఖండించాడు కోపంతో. తోమపీ సంస్తత్యస్య స్థిర ఆసీత్ కపింజర ఋషి కాబట్టి తపస్వి కాబట్టి తలకాయలు ఖండించిన వాడు చనిపోయాడేమో కానీ ఆ తలకాయలు చనిపోలేదు. అవి చంపిన వాడిని వెంటపడ రెడీ అయ్యాయి. అయ్యి అందులో కపింజల పక్షిగా ఒక శిరస్సు స్మోపిజం ఇది కపింజలం అనే పక్షి ఇది. కలవింకః సురాపీధం సురాపీధం అనే శిరస్సు కలవింక పక్షి ఇది. అన్నాదంతు తిత్తిరి అన్నాద శిరస్సు తిత్తిరి పక్షిగా అయ్యి బ్రహ్మహత్యామంజరినా జగ్రాహ యదపి ఈశ్వరః ఇంద్రుడే కావచ్చు తైలోక్యనాథుడే కావచ్చు కానీ బ్రహ్మహత్యా పాతకం ఉందే దాన్ని తప్పించుకోలేడు. తాను ప్రభువైనా కానీ శిరాసాధ్య గ్రాహ తల ఉంచాడు. చేశాడు అనుభవించాడు. ఈ పాపాన్ని తీసుకున్నాడు స్వీకరించి అంటాడు సంవత్సరాం శిరగం భూతానాం సవిశువుక సంవత్సర కాలం అనుభవించాడు.

అలాగే ఉన్నాడు అంటే ఎవ్వరికీ అంట రాకుండా దూరం లేడు. బహిష్కృతుడు అయ్యాడు అన్నమాట. అయ్యి మరి త్రిలోక పాలకుడు కదా లీవ్ ఎన్నాడు ఇస్తారు రాజుకు మాత్రం? ఏడాదో ఆరు నెలలు ఇస్తారు ఏడాది ఇచ్చారు ఇంకా ఇయ్యలేదు మరి బయటికి రావాలి అందుకోసమని మళ్ళీ దీన్ని శుద్ధి పొందాలంటే ఏం చేయాలి ఈ పాపాన్ని. ఇంకొకరికైనా పంపాడు చూడు ఆ తప్పుడు మళ్ళీ మాట్లాడదాం భూమి అంబు ద్రుమ యోధిత్యః చతుర్ధా వ్యభజతు హరిహి బాబాన్ని ఇంద్రుడు నలుగురికి పంచాడు. భూమికి జలమునకు వృక్షములకు స్త్రీలకు. భూమి అంబు ద్రుమ యోషిద్భ్యః చతుర్ధా యభజత హరిహి భూమిహి తురీయం జగ్రాహ కాత పూత వరేణవై నాలుగో భాగాన్ని భూమి తీసుకుంది. మరి తీసుకున్నది అంటే మరి ఆమెకే వచ్చినట్టు కదా నేను తీసుకుంటా నాకేమి ఇస్తా రామని మాది అప్పటినుంచి ఉంది. దేవుని కింద చేతులు అనేవి ఇప్పుడు కాదు మొదల నుంచి ఉన్నాయి అందుకోసమని భూమి ఏం చేసిందంటే ఖాత పూతవరేన మనం గుంట తవ్వుతాం కదా కొన్నాళ్ళకి మళ్ళీ ఆ గుంట ఏమైతుంది పూడిపోతుంది తవ్వినది మళ్ళీ పూడిపోవాలి అనేటువంటి వరం తీసుకొని నాలుగో భాగాన్ని భూమి తీసుకుంది. ఈ దినం బ్రహ్మహత్యాయాహ రూపం భూమో ప్రదుష్యతే. మరి ఈ బ్రహ్మహత్యా పాతకం. భూమిలో ఎలా కనపడుతుంది అంటే ఈరినం. ఈరినం అంటే మనం ప్రబలి అంటాం. అంటే ఏంటి? భూమి పుండు. తెలుసా? భూమిలో మనకు అడవులలో కొన్ని చోట్ల ఏముంటుంది? మామూలుగా ఎండిపోయిన నడనే ఉంటుంది. అడుగు పెడితే మొత్తం ఊబి ఊబి అంటాడు. అది చూస్తే మీకు తడి కూడా కనపడదు. పొడుగు ఊబి లాగానే ఉంటుంది. అడుగు పెట్టామంటే ఊబి పోతాం బయటికి రాము. ఊబి ఊబి అంటాం దాన్ని ప్రబ్బలి అంటాం కర్బుదముని సంస్కృతంలో కర్బుదము అంటారు దాని పేరు. అది పాపమే. పాపం కాదు దానికి పుండు అది భూమి పుండు. దాన్ని మనం తెలుగులో భూమి పుండు అంటాం. ఆ పుండు రూపంలో బ్రహ్మహత్య నది ప్రకటిస్తుంది. ఖాతపూత దృశ్యతే. తుర్యం చేదవిరోనేన వరేన జగృహుహు ద్రుమా తర్వాత చెట్లు ఉన్నాయి.

చెట్లు కూడా నాలుగో భాగాన్ని తీసుకున్నాయి. ఎలాగు అంటే అప్పుడు సేద విరోహేణ మనం చెట్టు నలుపుతాం. కొన్నాళ్ళకు మళ్ళీ అది చిగురు వస్తుంది కదా. నరికిన చోట మళ్ళీ చిగురు వచ్చేటువంటి వరాన్ని తీసుకొని చెట్లు నాలుగో భాగాన్ని అవి తీసుకున్నాయి. తేషాం నిర్యాస రూపేన బ్రహ్మహత్య ప్రదుష్యతి. వారికి నిర్యాసం అంటే మనము ఈ గమ్ అంటాం చూడండి చెట్లో నుంచి వస్తుంది గమ్ అని అది బ్రహ్మహత్య రూపంలో కనబడుతున్నది అని. తల్ శతి శతత కామవలే నామః తురీయం జగుహు స్త్రీయః తజో రూపేన తాత్వమః మాసి మాసి ప్రదృశ్యతే స్త్రీలో నాలుగో భాగాన్ని తీసుకున్నారు. వీళ్ళేం తీసుకున్నారు? సంతానం కలిగిన తర్వాత కూడా మళ్ళీ మాలో భర్తృ సంగమ ఆశ పెరుగుతూ ఉండాలి. అంటే ప్రసూతి వైరాగ్యం తోటి మళ్ళీ భర్త సంకారానికి దూరంగా ఉండొద్దు. సంతానం కలిగిన తర్వాత కూడా భర్తృ సంగమాన్ని మీద ఇంకా మాకు కోరిక పెరుగుతూ ఉండాలనే వరాన్ని తీసుకొని స్త్రీలు ఈ పాపాన్ని తీసుకున్నారు. ఇలా కనబడుతుంది వీళ్ళకు ఇది. ఇది మాసిక రజస్వర అంటారు చూడండి. మాసిక ధర్మం తోటి అది వారిలో మనకు కనబడుతుంది. బ్రహ్మహత్య పాపం కాబట్టే తాగవద్దు, మాట కూడా వినవద్దు, దూరంలో ఉండడనే కారణం అది. మాటి మాటి ప్రదుచ్ఛతి ద్రవ్య భూయో వరేణాపః తురీయం జగురుహు మలం జలము కూడా నాలుగో భాగాన్ని తీసుకుంది. ఎలా ద్రవ్య భూయోవరేన ఊట అంటాం మనం బావి తవ్వితే నీళ్లు వాడుతున్న కొద్దీ ఇంకా ఊరుతుంటాయి. ఇలా ఊట అనేటువంటి వరం తోటి అవి జనము పాపాన్ని తీసుకున్నాయి. తాతు బుద్బుద పేరాభ్యాం దృష్టం తతు హరతిక్షణం. నీటిలో నురుగు బుడగలు అందుకే నురుగు ఉన్న జలాన్ని బుడగలు ఉన్న జలాన్ని తాత వద్దు అని చాస్తం అలాంటి కూడా స్నానం చేయకూడదు అని చాస్తం అది బ్రహ్మ అత్పాద అన్నమాట. ఇలా బుద్బుద రూపేన ఫేనాభ్యాం దృష్టం తద్ధరతిక్షిపన్ హతపుత్ర సతస్వస్త జుహావ ఇంద్రాయ శత్రవే. ఇప్పటికీ ఆపద పోయింది నాకు అనుకున్నాడు.

ఒక ఆపద వచ్చింది, పోగొట్టుకున్నాడు, రాజ్యం పొందాడు. ఇప్పుడు ఇంకో ఆపద వచ్చేసింది. పాపం, దాన్ని పంచాడు. ఇంకా నాకేం అనుకున్నాడు, కానీ ఇంకా ఆపద పోలేదు. ఎందుకు పోలేదు వాడిని తంటాడు కదా మరి వాడి తండ్రి ఊరుకుంటాడా? నిన్ను ఎవడు రమ్మన్నాడు మా పై దగ్గరికి ఆపద ఉంది కాపాడవని వచ్చి కాళ్ళు పట్టుకొని పురోహితులు చేసుకొని గురువులు చేసుకొని వాడితో రాజ్యాన్ని పొంది వాడిని చంపుతావా? ఇదేం పని? నేను ఒక పుణ్యం దగ్గర చెప్పి నేను చూస్తా. అని త్వస్త ఆ కోపం తోటి జుహావ ఇంద్రాయ చత్రవే ఇద్దరుడిని చంపేవాడు కావాలని. పెద్ద యజ్ఞం మొదలు పెట్టాడు. మహానుభావం రాసి ఇంద్ర శత్రువు వివర్ధస్వ మాతిరంజిహి విద్విషం నాయనా నీవు ఇంద్రుడిని చంపేవాడిగా ఇంద్ర శత్రువుగా పెరుగు ఆలస్యం చేయొద్దు. త్వరలో తిరుగు కోడించు అని మంత్రాన్ని చదువుతూ ఈ మహానుభావుడు యజ్ఞం చేశా అన్వాహార్య పచనాత్ ఉద్భితః గోడ దర్శనః మహానుభావుడు కాబట్టి. మహర్షి చాలా గొప్పవాడు, ద్వాజ సాహిత్యుడు ప్రకోదలు స్పష్ట కాబట్టి అతను మంత్రం చదవగానే యజ్ఞ గుండంలో నుంచి ఒక మహానుభావుడు ఆవిర్భవించాడు. భోర దర్శనా కృతాంత ఇవలోకానాం యుగాంత సమయే యదా ప్రళయకాలంలో యముడు ఎలా ఉంటాడో అంత భయంకరంగా ఈ మహానుభావుడు విశ్వ వివర్ధమానంతం ఇషు మాత్రం దినే దినే దగ్ధ సైద ప్రతీకాశం సంధ్యా భ్రానేక వర్చుసం రోజు ఒక్క బాణం అంత పెరుగుతున్నాడు. ఎంత కావాలి ఆలోచించండి. ఓ బాణం అంటే మూడు అడుగులు. రోజు మూడు అడుగులు పెరిగితే ఏ ఆదాయం ఎన్ని అడుగులు కాదు వాడు మరి ఎట్టేమిటి? ఇలా వాడు పెరిగి ఎలా ఉన్నాడు వాడు? దగ్గ శైల ప్రతీకాశము కాలిన కొండలా ఉన్నాడట. సంధ్యాకాలంలోనే మబ్బులాగా ఉన్నాడు. సంధ్యాభ్రానిక వచ్చసం సప్త తామ్ర శిఖాస్మశ్రుం. బాగా కాలిన రాగి లాంటి శిఖలు స్మత్రు మీసములు కలవాడు మధ్యాహ్నార్క ఉగ్రలోచనం మధ్యాహ్న కాలంలోని సూర్యుని వంటి

విభక్తంగా ప్రకాశం ఉన్నటువంటి నేత్రము తలవాడు. దేదీప్యమానే త్రిచికే శూల ఆరోప్య రోదసి ప్రకాశించేటువంటి పెద్ద శూలంలో ఇవన్నీ ఉంచేసి దృశ్యంతం ఉన్నదంతంచ చాలయంతం పదామహి నాట్యం చేస్తున్నాడు గర్జిస్తున్నాడు. తను అడుగులు వేసి మొత్తం భూమిని కంపింప చేస్తున్నాడు. అలాగే నభస్థలం దరి దరి గంభీర వక్రేణ విపతాచ నభస్థలం ఆకాశాన్నే తాగేస్తున్నారా ఏమి అన్నట్టుగా నోరు తెరిచి. దిహతాది స్వయార్చాణే గ్రతతా భువనత్రయం నాలుక తోటి నక్షత్రాలను నాకేస్తున్నారు. నోటితోటి మూడు లోకాలను మింగేస్తున్నారు భువనత్రయం మహతా రౌద్ర దౌశ్రేణ జురుంభమానం ముహుర్ముహు భయంకరమైన దౌశ్రవలతోటి. ఆ ప్రకార రావాలి చేస్తే లోకాన్ని వంటపోతాడు ఇదిగోండి. అలా ఉండి పువనత్రయం విత్రక్తాః దుర్దువుహు లోకా దీక్ష్య సర్వేతి శోధిశ వీడు ఎవరు ఎక్కడి నుంచి వచ్చాడు. ఇప్పుడదాకా బాగున్నాడు ఒక తోలు పూచాడు అందులో వీడు మహా భయంకరంగా ఉన్నాడు. వాడిని ఎవడు ఆపినట్టు లేదు. ఎవడు చూసినా లేదు మోరు వాడిని ఎవడు ఆపుతాడు. ఇలాంటి వాడిని చూసి లోకాలన్నీ భయపడ్డాయి దేవతలందరూ పిత్రస్తాః. భయపడి పారిపోయారు దిశోదశ పది దిక్కులు పారిపోయారు ఏనావృతాయమె లోకాః తమసాత్వాస్త్రమూర్తిన ఈ త్వష్ట యొక్క పుత్రుడుగా వచ్చిన మహానుభావుడు మూడు లోకాలను ఆవరించాడు కాబట్టి వారి పేరు వృత్తరుడు అని పెట్టారు. వాడినే మనం వృత్రాసురుడు వాడు వృత్రాసురుడు. వృత్రః అంటే ఆవృణోతి లోక అన్ని లోకములను ఆవరించినవాడు కాబట్టి వృత్రాసురుడు. తనకి పేరు వచ్చేసింది. ఈమె తామ్ర పాపః త్వార్త మూర్తిన తవై వృత్ర ఇతి ప్రోక్తః. ఇలాంటి వాడు వృత్తరాసురు అని చెప్పబడుతారు. పాపః పరమ దారుణః ఇతను పరమ భయంకరుడు మహాపాపి. అలాంటి వాడు తం నిజజ్ఞుల అభిదృశ్య సగణాధిభూధర్షభా ఆయన. దేవతలు కాబట్టి అతన్ని చంపడానికి సమూహాలని తీసుకొని ఆయుధాలని తీసుకొని వచ్చి కొడుతున్నారు వాళ్ళు. స్వైస్వైహి దివ్యాస్త్ర శత్రోభై స్వగ్రసత్ తాని కృత్స్నశాః దేవతలందరూ వారి వారి దివ్య ఆయుధములను ప్రయోగించారు.

వీడు ప్రయోగించగానే నోరు చడిగి మొత్తం వించేశాడు. ఇంకేం చేద్దాం సహ అగ్రసత్ ఇలా తాని కృష్ణచః తదస్తే విస్తృత సర్వే విచన్నాః వృత్తేజితః ప్రత్యంత్యమాది పురుషం ఉపతస్తుహు సమాహితాః తమ దగ్గర ఉన్న ఆయుధాలు తమ తేజస్సు తమ బలం మొత్తం వాటిని నిలిచి ఇప్పుడు ఏం చేయాలి? ఇప్పటిదాకా జ్ఞాపకం రాలేదు, ఇప్పుడు జ్ఞాపకం వస్తాది కదా? ఎవరి జ్ఞాపకం వస్తాది? ఆ వల్ల ఇది మీద. ఓ బాబోయ్, మా వల్ల కాదు. స్వామి ఎక్కడున్నావ్? యోధన అండి. యోధన అంటే ఏడు దాటి తెప్ప తగజేసేవారు అని అర్థం. ఆపద వచ్చేదాకా రానంత వరకు మేము అంత గొప్పోళ్ళేను అంటారు. ఆపద రాగానే నారాయణ అంటారు. మళ్ళీ అయిపోగానే ఈయన గెలిచాడు అంటారు. మనం గొప్పోళ్ళం మనం గొప్పోళ్ళం మనం అప్పుకో పిలువం వాళ్ళు అప్పుడు పిలుస్తారు. మనం ఆపద వచ్చిన కానీ స్వామిని పిలువము వాళ్ళు అప్పద రాంగానే పిలుస్తారు అది తేడా మనం గొప్పోళ్ళు మనకంటే మనం మర్చిపోయే వాళ్ళమే వాళ్ళు మర్చిపోయే వాళ్ళమే. ఇది మర్చిపోతాం అది మర్చిపోతాం. కాబట్టి అప్పుడు దేవాః వాయువంబరాజ్ఞ స్థితే శ్లోకా బ్రహ్మాదయః ఏ వయముద్విజంతాః రామయస్మైభలిం అంతకోశౌ విభేతియుస్మాత్ రణం తతో నః సకల చరాచర లోకములు జగత్తులు బ్రహ్మాదులు మేము మేమందరం భయంతోటి ఏ మహానుభావుడికి పూజ చేస్తాము, అర్చన చేస్తాము, అంతకోశౌ విదేతి యస్మాత్ అరణం తతోనః అంటే భీషాస్మాత్ వాతః పవతి భీషా ఉదేతి సూర్యః రీతాస్మాద నిశ్చేంద్రస్య మృత్యుర్ధావతి పంచమైతివే అని చెప్తాం కదా ఆ రీతిలో సకల చరాచర లోకములు ఎవరికి భయపడి అతనికి బలిని అర్పణము పూజ చేస్తారో అలాంటిది అవిస్మితంతం పరిపూర్ణ కామం స్వేనైవ రాపేన సమం ప్రశాంతం. అతన్ని చూస్తే మనకు ఆశ్చర్యం. అతని రూపం చూస్తే ఆశ్చర్యం. గుణములు చూస్తే ఆశ్చర్యం. అతనికి ఏది ఆశ్చర్యం అంటారు.

అవిస్మితం తం ఎందుకంటే పరిపూర్ణ కామం. పరిపూర్ణ కామం అంటున్నాడు అంటే అన్ని కోరికలు తీరినవాడు. అంటే ఏ కోరికలు లేని వారు అవాప్త సమస్త కాముడు అంటారు స్వామిని అలాంటి వారు స్వేనైవ లాభేన సమం ప్రశాంతం తనకు తానే అనే కోరిక. అన్ని సిద్ధాన్ని ఏమర్థము? స్వేరైవ రాప్యం. తనకంటే ఇంకోటి వేరే ఉంటే దాన్ని పొందాలండి. ఉన్నవాడే ఒక్కడు ఏకమేవద్వితీయం బ్రహ్మ. ఇంక దేన్ని పొందుతాడు? పొందే వాడు వేరు పొందవలసింది వేరుగా ఉన్నప్పుడు దాన్ని పొందాలనే ఆశ మనకు ఉంటుంది. ఉన్నదే ఒకడైతే ఇంకేం పొందుతాం? ఇంకోటి ఏమేం లేదు. ఇంకోటి ఉంటే పొందుతాం అండి. అందుకే స్వేనైవ లాభేన సమం ప్రశాంతం. వినోప తర్పతి అపరంబి బాలిచః స్వారాంగులేనా అతిథి తర్చి సింధ్రుం అలాంటి పరమాత్మను కాక ఇంకొకరిని ఆశ్రయించేవాడు, ఇంకొకరిని ప్రార్థించేవాడు కుక్క తోక పట్టుకొని గోదావరి తినేటట్టు అంటాం కదా అదే చెప్తున్నాను. మనమేమో గోదావరి అన్నాం మన బుద్ధుడు చిందాయి కాబట్టి వ్యాసుడు సముద్రము అన్నాడు. కుక్కతోక పట్టుకొని సముద్రమును దారి సెట్ అవుతుంది. పరమాత్మను వదిలిపెట్టి ఇంకొకరిని ప్రార్థిస్తే ఇంకొకరిని కోరితే కుక్కతోక తోటి సముద్రాన్ని దారటమే అవుతుంది. యత్య ఉరుశృంగే జగతీం స్వనావం మనుల్యధా భర్జ ప్రకార దర్గం స్వామి యొక్క అవతారాలు చెప్తున్నాడు. మత్స్యావతారంలో ఈ పరమాత్మ తన చేప యొక్క కొమ్ము ఉంది పెద్ద కొమ్ములో భూమే పడవగా మారింది. పడవగా మారినటువంటి భూమిని కట్టి సత్యవతుడై సత్యరూపుడు అన్నారు సత్యవతుడు అంట మనువు సత్యవ్రతుడు అతన్ని ఆ మనువును ప్రళయకాలం అంతవరకు ఆ పరవలో అందరినీ ధరించి సయేవ నత్వాస్త్ర భయాత్ దురాంతాత్ త్రాకాశ్రితాన్ వారి చెరోపి న్యూనం.

ఆనాడు ప్రళయకాల భయాన్ని నాగతో ఎలా వారికి తొలగించాడో అలాంటి మత్స్యమూర్తి ఈనాడు మాకు ఈ త్వాస్త్ర భయాన్ని వీడు త్వాస్త్రుడు కదా త్వస యొక్క పుత్రుడు. ఈ త్వాస్త్ర భయాన్ని దురంతా త్రాత ఆశ్రితాన్ వారి చెరోపి నూనం ఆనాడు వారి చెరుడు ఆయన. ఉండవు కదా. మత్స్యం వారిని కాపాడినట్టు మమ్ములను కూడా కాపాడాలి. పురా స్వయంభూరపి సమ్యమాంభస్సు ఉదీర్ణ వాతోర్మిరవైహి కరారే ఏకః అరవిందాత్ పరితస్తతార తస్మాత్ భయాత్ యేన తనోతు పారః పూర్వకాలము. పరమాత్మ యొక్క నాభి పద్మంలో పుట్టినటువంటి బ్రహ్మ ప్రళయకాల సముద్ర తరంగాలతో అటు ఇటు కొడుతుంటే అయ్యో నేను పడిపోతానేమో మునిగిపోతానేమో అని భయపడుతున్నటువంటి బ్రహ్మను సముద్ర తరంగముల నుండి పడిపోకుండా పద్మాన్ని కాపాడినటువంటి స్వామి సహానస్తు ఆదా మాకు కూడా అతను ఈనాడు రక్షకుడు ఉందాక ఏక ఈచ నిజమాయయానా నజ ఏన అనుసృయామ విశ్వం. ఏ పరమాత్మ ఈ సకల చరాచర జగత్తును సృష్టించాడో, అతను సృష్టించిన దాన్ని అనుసరించి మేము మళ్ళా అనుసృష్టి చేస్తున్నాము. అనుసృయామ విశ్వం వయం నయస్యాపి పురస్సమేహసా పస్యామ లింగం. మేము మాలో ప్రతి ఒక్కరు మేమే ప్రభువులము, మేమే నాయకులమని భావిస్తూ మాకు ఈ అధికారాన్ని ఇచ్చిన వారిని మా ముందర ఉన్న చూడలేకపోతున్నాము. స్వామి ముందరే ఉంటాడు. మనం ఏం చేస్తాం మీరు రాజులు అంటాం. అవ్వ నవ్వుతుంటాడు. కానీ అనుగాయన అను. తినబడలేనా పడాహా ఇప్పుడు ఏమంటావు అయ్యా నువ్వు రాజు అనమా ఇప్పుడు నేను జ్ఞాపకం వచ్చానా సరేలే. ముందరనే ఉంటాదట. కనుల ముందర ఉన్నా కానలేక మాకు మేమే ప్రభువులమని భావించే మూర్ఖులను మమ్ములను కాపాడాలి. పుజగీచమానినః యోనత్తపత్నైహి భుజవర్జమానాన్ దేవర్షి తిరియన్రుషు నిత్యయేవ శత్రువులతో మాటిమాటికి పీడించబడుతున్నామేమో దేవ ఋషి తిరియకు నృషు.

కదా నలుగురే దేవతలు, ఋషులు, పశుపక్షాదులు, మానవులు ఇలాంటి వారిలో నిత్యము బాధపడుతున్నటువంటి వాళ్ళు కృతావతారః తనుపిహి స్వమాయయా శత్రువుల చేత బాధించబడుతున్న మమ్ములను కాపాడటానికి పరమాత్మ ఈ నాలుగింటిలో పుట్టాడు కదా. దేవతగా పుట్టాడు, ఋషుడుగా పుట్టాడు, పశువులుగా పుట్టాడు, మానవుడిగా పుట్టాడు. కదా? కామనుడుగా పుట్టాడు కదా? కామనుడు ఎవరు? దేవత కదా? అలాగే ఋషులు అంటే కపిలుడు, యజ్ఞుడు అంటున్నారు ఋషులు. ఇక తిర్యకు, మత్స్య, కూర్మ, వరాహ ఉన్నాయి కదా. హంస, వృషభ వీళ్ళంతా ఉన్నారే ఇవి పశుపక్ష్యాదులుగా నృషు తెలుసు. రామ కృష్ణ వీళ్ళంతా. ఇలా నాలుగు జాతులలో మనకోసం మాకోసం పుట్టాడు. ఎప్పుడు గుర్తొచ్చింది ఆపద వస్తే గుర్తొచ్చింది. అరచి చూడండి. పరమాత్మ ఆపద వచ్చిన మమ్ములను కాపాడటానికి దేవతగా ఋషిగా పశుపక్ష్యాములుగా నరునిగా పుట్టి నిత్యయేవ కృతావతారః తనుభిహి స్వమాయయ కృత్వాత్మసాత్ పాతి యుగే యుగే చ యుగంలో ఆయా రూపాలుగా వచ్చి మమ్ములను తనవాడిగా చేసుకొని కాపాడుతున్నాడు, తమేం దైవం వయమాత్మ దైవతం, అలాంటి పరమాత్మను మాకు దైవతాన్ని పరం ప్రధానం పురుషం విశ్వమన్యం. అతనే ప్రధానం, అతనే విశ్వం, అతనే అన్యం అంటే అతనే ప్రకృతి, అతనే పురుషుడు, అతనే వారి కంటే పరుడు పరమాత్మ. ఇలాంటి స్వామి వ్రజామ సర్వే శరణం శరణ్యమ లాంటి స్వామి అందరం మేమందరం కలిసి శరణం వ్రజామ శరణు పొందుతున్నాము స్వానాం తను సాక్షతిత్యం మహాత్మ అతను మహానుభావుడు కాబట్టి తన వారికి శుభమును కలిగిస్తాడు అని దేవతలందరూ కలిసి స్వామిని స్తోత్రం చేశారు. ఇలా చేస్తే ఇది తేశాం మహారాజ సురానాముపతిష్టతాం ప్రతీక్ష్యాం దిశ్యభూతు ఆవిరి శంఖ చక్ర గదాధరః

ఇలా అందరూ ప్రార్థన చేస్తే ప్రతి దిక్కు పశ్చిమ దిక్కులో తన నిజరూపంతో వారికి ఆవిర్భవించాడు అంటే సాక్షాత్కరించాడు. ఆత్వతుల్యైహి షోడజ షోడజవిహి వినా త్రివర్త గౌస్తుభౌ 16. సంపదలతో 16 విభూతులతో అంటే నమస్కారం న్యాయంగా ఆయన ఎన్ని ఉండాలి? అష్టాదశ 18 ఉండాలి. 16 ఏ ఉన్నాయట ఒక రెండు లేవట. ఏమిటవి? శ్రీవత్సము కౌస్తుభము. ఆ రెండు లేకుండా అంటే ముందు రాబోతున్నది. ఏంటి? క్షీర సాగర మథనం. అప్పుడు ఆ రెండు అక్కడికి వస్తాయి. అందుకోసమని వినా శ్రీవత్స కౌస్తుభో ఆ రెండు లేకుండా. పరియుపాష్ణం ఉన్నిద్ద జలదంభురుహేక్షణం ఆ రెండు లేకుండా రావటం ఆ రెండి కోసం వాళ్ళు ప్రయత్నించాలని ఒక అర్థం. రెండవది శ్రీవత్సము కౌస్తుభము కౌస్తుభాన్ని శ్రీవత్సాన్ని చూస్తే మళ్ళీ ఆపదకు గురి కాకూడదు, ఇంద్రునికి ఇంకా ఆపద మొత్తం తొలగలేదని చెప్పడానికి ఆ 2 దాచుకొని వచ్చాడు. అంటే ఇప్పుడు ఇప్పుడు మనము ఈ వృత్తరాసురుని బాధ నుంచి తప్పి. ఇంకినా ఇంద్రుడికి ఇంకా ఆపద తొలగదు. ఎందుకంటే వాడు ఈ తప్పు చిన్న తప్పా గురు ఉపచారం కదా తొందరగా పోయేది కాదు అని ఇక ముందు కూడా ఇంకా ఆపద ఉన్నదని చెప్పడానికి ఆ రెండు లేకుండా వచ్చాడు. పరియుపాతికం ఉన్నిద్ర శరదంబురుహేక్షణం చక్కగా వికసించిన శరత్కార పద్మముల వంటి నేత్రములు కదా మహానుభావుడు అలాంటి స్వామిని చూసి దృష్ట్వాసం భవనవు సర్వం ఈక్షణాశ్రాద విప్లవా పరమాత్మను చూడటం వల్ల కలిగిన సంతోషంతో భూమి మీద సాష్టాంగ పడ్డారు దండ ప్రణామం తీశారు. దండవత్పస్త రాజన్ శనైహి ఉత్తాయ తుష్టువు మెల్లగా లేచి మళ్ళీ స్తోత్రం చేస్తున్నారు నమస్తే యజ్ఞవీర్యాయ వయతే ఉతతే నమః బాహుభ్యాము తతే నమః మంత్రం ఉంది కదా నమస్తే నమస్తే రుద్రమన్య నమస్తే యజ్ఞవీర్యాయ వయసే పుతకే నమః ఇతను యజ్ఞవీర్యుడు ఈ మహానుభావుడు అన్ని రకముల పచ్చులకు అన్ని రకముల అవస్థలకు మూల వీరే అలాంటి స్వామికి నమస్కారము. నమస్తేహి అస్తచక్రాయ నమస్సు పురుహూతయ అతనికి పురుహూతుడు అని పేరు. ఎవరికి? పరమాత్మ.

పురుహూతః అంటే పురతః పూయతే. మొదలు పిలిచి పిలవబడు ఆయనే కదా మనం. మొదలు మనం ఎవరిని పిలుస్తాం? పరమాత్మకు పిలవబడే. పరమాత్మకు పేరు పురుహూతః. పురతః పూతః. మొట్టమొదలు పిలిచేవాడు, పిలవబడేవాడు అంటే అగ్రపూజ. కదా అందుకే ఇలాంటి పురుహూతుడికి నమస్కారము. పురుహూతయే యత్తే గతీనాం చితృణాం ఈచితుహు పరమం పదం నారువాసీనః విసర్గత్య ధాతః వేదితుమర్హతి. అతని గతీనాం పితృణాం గతీనాం భూర్భువస్వః అంటాం. మూడు లోకములు, మూడు స్థానములు, మూడు గతులు ఇలాంటి వాటికి ఈసితుహు శాసించేవాడు. పరమం పదమతను. అన్నిటికంటే అవతల ఉన్నటువంటి మహానుభావుడు నార్వాచీనః విసర్గస్య ధాతః వేదితుమర్హతి. సృష్టి తరువాతి వాడు కాదు. సృష్టి కంటే ముందు వాడు. అంటే అతను సృష్టించబడేవాడు కాదు. కొద్దిగా భాష రహస్యంగా చమత్కారంగా ఉంటుంది. విసర్గత్య నార్వాసీనః సృష్టి తరువాత లేనివాడు అన్నాడు. ఉండడా? అంటే సృష్టించబడేవాడు కాదు అన్నమాట. పుట్టుక లేనివాడు అని అర్థం. అలాంటి నీ స్వరూపాన్ని వేదించక అర్హత ఈ మాలాంటి వాళ్ళు తెలియలేరు. అని చెప్పి ఇక మనకు జగ్యే ఉంది ఎంత స్తోత్రమే ఓం నమస్తేస్తు భగవన్ నారాయణ పరమాత్మ నీకు నమస్కారము వాసుదేవ ఆదిపురుష మహాపురుష మహానుభావ పరమ మంగళ అనే నామాలే చెప్పుకొని పరమ కళ్యాణ పరమ తారుణిక అనంతమైన దయ గలవాడ కేవల అంటే ప్రకృతి జీవుడు కంటే విలక్షణంగా ఉండేవాడు ఎలాంటి ప్రకృతి గుణాలు అంటనివాడు జగదాధార రోగైకనాథ సర్వేశ్వర లక్ష్మీనాథ పరమవసు పరిబ్రాజకైహి పరమేన ఆత్మయోగ సమాధిన పరిభావిత పరిస్ఫుట పరమవస్య ధర్మేన విజ్జాలిత సమస్తపాత ద్వారే పరమహంస పరివ్రాజకై అర్థమైందా? అర్థమైనటువంటి జ్ఞానులైన సంసారులతో అన్నీ విడిచిపెట్టి సంసారాన్ని ప్రకృతిని ప్రకృతి గుణాలను విభిన్న మహానుభావుల చేత పరమేన ఆత్మ యోగ సమాధిన

సర్వోత్కృతమైనటువంటి ఆత్మయోగ సమాధి తోటి పరిభావిత పరిస్ఫుట పారమహంశ దద్మేన స్పష్టంగా ప్రకాశించేటువంటి పరిభావిత ప్రకాషింపజేసేటువంటి పరిస్ఫుట పారమహంశ ధర్మేణ సకల ధర్మ పరిత్యాగంతో పరమాత్మ స్వరూపాన్ని సాక్షాత్కరించుకునేటువంటి జ్ఞాన స్వరూపం గల ఉద్ఘాటిత తమస్క పాథ ద్వారే. జ్ఞానముతో చీకటి తలుపులను తెరిచినవాడా అంటే వెలుతులను కలిగించినవాడా అజ్ఞానాన్ని తొలగించి జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించినవాడా చిత్తే అపావృతా ఆత్మలోకే స్వయం ఉపలబ్ధ నిజ సుఖానుభవః మనస్సు యందు అజ్ఞానాన్ని తొలగించి ఆత్మలోకంలో తనకు తానుగా తన స్వరూపాన్ని తనకు మనకు సాక్షాత్తరింపచేసిన వాడా భవాన్ అలాంటి వాడవు నీవు. నీవు దురవబోధ ఈవ తవాయం విహార యోగః. నీవు చేసేటువంటి పనులు నీ విహారము మాకేమైనా అర్థమవుతుందా? ఎందుకు వస్తావు, ఎందుకు పోతావు, ఏ అవతారం ఎత్తుతావు, ఎప్పుడు ఏం చేస్తావో. ఏమి అర్థం కాదు దురభోజైవ యత్ అచరణః అతీరైదం అచరీరైదం అనవేక్షితాత్ అస్మాత్ సమవాయః ఆత్మనైవ అవిక్రియమానేన సగుణం అగుణః సుయతి పాతి హరతి. ఏ గుణములు లేని నీవు గుణములు గల ప్రకృతిని సృష్టిస్తున్నావు. అగుణం అగుణః కృయతి. కదులు రఘుత్ గుణా తత్వం గుణా తత్వం సమస్రా మూడు ఈ మూడు గుణాలు లేని నీవు. మూడు గుణాలు గల ప్రకృతిని సృష్టిస్తున్నావు, రక్షిస్తున్నావు, నశింపజేస్తున్నావు. చూడండి సుజతి పాతి హరతి. అది కూడా ఆత్మనైవ అవిక్రియమానేన.

సృష్టి చేసే నీకు ఎలాంటి వికారం లేదు. అన్ని వికారాలు సృష్టిలో ఉంటాయి కదా. పుట్టుట అని చెప్పుకున్నాం మనం. పుట్టుట, పెరుగుట, తరుగుట, మారుట అలాగే నశించుట అని చెప్పుకుంటున్నాం. ఈ ఆరు గుణాలు పుట్టిన ప్రతి దానికి ఉంటాయి. కానీ పుట్టించిన నీకు ఈ వికారాలు ఏవి లేవు. ఏ వికారములు లేకుండానే నీవు ఎలాంటి వికారము పొందకుండానే ఎలాంటి గుణములు లేకుండానే వికారము కల గుణములు కల జగత్తును సృష్టిస్తున్నావు. రక్షిస్తున్నావు, సంహరిస్తున్నావు. సుజతి పాసి హరతి అథ తత్ర భవాన్ కిం దేవదస్తవతిహ గుణవిసర్జ పతితః పారతంచేన స్వకృత కుశలా కుశలం ఫలం ఉపాదదాతి. ఆ హోస్తితు ఆత్మా రామః పరమాత్మ నీవు లోకంలోని ఒక సామాన్య జీవుడి లాగా సృష్టించిన దాని వలన కలిగేటువంటి ఫలమును అనుభవిస్తావా? పరమాత్మ లాగా ఏ ఫలమును అనుభవించకుండా అందకుండా వైరాగ్యాన్ని పొందినటువంటి యతి లాగా సమంజస దర్శన ఉదాస్త ఇత్యభావ నవిదామః బాగా అర్థం కాదు. నీ సృష్టిలోని జీవుడు సృష్టి ఫలాన్ని అనుభవించేటట్టుగా నీవు అనుభవిస్తావా? నీ సృష్టిలోని యతి, యోగి, విరాగి ఉదాసీనుడిగా ఉండి ఏ ఫలాన్ని ఆశించనట్టు నీవు ఆశించకుండా ఉంటావా? ఫలమును స్వీకరిస్తావా? ఫలమును ఆశించవా అనే సంగతి మాకు అర్థం కాదు తెలియదు. నాకు విరోధ ఉభయం భగవతి అపరిగణిత గుణగణి అదేమిటయ్యా? ఎందుకు అనుకుంటున్నావు అంటే మరి ఇది రెండు కనబడుతున్నాయి. సృష్టిస్తున్నావు, సృష్టించిన దాన్ని పారిస్తున్నావు, పారించిన దాన్ని మళ్ళీ మింగుతున్నావు. మరి ఈ పాలన అనుభవానికి వస్తుందా, వైరాగ్యానికి వస్తుందా? సృష్టి వైరాగ్యం అవుతుందా రక్షణ అవుతుందా? సంహారము ఎందులోని భాగం? భాగం తెలుస్తుంది. కాబట్టి ఇవి మాకు విరడం లేదు భవతి అపరిగణిత గుణగణే ఈశ్వరే. అనంతమైనటువంటి కళ్యాణ గుణములు గల పరమాత్మలో ఏ గుణము ఎప్పుడు విజృంభిస్తుందో, వ్యాప్తిందుతుందో, ఏ గుణం ఎప్పుడు గుణమాలించబడుతుందో నాకేం తెలుస్తుంది?

అందువల్ల అనవకాక్య మహాత్మే నీ ప్రభావం మాకు అర్థం కాదు. అరువాచీన వికల్ప వితర్క విచార ప్రమాణ ఆపాత కుతర్క శాస్త్ర కలిల అంతఃకరణ ఆశ్రయ దురవగ్రాహ వాదినాం వివాద అనవసరః. పరమాత్మ యొక్క ఈ సృష్టి వ్యాపారాన్ని మనం జగించాలంటే దానికి ఇది కావాలి. ఒకటి వికల్పం, రెండవది వితర్చం, మూడవది విచారం. కదా అదా ఇంకా? దీన్ని ఏమంటారు వికల్పము అంటారు. వితర్కము అంటే ఊహ అక్కడ ఉంది కదా ఇవి లాగే ఉండొచ్చునో ఏమో ఊహిస్తాం. ఊహ వితర్కం అంటాం. రెండోది మూడోది విచారం అంటే ఆలోచన. ఇలా వికల్ప వితర్క విచార. ప్రమాణాభాస. మనకు ఈ ఆలోచనలో కొన్ని దొరుకుతాయి ప్రమాణాలు. ఆ ఇలా ఉంది కాబట్టి అది అంతే అయితుందయ్యా. కనబడుతుంది కదా అని ఏదో ఒక ఆధారాన్ని తీసుకుంటాం. ఇలా ఆధారము లాంటి ఆధారం కాదు ప్రమాణము లాగా కనబడేటువంటి వాటిని తీసుకొని దాన్ని కుతర్క శాస్త్ర చలిలాంతక్షర అన్నారు. మంచి తరం కుతర్కం. కుతర్కం ఏంటంటే. ప్రపంచంలో పుట్టిన ప్రతి వస్తువులకు కర్త ఉండాలి. కదా? శిత్యంకురాధికం సకర్తృకం కార్యత్వాత్ ఘటవతరి ఒక దర్ఖం. అంటే భూమి, పర్వతము, సముద్రములు ఇవన్నీ ఏమిటి? ఎవరో ఒకరు తయారు చేసేవి ఏర్పడాలి. స్వయంగా ఏర్పడవలసిన పుట్టేవి కదా. నచించేవి కాబట్టి కార్యములు కాబట్టి ఒక కర్తతో ఏర్పడవలసినవే ఇవన్నీ. ఎలాగో ఘటవత్ అంటాడు. పోకుండా ఉంది. కుండ అంటే ఒకటి చేయాలి కదా మరి, ఒకటి చేస్తేనే కుండ అవుతుంది. అలాగే భూమి కూడా ఒకడు చేస్తేనే కావాలి, తర్వాత అది కూడా ఒకడు చేస్తేనే కావాలి. ఇది కత్తా ఉండాలి. మరి ఆ కత్తె ఎవరు? మనలాంటి వాడు అవుతాడా? మనం చేయొచ్చునా? మరి ఎవరైనా భోజనం తయారు చేయగలరా ఎవరైనా వాళ్ళు? పూజ భూ వాళ్ళని తయారు చేస్తారా? పోతే సముద్రాన్ని తయారు చేస్తామా? చేయగలరా? ఏమంటే అబ్బే ఇది మన దయ ఏమని కాదు ఇది పరమాత్మే. అని మనం చెప్తాం. అంటే మహాత్మ అయితే కావొచ్చేమో కాదనము. నువ్వు చెప్పావు కుండ అని చూస్తాను. ఆ కుండ చేసినవాడు చస్తున్నాడా ఉంటున్నాడా?

పోతున్నాడు కదా. మరి కుండ చేసిన కర్త పోయినట్టే జగ చేసిన కర్త కూడా పోవాలి. ఇది ఏమంటారు? మొదటిది తర్కం, రెండోది కుతర్కం. ప్రతి కాస్తా నశిస్తా రమ్ములు ఎక్కడ తినేరు. కానీ వీడు చస్తున్నాడు కదా రావు కూడా చావాలి. భగవంతునికి కూడా వీడు పుడుతున్నాడు కదా వాడు పుట్టాలి. భగవంతునికి కూడా పుట్టుక చావులు ఉన్నాయి కుండ చేసిన వాడికి ఉన్నట్టు. ఏమన్నాం ఇది కుతర్క అంటాం ఇలాంటి తోటి కుతర్క శాస్త్ర కలిల అంతఃకరణ ఆశ్రయ దురవగ్రాహ వాదినం ఇలాంటి కుతర్క శాస్త్ర మనము తోటి మనస్తంతా తడిశ సమయం మహానుభావులు వాదించే వాళ్ళకు వివాద అనవసర ఉపరత సమస్త మాయామయే కేవల ఏవ అలాంటి వివాదాలతోటి ఏ మాత్రము సంబంధం లేకుండా వారికి ఏ మాత్రము అర్థం కాని విచిత్రమైన అనంతమైనటువంటి మాయను ఆశ్రయంగా ఉన్న నీవు ఆత్మమాయానంతర్ధాయ అంటే నీ మాయను నీవే సృష్టిస్తావు, నీ మాయను నువ్వే మళ్ళీ అంతర్ధానం చేస్తావు. కోన్ వర్ధా దుర్గదైవ భవతి స్వరూపద్వయాభావాత్. మాయను సృష్టించిన వాడవు, మాయను సంహరించిన వాడవు. అలాంటి మీ విషయంలో ఏ విషయం సరిపోదండి? అన్నీ సరిపోతాయి. అసంభవాలు మాకుంటాయి కానీ నీకు ఎలాంటి అసంభవాలు లేవు. దయాభావాత్ సమవిషమమతీనాం మతం అనుసరతి యథా రజ్జుఖండః సత్పారుధియం నీవు కూడా మా ఆలోచనలు అనుసరిస్తావయ్యా. ఎలాగంటే అక్కడ ఒక తాడు ఉంది. చీకట్లో ఉన్నాం. తాడు గాలి కదులుతూ ఉంటుంది. ఏమనుకుంటాం? బాబోయ్ పాము అనుకుంటాం. నేను అది పాము కాదు తాడే. అమా ఏం లేదు కానీ నీ మనస్సు ఎప్పుడైతే పాము అనే భావం కలిగిందో భయం కలుగుతుంది లేస్తావు పరిగెత్తావు తొండలు పడతాయి మూడ్చి వస్తుంది ఇవన్నీ పామును చూస్తే కలగాలి కానీ తాడును చూస్తే కలుగుతుంది ఎవడైనా వెళ్ళినా రే పిచ్చివాడా ఇది పాము కాదురా తాడు అని పట్టుకొని తెచ్చి ఊపెడితే

అప్పుడు ఈ భయాలన్నీ పోతాయి. ఎందుకు ఈ దృష్టాంతం అంటే మాయతో కూడా ఇవన్నీ కలుగుతాయి అంటారు ఈ దృష్టాంతం. ఉన్నదానితో కాదు లేని దానితో కూడా జరుగుతాయి. రజ్జు సర్ప భ్రాంతి అంటామే రజ్జు ఖండః సర్ప దియం సయేవహి పునః సర్వ వస్తుని వస్తు స్వరూపః అలా నీవు అన్నిటిలో ఉంటావు ఎందులోనూ ఉండవు. అన్నిటిని సృష్టిస్తావు ఏ దోషము నీకు అంటది. కదా? మనం బురదలో కాలు పెడితే మన కాలికి బురద అంటుంది. కదా? మరి నెత్తురు ఏదో ఇంకేదో చీము వగైరా అని ఉంటాయి శరీరంలో. మరి ఇందులో స్వామి ఉన్నాడు ఆయనకు ఎవరు అంటున్నాయా? పోనీ మనలో ఉన్నటువంటి గుణాలు తత్వరజ తమస్సు అంటావు, సుఖ దుఃఖాలు అంటావు, మానావమానాలు ఎలా ఏం చెబుదాం? ఇక్కడ ఏ తర్కము పని చేయదు, మన బుద్ధి ఏ మాత్రం పని చేయదు కానీ. సర్వ వస్తువుని వస్తు స్వరూపః. ప్రతి వస్తువులోనూ ఏ వస్తువులో ఆ వస్తువు లాగానే ఉంటావు. అలా అని మళ్ళీ వాటిని నువ్వే సాధిస్తావు సర్వేశ్వరః. నీవే నీవు సర్వేశ్వరుడవు. సదర జగత్ కారణ కారణ కృతః. అన్ని జగత్తుల ఎవరు సృష్టిస్తున్నారు బ్రహ్మా వారు కదా వాళ్ళని నువ్వు సృష్టిస్తావు. జగత్కారణానికి నీవు కారణము. సర్వ ప్రత్యగాత్మత్వాత్ సర్వగుణాభాసోపలక్షిత ఏకైవ పర్యవశనితః. ప్రతివాడి ఆత్మలో నీవు అంతర్యామిగా ఉండాలి. అంటే నీవే ఆత్మవు, నీవే శరీరానివి, నీవే పరమాత్మవు. అలా అధ అధహవావ తవ మహిమ అబృదల సముద్ర విపురుష సకృతవరీదయా స్వమరతి నిశ్చెందమాన అనవరత సుఖేన విస్మరిత దృష్ట శృతి విదయ సుకలేచ ఆభాసః పరమాత్మను మహిమాముత రస సముద్ర విపురుష పరమాత్మ యొక్క మహిమ అనేది ఒక పెద్ద రసామృతం. మహిమ అనేటువంటి రసం అనే రకాన్ని రముస్తా ఉంది. మనము ఆ అమృతం అనేటువంటి ఒక మహా సముద్రంలో ఒక చిన్న చుక్క నీటి చుక్క తుంపలు అంటామే అలాంటి దానితోటి చిన్న తుంపలతోటి సగున వారియ అయ్యా ఒక్కసారి మనకని

ఆ చిన్న తుంపర తాకితే అవలీడయ స్వమనసి నిశ్యందమాన అనవరత సుఖేన పరమాత్మ యొక్క అనంతమైనటువంటి మహిమ అమృత రస సముద్ర చిన్న బిందువులోని కోటి భాగంలోని చిన్న తుంపల కొంచెం మన ఆత్మకు స్పృశించగలిగితే అన్నీ మరిగిపోయి అపరిమిత ఆనందంలో మునిగిపోతాం. కదా? మరి మొత్తం స్వామి కనపడే? చూడండి అలా సో మనకి నిశ్చంత అనవరత సుఖేన విస్మారిత దృష్ట శృత విషయ సుఖలేశాభాసా పరమాత్మ యొక్క మహిమలోని ఒక చిన్న తుంపర కలిగితేనే అమితమైన ఆనందం కలిగి అప్పటిదాకా మనం ఉన్నటువంటి ప్రపంచాన్ని, ప్రాపంచిక సుఖములను, ప్రాపంచిక దుఃఖములను, అజ్ఞానములు అన్నిటిని మరిచిపోతాం. అలా పరమ భాగవతా ఏకాంతినః బహు వీళ్ళంతా అలాంటి వారిని ఏమంటాం మనం పరమ భాగవతోత్తములు ఏకాంత భక్తులు పరమాత్మకు సర్వభూత ప్రియ సుహృది. పరమాత్మ అందరికీ మిత్రుడే. ప్రతివాడికి ప్రియ మిత్రుడే. మనిషికి, దేవతకు, పశువుకు, పక్షికి అన్నిటికీ. సర్వభూత ప్రియులైనటువంటి పరమాత్మ యందు ఇతరాం నిరంతరం నిర్వృత మనసః. వారు కేవలం పరమాత్మ యందు మాత్రమే ఆనందాన్ని పొందుతారు. ప్రపంచంలోని భోగాలకు, సుఖాలకు ఏ మాత్రం ఆనందం పొందలేరు. ఇలా. నెరుగుత మనసః కదముహవాయేతే మధుమధన పునఃస్వార్ధ కుశలాః ఆత్మప్రియతురుదః సాధవః త్వచ్చరణాంబుజ అనుసేవాం సృయంతి. ఒక్కసారి నీ పాదపద్మముల యొక్క సేవ వల్లకైన ఆనందాన్ని అనుభవించిన వాళ్ళు మళ్ళీ దాన్ని వదిలిపెట్టి ఈ సంసారంలో ఎలా పడతారయ్యా? ఎలా పడుతున్నారు? నీ మాయ ఉంటేనే పడతారు. లేకుంటే ఒకసారి రుచి తెలిసిపోయింది పరమాత్మ పాలవంతు రుచిగా ఉండే ప్రభావాన్ని బాగా తమితీరా ద్రోలి పరమాత్మే కావాలని సేవించేవారు కూడా మళ్ళీ దాన్ని వదిలిపెట్టి ఈ సంసారంలో ఎలా పడుతున్నారు.

కథం విసృజంతి నయత్ర పునరయం సంసార పర్యావక్తః అలాంటి వారికి మళ్ళీ సంసారం అనేది రాదు అంటే పునర్జన్మ న విద్యతే. పరమాత్మ యొక్క అనంతమైన మహిమ అవలమించిన వాళ్ళు, ఆశ్రయించిన వాళ్ళు, అనుభవించిన వాళ్ళు, ధ్యానించిన వాళ్ళు, సేవించిన వాళ్ళు మళ్ళీ సంసారంలో పడతారా? అలాంటి వాళ్ళు మళ్ళీ పుడతారా? అలాంటి వాళ్ళు మళ్ళీ పుట్టరు. త్రిభువనాత్మభవన త్రివిక్రమ త్రినయన పరమాత్మ మూడు లోకములు తనకు నివాసం. అతను త్రినేత్రుడు. త్రివిక్రముడు కదా, అలాగే త్రిలోక మనోహరానుభావ మూడు లోకముల యొక్క మనస్సును హరించేటువంటి ప్రభావం గల మహానుభావ తవైవ విభూతయః దేవతలు, దానవులు, మానవులు, మృగములు, పశువులు ఇవన్నీ పశువులన్నీ ఏమిటి? ఇవన్నీ నీ విభూతులే. దిజ్జదానుజాదయత్యాగితేతాం అనుపక్రమహమయో అయమిటి స్వాత్మమాయయ. సూర నర మృగ మిశ్రిత జడచర ఆకృతి విధి యథాపరాధం దండం దండధరైవ అందరిలో నీవు ఉన్నావు అన్ని రూపాలలో నీవు ఉన్నావు అన్ని రూపాలలో నీవు వస్తావు వచ్చి తప్పు చేసిన వారు ఎందులో ఉంటే ఆ రూపంలో వచ్చి వారిని శిక్షిస్తాం. చెప్పాను కదా. కొన్ని కోట్ల కోట్ల కోట్ల జీవరాశులు ఉన్నాయి. 84 కోట్ల జీవరాశులు ఉన్నాయి. జాతులు. మనకు గేదెలు, ఆవులు, మేకలు, గొర్రెలు లెక్క పెడతాం కదా. లెక్క పెట్టుకొని పోతే 84 కోట్లు. వెరైటీ. మరి ఒక్కొక్క జాతిలో ఎన్ని కోట్ల కోట్లు ఉంటాయి? కదా? ఇలా మరి ఇన్ని కోట్ల కోట్ల కోట్ల జీవరాశులు ఉంటే ఇంతమందిలో మనం చేసిన కర్మ మననే ఎలా కొట్టుకుంటుంది? ఏమన్నా గుర్తు పడకుండా తప్పు చేశాం పోయాం అది ఎక్కడున్నాం ఎక్కడ ఉంటాం లక్షల కోట్ల మధ్యలో గుర్తు పడతామా?

అంటే ఏమి కంగారు లేదు నాయనా. యథా ధేను సహస్రేషు వత్సో విందతి మాతరం. ఆవుల మందరాలు ఉంటాయి. ఆ మందరాలో వెయ్యిల కొద్ది ఆవులు ఉంటాయి. వెయ్యిల ఆవులు ఉన్న దూడ దేని దగ్గరికి పోతుంది? కదా వెయ్యి ఆవులలో దూడ తన తల్లిని గుర్తుపట్టినట్టుగా కోట్ల జీవరాశులలో కర్మ చేసిన వాడిని గుర్తుపడుతుంది అవాంతపై గట్టిగా పట్టుకుంటుంది ఎక్కడికి మనం పోలేము. ఏవం స్వీయన కృతం కర్మ కర్తారమనుధావతి. కర్తవ్య వెంటనే ఉంటుంది. కాబట్టి పరమాత్మ అందుకే ఏ రూపంలో తప్పు చేస్తే పరమాత్మ కూడా ఆ రూపంలోనే వచ్చి దండిస్తాడు. ఎలా దండధరైవ నడియుంటాడు ఈయన ప్రసిద్ధం అన్నమాట. ఇలా దండధరా దదర్థ ఏవం ఏనమపి భగవంద్యహి త్వాస్నం. ఉత యది మన్యసే మరి ఏ రూపంలో ఉంటే ఆ రూపంగా వచ్చి దండిస్తావు కదా ఇదంతా ఎందుకంటే ఇగో వీడు ఉన్నాడు ఉత్తరాసురుడు ఇంత పెద్ద రూపంగా ఉన్నాడు వాడిని దండించాలన్నా నువ్వు కూడా అంత పెద్ద రూపం వేసుకొని రా ఇంతకు అది వీడి బాధ ఎంత జ్ఞానం కాదు. ఇదంతా ఎందుకంటే నీకు ఆ శక్తి సహజంగా ఉంది, వీడు భయంకరంగా ఉన్నాడు వీడు, నువ్వు కూడా అంత భయంకరంగా వచ్చి వాడిని సంహరించు అని అడుగుతున్నాడు. అది కూడా ఇది మన్యతే. తలుచుకుంటే ఇక భయంకరంగా నివ్వరా. ఆజ్ఞాపిస్తామా తలుచుకుంటే ఆ పని చెయ్యది మన్యతే. అస్మాకం తావ ప్రాణాం తవ నతానాం తాత తత తతా మహా తవ చరణ నళిన యుగడ ధ్యానానుబద్ధ హృదయ నిగడానాం. స్వామి చూస్తున్నాడు అస్మాకం తావకానా మేము ఎవరము నీ భక్తులము. తావకానా తవ నతానా నిన్ను ఆశ్రయించిన వాళ్ళము. తతామః తవ చరణ నలినలిగల ధ్యానానుబద్ధ హృదయనిగల అనంతరముని పాద పద్మముల యొక్క ధ్యానము తోటి ఉండేటువంటి మేము. స్వరింగ వివరణేన ఆత్మతాత్కృతానాం అనుకంపానురంజిత విశద రుచిర శిశిర స్మితావలోకేన దయ కూడా ఒక్కసారి మీ చిరునవ్వును మా మీద ప్రసరింపచేసి విగరిత మధుముఖ రసాముఖ కలయా

అన్ని అవదలు తొలగించి మకరందము యొక్క అములతాన్ని మా మీద చిలికి అంతః సంతాపం అనగా అరహది శమయుతు మాలో ఉన్న సంతాపాన్ని తొలగించడానికి నీవే. సమర్భుడవు యోగ్యుడవు అది భగవాన్ తవ అస్మాభి అఖిల జగత్తు ఉత్పత్తి పితులై నిమిత్తాయమాన దివ్య మాయా వినోదస్య అని ఇలాంటి వారమంటే సగల జగత్తును సృష్టించుట రక్షించుట సంహరించుట అనేటువంటిది వినోదం. ఆట ఇలా వినోదంగా ఉండేటువంటి నీవు సకల జీవని కాయానాం అంతర హృదయేషు భగిలపి అన్ని ప్రాణులలో లోపల ఉంటావు. విరుగ అంతర్భవిచ్ఛిత సర్వం వ్యాప్య అని చెప్పినట్టుగా అలా లోపల నుండి బ్రహ్మ ప్రత్యేకాత్మ స్వరూపేన పరమాత్మ రూపంగా జీవాత్మ రూపముగా ప్రధాన రూపేన అంటే ప్రకృతి రూపముగా యధా దేశ కాల దేవ అవస్థాన విషేకం ఆయా దేశములలో ఆయా కాలములలో, ఆయా శరీరములలో, ఆయా రూపంలో ఉంటూ తదుపాదాన ఉపలంభకతయా ఆ వస్తువుగా నీవే ఉంటావు. ఆ వస్తువుకు కారణము నీవే. అంటే కుండ నీవే. కుండకున్న పట్టి నీవే, కుండం చేసిన కుమ్మరి నీవే, పరికొచ్చే దండానివి నీవే. అంటే నీవు ఉపదానం కారణం, నీవే నిమిత్త కారణం, నీవే సహకారి కారణం. ఇలా అనుభవతః సర్వ ప్రత్యయ సాక్షిణః. ఆకాశ శరీరస్య అన్ని అనుభూతులకు నీవే సాక్షివి. మనం ఏ పని చేస్తున్నా పరమాత్మ ఎక్కడ ఉన్నాడంటే చేస్తుడు మనలోనే ఉన్నాడు. ఎక్కడున్నాడయ్యా అంటే మన ఆకాశంలో ఉన్నాడు. ఏ ఆకాశంలో దహరాకాశం అంటాము మేము. ఇలా ఆకాశ సాక్షిణః సాక్షాత్ పరబ్రహ్మనః పరమాత్మనః సియానిహవ అద అర్ధ విచేతః విజ్ఞాపనీయః అందరిలో ఉండేవాడు. అందరి పని పనులు చేయించేవాడు అలాంటి వాడికి మాకు ఈ ఆపద వచ్చినది తొలగించమని మేము చెప్పాలా? అన్ని తెలుసు కదా అండి అది ఏముంది? కాబట్టి మా విజ్ఞాపనతో ఏం పని అండి విస్పులింగాది విరివ హిరణ్యరేతసః అంటాడు. అగ్నిహోత్రుడికి నిప్పులు వచ్చి నిప్పు రవ్వలు వచ్చి అగ్నిహోత్ర మేము వచ్చామని చెప్పాలన్నా వాడికి? నిప్పు రవ్వలు అగ్నిహోత్రుడికి చెప్పినట్టుగా పరమాత్మకు మాకు ఆపదలు వచ్చినాయి అని చెప్పాలా అండి? అందరిలో ఆయనే ఉంటాడు కదా? అందువల్ల హిరణ్యరేతసః

అతయేవ స్వయం తదుపకల్పే అస్మాకం భగవతః పరమ గురుహో తవ చరణ గత ఫలాతక్షాయాం. కాబట్టి నీ నిరంతరము నీ పాదములనే ఆశ్రయించి. శరణుగా వెళ్ళినటువంటి మాకు కలిగేటువంటి అన్ని రకముల కష్టాలకు మూలమైన సంసారం వల్ల కలిగేటువంటి శ్రమను తొలగించి భయం యత్కామేన ఉపసాధితా దీన్ని కోరి మేము మీ దగ్గరికి చేరాము. అలాంటి మా కోరికను మీరు తీర్చవలసినది. అగోయ యహిత్వాశ్రం క్రసంతం భువనత్రయం మహానుభావా మూడు లోకాలు మింగబోతున్నటువంటి వృత్రాసురుని నీవు సంహరించవయ్యా. ఎందుకంటే మేము చంపేవాళ్ళమే కానీ. చంపే ఆయుధాలన్నీ వాడు మింగేశాడు వేరే చంపాలి. చంపాలంటే ఆయుధాలు కావాలి కదా వాడు వాటిని మింగేశాడు. ఆయుధాలు మింగిన వాటికి వేరే చంపుదామండి వేరే మార్గమే లేదు. ఇలా తేజాంసి ఆయుధానిత్యా హంసాయ దత్ర నిలయాయ నిరీక్షకాయ పరమాత్మ. తన పరమహంసుడు దహరానిలయుడు అంటే దహరాకాశంలో ఉండేవాడు నిరీక్షకాయ సర్వసాక్షి కృష్ణాయ అపరిమిత ఆనంద స్వరూపుడు మృష్టయశసే బుద్ధి పొందిన కీర్తి గలవాడు నిరుపక్రమాయ ఆది లేనివాడు సత్సంగహాయ సజ్జనులను కాపాడేవాడు భవపాంధ నిజత్రమాప్తావంతే పరీష్టగతయే సంసారం అనేటువంటి మార్గంలో నడిచి నడిచినందువలన కలిగిన క్రమను తొలగించేటువంటి మహానుభావ పరీక్ష గకయే హరయే నమోస్తు, అలాంటి నీకు నమస్కారం. అని దేవతలు పరమాత్మను స్తోత్రం చేస్తే అథైవ వీడితో రాజన్ సాదరం హరి స్వాం ఉపస్థాన ఆచర్ణ ప్రాహతానభినందితః తమ ప్రార్థన చూచి నగ్గాడు ఇప్పుడే మన అవసరం తెలిసిపోయిందిలే అని వాళ్ళు అభినందించి చాలా గొప్పవాళ్ళురా మీరు ఆపద వస్తేనే పిలుస్తారని అభినందించి ప్రీతోహం వత్తుర శ్రేష్టాః మధుపస్థాన విద్యయా నా స్తోత్రం తోటి నేను ప్రీతి చెందాను. ఆత్మ స్మృతి పుంసాం భక్తి కీవయయామ ఈ ఆపద వచ్చినప్పుడే నేను జ్ఞాపకం వస్తాను. భక్తులకు మాత్రం నిరంతరం నేను ఎప్పుడు మనస్సు అంటే చూడండి ఆయన విషయం మాత్రం తప్పడు చెప్తున్నాను చూడండి మనకు ఆత్మైశ్వర్య స్మృతిహి పుంసాం

భక్తిశ్చైవ యయామయి తానేమిటో తన స్థితి ఏమిటో భక్తి ఉన్నవాళ్లకే జ్ఞాపకం ఉంటుంది అంటే మీకు ఎలాగో ఉండదు కిం దుర్వాపం మయి ప్రీతే తధాపి విభుదర్శపా అయినా నీ దృశ్యం అయితే మీరు పొందలేనిది ఏముంది కానీ మయ్యేక సమతిహి నాన్యత్ మత్తో వాంఛతత్వోయిత్ నేను ప్రీతి పొందితే పొందరానిది ఏదీ ఉండదు కానీ నన్ను కోరేవాడు నాకంటే వేరే ఇయ్యాలని కోరాడు. కదా? ఆలోచించండి. మీ పిల్లల మీద అన్నీ ఉంటాయి మీకు. కానీ నేను కావాలనుకున్న వాడు నాకంటే వేరే వాటిని కోరాడు. ఇంతకు మీకు నేను కావాలనా ఇంకేమైనా కావాలనా చెప్పండి. భయ్యేకాంత మతి నానినితో మత్తో వా తత్వవిత్ తత్వం తెలిసిన వాడు ఎవడు? నా యందే మనసు ఉంచిన వాడు ఎవడు నాకంటే వేరే వాటిని కోరడు. నవేదకు పునః శ్రేయః ఆత్మనః గుణ వస్తు దృకు. సత్యతా నిత్యతో ఎక్కేదు ఇది సోపి తథా విధా మెత్త మెత్తగా పెడుతున్నాడు అన్నమాట దేవతలకు. ఏంటంటే శాస్త్రం చూడండి నవై నవే నిరూపనా శ్రేయః దీనుడు అజ్ఞాని. తనకు ఏది మేలు కలిగిస్తుందో దాన్ని తెలియడు. కదా అజ్ఞాని దీనుడైనవాడు ఆపదలతో కొట్టబడిన దీనుడు తనకు ఏది శ్రేయస్సో దాన్ని తెలియడు. నవేదకుపనః శ్రేయః ఆత్మ ఎందుకంటే ఆత్మనః గుణ వస్తు దృక్కు ఎదురుగా ఉన్న వస్తువులను గుణాలను అబ్బా ఇది సుఖము ఇది దుఃఖము ఇది రత్నములు ఇవి వజ్నములు ఇవి హారములు ఇది బంగారం ఇది ఇల్లు ఇది భార్య ఇది పిల్లలు అవన్నీ గుణములే అనుకుంటాడు ప్రతి వస్తువులో గుణములు చూస్తాడు గుణములు ఉన్న వస్తువులనే చూస్తాడు. నన్ను చూడడు గుణవస్తు దృక్కు. తస్యతా నిత్యతో యచ్చేతు ఇది సోపి మరి తనకు ఏది శ్రేయస్సో తెలియని వాడు కోరిన దాన్ని ఇస్తే మరి ఇచ్చేవాడు ఇలాంటివాడే కదా. అలాంటి వాడు కాదా? అర్థమైందా? తన శ్రేయస్సు ఏదో తెలియని వాడు అడిగిన దాన్ని ఇస్తే ఇచ్చిన వాడు కూడా తెలియని వాడే అవుతాడు. సోపి తథా వినః స్వయం నిస్త్రేశం విద్వాన్ నవర్తి అజ్ఞాయ కర్మహి నరాతి రోగిణోపద్యం వాంఛతోహి అభిషక్తమః

అలా స్పష్టంగా చెప్తున్నాడు స్వయం నిశ్రేయ సన్విద్వాన్ అవత్తి అజ్ఞాయ కర్మహి. స్వయముగా ఏది హితమును మేలును కలిగిస్తుందో హితమును మేలును కలిగించే దాన్ని తెలిసినవాడు తెలియని వాడికి కర్మ చేయమని చెప్తారా? కర్మ ఏమిస్తుంది? దుఃఖాన్ని ఇచ్చేటువంటి కర్మ చేయమని. నిశ్రేయసము తెలిసినవాడు శ్రేయ తెలిసినవాడు చెప్తారా? ఎందుకంటే రోగికి చూడండి. నరాతి రోగినః అపధ్యం వాంఛతోకి పిషక్తమః రోగి ఎప్పుడు అపధ్యమే కోరుతాడు. అయ్యా మీరు తీపి తినొద్దు అంటే ఒక్కటి తింటానండి అంటాడు. రోగి లక్షణం ఏమిటంటే తినకూడని దాన్ని తినాలని కోరితే రోగం బాగా ముదిరినట్టు అర్థమవుతుంది. అందుకే అబధ్యమును తింటానని కోరిన రోగికి వయ్యుడు ఎవరే తినమని చెప్తారా అండి? ఇష్టారా అబద్ధాన్ని రోగి వైద్యుడు ఇస్తారా? రోగి కోరిన వైద్యుడు అబద్ధాన్ని ఇవ్వడు. అజ్ఞాని కోరిన జ్ఞాని కోరిక ఇవ్వడు. కదా అందుకే వృజత్తమః మగవన్ యాతభద్రంబో దధ్యం జం వృజత్తమం కాబట్టి మీరు అడిగితే ఇచ్చావనుకోండి. నేను మీరు ఒకే రకం అవుతారు కదా. అందుకే అడగక ముందే నేనే ఇస్తున్నాను. మీకేం కావాలో మాకు తెలుసు. చూసుకోండి. మీరందరూ కలిసి. మహానుభావుడు దద్దీచి మహర్షిని ఉన్నాడు ఆయన దగ్గరికి వెళ్ళండి అతను విద్యా వ్రత పస్తారం గాత్రం యాచత మాచిరం వెళ్లి అతని విద్య అతని వ్రతం అతని తపస్సు. ఇవన్నీ నిండి ఉన్న అతని శరీరాన్ని దేహాన్ని కోరండి అడగండి. ఆలస్యం చేయకండి. సవా అధిగతః దధ్యం అస్విభ్యాం బ్రహ్మ నిష్కలం యద్వా అస్వశిరోనామ తయోహో అమరతాం యధాత్. ఈ మహానుభావుడే గదించి చెప్తున్నాడు మళ్ళా. ఈ మహానుభావుడే అశ్వశిరా హయగ్రీవ రూపంలో అశ్వినీ దేవతలకు విద్యను ప్రసాదించి వారిని అమరుదను చేశాడు. అంటే నారాయణ గౌరవం చెప్పాడు తానే చెప్తున్నాడు.

ఇది హయగ్రీవ బ్రహ్మ విద్యను బోధించాడు. తయోరమరసాంజసాత్ దజ్జన్ ఆధర్వణః అలాంటి దజ్జన్ అది సతీచి మహర్షి అధర్వ వంశం వాడు. వర్మాభేద్యం యదాత్మదాత్మకం ఆ మహానుభావుడే ఈ స్వస్త్రే ఉన్నాడే ఈ విశ్వరూపునికి ఈ స్వస్త్రకు నా కవచాన్ని ఇచ్చాడు అది వీని బలం. ఎక్కడిది బలం ఉత్తరాసురునికి? వీడు చదవాలి నారాయణ కవచం. వీడు నాన్నకు వచ్చు, త్వష్టకు వచ్చు. విశ్వరూపుడికి వచ్చు. సరే సరే మీ వచనంలో ఒకసారి అంటే ఏంటి? నారాయణ కవచాన్ని ఒక్కసారి జపం చేస్తే చేసిన వారికే కాదు ఆ వంశం మొత్తం ఆ ప్రభావం ఉంటుంది. త్వష్ట చేశాడు విశ్వరూపుడికి వచ్చేసింది. త్వష్ట చేశాడు వృత్రాసురుడికి ఆ బలం. అది అభేద్య కవచం. నా కవచాన్ని ఎవ్వడు భేదించలేరు. కాబట్టి ఆలోచించండి ఎందుకు చెప్పారో అర్థమైందా? నారాయణుడు మరి తాను వాడిని సంహరించలేడా మిత్రాసురుడిని? సంపోజ్ కదా? అక్కడికి పోమన్నారు. అంటే ఈ విద్య ఎవరి నుంచి వచ్చిందో అక్కడికే రావాలి. ఉపదేశ్ అతను దధీతి మహర్షి. అతని శరీరంలో మొత్తం కవచం గమనించండి. పెద్ద కథ కాదు చాలా దూరం వెళ్ళాలి. అతని శరీరం అంతా నారాయణ కవచంతో నిర్మించబడి ఉంది. ఆ శరీరంతో ఆయుధం చేస్తే అది ఏమి చేస్తుంది? నారాయణ కవచం అవుతుంది. కవచమే కవచం ఇంకొక ఇంకొక కాదు. దేవుడు ఈయన ఎందుకు మరి? స్వామి చక్రం ప్రయోగిస్తే కాదా? కాదు అది ఆయనకే వచనం. అక్కడ తాను ఉన్నాడు. ఉత్తరాసురుడు ఉత్తరాసురుడు కాదు తానే. తన కవచాన్ని జపించడం వల్ల కలిగిన ఫల ప్రభావంతో ఏర్పడేవాడు వాడు. వాడిని చంపాలంటే ఆ కవచం ఎవరిచ్చారో వారే కావాలి. ఇంతకాలం కవచాన్ని ఏ ఒంటిలో దాచుకున్నాడో ఆ శరీరంతో ఆయన ఏర్పడితేనే నారాయణ కవచమే నారాయణ కవచాన్ని కొట్టాలి.

వేరే కొట్టాయి అది రహస్యం. అందుకే అలాంటి నిరంతరము నారాయణ కవచాన్ని జపించినటువంటి సతీష్ మహర్షి యొక్క శరీరం తోటి అత్తులతోటి వజిరాయచం తయారు చేసి దాంతో చంప ఉంటున్నాడు. అంత దాకా వెళ్ళితే కానీ ఆ కథలోని సారం తెలియకుంటే అర్థం కాదు. దజ్జిన్న కారువన త్వాస్తే వర్మాభేద్యం మదాత్మకం విశ్వరూపాయ త్వాదాత్ త్వష్టాయత్ త్వం అధాస్తతః స్వష్టకు వచ్చారు, స్వష్ట విశ్వరూపుడికి వచ్చింది, విశ్వరూపుడు నీకు చెప్పాడు. అధాస్తతః యుష్మధ్యం వ్యాచితః స్విద్యాం ధర్మజ్ఞః అంగాని దాస్యతి. అశ్విని మరి మీరు అడిగి తీయరు. వాన అడగాడు శిష్యుడు అడగాడు పోయి. అశ్విని దేవతలు అడగాడే అడిగితే అతను మీకు తన శరీరాన్ని ఇస్తాడు దాశ్యతి తతస్తై రాయుధ శ్రేష్టః విశ్వ కర్మ వినిర్మితః. అలాంటి అతని అత్తులతోటి విశ్వకర్మ ఒక అత్యుత్తమమైనటువంటి ఆయుధాన్ని దీమిస్తాడు. ఈయన వృస్త్ర శిరహ హస్తా మత్. తేజ ఉపవృద్ధితః అలాంటి ఆయుధాన్ని తీసుకొని ఇంద్రుడు నా తేజస్సు చేరిలకి ఇంద్రుడు మరి అది మళ్ళీ ఇల్లు ఎప్పుడూ వదలాదు ఆయుధం ఉన్నా వానిలో తాను ఉండాలి. నా తేజ జోయినటువంటి ఇంద్రుడు తత్మిని వినిహతే యూయం తేజః అష్టరాయుధ సంపదః భూయః ప్రాప్తిత భద్రంవః నహిము సంతి చ మత్పరాన్ ఇలా అతను సంహరించబడితే కానీ అతను మింగిన మీ మీ తేజస్సులను ఆయుధాలను మళ్ళీ మీరు పొందుతారు. భూయ ప్రాప్తుల భద్రంబః నహిము సంతిచ మత్పరాన్. నా భక్తులు నా భక్తులను శింసించరు. వారు చూపించుకున్నాడంటే భక్తుడు కాదు కదా, ఆ అంటే ఎస్సర్ చేస్తున్నాడు. మళ్ళీ మీ ఆయుధారి మీకు వస్తే, మళ్ళీ వాడిని తీసుకొని మా వాడి జోలికి వస్తే అది కూడా మీకు పడుతుంది. నా భక్తులు ఎవరు నా భక్తులను హింసించరు. ఈ పని మీరు చేయండి అని శ్రీమన్నారాయణుడు దేవతలకు ఇందురాదులకు బోధించారు అంటే అధ్యాయం పూర్తవుతుంది కదా అని ఒక సమయం కాస్త.

స్వచ్ఛి ప్రజాభ్య పరిపాలయుంతాం న్యాయేనమాద్నేనమహీం మహీశాః ఓం బ్రాహ్మణే యత్సుభమస్తు నిత్యం లోకాత్ సమస్తాః స్తుతినో భవంతు ఆత్మద గురుభ్యో నమః ఇది ఒక అధ్యాయం అయిపోతుంది కదా, ఇక ఇక స్టోరీ అవును ఇక ఊరుకోవచ్చు, రోజు 2 3 మళ్ళీ మళ్ళీ స్లో లో ఉందనుకోండి వృత్తరాసులని గాథ అర్భుతమైన గాథ.

ఆ తెలియదు

Opening invocation to the Guru lineage and Azhwars. "Yadeva niyamena madanvayaa" - salutation to the Azhwars: Bhaktanaatha, Sri Bhaktisaara, Kulashekhara, Yogivaan. "Sri Paraankuja Munim pranato asmi nityam."

Salutation to our Gurus. The concluding verse of the Naarayana Kavacham: "Poorvaapaadhyah harernama roopayaan aayudhaani nah buddhi indriya manah praanaan paantu paarshada bhooshanaaha" - may the names, forms, vehicles, and weapons of Hari protect our intellect, senses, mind, and vital energy. This shloka is the essence (sambari) of the entire Naarayana Kavacham.

The senses (indriyas) act and function through the intellect (buddhi). Before them comes what gives them their power - Praana (vital force). The four primary inner faculties: intellect (buddhi), senses (indriyas), mind (manas), vital energy (praana). We cannot protect these ourselves. That is why we need Paramatma.

According to their nature and characteristics - what has been said about them? Buddhi, Indriya, Manas, Praana. For these to function properly - by remembering the Paramatma's Naama (name), Roopa (form), Yaana (vehicle), and Aayudha (weapons), all four inner faculties remain in order. Therefore we are protected from all dangers through these names, forms, vehicles, and weapons of the Lord.

The radiance (jyoti) of the Paramatma's crown jewel (kireetam) was mentioned first. One can speak of the crown, or describe His body, or His garland (haara) - whatever of the Paramatma is remembered, our mind and intellect...

So what is the root cause of dangers coming to us? The feeling of "I" and "mine." When does this feeling arise? When one thinks Paramatma and the world are separate. Even saying "the world came from Paramatma" is wrong - Paramatma Himself became the world. In that case...

When one knows that everything is Paramatma - from Paramatma comes no harm, from Paramatma comes no danger, from Paramatma comes no fear. So the entire animate and inanimate creation is Paramatma. For those with this knowledge - "iti satyena anena" - by this truth, "na sarveyan tu naacham upadravaha" - no calamity comes to those with this truthful understanding.

At the time of creation, the world is visible, and He (Paramatma) becomes invisible - yet He is there. The true jnaani (wise one) is one who has seen both at both times. At the time of dissolution (pralaya), Paramatma should be visible and the world absent. At the time of creation, both Paramatma and the world must be seen simultaneously. At the level of the gross...

Paramatma - Jnana (knowledge), Shakti (power), Bala (strength), Aishvarya (sovereignty), Veerya (valor), Tejas (brilliance) - what are these called? Six divine qualities - Shaadgunyam. Possessing all six of these divine qualities is what Bhagavatva (being Bhagavan) means. What does "Bhaga" mean? Bhagam means the six qualities. Jnaana, Shakti, Bala, Aishvarya, Veerya, Tejas.

If one can behold the Paramatma's true form - what more fruit is needed? Is there greater joy than realizing the Bhagavan? Any greater bliss, wealth, or happiness anywhere? He is everything. What is Aishvarya (sovereignty)? Paramatma's sovereignty - His divine grandeur...

Inside and outside - anywhere. Tell me - is there anything else? Think. Is there any place needing protection other than these? They cover everything. "Lest something be missed," he said "hamantaad" - it is all covered. Bhagavan Narasimha is present in all these places. Who is...

"Svatejas grasta samasta devaha" - this is our Naarayana Kavacham - "namah bhagavan idam aasyaatam varma naaraayanaatmakam - Indra, this Naarayana Kavacham has been imparted to you. "Vijeshyati anjetaayena damsitah asura yoodhapa yena tamachitaha" - one who is firmly armored with this kavacham will conquer the armies of demons.

Not having seen Rama - give the vision of Rama. We must connect with elders. We must see the elders - by seeing them, do we absorb them? That is why "Raamam dhariseyaa" - wear the armor of Rama. That is the scripture. Therefore one who wears the Naarayana Kavacham...

Must pass beside it. One must not go beyond it. The great being (Mahabhaga) then falls. What did the aircraft (vimaana) know? They alone have many (such things). Who set them - if one goes there by mistake - the aircraft immediately left. It fell below. Then one of our people said - this fellow paid the price.

No patience. Altogether a Bhaagavata Saptha (seven-day recitation) - what to do, a very difficult task. We cannot do it. The Naarayana Kavacham - this kavacham has now taken four days to expound. Neither too fast nor too slow - a little pause would be good.

"How are you? Good." Why that small talk? Sit down. We said we would come to the tattva (essence). Many many days of explanation. What comes of this lasting so many days? All these lotus-days (padma-days = many days) pass away - go out peacefully.

He is falling, he fell - it is not over yet. When was it finally over? There is still a lot. Much more remains. Why? Because the lost kingdom came back. This story - this is a wonderful story. It is about our own nature - our psychological nature. ₹1000 was lost. ₹2000 came...

"Somapeedham suraapeedham annadam" - it had three heads. Why three heads? There is great sarcasm in this. Why do we have a head? The head's primary function is the mouth - to eat. The mouth must eat and drink. He had three heads. One...

The gods themselves are the fathers! "Yes, this one is quite intelligent!" - see how they view him. "Yasya pitaraha devaaha saprashrayayam" - with great humility, openly and loudly - "ucchakaih" - openly with humility, he gave the gods their share: "Devaabhyah bhaagam avadat, Indraya svaha, Agnaye svaaha"...

These very same stories are our meditation. In those days these were the degrees - MA, PhD equivalents. Animals - dogs, crows, pigeons, parrots, cats, mice - these were the speakers. The entire Panchatantra - that very same wisdom - the animals speak the same truths.

Similarly he remained - as one who has been excommunicated, touching no one. He was isolated (bahishkrita), one could say. But he is the ruler of three worlds - who grants a king leave? A year or six months - they gave him a year but no more - he must come out. Therefore...

Even trees took a quarter share. How? By "shedha virhona" - we cut a tree. After a while, it sprouts again. The boon the trees took was: the ability to re-sprout from where they were cut. With that boon, trees claimed their quarter share.

One calamity came - he lost his kingdom - then got it back. Now another calamity has come. Poor thing - he shared (the kingdom). "Nothing more can harm me" - he thought. But the calamity has not left. Why has it not left? Because the one who troubled him (Vritra) is still there. And Vritra's father - will he remain quiet? "Who is protecting you?"

With distinctly radiant eyes, holding a weapon. "Dedipyamane trichike shoola aaropyaa rodasi" - placed everything on the brilliantly glowing great trident - "drishyantam untantam chaalaayantam padamahe" - he is dancing, roaring, and stamping his feet. The entire (universe trembled)...

As soon as he deployed it, the mouth opened wide and swallowed it all. Now - "saha agrasaat ila tani krishnachah" - "tad aste vistrita sarve vichannaah vrittejitah pratyantya maadi purusham upatastuhuh samaahitaaha" - all their weapons, all their valor, all their strength was absorbed. They approached the Aadi Purusha (the Primal Person) with concentrated, meditative minds.

"Avismitam tam" - He was unsurprised - because He is "paripoorni kaamam" - one whose every desire is fulfilled. That is, He who has no desires - "avapta samasta kaamudu" - one who has attained all desires. Such a being - "svenaiva laabhena samam prashaantam" - perfectly serene in His own being, content with Himself alone - all...

Just as the Matsya (fish avatar) in that primordial time saved them from the terror of pralaya (dissolution) - today may that same Matsya-murti save us from this Tvashtra-terror. He is the son of Tvashtra (Tvaashtraha). From this Tvashtra-terror - "duranta traata aashritaan vaari chero pi noonam" - from that fear too, even now, He will save those who have sought refuge in Him.

There are only four kinds - devas, rishis, animals and birds, and humans. Among those ever-suffering - "Kritaavataara tanupi hi sva maayaa shatruvul cheta baadhishyamaanaan" - for the purpose of protecting us who are afflicted by enemies, the Paramatma took birth in all four of those forms. Born as a deva, born as a rishi...

Thus when all prayed, He appeared in the western direction in His true form - He manifested. "Aatvatulayaih shodasha shodashavibhi vinaa trivarta gaustubhau" - with 16 divine adornments. With sixteen opulences - sixteen vibhutis. How many does He normally have?

"Puruhootaha" means "puratah pooyate" - He who is called upon first. He whom we call first is none other than the Paramatma. The name of Paramatma is Puruhootaha. "Puratah pootaha" - the one called from the very beginning - that means He receives the primary worship (agra-puja). Therefore such Puruhootaha...

With the supreme Aatma-yoga-samadhi - "paribhaavita parisphuta paaramahansa dharmanena" - clearly illuminated by the distinctly shining Paramahansa dharma (path of the supreme swan, the ultimate renunciant) - through total renunciation of all dharmas and direct realization of Paramatma's nature - the wisdom (jnana)...

In You who creates, there is no transformation. All transformations are in the creation. We spoke of: birth, growth, decline, change, and destruction. These six modifications (shadvikaara) exist in everything that is born. But the creator - He who creates - He Himself has none of these modifications.

Therefore - "anavakaakyam mahaatme" - "Your greatness is beyond our comprehension." "Aruvaacheena vikalpa vitarka vichaara pramaana aapaata kutarka shaastra kalila antahkarana aashraya duravagrahaa vaadinaam vivaada anavasar" - for those who make arguments based on faulty logic and crooked scripture, there is no use in debating about the Lord's creative activity.

He is perishing, right? Then just as the maker of a pot ceases to exist, so too the maker of the universe must cease. What is this called? The first is valid reasoning (tarka), the second is flawed reasoning (ku-tarka). Not everything that perishes is consumed in one bite. But since this man is dying - must Raavu (the Lord) also die? Does the Bhagavan also die?

Then all these fears will vanish. Why this illustration? "Even through Maya, all of these arise" - so they say. This illustration shows: not only with real things, but even with unreal things things happen. The rope-snake illusion (rajju-sarpa bhraanti) - "rajju khanda sarpa diyam" - from seeing a piece of rope, the idea of a snake arises - "sa yevahi punah sarva vastuni vastu..."

If even a tiny drop (tumpara) touches us - "avaleeda svamana nishyandamaana anavarata sukhena" - if even a tiny drop from the nectarine ocean of the Paramatma's limitless glory (amrita rasa samudra) touches our soul, all is forgotten and one drowns in immeasurable bliss. The muni (sage)...

"Katham visrijanti" - how will they abandon it? "Na yatra punar ayam samsaara paryaavaktaha" - for such persons, samsara (worldly existence) does not return - meaning there is no rebirth. Those who have taken refuge in the limitless glory of the Paramatma, who have relied upon it, experienced it, meditated on it, and served Him - for them...

Do not worry about that, my child. "Yatha dhenu sahasreshu vatso vindati maataram" - in a herd of cattle, even among a thousand cows, the calf finds its own mother. Among a thousand cows, the calf recognizes its mother - like that...

Removing all calamities, and sprinkling us with the nectar of honey - "antah santaapam anaghaadi shamayutu" - remove the internal anguish within us. You alone are capable of removing our inner suffering. "Bhagavan tava asmaabhi akhila jagat utpatti pitulai nimittaayamaana divya..."

"Ataeva svayam tadupakkalpe asmaakam bhagavataha parama gurooho tava charana gata phalaatakshaayaam" - therefore, always taking refuge only at Your feet - for us who have surrendered to You as our sole shelter - remove the suffering that arises from samsara which is the root of all difficulty - and grant us liberation.

"Bhaktichaiva yayaa mayi" - only those with bhakti (devotion) remember. Those without it cannot hold on. "Kim durvaapam mayi preete" - "tadhapi vibhudar shaapa" - even so, if the Lord is seen - "mayyeka samatih naanyat" - only single-pointed devotion to Me - nothing else, nothing from Me.

Thus He clearly declares: "Svayam nishreyasa vidvaan avatti agjaaya karmahi" - one who himself knows what brings ultimate good (nishreyas) - will such a person tell the ignorant to perform karma? What does karma give? Suffering (dukkha)...

This is the Hayagriva Brahma Vidya that was taught. "Tayoramara saanjasaat dajjan aadharvanaha" - such a Dajjan - the sage Sateechi of the Atharvana lineage. "Varmaabheddyam yadaatmadaatmakam" - that great being - who possessed this kavacham, the Vishvaroopa - gave this kavacham to his disciples.

They struck elsewhere - that is the secret. Therefore - the bones of the great sage Sateechi Maharshi who always recited the Naarayana Kavacham - from his body, his bones, the Vajra (thunderbolt weapon) was fashioned, and with it (Vritra) was slain. Unless one knows the story to that depth, its meaning cannot be understood.

Closing benediction: "Svachchi prajaabhyah paripaalayanttaam nyaayena maheem mahishaaha" - may rulers protect the people with justice. "Om brahmaneyat subhamastu nityam lokaat samastaaha sukhino bhavantu. Aatma daagurubhyo namaha" - may all the worlds be happy. Salutation to our Gurus. With this, one chapter is complete - now the story (of Vritra) continues. One can rest here - two or three more times again...

That I do not know.